33. แผนการล้มเหลว

เพียงเวลาไม่นาน บรรยากาศทุกอย่างก็กลับมาเป็นปกติอีกครั้ง....

"พวกเขากลับไปหมดแล้ว เริ่มลงมือทำงานกันต่อเถอะท่านลุงฉู่...." โม่เฉินหันไปบอกช่างไม้ฉู่และลูกมือทุกคน

เมื่อได้ยินโม่เฉินกล่าวออกมาเช่นนั้น ช่างไม้ทุกคนก็ค่อยๆโผล่หัวออกมาจากการหลบซ่อนทีละคน ทุกสายตายังคงมองไปรอบๆบริเวณลานบ้านอย่างหวาดระแวง แต่กลับไม่เหลือแม้แต่เงาใครเลยสักคน ช่างน่าแปลกใจยิ่งนัก

"เอ่อ...เสี่ยวเฉิน อันธพาลพวกนั้นกลับกันไปหมดแล้วจริงๆหรือ.....? นางเมิงรีบโผล่หน้าออกมาจากเพิงพัก พร้อมทั้งหันไปถามโม่เฉินให้แน่ใจ ตอนนี้นางยังรู้สึกหวาดกลัวไม่หายกับเหตุการณ์ที่พึ่งจะเกิดขึ้น

"ไปหมดแล้วขอรับ...." โม่เฉินตอบกลับสั้นๆ

" ห้ะ แปลกจัง อันธพาลพวกนั้นกลับไปง่ายๆแบบนี้จริงๆนะหรือ....?

" ใช่แล้ว"

หญิงชราสังเกตุดูโม่เฉิน ไม่มีรอยขีดข่วนจากการถูกทำร้ายเลยสักนิด นางจึงรีบถามเขาออกไปอย่างแคลงใจอีกครั้ง

"เมื่อครู่ข้าเห็นพวกเขาถืออาวุธครบมือมาด้วย แถมยังยกโขยงมากันตั้งหลายคน...ดูก็รู้ว่าไม่ได้มาดี...พวกเขาไม่ได้ทำร้ายเจ้าสักนิดเลยรึ....? นางเมิงยังคงถามย้ำอย่างข้องใจ สายตายังคงมองหาร่องรอยการต่อสู้ แต่ก็ไม่พบสิ่งใ