MasukShare
บทที่5(1)
Tanggal publikasi:
2025-11-18 21:52:57หลังจากงานเลี้ยงจบลง แบงค์หยิบถุงของขวัญที่ทางร้านส่งมาให้ เพื่อเช็กดูอีกทีเผื่อว่าน้องสาวเขาจะแกล้งหลอกว่าไม่มีของขวัญในนั้น หลอกเขาให้ตกใจเล่น ๆ เหมือนทุกครั้งที่เธอชอบแกล้งเขา ทว่ามันก็ไม่ของขวัญอยู่ในนี้จริง ๆ เขาครุ่นคิดอยู่นาน ก่อนจะตัดสินใจหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์ที่อยู่ในกระดาษแผ่นเล็ก ๆ
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นขณะที่ฟลายด์กำลังจัดของอยู่หลังร้าน เบอร์โทรไม่ปรากฏชื่อ และยังไม่ขึ้นว่าเบอร์ก่อกวนหรือมิจฉาชีพ มือเรียวบางเลยเลื่อนหน้าจอรับสายนั้นทันที
“น้ำหอมที่ผมสั่งให้ร้านคุณไปส่งในงานวันเกิดวันนี้…มันหาย ไป ทางร้านจะรับผิดชอบกับเรื่องที่เกิดขึ้นยังไง” น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยออกมาโดยไม่อ้อมค้อม เขาพุ่งประเด็นที่เขาครุ่นคิดยังไงก็คิดไม่ตก ทางร้านก็ใหญ่โตไม่น่าจะคิดทำเรื่องอะไรที่ให้เสียหายต่อภาพลักษณ์ขนาดนี้
(“เอ๊ะ? ก่อนที่ทางร้านจะส่งมอบของให้ลูกค้า หรือนำไปส่งให้ลูกค้า ทางร้านจะต้องตรวจสอบทุกอย่างเรียบร้อยก่อนส่งอยู่แล้วนะคะ และอีกอย่างฉันเป็นคนจัดเตรียมของเองกับมือและนำไปส่งเองโดยที่ไม่มีใครได้แตะต้องกล่องของขวัญเลยสักคนเดียว”)
“ถ้าคุณมั่นใจขนาดนั้นคุณมีหลักฐานมายืนยันไหมว่าคุณไม่ได้โกหก หรือมาหลอกลวงคนอื่น”
(“ถ้าคุณไม่เชื่อพรุ่งนี้คุณก็มาดูกล้องวงจรปิดที่ร้านได้นะคะ เพื่อความบริสุทธิ์ใจ ถ้าเกิดว่ามันหายจากทางร้านจริง ๆ ทางเราจะชดเชยค่าเสียหายให้เอง”)
สายโดนตัดไป และเขายังทิ้งท้ายไว้อีกหนึ่งประโยค ที่ยังดังก้องอยู่ในหู “คุณต้องรับผิดชอบ”
ฟลายด์หายใจฟึดฟัดด้วยความโกรธจากการด่าโทรศัพท์เพื่อระบายความโกรธไม่กี่นาทีก่อน อะไรของเขา ยังคุยกันไม่รู้เรื่องเลยจะให้เธอรับผิดชอบอย่างเดียว ต้นสายปลายเหตุยังไม่กระจ่าง แต่ด่วนสรุปไปแล้วว่าเธอต้องรับผิดชอบ เธอมั่นใจว่าเป็นคนจัดการทุกอย่างเองทั้งหมดไม่มีทางที่จะไม่มีของอยู่ในกล่องนั้น
ไม่กี่นาทีต่อมา ไม่รู้อะไรดลใจให้เขารีบขับรถมาที่ร้านน้ำหอมในเวลานี้ ทั้ง ๆ ที่ความจริงร้านต้องปิดแล้วแน่ ๆ เพราะตอนนี้มันก็ดึกมากแล้ว เขาก็ยังดันทุรังขับรถมาจอดที่หน้าร้านจนได้ เขาเห็นหญิงสาวกำโทรศัพท์ในมือไว้แน่น คล้ายกับกำลังด่าทอโทรศัพท์เหมือนมันไปทำความผิดอะไรมา
แต่ทันทีที่ได้ยินเสียงกุกกักดังมาจากหน้าประตู หัวใจก็แทบหยุดเต้น เธอสะดุ้งเฮือก ร่างกายแข็งทื่อ เสียงเหล็กเสียดสีกับกลอนดังขึ้นซ้ำ ๆ เหมือนใครกำลังพยายามจะเปิดประตูเข้ามา ความเย็นวาบแล่นผ่านสันหลัง ฟลายด์กัดริมฝีปากแน่น ตาไล่กวาดมองหาอะไรสักอย่างเพื่อจะใช้เป็นอาวุธ ก็มองไปเจอไม้ถูพื้นกับขวดแก้ววางอยู่ เธอคว้าไม้ขึ้นมาค้ำไว้แน่นเหมือนมันคือทางรอดเดียวของเธอที่มีอยู่ในตอนนี้ ก่อนจะค่อย ๆ ย่องไปหลบอยู่หลังประตู
หัวใจดวงน้อยเต้นโครมครามราวกับกลองศึก ถ้าเป็นโจรจริง ๆ ล่ะ? เธอยังไม่ได้มีแฟน ยังไม่ได้พาลูกเขยไปฝากคุณนายสุพรรษาเลยสักคน นี่จะต้องมาตายอนาถอยู่ร้านน้ำหอมเนี่ยนะ?!
เสียงกดลูกบิดดัง แกรก!
“เปิดได้นี่หว่า หมุนอยู่ตั้งนานไม่เห็นออก” แบงค์บ่นพึมพำอยู่กับตัวล็อกประตู ก่อนจะผลักประตูเข้าไปหาเจ้าของร้าน
ฟลายด์กัดฟันแน่น ยกไม้ขึ้นสูงพร้อมจะฟาดเต็มแรงทันทีที่คนร้ายก้าวเข้ามา แต่ประตูเปิดออกอย่างช้า ๆ เผยให้เห็นเงาร่างสูงใหญ่ที่ยืนอยู่ตรงนั้น
“เฮ้ย! เข้ามาไม่ได้เว้ยยย! แกเป็นใคร” เธอตะโกนลั่น หลับหูหลับตาพร้อมเหวี่ยงไม้ถูพื้นหวดใส่ชายหนุ่มเต็มแรงไม่ยั้ง
“โอ๊ย! หยุด! นี่ผมแบงค์เอง!! คนที่โทรหาคุณก่อนหน้านี้”
ฟลายด์ยกไม้ถูชะงักค้างกลางอากาศ ดวงตาเบิกกว้าง มองร่างตรงหน้าให้ชัด ๆ ก่อนหัวใจที่เต้นรัวเพราะกลัวโจรจะเปลี่ยนเป็นความโกรธผสมอายทันที เธอไม่รู้จะดีใจหรือเสียใจดีที่คนที่มาหาเธอเป็นลูกค้าไม่ใช่โจร แต่เขากลับมาหาเธอดึกขนาดนี้ในใจเธอก็เริ่ม
หวั่น ๆ อยู่เหมือนกัน“แล้วคุณมาทำไมดึก ๆ ดื่น ๆ ตอนนี้ทางร้านปิดให้บริการแล้ว”
“ผมแค่ขับรถผ่านมาทางนี้พอดี…แล้วอีกอย่างผมเห็นไฟ
ที่ร้านยังเปิดอยู่ ก็คิดว่าคุณยังไม่ปิดร้าน เลยอยากมาเคลียร์เรื่องของขวัญที่ทางร้านส่งไป”“มันจะหายไปได้ยังไงในเมื่อฉันเป็นคนจัดของเองกับมือ”
“แต่ตอนนี้มันไม่มีไงครับ ผมถึงต้องมาขอดูหลักฐานที่ร้านว่าทางร้านไม่ได้หลอกลวงผู้บริโภค”
“พรุ่งนี้คุณค่อยมาใหม่ เดี๋ยวฉันจะบอกให้พนักงานเปิดกล้องวงจรปิดให้คุณดู ตอนนี้พนักงานเขาเลิกงานกันไปหมดแล้ว”
“คุณเป็นเจ้าของร้านจริง ๆ หรือเปล่า ทำไมคุณดูไม่ค่อยจะรู้เรื่องภายในร้านเลย แม้แต่กล้องวงจรปิดก็ดูไม่ได้ ยังต้องคอยให้พนักงานมาเปิดให้ดู”
Bab terbaru
ลุงคนนี้คือสามีของหนู บทที่ 14
นานวันเข้าพ่อของฟลายด์ก็เริ่มเห็นถึงความผิดปกติของคนที่อ้างว่าเป็นรุ่นพี่ที่รู้จักกับลูกสาวของตน วันนี้นึกคิดยังไงไม่รู้อยากมาหาลูกสาวที่ห้อง อยากคุยเรื่องชายหนุ่มคนนั้น ด้วยความที่ผู้เป็นพ่อเดินมาเห็นพอดีจึงทำให้รีบเดินไปทางหน้าห้องลูกสาว ในตอนที่ชายหนุ่มกำลังกอดร่างบางอยู่เสียงประตูห้องก็ถูกเคาะขึ้นมาพอดี“ฟลายด์แกเปิดประตูให้พ่อเดี๋ยวนี้เลยนะ” ผู้เป็นพ่อเคาะประตูห้องลูกสาวด้วยความร้อนรนฟลายด์รีบออกไปเปิดประตูเมื่อแบงค์เข้าไปซ่อนตัวในตู้เสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว“มีอะไรหรือเปล่าพ่อ” เธอพยายามซ่อนพิรุธเอาไว้ไม่อยากให้พ่อจับได้ ทว่าพ่อก็รีบเดินเข้ามาพร้อมกับค้นหาแบงค์ตามสิ่งที่เห็น“ไอ้ผู้ชายคนนั้นมันอยู่ไหน” ผู้เป็นพ่อตวาดลั่น จนคนในบ้านต่างตื่นขึ้นมาดูด้วยความตกใจทำให้แบงค์ต้องออกมายอมรับความผิดของตัวเอง ฟลายด์ถึงกับชะงักค้างไปด้วยรู้กับความผิดของตัวเองดี ก่อนที่ทุกคนจะไปรวมกันที่ลานบ้านเพื่อพูดคุยหาลือกัน“คุณ! นับจากวันนี้เป็นต้นไปให้คุณย้ายไปนอนที่บ้านพักคนงาน และทำงานในไร่กับคนงาน ไม่ต้องมาที่บ้านใหญ่ถ้าไม่ได้รับอนุญาตจากผม”ผู้เป็นพ่อที่ได้รู้เรื่องทั้งหมดก็รู้สึกโกรธเป็นอย่างมา
ลุงคนนี้คือสามีของหนู บทที่ 13
ความวัวยังไม่ทันหายความควายก็เข้ามาแทรก เมื่อเธอได้ยินเสียงฝีเท้าหนัก ๆ ขึ้นหน้าห้อง ตึก…ตึก…ตึก…เงาสะท้อนผ่านใต้ช่องประตูหน้าห้อง เท้าที่เธอคุ้นเคยหยุดยืนพิงประตูอยู่หน้าห้อง กำลังแนบใบหูเข้ากับประตูหน้าห้องของเธอ ฟลายด์รีบหันขวับส่งสัญญาณให้แบงค์ ที่ยืนปักหลักอยู่กลางห้องเหมือนไม่คิดจะหลบอีกต่อไป “เงียบ!” เธอรีบกระซิบเสียงเบาก๊อก ก๊อก ก๊อก!“ไอ้ฟลายด์! หลับหรือยัง” เสียงเฟลนด์ดังขึ้นพร้อมกับแรงเคาะประตูหน้าห้องแทบพังฟลายด์รีบวิ่งไปดันชิดประตูเอาไว้ พยายามทำเสียงให้ปกติ “ยัง…มึงมีอะไรหรือเปล่า”“กูได้ยินเสียงเหมือนมีผู้ชายอยู่ในห้องมึง มึงคุยกับใคร” น้ำเสียงเฟลนด์เต็มไปด้วยความกังขา“กูไม่ได้คุยกับใคร แค่…ดูซีรีส์อยู่”ข้างนอกห้องเงียบไปครู่หนึ่ง เหมือนเฟลนด์กำลังชั่งใจว่าจะเชื่อหรือไม่ เธอยืนนิ่ง เหงื่อซึมออกมาตามฝ่ามือ ในหัวมีแต่จะหาที่ซ่อนตัวให้ชายหนุ่มไม่ให้ถูกจับได้ หากพี่ชายขอเข้ามาในห้อง ทุกอย่างจบเห่แน่!“เออ ล็อกประตูดี ๆ ด้วย เข้าใจไหม” สุดท้ายเฟลนด์ก็ทิ้งคำสั้น ๆ ไว้ ก่อนฝีเท้าหนัก ๆ จะค่อย ๆ เดินห่างออกไปทันทีที่เสียงนั้นเลือนหาย ฟลายด์ก็ทรุดตัวลงกับประตู หัวใจ เต้นแ
ลุงคนนี้คือสามีของหนู บทที่ 12(2)
“ฟลายด์ขอสั่งห้ามพี่ไม่ให้บอกเรื่องนั้น” น้ำเสียงจริงจังเอ่ยบอกกลับไปและบังคับให้ชายหนุ่มทำตามที่เธอว่า “พี่กลับไปก่อนเถอะนะ เดี๋ยวฟลายด์จะหาวิธีบอกเรื่องนี้ให้พวกท่านรู้เอง ถ้าพวกท่านรู้ตอนนี้…พวกท่านเอาฟลายด์ตายแน่”“งั้นพี่จะอยู่ที่นี่แลกกับการไม่บอกใครเรื่องที่เรามีอะไรกันแล้ว” เขาพูดบอกอย่างเป็นต่อ สีหน้าไม่ยอมผ่อนปรน“ไม่ได้”แต่เขากลับก้าวเข้ามาใกล้ กระซิบข้างใบหูเธอ “ถ้าฟลายด์ไม่ให้พี่อยู่…พี่จะบอกพวกท่านเอง ว่าพวกเราเป็นสามีภรรยากันใน ทางพฤตินัยแล้ว”“พี่นี่มัน! พูดอะไรออกมาไม่คิดหรือไง ถ้าพ่อแม่ฟลายด์ได้ยินเข้าละก็…”“งั้นก็ให้พี่ที่นี่สิ ง่ายที่สุดแล้ว” แบงค์ยกยิ้มมุมปาก แค่นั้นก็ทำให้หญิงสาวหวาดหวั่น“ถ้าคิดว่าทำได้ก็ตามใจ” เธอว่าจบก็เดินเข้าไปด้านในบ้านด้วยความขัดใจเล็กน้อยพี่ชายก็เดินตามมาดู สีหน้าหงุดหงิดไม่คลาย “ยังอยู่เหรอคุณ! ถ้าไม่ใช่เพราะน้องสาวผมยืนยัน ผมคงเรียกตำรวจมาลากคอคุณออก ไปแล้วนะ”“ผมได้ยินว่าคุณอยากพักอยู่ที่นี่ งั้นเอางี้ไหม ถ้าอยากจะอยู่จริง ๆ ก็ไปอยู่บ้านพักคนงานที่ไร่” เฟลนด์เอ่ยเสนอแนะเสียงเข้ม อีกทั้งยังไม่ไว้ใจชายหนุ่ม ถึงเสนอให้ไปอยู่กับคนงาน จ
ลุงคนนี้คือสามีของหนู บทที่ 12
แบงค์ที่ได้ข้อมูลมาจากหลาย ๆ คนและมีคนที่พามา ก็ทำให้เจอบ้านของฟลายด์จนได้ ทว่าคนที่เขาเจอกลับเป็นผู้ชายคนหนึ่งที่ออกมาเดินอยู่หน้าในจังหวะนี้พอดี ทั้งยังจูงมือมากับเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ทำให้เขาเข้าใจว่าผู้ชายคนนั้นคือสามีของฟลายด์และลูกสาว ซึ่งมันเป็นเพียงแค่คำโกหกของหญิงสาวเพียงเท่านั้น แต่แบงค์กลับเชื่อสนิทใจเฟลนด์พาลูกสาวตัวน้อยออกมากำลังจะพาไปร้านค้าใกล้บ้าน พอเห็นชายแปลกหน้าร่างสูงยืนด้อม ๆ มอง ๆ อยู่ตรงหน้าบ้าน สายตาคมกริบจ้องมองมา เขาก็ชะงักทันที“คุณเป็นใคร มาหาใคร?” น้ำเสียงแข็งกร้าวถามขึ้นทันที“ผมมาหา…” แบงค์กำลังจะเอ่ยชื่อของฟลายด์ออกมา แต่ยังไม่ทันจบประโยค“คุณจะมาใครก็ช่างเถอะ ที่นี่ไม่มีคนที่คุณตามหาหรอก และก็อย่ามาแอบอ้างนะ! ว่ารู้จักคนในบ้าน”ลูกสาวตัวน้อยที่เล่นซ่อนอยู่ข้างหลังเกาะชายเสื้อพ่อเอาไว้แน่น โผล่มาแค่เพียงใบหน้าแอบมองชายที่ยืนอยู่หน้าบ้าน ดวงตากลมใสเต็มไปด้วยความงุนงงกระนั้นก็มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาหาผู้ชายกับเด็กคนนั้น “แม่” เด็กน้อยรีบวิ่งเข้าไปหาผู้หญิงคนนั้น“พี่! เกิดอะไรขึ้น!” หมวยเห็นสามียืนคุยกับใครก็ไม่รู้ตั้งนาน สีหน้าเคร่งขรึม เธอจะรีบวิ่ง
ลุงคนนี้คือสามีของหนู บทที่ 11
ฟลายด์ที่ตื่นขึ้นมาในตอนเช้าด้วยร่างกายปวดเมื่อยขบตามตัว ทว่าเธอยังคงหลับตาด้วยอาการมึนหัวจนต้องใช้มือจับที่ศีรษะของตัวเอง ก่อนจะค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอย่างสะลึมสะลือพลางหันมองรอบด้านในห้องที่เธอรู้สึกไม่คุ้นเคยเอาเสียเลยเธอที่รู้สึกเหมือนว่าตัวเองไม่ได้สวมใส่อะไรก็ค่อยๆ ยกผ้าห่มขึ้นเปิดดูเพื่อความแน่ใจว่ามันเกิดกับเธอบ้าง ในใจของเธอมีแต่คำว่าฉิบหายแล้ว เพราะถ้าคนในครอบครัวรู้คงได้กลายเป็นเรื่องใหญ่แน่นอน“นี่ฉันอยู่ที่ไหนกันเนี่ย?”เธอพึมพำกับตัวเองเบา ๆ จากนั้นภาพความทรงจำในหัวก็แล่นเข้ามา ความทรงจำเมื่อคืนตัดขาดไปบางช่วง มีเพียงภาพเลือนรางของแก้วเครื่องดื่ม สายตาคมคู่นั้น และรอยยิ้มที่ทำให้หัวใจเธอแกว่งไปทั้งที่ไม่อยากยอมรับ เธอบดจูบเขาอย่างเร่าร้อน จนเธอถึงกับชะงักค้างไปเล็กน้อยก่อนจะหันหน้าไปมองด้านข้างที่จู่ ๆ ก็มีมือมาพลาดบริเวณช่วงหน้าท้องของตัวเอง ทว่าเธอก็ถึงกับชะงักข้างไปเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าคนที่นอนอยู่ข้างกันคือแบงค์ฟลายด์ถึงกับรีบตั้งสติพร้อมกับยกมือของอีกฝ่ายออกห่างจากตัวเบา ๆ ด้วยกลัวว่าอีกฝ่ายจะตื่นขึ้นมาเสียก่อน เธอผล็อยตัวลงจากเตียงพร้อมกับหอบหิ้วเสื้อผ้าหายเข้าไปในห้
ลุงคนนี้คือสามีของหนู บทที่ 10(2)
เธอมองตาเขาปริบ ๆ ไม่รู้ว่าสถานการณ์ในตอนนี้มันควรจะเป็นไปในทางไหน เธอไม่กล้าตอบรับหรือปฏิเสธเขาชายหนุ่มประคองใบหน้าหญิงสาวเมื่อเห็นว่าเธอไม่ได้ปฏิเสธหรือขัดขืนเขา ริมฝีปากของเขาแตะลงบนปากนุ่มอย่างนุ่มนวล ฟลายด์ร่างกายแข็งทื่อ ยืนหลับตาปี๋หัวใจเต้นระส่ำด้วยความตกใจ ริมฝีปากของเขาแนบสนิทอยู่กับกลีบปากนุ่ม ปลายลิ้นอันเร่าร้อนสอดผ่านริมฝีปากเธอเข้าไปพันเกี่ยวลิ้นเธออย่างช่ำชองด้วยสัญชาตญาณเธอแนบชิดตัวเขาอย่างไม่รู้ตัว ริมฝีปากร้อนผ่าวของแบงค์กำลังหลอมละลายปากนุ่มของเธอจนเปียกชุ่มภายใต้การควบคุมของเขา เธอแทบขาดอากาศหายใจ เมื่อแบงค์บดคลึงริมฝีปากของเธออย่างหนักหน่วงมากยิ่งขึ้น หัวใจของเธอหวาดหวั่น แต่ร่างกายกลับแอ่นบดเบียดเข้าหาอ้อมกอดอบอุ่นของชายหนุ่ม“พี่ขอมากกว่านี้ได้ไหม”ชายหนุ่มถอนริมฝีปากออกน้ำเสียงทุ้มที่ถามออกมาแฝงความเซ็กซี่ ราวกับกำลังโลมเลียเรือนกายของเธอแทนปลายนิ้ว จนฟลายด์ขนลุก ใบหน้าเนียนละเอียดถูกเชยให้เงยหน้าขึ้นสบตากับเขาเธอพยักหน้าตอบรับ สอดแขนโอบกอดรอบคอชายหนุ่ม จูบตอบกลับเขา นิ้วเรียวยาวแข็งแรงสอดแทรกเข้าไปประคองท้ายทอยเอาไว้แน่น บดคลึงริมฝีปากบางอย่างเร่าร้อน ก่อนจ
Anda juga akan menyukai
ม่านหมอก
นิยายของเนม99.5K Dibacaสุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์81.9K Dibacaยั่ว
มังกรเล่นน้ำ203.6K Dibacaบำเรอรัก❤️คุณหมอมาเฟีย NC18++
Me'JinJIn97.7K DibacaเมดคนโปรดของAdele (อเดล) 20+
มนต์ศิขริน63 Dibacaขอโทษที...นางร้ายคนนี้ไม่คลั่งรักอีกต่อไป
Scince871 Dibacaคุณคี
เกี้ยวเกล้า108 Dibacaราตรีสวาท NC30+
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง34 Dibaca
