พบสาวบราซิล

หลังจากวันนั้น วันที่แกรนด์เดร์ออกจากโรงพยาบาล เขาก็เพียรพยายามไปมาหาสู่คาร์รินอยู่บ่อยๆ โดยชายหนุ่มเข้าตามตรอกออกตามประตู ทุกคนในตระกูลคาซิโอรู้ว่า ว่าที่ลูกเขยของเควิ่นนั้นคือแกรนด์เดร์ แล้วก็ทุกคนในตระกูลแกรนด์เดร์สันก็รู้ว่า ว่าที่ลูกสะใภ้ของแกรนด์เดร์สัน กรุ๊ป ก็คือคาร์ริน ข่าวในสังคมไฮโซต่างตีแผ่เรื่องนี้ไปทั่ว บ้างก็ยินดีกับสองตระกูลนี้ บ้างก็แอบซุบซิบนินทาถึงฝ่ายชาย ที่แต่ก่อนทำตัวเป็นคาสโนว่าแล้วจะทิ้งลายได้หรือ แต่ก็ได้แค่พูดไป ทุกคนหารู้ไม่ ว่าพ่อเสือแกรนด์เดร์นั้น ก็ได้เลือดพ่อมาเหมือนกัน คือถ้ารักใครก็รักจริง จะเลิกเจ้าชู้เล็กทำตัวเสเพล ไปเลยทีเดียว เสือที่ว่าแน่ ได้ถอดเขี้ยวเล็บไว้ที่หนูคาร์รินเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

"ข่าวก็คือข่าว เขียนไปเรื่อย" แกรนด์เดร์อ่านข่าวสังคมไฮโซที่เขียนถึงเรื่องของเขาก็ส่ายหัว..... แหม หาว่าเราเป็นคาสโนว่า เสียหายหมดเลย เราเลิกแล้วโว้ย ชายหนุ่มคิดในใจ จากนั้นก็เดินออกจากห้องทำงานแล้วก็หยิบมือถือเครื่องโปรดโทรหาหวานใจ เพราะตอนนี้ได้เวลาวิดีโอคอลแล้ว ตืดดดดด!!!! ตืดดดดดด!!!!

"ฮัลโลคะ พี่แกรนด์เดร์ " เสียงหวานพร้อมกับใบหน้าสวยๆ ของคาร์รินลอยอยู่เต็มหน้าจอ ทำเอาชายหนุ่มยิ้มหวานแบบไม่หุบเลยทีเดียว

"ครับที่รัก ทำอะไรอยู่ครับ ทำงานหรือเปล่า" เสียงหวานนั้นทำให้คาร์รินถึงกับอมยิ้ม แล้วก็ส่งจูบที่แสนหวานผ่านมือถือมาถึงชายหนุ่ม

"ก็กำลังคิดถึง ใครบางคนอยู่คะ คิดถึงที่สุดเลย" คาร์รินหยอดคำหวานไปหลายคำ ทำเอาคนฟังยิ้มแก้มแทบปริ

"พี่ก็คิดถึงครับ ไม่ได้ไปหาเลยตอนนี้งานยุ่งมาก ช่วยแด็ดดูงานที่บราซิลครับ"

"คาร์รินทราบแล้วคะ พี่แกรนด์เดร์บอกคาร์รินเป็นสิบๆ รอบแล้ว"

"คิดถึงจัง อยากไปหาแต่ติดงาน" ชายหนุ่มส่งเสียงออดอ้อนหญิงสาวเป็นที่สุด

"คาร์รินก็คิดถึงพี่แกรนด์เดร์คะ จะกลับเมื่อไรคะ" หญิงสาวถามชายหนุ่มด้วยความอยากรู้

"อีกอาทิตย์หนึ่งครับ กลับแล้วเดียวพี่จะไปหานะครับ"

ชายหนุ่มทิ้งท้ายด้วยถ้อยคำที่แสนจะอ้อนวอน สายตาหวานเยิ้มส่งไปยังเจ้าหล่อน เขาจุ๊บมือถือของตัวเองตั้งหลายครั้ง แล้วก็กดวางไป เพราะตอนนี้เขาได้เวลาไปพบลูกค้ากับแด๊ดแล้ว แกรนด์เดร์เตรียมตัวออกไปพร้อมแด็ดของเขา ชายหนุ่มนั่งรถไปก็มองสำรวจเมืองนี้ไปด้วย ที่นี่มีแต่สาวสวยๆ ทั้งนั้นเลย ผิวดี หุ่นสบึม แล้วก็ยิ้มเก่งแฮะ เขามองแล้วนึกถึงคนไทย บ้านเกิดของมารดาของเขาที่นั่นก็เป็นเมืองยิ้มเช่นกัน ชายหนุ่มนั่งมองธรรมชาติของที่นี่ไปเรื่อยๆ

"ถึงแล้วไอ้เสือ ไหนลองมาดูซิ มีความคิดว่าอย่างไรบ้าง" เสียงของอาลัล บิดาของเขาดังขึ้น แล้วเดินนำบุตรชายของเขาดูบรรยากาศที่นี่ เขากำลังต้องการโลเคชั่นเพื่อสร้างโรงแรมหรู ขยายสาขาเพิ่ม โดยที่นี่เขาเลือกเพราะทุกอย่างมันดูลงตัวไปหมด ติดอย่างเดียวเจ้าของที่ดินตรงนี้ พูดยากนิดหน่อย แต่นายหน้าที่นี่กำลังเจรจากันอยู่

"สวยมากฮะแด็ด หาชายชาดที่มีภูเขาอยู่ข้างๆ นี่ยากมากนะครับ ทางการที่นี่ให้สร้างได้เหรอครับ" ชายหนุ่มถามบิดาของเขาด้วยความอยากรู้ เพราะว่าเขาไม่แน่ใจว่าพื้นที่ตรงนี้จะติดพื้นที่สีเขียวหรือเปล่า

"ได้ซิไอ้เสือมันไม่ได้อยู่ในโซนต้องห้าม บังเอิญมันอยู่ไกล้เท่านั้นเอง ที่ติดนี่ก็ติดเจ้าของที่ดินอย่างเดียว" อาลัลอธิบายให้บุตรชายของเขาฟัง

"แล้วตอนนี้เจ้าของเขาว่ายังไงครับ" แกรนด์เดร์ถามบิดาของเขาด้วยความอยากรู้

"พ่อของเขาให้ถามลูกสาวของเขาก่อน เพราะลูกสาวเขาออกจะแนวอนุรักษ์นิยมนะลูก"

"แล้วเราเข้าไปคุยเองไม่ได้เหรอครับ"

"เดี๋ยวรอนายหน้าอีกที ว่ายังไง นี่แหละที่แด๊ดให้รออีกอาทิตย์หนึี่ง"

แกรนด์เดร์ฟังบิดาของเขาอยู่สักพัก เขาก็ขอตัวเดินดูชายหาดนี้รอบๆ ชายหนุ่มยังอยู่ในชุดสูทเดินดูไปเรื่อยๆ ชายหนุ่มก็มองสำรวจไปทั่วบริเวณ สายตาคมไปสะดุดเข้ากับหญิงสาวคนหนึ่ง หล่อนเล่นเดินแกมวิ่งเหมือนจะหนีใครมา เขาก็ไม่ได้สนใจหรอก ถ้าหากสาวเจ้าไม่สะสุดพื้นทรายตรงนั้นแล้วล้มลงตรงหน้าเขา ซึ่งมันก็ไม่ไกลนัก ด้วยสัญชาติญาณของความเป็นบุรุษเพศ แกรนด์เดร์จึงรีบเดินแกมวิ่งเพื่อเข้าช่วยเหลือ

"เอ่อๆ เป็นยังไงบ้างครับให้ผมช่วยไหม" เขาถามหญิงสาวเป็นภาษาอังกฤษ ชายหนุ่มไม่แน่ใจว่าเจ้าหล่อนฟังออกหรือเปล่า เพราะหญิงสาวเอาแต่มองหน้าเขานิ่ง แล้วไม่ตอบซะงั้น เขายิ้มอย่างใจดีให้กับหล่อน แล้วพรางเอื้อมมือไปยังหล่อนเพื่อฉุดให้หญิงสาวลุกขึ้นจากตรงนั้น

ใบหน้าสวยของหญิงคนนี้ยังคงบิึ้งตึง ทำเอาแกรนด์เดร์ต้องนั่งยองๆ เพื่อลงไปคุยกับเธอ เขาพยายามนึกคำภาษาบราซิล แต่ก็นึกไม่ออกชายหนุ่มเกาศีรษะตัวเองแบบเขินๆ แล้วตัดสินใจพูดภาษาอังกฤษอีกครั้ง ..

"ให้ผมช่วยไหมครับคุณผู้หญิง เหมือนข้อเท้าคุณจะแพลง" แกรนด์เดร์ไม่พูดป่าว เขาเอื้อมมือหนาหมายจะไปจับข้อเท้าเรียวของหญิงสาว

"อย่ามายุ่ง ฉันไม่เป็นอะไร" ยังไม่ทันที่เขาจะแตะข้อเท้า หญิงสาวผู้นั้นก็พูดใส่เขาด้วยภาษาอังกฤษเช่นกัน ชายหนุ่มตกใจเล็กน้อย นี่เจ้าหล่อนฟังออกแต่แรกก็ไม่บอก

"เอ่อๆ โอเคครับ " แกรนด์เดร์ผายมือเป็นเชิงว่า เขาจะไม่ยุ่ง จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นยืนแล้วรอดูทีท่าเจ้าหล่อนอยู่ห่างๆ

"อึ๊บ....ว้ายยยยย" หญิงสาวพยายามจะชันตัวลุกขึ้นยืน ยังไม่ทันที่เท้าข้างที่แพลงจะยันพื้นทราย ร่างบางของหล่อนก็เซถลาจะล้มลงยังพื้น แกรนด์เดร์ที่กำลังรอดูทีท่าอยู่ก่อนแล้ว พุ่งเข้าไปประคองร่างบางนั้นทันที หญิงสาวจึงถลาเข้าสู่อ้อมแขนของเขาโดยอัตโนมัติ ชายหนุ่มมอง เจ้าหล่อนด้วยแววตาปกติ เขาไม่ได้คิดที่อะไรกับหล่อนเลยแม้แต่น้อย

"นี่ๆ ฉวยโอกาสหรือไงนาย " หญิงสาวในอ้อมแขนเขานั้นเงยหน้ามายังเขา แล้วพรางทุบอกแกร่งของเขาเบาๆ ใบหน้าของหล่อนดูบึ้งตึงเล็กน้อย

"เอ่อๆ ไม่ใช่นะฮะ ผมเห็นคุณจะล้มผมก็เลยช่วย" แกรนด์เดร์รีบผลักร่างบางออกเบาๆ ให้เจ้าหล่อนยืนอยู่ข้างๆ แล้วเขาเพียงยื่นแขนให้หล่อนเกาะเท่านั้น

"ขอบใจ ฉันเดินเองได้ " หญิงสาวยังไม่วายปัดแขนแกรนด์เดร์ทิ้งแล้วพยายามจะเดินเอง "อุ้ยย เจ็บ " เจ้าหล่อนเพียงหย่อนเท้าเรียวข้างที่แพลงลงเหยียบพื้นทรายเท่านั้น หล่อนก็ต้องร้องขึ้นด้วยความเจ็บปวด

"เห็นไหม เท้าคุณแพลง แล้วก็บวมมาก ถ้าไม่รังเกียจผมขออุ้มคุณไปส่งได้ไหมครับ" แกรนด์เดร์พูดขึ้นโดยไม่ได้คิดอะไรจริงๆ เขาต้องการช่วยเหลือสาวผู้นี้ ก็เขาเป็นสุภาพบุรุษจะปล่อยให้ผู้หญิงซึ่งเป็นเพศที่อ่อนแอกว่าลำบากได้เช่นไรกัน ยิ่งเห็นต่อหน้าต่อตาด้วย

"เอ่อๆ ....ว้ายยยย" ยังไม่ทันที่หญิงสาวตรงหน้านี้จะอนุญาต แกรนด์เดร์ก็รีบช้อนร่างบางนั้นขึ้น สู่อ้อมอกทันที

"ไปทางไหนครับ เดี๋ยวผมไปส่ง" ชายหนุ่มถามหญิงสาวอย่างอยากรู้ หญิงสาวผู้นั้นก็ชี้ไปยังทางจุดหมายที่เจ้าหล่อนจะไปนั้น จากนั้น แกรนด์เดร์ก็จัดการอุ้มหญิงสาวที่เขาคิดในใจว่าแสนจะดื้อดึงนี้เดินไปตามทางเพื่อไปส่งเจ้าหล่อน โดยเขาไม่รู้เลยว่าร่างบางที่เขาอุ้มอยู่นี้ หล่อนคิดยังไงกับเขา

อแมนด้า หญิงสาวบราซิลหัวแข็งคนนี้ มองชายหนุ่มที่มีใบหน้าอันหล่อเหลาแบบไม่วางตา มือเรียวเอื้อมไปคล้องคอชายหนุ่มอย่างลืมตัว หัวใจของเจ้าหล่อนเต้นไม่เป็นจังหวะแล้ว หล่อนรู้ว่าเขาเป็นนายทุน แต่เขาไม่รู้ว่าหล่อนเป็นใคร และเท่าที่หล่อนรู้ คือเขาก็เป็นคนดีมีน้ำใจคนหนึ่ง ผิดกับนายทุนคนอื่นๆ ที่มาซื้อที่ดินของหล่อนกับพ่อ พวกนั้นมีแต่ผลประโยชน์ และหวังจะหุบที่ดินของหล่อนอย่างเอาเปรียบทั้งนั้น หญิงสาวคิดไปก็มองใบหน้าคมนั้นไป ใบหน้าสวยของเจ้าหล่อนก็ร้อนผ่าวอย่างบอกไม่ถูก แกรนด์เดร์ไม่รู้เลยว่าเขากำลังจะทำให้หัวใจสาวคนหนึ่งละลาย...>>>>>>>>