ANMELDENแกรนด์เดร์กำลังจัดแจงข้าวของและเตรียมตัวออกจากโรงพยาบาล วันนี้เขาได้กำหนดกลับบ้านแล้ว ชายหนุ่มบอกแด็ดกับมาดามริก้า ไม่ไห้มารับ เพราะว่าวันนี้ หวานใจของเขาจะไปส่ง ตอนนี้หญิงสาวน่าจะไปจัดแจงเรื่องค่าใช้จ่าย แกรนด์เดร์ไม่ต้องใส่เครื่องคล้องแขนแล้ว เนื่องจากทุกอย่างมันใช้งานได้แล้ว เหลือแค่แผลนิดหน่อยที่มันต้องทำแผลอยู่เป็นนิจ ปากแผลยังปิดไม่สนิท ชายหนุ่มนั่งรอแฟนสาวอยู่ที่โซฟาในห้องพิเศษนั้น
!!!! ก๊อกๆ ๆ ๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้น ทำให้ชายหนุ่มต้องละสายตาออกจากทีวีมามองยังประตูห้อง รอยยิ้มเริ่มปรากฏขึ้น "เชิญครับ" ชายหนุ่มเอ่ยตามมารยาท ทั้งๆ ที่ปกติหญิงสาวไม่ต้องรอให้เขาอนุญาตก็จะเดินเข้ามาแล้ว
"ไฮ้ดาร์ลิ๊ง เป็นไงบ้างคะแกรนด์เดร์ขา ซาร่ารู้ข่าว ว่าแกรนด์เดร์อยู่โรงพยาบาล ซาร่าก็รีบมาเยี่ยมคุณเลยนะคะ" หญิงสาวนางแบบในชุดกระโปรงสั้น เดือนเข้ามาหาเขา ทำเอาชายหนุ่มถึงกับใบหน้าฉงนเล็กน้อย
"ซาร่า มาได้ยังไงเนี่ย ใครใช้ให้คุณมาที่นี่" แกรนด์พูดกับหญิงสาวผู้มาเยือน ด้วยน้ำเสียงและสีหน้าที่ตกใจเล็กน้อย เขาไม่คิดว่าแม่คู่ขาเก่าของเขาจะบุกมาถึงที่นี่เลย
"ก็ซาร่ามาเดินแบบที่ฮ่องกงนี่ซิคะ แล้ววงการนางแบบเขาพูดว่าคุณแกรนด์เดร์เข้าโรงพยาบาล" หญิงสาวตอบชายหนุ่มด้วยสีหน้าแล้วก็แววตาที่ฉอเลาะเป็นที่สุด
"แล้วนี่แกรนด์เดร์ขาเป็นยังไงบ้างคะ ป่วยเป็นอะไรทำไมถึงนอนโรงพยาบาลเลย" เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มไม่ตอบ หล่อนจึงถามเขาต่อด้วยความอยากรู้
"เอ่อ อุบัติเหตุนิดหน่อย ไม่เป็นอะไรมาก ดีขึ้นแล้ว ขอบใจมากที่เป็นห่วง" แกรนด์เดร์ตอบหญิงสาวอย่างไม่ใส่ใจมากนัก เขาพยายามเขยิบร่างหนาของเขาออกห่าง เพราะเกรงว่า หญิงสาวที่เขารักใคร่จะมาเห็นเข้า
"ไหนคะ ซาร่าขอดูแผลหน่อยคะ" หญิงสาวพยายามเขยิบเข้ามาซะชิดชายหนุ่ม แล้วพยายามเปิดแผงอกแกร่งของเขา เพื่อดูแผลให้ได้
"เอ่อๆ ๆ ...ไม่เป็นไรจริงๆ ซาร่า ขอบใจมากๆ " ชายหนุ่มพูดพร้อมกับขยับกายหนาออกห่าง ทำท่าเหมือนจะรังเกียจ
"แหมๆ แกรนด์เดร์ขา ทำเป็นอาย แต่ก่อนซ่าร่าก็เห็นคุณทุกซอกทึุกมุมแล้วนะคะ นะๆ ซ่าร่าขอดูหน่อย" หญิงสาวพูดกับเขาโดยชะโงกหน้ามาจนชิดใบหน้าหล่อเข้มนั้น แล้วพยายามลูบไล้เสื้อผ้าของเขาไปมาหมายจะเปิดดู
" ยะ อย่า ซะ...."
"ทำอะไรกันอะ"
ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะเปิดเสื้อชายหนุ่มเพื่อสำรวจบาดแผล เสียงหวานดุก็ดังขึ้น พร้อมกับเปิดประตูห้องคนไข้เข้ามาแกรนด์เดร์ถึงกับมองแฟนสาวด้วยดวงตาพองโตอย่างตกใจ ซาร่าก็มองใบหน้าสวยของผู้มาใหม่นั้นอย่างตลึงเช่นกัน นี่มันนังเด็กคนที่หล่อนเคยเจอนี่ เป็นใครกันนะ
"ก็ไม่เห็นเหรอยะ กำลังจะทำอะไร" ซาร่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงเหยีดๆ จนน่าหมั่นใส่้
"เอ่อๆ ..น้องคาร์รินจ๋า ไม่มีอะไรหรอกจ้า ซาร่ามาเยี่ยมพี่หนะ" แกรนด์เดร์พูดแก้ตัวเร็วปรื๋อ เกรงว่าคนรักของเขาจะเข้าใจผิด
"มาเยี่ยมเหรอคะ นึกว่ามาให้พี่แกรนด์เดร์กินซะอีก" คาร์รินพูดประชดประชันหญิงสาวที่หล่อนไม่อยากเจอนั้น แล้วสีหน้าท่าทางของหล่อนก็เอาเรื่องมากด้วย
"ทีแรกก็ว่าจะมาเยี่ยมเฉยๆ แหละ แต่พอเห็นก็อยากจะให้เขากินเลยแหละยะ" ซาร่าหันมาต่อปากต่อคำหญิงสาว จนทำให้ใบหน้าสวยของคาร์รินร้อนผ่าวด้วยความโกรธ
"เห็นว่าคงจะลำบากหน่อยนะคะ เพราะพี่แกรนด์เดร์เพิ่งกินอิ่มแป้ไปนะคะ จริงไหมคะที่รัก." คาร์รินพูดด้วยสีหน้าที่ยั่วอารมณ์ หล่อนมองหญิงสาวที่ไม่ได้รับเชิญนี้ด้วยแววตาเหยียดๆ พรางร่างงามก็เดินเข้าไปนั่งตักชายหนุ่ม แล้วโอบคอเขาไว้มั่น มองตาชายหนุ่มหวานเยิ้ม
"จะ จริงครับที่รัก" แกรนด์เดร์พูดกับแฟนสาวด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก เขายังไม่อยากจะเชื่อเลยว่าสาวน้อยบนตักเขานี้ก็แสบใช่ย่อยเช่นกัน
"ว้ายยย...นังเด็กบ้า อ้าย แกรนด์เดร์ขาดูแม่หล่อนซิคะ" เสียงวีดว้ายของแม่คู่ขาเก่าของแกรนด์เดร์กรีดร้องดังลั่นห้อง พรางกระทืบส้นเท้าไปมาอย่างไม่ชอบใจ
"ซาร่า อย่ามาทำตัวแบบนี้ ขอบใจมากที่มาเยี่ยม เชิญกลับได้แล้ว" แกรนด์เดร์ออกปากไล่หญิงสาวที่มาเต้นแร้งเต้นกาอยู่ในห้องนี้
"นี่แกรด์เดรขา ไล่ซาร่าเหรอคะ"
"ไม่ได้ไล่มั๊ง เขาพูดซะขนาดนั้นแล้ว" คาร์รินอดรนทนไม่ไหวต้องพูดขึ้นมาอีก เพราะดูทีท่าแม่นี่จะหน้าด้านจริงเชียว
"นี่ดังเด็กบ้า ฉันไม่ได้พูดกับแก" ซาร่าถึงกับชี้นิ้วใส่หน้าคาร์ริน จนใบหน้าสวยหงิกงออีกครั้ง
"ไม่ออกไปก็ได้นะ พี่แกรนด์เดร์ขาเรามารักกันดีกว่านะคะ" คาร์รินพูดด้วยน้ำเสียงยียวนกวนประสาท พรางจับใบหน้าเข้มของชายหนุ่มให้มองหน้าหล่อนแล้วจัดการเบียดอกอวบอขงหล่อนเข้าหาอกแกร่งแบบจงใจ
"อ้ายยย นังเด็กบ้าหน้าด้าน เชิญเถอะยะ วันนี้เป็นวันของแก วันหน้าจะเป็นวันของชั้นบ้าง คอยดู " โครม!!! ซาร่าพูดทิ้งท้ายเอาไว้เท่านั้น ก่อนที่นางจะดึงลูกบิดประตูแล้วกระแทกเข้ากลับเสียงดัง ทำเอาคาณืรินถึงกับหลุดขำออกมา
"ฮ่า ๆ ๆ ๆ สมน้ำหน้า เล่นกับใครไม่เล่นมาเล่นกับคาร์ริน" หญิงสาวเปรยกับตัวเองเบาๆ พรางสายตาและรอยยิ้มแห่งความสะใจนั้นก็ปรากฏบนใบหน้า สายตาเข้าหล่อนยังมองอยู่ที่ประตูนั้น
"ร้ายกาจจริงน๊า สาวน้อย" แกรนด์เดร์พูดกับหญิงสาวบนตักนี้ ด้วยแววตาที่ชมเชย
"ร้ายการอะไรคะ แค่นี้ยังน้อยไป แล้วก็ไม่ต้องมากอดเลย" หญิงสาวเงยหน้ามองชายหนุ่มอย่างหมั่นใส่ อะไร นี่หล่อนไม่อยู่แค่แวบเดียวมีสาวๆ มาหาถึงที่เชียวเหรอ
"ขอกอดหน่อยนะ มีเมียเก่งแบบนี้ " ชายหนุ่มพูดพรางกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นกว่าเดิม ทำเอาหญิงสาวหน้าตูมแก้มป่องเหมือนงอนๆ
"นี่ขนาดเก่งนะคะ เกือบรับมือแม่นางแบบนั้นไม่ได้ นี่ถ้าเผลอ มันต้องเอาพี่แกรนด์เดร์ไปกินแน่เลย" หญิงสาวพูดด้วยสีหน้านิ่ง แววตาดูเป็นกังวลเล็กน้อย
"ถึงยังไงพี่ก็ไม่กินเจ้าหล่อนหรอกน่า พี่มีของหวานที่น่ากินเป็นร้อยเท่าอยู่ตรงนี้ทั้งคน" ชายหนุ่มพูดกระซิบข้างหูขาวของหญิงสาวบนตักเขา แววตาหวานเยิ้มระยิบระยับเชียว
"ให้มันจริงเหอะคะ วันไหนหมดความหวานก็จะไปกินที่อื่นอีกใช่ไหมคะ" หญิงสาวเงยหน้าไปมองชายหนุ่มพูดอย่างน้อยใจ
"ไม่เลยครับ พี่สัญญา พี่รักน้องคาร์รินคนนี้คนเดียว รักมากด้วย" แกรนด์เดร์จับพวงแก้มสวยด้วยมือทั้งสองข้างของเขา ให้หญิงสาวมองตาเขา แล้วพูดออกมาด้วยความจริงใจ
"ให้จริงๆ นะคะ" หญิงสาวถามชายหนุ่มอีกครั้งเพพื่อความมั่นใจ
"จริงครับ พี่สัญญา" จุ๊บบบบบบ+++++ สิ้นเสียงพูดของชายหนุ่ม คือเรียวปากหนากดจุมพิตหญิงสาวอย่างหวานซึ้ง เรียวลิ้นของกันและกันออกมาพันกันเล็กน้อย ทั้งสองจูบกันดูดดื่มอยู่นานเท่านาน โดยไม่รู้เลยว่า สายตาเฉี่ยวของหญิงสาวที่ถูกไล่ออกไปเมื่อกี้แอบมองอยู่ตรงกระจกประตูคนไข้ แววตาริษยาปรากฏบนใบหน้าที่เฉี่ยวของหล่อน ไฟแห่งความโกรธก็บังเกิดขึ้น
"หึ นังเด็กคาร์ริน แล้วเราจะได้เห็นดีกัน ฉันจะแย่งแกรนด์เดร์มาเป็นของฉันให้ได้คอยดู" หญิงสาวพึมพำอยู่กับตัวเอง หล่อนพูดด้วยสีหน้าที่อิจฉา ปากบางสีสดนั้นเบะเล็กน้อย ดวงตากร้าวที่มองมายังหนุ่มสาวในห้องนั้นแอบแฝงอะไรบางอย่าง....>>>>
แกรนด์เดร์กำลังจัดแจงข้าวของและเตรียมตัวออกจากโรงพยาบาล วันนี้เขาได้กำหนดกลับบ้านแล้ว ชายหนุ่มบอกแด็ดกับมาดามริก้า ไม่ไห้มารับ เพราะว่าวันนี้ หวานใจของเขาจะไปส่ง ตอนนี้หญิงสาวน่าจะไปจัดแจงเรื่องค่าใช้จ่าย แกรนด์เดร์ไม่ต้องใส่เครื่องคล้องแขนแล้ว เนื่องจากทุกอย่างมันใช้งานได้แล้ว เหลือแค่แผลนิดหน่อยที่มันต้องทำแผลอยู่เป็นนิจ ปากแผลยังปิดไม่สนิท ชายหนุ่มนั่งรอแฟนสาวอยู่ที่โซฟาในห้องพิเศษนั้น!!!! ก๊อกๆ ๆ ๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้น ทำให้ชายหนุ่มต้องละสายตาออกจากทีวีมามองยังประตูห้อง รอยยิ้มเริ่มปรากฏขึ้น "เชิญครับ" ชายหนุ่มเอ่ยตามมารยาท ทั้งๆ ที่ปกติหญิงสาวไม่ต้องรอให้เขาอนุญาตก็จะเดินเข้ามาแล้ว"ไฮ้ดาร์ลิ๊ง เป็นไงบ้างคะแกรนด์เดร์ขา ซาร่ารู้ข่าว ว่าแกรนด์เดร์อยู่โรงพยาบาล ซาร่าก็รีบมาเยี่ยมคุณเลยนะคะ" หญิงสาวนางแบบในชุดกระโปรงสั้น เดือนเข้ามาหาเขา ทำเอาชายหนุ่มถึงกับใบหน้าฉงนเล็กน้อย"ซาร่า มาได้ยังไงเนี่ย ใครใช้ให้คุณมาที่นี่" แกรนด์พูดกับหญิงสาวผู้มาเยือน ด้วยน้ำเสียงและสีหน้าที่ตกใจเล็กน้อย เขาไม่คิดว่าแม่คู่ขาเก่าของเขาจะบุกมาถึงที่นี่เลย"ก็ซาร่ามาเดินแบบที่ฮ่องกงนี่ซิคะ แล้ววงการนางแบบ
หลังจากวันนั้นวันที่แกรนด์เดร์ฟื้น เขาค่อยเริ่มหายดีมากแล้ว โดยมีคาร์ริน เป็นพยาบาลส่วนตัวอยู่ข้าง ๆ พวกเขาทั้งสองได้รับอนุญาตให้คบกันได้ โดยทางผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายตกลงคุยกันแล้ว ทางด้านมาดามริก้า นางรีบหาฤกษ์หางามในการจัดงานแต่งงาน ซึ่งได้ฤกษ์มานี่ขัดใจนางมากเลยทีเดียว ซึ่งกำหนดแต่งงานนั้นมันอีกหกเดือนข้างหน้า ใจจริง มาดามริก้าอยากให้แต่งวันนี้พรุ่งนี้เลย แต่ด้วยความที่หล่อนถูกเลี้ยงมาแบบขนบธรรมเนียมประเพณีไทยจ๋า นางจึงต้องยอมทางด้านเควิ่นกับน้ำใส หล่อนก็ยินดียกบุตรสาวเพียงคนเดียวให้กับพ่อหนุ่มแกรนด์เดร์ แต่พอได้ฤกษ์แต่งงาน เควิ่นก็แอบอมยิ้มที่บุตรสาวของเขาไม่ได้จากอกเขาไปเร็วเกินไป ยังมีเวลาให้ทำใจอีกหลายเดือน ขึ้นชื่อว่าคุณพ่อหวงลูกสาวนี้ก็มีเควิ่นนี่แหละที่ยังไงก็ยังคงความหวง ความโหดไว้คงเดิม โดยเขายอมให้แกรนด์เดร์ไปมาหาสู่กับคาร์รินได้ แต่ห้ามไปค้างอ้างแรมที่ไหนอีก แม้ว่าพวกเขาจะแต่งงานกันอีกไม่ช้านี้แล้ว"คิดอะไรอยู่หรือคะ พี่แกรนด์เดร์" เสียงหวานของหญิงสาวเดินเข้ามาในห้องพิเศษนั้น หล่อนมองชายหนุ่มด้วยสีหน้าฉงน คาร์รินเดินนำของที่หล่อนซื้อมาให้ชายหนุ่มไปวางที่โต๊ะ จากนั้นก็เดินเข
คาร์รินเดินไปเดินมาหน้าห้องผ่าตัดอย่างร้อนใจ ซึ่งหน้าห้องนั้นมีมารดาของหล่อนอยู่เป็นเพื่อน โดยป๋าของหล่อนนั้นไปไหนไม่มีใครรู้ หญิงสาวรอแฟนหนุ่มที่อยู่ในนั้นเป็นชั่วโมงๆ แล้ว ทำไมคุณหมอยังไม่ออกมาอีกนะ นี่เข้าไปก็นานแล้วนะ คาร์รินคิดในใจหล่อนมองดูนาฬิกาสลับกับมองเข้าไปในห้องไอซียูนั้นไปมา ในใจของหล่อนรู้สึกเป็นห่วงเขามากที่สุด เลือดเขาออกมากมายขนาดนั้น อาจจะเสียเลือดจนเสียชีวิตก็ได้ ด้วยความที่ตกใจหล่อนไม่ทันดูด้วยซ้ำว่าเขาถูกป๋าตัวเองยิงถูกตรงไหนบ้าง..."ใจเย็นๆ ลูกคาร์ริน พี่เขาไม่เป็นอะไรหรอก ถึงมือหมอแล้ว"เสียงมารดาของหล่อนดังเตือนสติหญิงสาวมาจากเก้าอี้หน้าห้อง ซึ่งอยู่ไกล้ๆ กับหล่อน ทำให้หญิงสาวหันไปหามารดาของหล่อน แล้วโผเข้าไปโอบกอดผู้เป็นแม่ทันที"คุณแม่ขา พี่เขาจะตายไหมคะ คาร์รินกลัว" หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงสะอึกสะอื้น น้ำตาที่มันแห้งเหือดเมื่อสักครู่บัดนี้มันแอบแก้มของหล่อนอีกแล้ว"ไม่เป็นไรหรอกลูก ไกลหัวใจมากนัก" ผู้เป็นแม่พูดปลอบให้หญิงสาวสบายใจ หล่อนดึงบุตรสาวเข้ามากอด แล้วลูบศีรษะมนของหล่อนไปมาอย่างอ่อนโยน"แต่คุณหมอเข้าไปตั้งนานแล้วนะคะ ยังไม่ออกมาเลย" คาร์รินถามมารดาของหล
แกรนด์เดร์กับคาร์ริน นอนนอนตะกองกอดกันหลังจากที่ทั้งคู่เสร็จกิจเป็นรอบที่สามหญิงสาวยังคงเปลือยเปล่าอยู่ในอ้อมกอดของชายหนุ่มซึ่งเขาก็เปลือยเปล่าท่อนบนอยู่เช่นกันดวงตาคู่สวยกับคู่หวานประสานกันหวานซึ้ง ทั้งคู่อมยิ้มให้กันชายหนุ่มกำชับอ้อมกอดแน่น จนหญิงสาวต้องทำตาโตเพราะเขาทำท่าเหมือนอยากกินหล่อนอีกแล้ว"อื้อออ พี่แกรนด์เดร์อย่าคะ" คาร์รินใช้มือเรียวดันอกแกร่งของชายหนุ่มเอาไว้"ก็เมียน่าฟัดขนาดนี้อยู่ใกล้ทีไรอยากจะขย้ำเหลือเกิน" ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่าใบหน้าคมก็พรางซุกไซ้ซอกคอขาวนั้นไปมา"ไม่เอาแล้วคะ พอแล้ว ป๋าน่าจะเกือบกลับบ้านแล้วคะ" คาร์รินบอกชายหนุ่มตามตรงโดยสายตาหวานก็เหลือบไปมองนาฬิกาหัวเตียงซึ่งบออกเวลานั้นมันประมาณเกือบห้าทุ่มแล้ว"มาก็มาซิ พี่ยอมคุณอาทุกอย่างแหละ" แกรนด์เดร์พูดตามตรง อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด"ไม่ได้คะ ป๋ายังไม่หายโกรธดีเลยนะคะ เรื่องมันจะไปกันใหญ่นะคะ "คาร์รินบอกชายหนุ่มด้วยแววตาที่เป็นกังวลหล่อนหละกลัวป๋าหล่อนโกรธ ขนาดวันนั้นป๋าระงับอารมณ์แล้ว พี่แกรนด์เดร์ยังถูกป๋าชกเลยแล้วนี่หากมาเจอจังๆ แบบนี้หล่อนไม่อยากจะคิดเลย"พี่ยังไม่อยากจะกลับ คิดถึงมากๆ เลย" ชา
แกรนด์เดร์มองร่างบางที่นอนอยู่ตรงหน้าด้วยสายตาที่หวานเยิ้ม เขาคิดถึงร่างบางนี้เป็นที่สุด แล้วยิ่งมาเจอร่างบางที่อยู่ในสภาพหมิ่นเหม่แบบนี้ด้วย ภายในของเขามันร้อนระอุขึ้นมาทันที อกอวบอัดที่อยู่ใต้ผ้าขนหนูนั้น เนื้อส่วนนั้นมันนูนขึ้นจนเห็นเป็นร่องเชียว เรียวขาขาวยาวที่ล่อตาล่อใจนั้นอีก ชายหนุ่มมองร่างงามนี้จนแทบหยุดหายใจ เขาลอบกลืนน้ำลายฝืดๆ ลงคอคาร์รินนอนมองใบหน้าคมแบบดุกรายๆ มือเรียวก็ยันขึ้นไว้บนหน้าอกกว้าง แต่สายตาคู่หวานของหล่อนก็มองตามเรียวปากหนาที่ตอนนี้กำลังเคลื่อนตัวเข้าหาหล่อนอย่างช้าๆ หัวใจดวงน้อยของหล่อนตอนนี้เริ่มอ่อนไหว เพราะความถวิลหาของหล่อนที่มีต่อเขามันเริ่มเข้ามาแทนที่ หญิงสาวมองเขาเหมือนกับถูกมนต์สะกดนิ่ง"อื้อออ.....อุ๊บบบบ!!! เสียงร่างบางครางประท้วงได้เท่านั้น เรียวปากสีสวยของหล่อนก็ถูกปากหนาของเขาประกบจุมพิตอย่างบางเบา เขาจูบหล่อนอย่างเนิบนาบและเบาอย่างกับปุยนุ่น มันนุ่มนวลมากกว่าทุกครั้งที่เขาจูบหล่อนริมฝีปากสัมผัสกันอย่างแผ่วเบา แต่มันแฝงไปด้วยไฟปรารถนาที่ร้อนแรง มือเรียวของหล่อนขึ้นไปคล้องคอหนาของชายหนุ่มแล้ว หล่อนกลัวว่าร่างหนาที่หล่อนอยากเจอนี้จะหนีหายไปไหน ห
** คาร์รินยืนเหม่อลอยอยู่ที่ระเบียงคฤหาสน์ที่เมืองฮ่องกง วันนี้บิดาหล่อนให้หล่อนออกงานสังคม โดยไปกับเขา ใจจริงหล่อนไม่อยากไปเลย เพราะอารมณ์หล่อนตอนนี้ยังไม่อยากเจอใครแล้วก็ยังไม่อยากเจอผู้คนด้วย หล่อนเป็นแบบนี้อาทิตย์กว่าแล้ว ตั้งแต่ที่เกิดเรื่องวันนั้น หล่อนก็ไม่มีกะจิตกะใจทำอะไรแล้ว หล่อนเป็นห่วงชายหนุ่มที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีหล่อนในทางพฤตินัย โดยทั้งสองถูกสั่งห้ามให้เจอกันสักระยะ หล่อนไม่รู้ว่าตอนนี้พี่แกรนด์เดร์จะเป็นอย่างไรบ้างนะ จะคิดถึงหล่อนเหมือนที่หล่อนคิดถึงเขาหรือไม่แกรนด์เดร์ นั่งทำงานไม่รู้เรื่องด้วยซ้ำ เขาจดๆ จ้องๆ อยู่กับปากกาบนมือเขาแบบนี้เป็นเวลานานแล้ว ในใจของเขาตอนนี้คิดถึงร่างบางเป็นที่สุด ตอนนี้เขาเข้าหน้าคุณอาเควิ่นยังไม่ติดเลย บิดาของเขาสั่งห้ามไว้ก่อน โดยรอให้อารมณ์ของท่านเย็นลง ใจจริงเขาอยากจะบุกบ้านคุณอาตั้งแต่ที่เขากลับมาจากเมืองไทยแล้ว แต่บิดาของเขาสั่งห้ามไว้ เกรงว่าเรื่องมันจะเลยเถิดไปมากกว่านี้ หัวใจของเขาตอนนี้มันร้อนระอุอยู่ตลอดเวลา คิดถึงร่างบางของเขาทุกวินาทีเลย นี่ถ้าไม่เกรงใจบิดาของเขาหละก้อ เขาบุกไปหาหล่อนนานแล้ว เพราะตอนนี้บิดาของเขาก็ให้เขามาดูง







