เซอร์ไพร์

แกรนด์เดร์อยู่กับที่แทบไม่ติด เขาติดต่อแฟนสาวของเขาไม่ได้เลย ตอนนี้ทุกอย่างรอบตัวเขา มันขัดหูขัดตาไปหมด วันนี้เป็นวันสุดท้ายแล้วที่เขาจะกลับ เพราะทุกอย่างมันเจรจาตกลงกันเรียนร้อยแล้ว หากบิดาของเขาไม่นัดอแมนด้ากับพ่อของเธอมาทานข้าวเที่ยงด้วย เป็นการเลี้ยงขอบคุณที่เขายอมขายที่ดินตรงนั้นให้ ใจจริงอแมนด้าก็ไม่ได้เป็นคนหัวแข็งเท่าไรนักหรอก หล่อนพบเจอแต่นายทุนหน้าเลือดคอยจะมาเอาเปรียบเธอกับพ่อเธออยู่ร่ำไป

"เสร็จยังไอ้เสือ” เสียงบิดาของเขาดังขึ้นมาหลังจากที่เขาก้าวเท้าเข้ามาในห้องพักของชายหนุ่ม

"เสร็จแล้วครับ ไปเลยครับแด็ด รีบไปจะได้กลับกันเสียที" แกรนด์เดร์ตอบด้วยความรีบร้อน

"แหมรู้สึกว่าแกจะรีบร้อนเป็นพิเศษเลยนะ”

“ก็ผมอยากจะรีบกลับนี่ครับ ป่านนี้แล้วน้องคาร์รินยังไม่รับโทรศัพท์เลย” ชายหนุ่มตอบเหตุผลตามตรง

“ไม่ต้องรีบหรอกน่าไอ้เสือ ไม่มีอะไรมากมายขนาดนั้นหรอก” อาลัลเอ่ยบอกบุตรชายคนเดียวของเขาพรางอมยิ้ม

“ไม่ได้ซิฮะ เป็นห่วงความรู้สึกน้องคาร์รินจะแย่ นี่คงโกรธผมอยู่แน่ๆ "

“ใจเย็นๆ ไว้เหอะน่าไอ้เสือ” บิดาของเขากล่าวทิ้งท้ายอย่างมีเลศนัย แต่แกรนด์เดร์ก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ ชายหนุ่มรีบเดินนำบิดาของเขาขึ้นรถหรูออกไป

ณ โรงแรมที่นัดหมาย แกรนด์เดร์เดินตามหลังบิดาของเขาไปยังห้องรับประทานอาหาร วันนี้สองพ่อลูกนั้นมารอเขาอยู่ก่อนแล้ว ชายหนุ่มกล่าวทักทายแล้วยิ้มให้อแมนด้าและบิดาของหล่อนอย่างเป็นมิตร หลังทานข้าวเสร็จ อแมนด้าชวนแกรนด์เดร์ออกมาเดินเล่นริมชายหาด หล่อนต้องการที่จะบอกอะไรบางอย่างให้ชายหนุ่มรับรู้

“แกรนด์เดร์คะ คุณจะกลับมาบราซิลอีกไหม" หญิงสาวเอ่ยขึ้นพร้อมกับหันมาชำเรืองมองใบหน้าหล่อคมของชายหนุ่มนั้น

"อาจจะมาบ้างครับแต่ยังไม่รู้ว่าเมื่อไร"

"อย่าลืมคนที่นี่นะคะ" คำนั้นทำให้แกรนด์เดร์หันมามองหญิงสาวที่เดินคู่กับเขามานั้น ชายหนุ่มหยุดยืนมองหน้าหญิงสาวอย่างไม่เข้าใจ

"หมายความว่าอย่างไรครับ"

"ก็หมายความอย่างที่พูดนะคะว่าอย่าลืมคนที่นี่" อแมนด้าพยายามมองหน้าชายหนุ่มแล้วส่งสายตาสื่ออะไรบางอย่าง

"อ๋อๆ ไม่ลืมหรอกครับ คุณอแมนด้าเป็นเพื่อนใหม่ที่ดีของผม” เขาพยายามเน้นคำว่าเพื่อนให้หญิงสาวได้ยิน เพราะเขารู้ว่าหญิงสาวหมายความว่าอะไร

"เพื่อนหรือคะ เป็นอย่างอื่นไม่ได้เหรอคะ" อแมนด้าพยายามมองหน้าชายหนุ่มนิ่ง เพราะหล่อนอยากได้คำตอบที่ฟังดูแล้วชื่นใจมากกว่านี้

"เอ่อถ้าคุณอแมนด้าหมายถึงอย่างอื่นนั้น ผมมีคนรักอยู่แล้วครับ" แกรนด์เดร์ตัดสินใจพูดคำนั้นออกไปทันที เขาอยากจะตัดไฟเสียแต่ต้นลม เขาไม่อยากมีปัญหาไปมากกว่านี้อีก แล้วอีกอย่างเขาก็รักน้องคาร์รินคนเดียวด้วย

"เอ่อๆ อย่างนั้นเหรอคะ ผู้หญิงคนนั้นคงจะโชคดีมากเลยนะคะ"อแมนด้าตอบชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงหดหู่เล็กน้อย

"ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกครับ"

"ดีใจด้วยนะคะ แล้วก็ขอโทษด้วยคะที่ทำให้คุณลำบากใจ" อแมนด้าบอกชายหนุ่มแล้วรีบหลบตาคมนั้นทันที แกรนด์เดร์ไม่ได้ตอบคำใดอีก เขาเพียงทอดสายตาไปยังทะเลเช่นเดียวกับหล่อน ในใจของเขานึกถึงเพียงหญิงสาวร่างบางหุ่นดี ดวงตากลมโตหวานคนเดียวเท่านั้น

แกรนด์เดร์กลับมายังที่พักรีบเข้าห้องแล้วเตรียมจะเก็บข้าวของ เพื่อเดินทางกลับ เขาตัดสินใจหยิบมือถือต่อสายหาคาร์รินอีกทีหนึ่ง เขาอยากจะได้ยินเสียงหวานๆ ของหญิงสาวนั้นด้วย

"รับซี่ๆ น้องคาร์รินจ๋า"พึมพำกับตัวเอง แล้วก็เดินไปทั่วห้อง ชายหนุ่มเดินออกไปสูบบุหรี่แล้วก็กดโทรศัพท์ไปพราง ปลายสายมันมีสัญญาณนะ แต่ไม่มีคนรับ

ก๊อกๆ ๆ!!! เสียงเคาะประตูนั้นทำให้ชายหนุ่มเดินออกไปเปิดประตู "พวกนายมีอะไร" เขาเอ่ยถามลูกน้องของเขาสองคนที่มาเรียกเขาอยู่นี้

"นายท่านเรียกคุณแกรนด์เดร์ให้ไปพบครับ"

"แด็ดเรียกชั้น จะเรียกทำไมกัน ในเมื่อเดี๋ยวก็ต้องเดินทางแล้ว "ชายหนุ่มชักสีหน้าอย่างหงุดหงิด พรางบ่นถึงบิดาของเขา คนยิ่งรีบ แด็ดก็ยิ่งช้า เขานึกในใจระหว่างที่เดินไปยังห้องของแด็ด

"มีอะไรฮะแด็ด"เสียงของชายหนุ่มเหมือนจะหงุดหงิด

"มีคนต้องการพบแกไอ้เสือ" อาลัลพรางเอ่ยบอกบุตรชายของเขาพร้อมกับผายมือให้เดินไปยังโซนรับแขกแกรนด์เดร์นึกในใจ ใครมาหาเขาอีก ไม่รู้หรือไงเขารีบ

"สะ...มาดามริก้า” ยังไม่ทันที่เขาจะกล่าวทักทายจับ เมื่อชายหนุ่มเงยหน้ามาก็เห็นเป็นมารดาของเขาที่หันหน้ามาทำตาดุๆ ใส่ แกรนด์เดร์ตกใจเล็กน้อยที่เป็นแม่ของเขา แล้วที่ยิ่งตื่นเต้นกว่าก็คือร่างบางที่เขาคุ้นตาที่นั่งข้างๆ แม่ของเขานี้ ดวงตาเป็นประกายขึ้นมา ในหัวใจเขาแสนที่จะลิงโลด แค่เพียงเห็นด้านหลังเขาก็รู้ว่าเป็นใคร ไม่ต้องหันมาก็ได้ ในใจของชายหนุ่มเต้นไม่เป็นจังหวะ

"น้องคาร์ริน" ชายหนุ่มเรียกชื่อหญิงสาวดังลั่น พรางตัวหนาก็เดินเข้าไปหย่อนก้นลงข้างๆ กายงามนี้

"ยังจำกันได้หรือคะ"หญิงสาวหันมาพูดกับชายหนุ่มพร้อมทำน้ำเสียงประชดประชัน สายตาหวานนั้นแข็งกร้าวขึ้นมาทันที

"จำได้สิครับจำได้ดีเลย คิดถึงมากด้วย" เขาพูดด้วยน้ำเสียงดีใจที่สุดในชีวิต สีหน้าแล้วก็แววตาของชายหนุ่มนี้ดูบานมากกว่าปกติ

"เหรอออ.....” คาร์รินลากเสียงยาวอย่างหมั่นไส้

"เอาหละไอ้เสือแด็ดว่าเราสองคนไปเคลียร์กันก่อนดีกว่านะ" อาลัลเอ่ยเป็นระฆังขั้นยกก่อนที่ทั้งสองจะเถียงกันต่อหน้าบรรดาลูกน้องเขาเป็นสิบที่ยืนอยู่นี่

"ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวนะครับแด๊ดกับมาดาม" แกรนด์เดร์รีบขออนุญาตแล้วรีบดึงแขนเรียวสวยของแฟนสาวเดินออกมายังข้างนอกทันที ชายหนุ่มลากหญิงสาวออกมายังชั้นที่มีสระว่ายน้ำซึ่งห่างจากห้องของแด็ดกับห้องของเขาไม่มากนัก ชายหนุ่มเดินไปก็ดีใจไปเมื่อเห็นหญิงสาวที่เขารักมาปรากฏกายอยู่ที่นี่

"นี่พี่แกรนด์เดร์ปล่อยมือคาร์รินได้แล้วคะ" หญิงสาวขึงตัวเองไว้ไม่ยอมเดินต่อ ทำให้ชายหนุ่มหยุดดึงแล้วก็หันมายิ้มหวานใส่หล่อน

"ยิ้มทำไมคะไม่เห็นมีเรื่องอะไรต้องยิ้มเลย"

"ก็ยิ้มที่เห็นหน้าคาร์รินแหละ มาได้ยังไงครับเนี๊ย แล้วทำไมไม่รับโทรศัพท์พี่" แกรนด์เดร์ถามหญิงสาวอย่างเร็วปรือเขาต้องการอยากรู้

"ก็นั่งเครื่องมากับคุณอาริก้านะสิ ที่ไม่รับสายก็เพราไม่อยากรับ"

"ทำไมหละครับรู้ไหมพี่จะขาดใจตายอยู่แล้ว" ชายหนุ่มหันไปพูดกับหญิงสาว โดยสีหน้าและแววตาเขาดูจริงจังมากที่สุด

"ตายเลยเหรอคะ ไม่ใช่ว่าดีใจเหรอคะที่ไม่ได้คุยกับคาร์ริน"หญิงสาวเอ่ยพร้อมกับค้อนชายหนุ่มซะวงใหญ่เชียว

"โหน้องคาร์รินจ๋า รู้ไหมว่าพี่แทบบ้าเลยนะ พี่กลัวคาร์รินโกรธพี่"

"โกรธๆ เรื่องอะไรคะ" หญิงสาวยังคงลอยหน้าลอยตาพูดกับเขาอย่างประชดประชัน

"ก็โกรธเรื่องข่าวโคมลอยบ้าๆ นะซิ มันไม่ได้เป็นแบบนั้นเลยนะ พี่สาบานได้" แกรนด์เดร์พูดพร้อมกับยกมือหนาทั้งสองข้างจับมือเรียวแสนนุ่มนิ่มนั้นขึ้นมา เขามองลึกลงไปในดวงตาหวานนั้น

"ฮึ แล้วมันน่าโกรธไหมคะ ใครเห็นภาพนั้นมันก็ต้องคิดแบบนั้น"

"ปาปารัชซี่มันเลือกแต่ช๊อดที่เข้าใจผิดทั้งนั้นเลย พี่กับอแมนด้าไม่ได้เป็นอะไรกัน เราเป็นเพื่อนกัน

"แล้วเพื่อนกันเขาต้องหอมแก้มกันด้วยเหรอคะ" คาร์รินประชดชายหนุ่มแล้วเบนหน้าสวยนั้นไปยังอีกทาง หล่อนเกือบกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่ นี่ถ้าป๋ากับคุณอาอาลัลไม่ได้ตามตัวนักข่าวที่เขียนข่าวแล้วก็โทรขู่ปาปารัชซี่คนนั้น เพื่อเค้นความจริงนะ หล่อนคงไม่มาที่นี่แน่ จะหนีไปให้ไกลๆ เชียว คิดแล้วน้ำตาก็จะเอ่อขึ้นมาทุกทีเลย

"พี่ไม่ได้หอมนะ อแมนด้าเขาหอมพี่เอง แล้วพี่ก็ไม่ทันตั้งตัวด้วย" แกรนด์เดร์พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"ก็นั่นแหละคะ คาร์รินไม่ชอบ แล้วก็โกรธมากด้วย"

"โอ๋ๆ ที่รัก อย่าโกรธพี่เลยนะ ครั้งหน้าพี่จะระวังตัวเอง"แกรนด์เดร์เอ่ยพร้อมกับเข้าสวมกอดหญิงสาวอย่างหลวมๆ คาร์รินยังคงขืนตัวเองอยู่เล็กน้อย แต่ก็มาวายต้องซบหน้าลงกับบ่ากว้างของชายหนุ่มนั้น

"หายโกรธพี่นะครับคนดี พี่ขอโทษที่ทำให้คาร์รินเสียใจ คราวหลังพี่จะระวังตัวนะครับ" ชายหนุ่มพูดไปมือหนาก็พรางลูบศีรษะมนของหญิงสาวไปมาอย่างนุ่มนวล ฟอดดดด....!!!! เสียงชายหนุ่มกดจมูกโงเข้ากับไรผมสลวยของหญิงสาวดังลั่น

"เอ๊ๆ นี่อย่ามาฉวยโอกาสแถวนี้นะ" ร่างบางพูดพร้องกับรีบผละออกจากร่างหนาทันที ใบหน้าสวยค้อนควับเข้าให้

"โถๆ ๆ คาร์รินจ๋านิดเดียวเอง ตัวคาร์รินห๊อมหอม"

"ไม่ต้องเลยคะ ยังโกรธอยู่ " หญิงสาวพูดพรางเดินสะบัดผมสลวยเข้ามายังตึกแล้วตรงไปยังห้องของอาลัลกับริก้าทันที

"โหหห...จะไปไหนครับ ห้องพี่อยู่ทางนี้"

"แล้วใครบอกว่าคาร์รินจะไปห้องพี่แกรน์เดร์คะ"หญิงสาวหันมาพูดใส่คนที่เดินตามหลังมาแล้วรีบสาวเท้าเดินหนีอย่างรวดเร็ว ทำเอาคนถูกต่อว่าใบหน้าเจื่อนขึ้นมาทันที

"เอ้าหนูคาร์รินลูก เคลียร์เสร็จแล้วใช่ไหม"มาดามริก้าถามว่าที่สะใภ้ของหล่อนอย่างเป็นห่วง หล่อนเป็นห่วงหญิงสาวมากกว่าไอ้ตัวแสบของหล่อนเสียอีก นี่ยอมลงทุนขอยายน้ำใสแล้วก็เควิ่นด้วยตัวเองนะเนี๊ย ในใจอยากจะมาให้เห็นกับตาว่าเข้าลูกชายหล่อนเป็นอย่างหรือเปล่า แล้วอีกใจก็จะมาด่าลูกชายหล่อนด้วย

"คะคุณน้า คาร์รินขอตัวไปที่ห้องนะคะ" หญิงสาวพูดพรางคว้ากระเป๋าถือของหล่อนแล้วเดินไปยังห้องพักของหล่อนซึ่งเช็คอินไปเมื่อประมาณ 2 ชั่วโมงที่แล้ว

"เอ่อๆ แด็ดครับ มาดามครับ ผมขอตัวนะครับ" แกรนด์เดร์รีบกล่าวขอตัวแล้วรีบก้าวเท้ายาวตาหลังหญิงสาวไปยังห้องพักทันที

"อ๊ะๆ พี่แกรนด์เดร์ตามเข้ามาทำไม ออกไปเลยนะ"คาร์รินเอ่ยขึ้นหลังจากที่หล่อนจะหันไปปิดประตูห้อง แล้วร่างชายหนุ่มก็ดันตัวเองเข้ามาในห้องของหล่อนอย่างรวดเร็ว

"ขอพี่เข้าไปหน่อยนะ รับรองว่าจะไม่ยุ่งเลย"

"ฮึ ตอนนี้คาร์รินไม่อยากคุยด้วย คาร์รินอยากจะลงไปว่ายน้ำ"หญิงสาวบอกชายหนุ่มตามตรง อีกใจหล่อนก็อยากเล่นน้ำจริงๆ ที่นี่ทะเลสวยมาก

"ว่ายน้ำ!!! ที่ไหน" แกรนด์เดร์ถามหญิงสาวด้วยน้ำเสียงตกใจ อารมณ์ไหนเนี๊ยจะว่ายน้ำตอนนี้

"ก็ว่ายน้ำซิคะ คาร์รินเบื่อ ไม่อยากจะคุยกับพี่แล้ว อยากหาอะไรทำให้มันเย็นๆ ใจหน่อย"

"ไม่ได้"...คนเยอะจะตายลงไปมีหวัง พวกนั้นตาถลนหมดแน่" ชายหนุ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียงขุ่นๆ เล็กน้อย คาร์รินนี่ จะว่ายน้ำเล่นอะไรตอนนี้ ไม่ได้คนยังเยอะอยู่เลย เขาไม่ยอมแน่ๆ เขาไม่ยอมให้ใครเห็นหุ่นแซ่บๆ ของหล่อนหรอกนอกจากเขา เขาจะขัดขวางหล่าอนให้ถึงที่สุดคอยดู....>>>>>>