Short
ลูกชายต้องตายเพราะสามีไปเดทกับสุดที่รักของเขา

ลูกชายต้องตายเพราะสามีไปเดทกับสุดที่รักของเขา

By:  เหมียวสิบสองCompleted
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
9Chapters
2.8Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

สามีจงใจพาลูกชายของฉันไปช่วยตบตาเพื่อกินฉันวกับรักแรก ระหว่างทางยังใช้เขาที่อายุแค่หกขวบไปซื้อยาทาร้อนลวก แต่เจอโรคจิต ลูกชายถูกแทงตายทันที หัวใจของฉันเจ็บปวดเหมือนถูกบีบรัด มองดูยาทาร้อนลวกในมือของลูกชาย ฉันร้องไห้ไม่หยุด สามีของฉันโทรมาถามฉันว่า "สวี่เจี๋ย เธอนี่สอนลูกได้ดีเหลือเกินนะ! ทำน้ำร้อนลวกเวยเวยยังไม่ขอโทษอีก ให้เขากลับมาเดี๋ยวนี้”

View More

Chapter 1

บทที่ 1

The sun had gone down, and even though it was nighttime, it wasn't as dark as the terrible situation the helpless woman was facing. Sara Owen was sitting on the couch, tears still flowing down her face, while a tall man stood by the bar counter, looking at her with a drunken gaze. They hadn't spoken for a while because Sara had nothing to say, and the man, Kevin Johnson, was anxious about the questions weighing on his heart.

"I'll tell you everything about your kidnapped husband. In return, you have to spend one night with me."

And this was his condition.

Sara Owen’s frightened gaze and pale face gave him space to calm down. Her innocence was effective.

“Turn back.”

“Huh?”

He stood there, hands in his pockets, looking at her innocent face with his red and dark eyes.

“Turn… Back…”

Her throat tighten. She swallowed hard, trying to calm herself, and turned around.

He approached her, sending shivers down her spine.

"Unzip," he ordered.

Sara shut her eyes tightly, mustering her courage while tightly holding onto her sense of shame. The thought of a stranger touching her made her tremble, wishing she had died long before this moment.

With clenched fists, she slowly opened her hands and brought them down to her waist, near the zipper of her dress.

Meanwhile, Kevin Johnson lit a cigarette, seeking some relief from his discomfort. He was determined to show no mercy tonight. He wanted to see Sara Owen naked, her innocent and beautiful face consumed by shame and regret. Exhaling smoke, he eagerly desired every inch of her fair skin, hoping to see her bare back. Once the smoke cleared, he flicked the cigarette away and holding her trembling shoulders, he buried his face in her neck, inhaling her sweet scent.

Sara tried her best not to bite her lip. He gently pulled the dress off her shoulder, and it fell to the ground. The sight of her black lingerie against her sparkling white skin seemed alluring. He turned her around, nuzzling his neck against hers, gripping her thigh and placing it on his waist while holding her buttock. Feeling repulsed, Sara closed her eyes tightly and took a deep breath.

Suddenly, their attention was drawn to the beautiful balcony as they heard the sound of a pot shattering into pieces.

Furrowing his brow, Kevin let go of her and went to investigate. He discovered fragments of a broken vase on the floor and looked around. The breeze wasn't strong enough to cause such a heavy vase to fall easily.

He closed the curtains and gazed at the trembling woman's back. His eyes fell upon her thighs, and he froze. Old scars marred her white skin near her buttocks, as if she had been hurt there in the past, perhaps by a stick.

Touching the scars, he asked, "What happened to these marks?"

"Just hurry up. I want to know about my husband," she replied, rudely.

Her response didn't affect Kevin, but he grew irritated at not getting an answer. He grabbed Sara's arm forcefully and made her look at him.

"When and how did you get these scars?"

"They're from my childhood.”

"Who are you?"

"Seems like you've lost your mind due to alcohol and vanity. I'm Sara, Yohan Dixon's wife."

"No. Talk about your childhood. Who hurt you so badly?"

"It was the orphanage dean, where I lived as a child."

Kevin's boiling blood instantly cooled down upon hearing Sara's response.

He was no longer angry; instead, regret consumed him.

He turned away, feeling ashamed of how he had treated her.

Insulting a woman so profoundly was something he had never done before, but for some reason, he had succumbed to it today, and he realized he had failed.

"Get out," he said, not even willing to glance at her for a moment.

Sara Owen swiftly zipped up her dress, trembling with fear, and hastily departed from the hotel room without even inquiring about her husband's whereabouts.

Kevin Johnson raised his fiery gaze and looked at the closed bedroom door.

So, it turned out that Sara was the same person from his childhood whom he had been searching for all this time. Sara, who was only four years old at the time, had left the orphanage and never returned.

The eyes, tenderness, scars on her thighs, and innocence of this Sara matched with the one he remembered.

Kevin Johnson hurriedly left the room, snatching his coat. When he spotted Sara Owen near the elevator, wiping her tears, he dashed down the hallway.

“Sara,” he called out, relieved to finally have found her.

Sara Owen spun around, surprised to see Kevin Johnson standing there. She tightly clutched her purse.

"I totally hate your husband, no joke. I called him up, planning to kill him. But then we talked, and something changed inside me. I couldn't go through with it, so I left him alone in the jungle. I don't know where he is now, though."

"Why should I trust you?"

"I know I messed up big time in the room, but I swear to you," he pleaded, his eyes begging for understanding. "I'm telling you the truth."

Sara Owen, her voice dripping with anger and desperation, spoke up.

"Whether you had a hand in Yohan's kidnapping or not, time will reveal the truth. But let me warn you, once Yohan finds out what you did to me tonight in that private suite of yours, that will be the end for you.”

Kevin Johnson remained silent, clenching his fists as he stared blankly at the wall.

Sara turned to leave, but before she did, she looked back at Kevin with a fierce gaze. "Remember this, no matter how many enemies Yohan has, none of them will ever sink as low as you have."

Sara Owen stormed out, leaving Kevin Johnson alone with his thoughts. He stood there for a few moments.

Yohan Dixon had no dearth of enemies in the world. But no one could know who kidnapped him.

"I messed up big time," he muttered to himself.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
9 Chapters
บทที่ 1
ตอนที่เสี่ยวอันสิ้นใจในอ้อมแขนของฉัน ในมือยังถือกล่องยาอยู่ ฉันร้องไห้จนพูดไม่ออก เขาอาเจียนเป็นเลือดและพูดไม่ออกเช่นกันในขณะนั้นฉันคุกเข่าลงบนพื้นและอธิษฐานต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ขอแลกชีวิตของฉันกับลูกชายของฉันน่าเสียดายที่สิ่งศักดิ์สิทธิ์ไม่ฟังและพาเสี่ยวอันไป ฉันเป็นลมด้วยความสิ้นหวังพอฉันตื่นมา ฉันงกายกลับไม่มีใครสักคนเลย หลีจิ่นเฉิงโทรหาฉัน ฉันถึงได้รู้ว่า เขายังไม่รู้เรื่องเสี่ยวอันเลย“ที่รัก เสี่ยวอันเขา.”ฉันยังพูดไม่ทันจบ หลีจิ่นเฉิงก็ขัดจังหวะฉันแล้ว "สวี่เจี๋ย เธอนี่สอนลูกได้ดีเหลือเกินนะ! ทำน้ำร้อนลวกเวยเวยยังไม่ขอโทษอีก ให้เขากลับมาเดี๋ยวนี้”หัวใจของฉันจมลงทันที ที่แท้ก็เป็นพวกเขานี่เอง“หลีจิ่นเฉิง! เสี่ยวอันเพิ่งหกขวบเองนะ คุณให้เขาไปซื้อยาทาร้อนลวกเหรอ?”"ไม่ควรหรือไง? เขาจงใจคว่ำน้ำร้อนลวกเวยเวย ฉันแค่ให้เขาไปร้านขายยาใกล้ๆ แต่เขากลับหนีไป”"ซูเจี๋ย นี่คือลูกชายตัวดีที่เธอสอนออกมา ให้เขากลับมาขอโทษเวยเวยเดี๋ยวนี้!”ตอนนี้ในโทรศัพท์มีเสียงของเฉินเวยดังมา “จิ่นเฉิง ช่างเถอะค่ะ ฉันรู้ว่าเสี่ยวอันไม่ชอบฉัน เขายังเด็ก ไม่รู้ประสีประสา ฉันแค่น้อยใจนิดหน่อย ไม่เป็นไ
Read more
บทที่ 2
เขาก้าวไปข้างหน้าและจับผมของฉัน "ฉันจะให้โอกาสเธอครั้งสุดท้าย รีบขอโทษและเรียกเสี่ยวอันกลับมา ไม่อย่างนั้นล่ะก็”ฉันเงยหน้าขึ้นมองเขาและหยุดหัวเราะทันที "ไม่งั้นคุณจะทํายังไง หย่ากับฉัน แล้วแต่งงานกับผู้หญิงคนนี้ใช่ไหม? คุณกล้าไหม? ถ้าคุณกล้า ฉันจะหลีกทางให้ทันที เป็นไงล่ะ?“หลีจิ่นเฉิง คุณพูดสิ! กล้าหรือไม่กล้า!”ฉันคํารามใส่เขา หลีจิ่นเฉิงนิ่งอึ้งไป ปล่อยฉันแล้วถอยหลังไปสองก้าว ผ่านไปครู่ใหญ่ถึงพูดประโยคหนึ่งออกมา “เธอมันบ้าไปแล้ว!”"ฉันมันบ้า แต่คุณดีกว่าฉันตรงไหน? หลี่จิ่นเฉิง ถ้าวันนี้ คุณไม่เลือกฉันจะดูถูกคุณ! คุณมันไอ้ขี้แพ้ ไอ้โง่!”ฉันสบถคําหยาบทั้งหมดที่ฉันรู้และบอดี้การ์ดก็ถูกฉันเตะหลายครั้งฉันไม่สนใจแล้ว เสี่ยวอันไม่อยู่แล้ว ใครก็ห้ามฉันบ้าไม่ได้ในที่สุดหลี่จิ่นเฉิงก็ตระหนักว่าฉันมีปัญหาจริงๆ "เกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่? ซวี่เจี๋ย เธอมีสติหน่อยสิ!”“หลีจิ่นเฉิง ชั่วชีวิตนี้คุณจะไม่มีลูกของตัวเองแน่นอน!”“เธอพูดว่าอะไรนะ?”ส่วนเฉินเวยพูดอยู่ข้างๆ ว่า “เธอคงถูกบางอย่างกระตุ้นอะไรน่ะ แต่เสี่ยวอันไม่น่าจะมีปัญหาอะไรหรอก จิ่นเฉิงพวกเราไปก่อนเถอะ ฉันรู้สึกไม่ค่อยสบาย”
Read more
บทที่ 3
น่าขําจริงๆ อันอันก็ไม่อยู่แล้ว แต่ถ้าเขาใส่ใจก็จะพบว่าใบมรณะบัตรอยู่ในลิ้นชักโต๊ะน้ำชาเขาสามารถมองเห็นได้ทันทีที่เขาดึงมันออก แต่น่าเสียดายที่เขาไม่ได้ทําฉันมองเขาด้วยสายตาเยาะเย้ย "คุณยังมีลูกชายอยู่ในใจหรือ?"“คุณพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง ถ้าไม่ใช่เพราะเขา เวยเวยคงไม่โดนน้ำร้อนลวกหรอก!”“คุณเลิกใส่ร้ายลูกชายของฉันสักที ฉันไม่อยากฟังคุณพูดอะไรอีกแล้ว และก็ไม่อยากมีปฏิสัมพันธ์อะไรกับคุณด้วย เราหย่ากัน!”พูดจบฉันก็หยิบใบหย่าออกมาหลีจิ่นเฉิงโกรธทันที “เธอจะให้ฉันพูดกี่รอบกันแน่ ฉันกับเขาไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน เราเป็นแค่เพื่อนธรรมดา!”"เพื่อนธรรมดาเหรอ? เขาทําร้ายเสี่ยวอัน เป็นศัตรูของฉัน!”“ไร้เหตุผลสิ้นดี!” หลีจิ่นเฉิงหยิบโทรศัพท์ออกมาชี้หน้าฉัน “เธอดูเอง เสี่ยวอันเป็นคนที่ทำน้ำร้อนลวกต่างหาก!”ในกล้องวงจรปิด เสี่ยวอันประคองน้ำร้อนแก้วใหญ่อย่างระมัดระวัง ลวกจนนิ้วแดงไปหมด เขาเปลี่ยนมือซ้ายขวา เดินมาตรงหน้าของเฉินเวยอย่างสั่นๆเพิ่งวางลงบนโต๊ะ เฉินเวยรีบลุกขึ้น “เสี่ยวอันเก่งจัง ให้ฉันดูหน่อยนะ!”แต่เธอกลับแกล้งทําเป็นบังเอิญชนเสี่ยวอัน เสี่ยวอันถอยหลังไปสองก้าว หดตัวเล็กน
Read more
บทที่ 4
หลีจิ่นเฉิงไม่ได้ตอบกลับ ฉันก็ไม่รีบร้อน ตอนนี้เขาน่าจะกําลังเกี้ยวพาราสีกับผู้หญิงคนนั้นอยู่ รอให้จบก่อนเขาจะได้เห็นเองฉันยิ้มเยาะ มองรูปของเสี่ยวอันในโทรศัพท์แล้วใจก็จมดิ่งสู่ก้นบึ้งเสี่ยวอัน ลูกเห็นหรือยัง แม่จะช่วยลูกแก้แค้นแน่นอน คนที่ทําให้ลูกตายจะไม่มีจุดจบที่ดีหรอกแม่จะไม่ปล่อยให้ลูกต้องนอนอยู่ใต้ดินอย่างโดดเดี่ยวแบบนี้แน่นอน ฉันก็กลัวว่าตัวเองจะทนไม่ไหว จึงฝืนส่งต่อคลิปให้ทนายทนายความรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที "ด้วยหลักฐานเหล่านี้สามารถยืนยันได้ว่าเขานอกใจ ถึงตอนนั้นเราจะได้ 70% หรือ 90%"ฉันยิ้มแล้วก็นอนลงบนเตียงอย่างหลับสบายตั้งแต่เสี่ยวอันเสียชีวิตไปฉันก็ไม่ได้นอนเลย หวังว่าเสี่ยวอันจะมาหาฉันในความฝันนี้และให้ฉันดูเขาหน่อยเช้าวันรุ่งขึ้น ประตูใหญ่ของบ้านถูกทุบดังปังๆ ฉันลืมไป ฉันเปลี่ยนล็อคประตูแล้ว หลีจิ่นเฉิงเข้ามาไม่ได้ฉันเปิดประตู เห็นดวงตาแดงก่ำของเขา ก็เลิกคิ้วขึ้น “เกิดอะไรขึ้น” ร้อนใจขนาดนี้!”เขาถือโทรศัพท์มาหาฉัน "ไม่จริงใช่ไหม? ไม่จริง!”ฉันรู้สึกประชดประชัน “หลีจิ่นเฉิง ลูกน้องคุณตั้งเยอะตั้งแยะ จริงหรือเปล่าที่คุณส่งคนไปดูก็รู้แล้ว!”นอกจากนี้ย
Read more
บทที่ 5
“ฉันจะไม่หย่าหรอก คุณตายใจเถอะ เสี่ยวอันอยู่บนสวรรค์ ก็ไม่อยากเห็นผมหย่ากับคุณหรอก ส่วนลูก เราจะมีกันอีก”ฉันตบหน้าไปทีหนึ่ง "คุณมันไม่ใช่คน ไสหัวไปซะ!"ฉันทั้งเตะทั้งตีไล่เขาออกไป อดไม่ได้ที่จะรู้สึกอัดอั้นตันใจกลับมาเกิดใหม่ ไอ้สัตว์เดรัจฉานตัวนี้กลับสามารถพูดแบบนี้ออกมาได้ฉันก็ไม่เกรงใจ ให้ทนายฟ้องหย่าโดยตรง ฉันจะไม่ปล่อยให้เขามีชีวิตที่ดีแน่นอนหลีจิ่นเฉิงเพิ่งก้าวเท้าออกไป เฉินเวยก็นัดฉันไปพบแล้ว ตอนที่เห็นเขาในร้านกาแฟ เธอลูบท้องตัวเอง ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม“ฉันขอแนะนําให้เธอเลิกยุ่งได้แล้ว ฉันได้เห็นข้อความทั้งหมดที่เธอส่งให้เขาเมื่อคืนแล้ว ซูเจี๋ย ไม่คิดว่าชีวิตของเธอจะลําบากขนาดนี้ ลูกชายก็ไม่อยู่แล้ว ถ้าฉันเป็นเธอฉันก็จะไม่อยู่แล้วเหมือนกัน”“เธอก็ไม่สาวแล้วนะ จากไปเองเถอะ มีหน้ามีตาหน่อย ฉันกับจิ่นเฉิงยังมีลูกกันได้อีก”ฉันยิ้ม ยกมือขึ้นสาดกาแฟร้อนใส่หน้าเธอ เธอกรีดร้องทันที “เธอทําอะไรน่ะ!”ทุกคนรอบๆ มองเธอและฉันทันที ฉันเริ่มตะโกนเสียงดัง "นังสารเลวไร้ยางอาย อ่อยผัวฉันแล้วยังทําร้ายลูกของฉันอัก! ยังมีหน้ามาแข่งกับฉัน ฉันขอตบหน่อยเถอะ! ถ้าแน่จริงก็โทรแจ้งตํารวจสิ
Read more
บทที่ 6
ชาวเน็ตด่ากันสนั่น จนยอดคอมเมนต์นับหมื่นกลายเป็นคอมเมนต์ติดเทรนด์พอเห็นสิ่งเหล่านี้ฉันก็โกรธจนตัวสั่นทันทีที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง ตอนนั้นเสี่ยวอันของฉันเจ็บมากขนาดไหน เขาวิ่งไปสองครั้งถึงจะซื้อได้ จากนั้นก็เจอคนไข้คนนั้นหลี่จิ่นเฉิง คุณสมควรตายจริงๆ !เห็นแบบนี้แล้วตาฉันแดงเลยให้ทนายฟ้องโดยตรงและโพสต์ข้อความยาวลงโซเชียลอย่างเปิดเผยหลีจิ่นเฉิงกับเฉินเวยคบกันยังไงถึงทําให้ลูกชายฉันตายตั้งแต่ต้นจนจบ และยังมีเรื่องเขานอกใจในการแต่งงานอีก ทันใดนั้น หลีจิ่นเฉิงก็เป็นที่รู้จักของทุกคนฉันทิ้งเขาไว้ในรายการค้นหายอดนิยมตลอดทั้งวัน ชาวเน็ตนับไม่ถ้วนโทรไปด่าเขา บางคนถึงกับพบที่อยู่บริษัทปัจจุบันของเขาและส่งพวงหรีดไปยังมีคนส่งดอกไม้ให้เสี่ยวอันด้วย ฉันคิดไม่ถึงจริงๆว่าหลังจากเสี่ยวอันของฉันตายแล้ว ยังมีคนแปลกหน้ากลุ่มหนึ่งมาสงสารเขาผลกระทบของเรื่องนี้เลวร้ายมาก ในที่สุดหลีจิ่นเฉิงก็รู้จักกลัวแล้ว เขารีบโทรหาฉัน“ซูเจี๋ย ผมขอโทษ ผมขอโทษ วันนี้ผมยุ่งมากเลย !”ฉันวางสายโทรศัพท์และบล็อกเขาโดยตรงและถือโอกาสให้ทนายความบอกเขาว่าไม่มีทางออกอื่นนอกเหนือจากการหย่าร้างเขากังวลขึ้นมาทันที อ
Read more
บทที่ 7
หลังจากถูกฉันแบ่งทรัพย์สินส่วนใหญ่ ลูกค้าเก่าของเขาทั้งหมดได้รับข้อความในชั่วข้ามคืนทุกคนบอกว่าเขาเป็นคนที่โหดเหี้ยมและไร้ความปราณี แม้แต่ลูกชายของเขาก็ยังทําร้ายเขา ดังนั้นเขาต้องระมัดระวังในการร่วมมือในอนาคตหลีจิ่นเฉิงก็ไม่คิดว่าเรื่องนี้จะมีผลกระทบมากขนาดนี้ ในวงการนี้ การเลี้ยงผู้หญิงไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ทุกคนมีงานเลี้ยงข้างนอกบ้าง ก็จะพาคนสนิทของตัวเองไปด้วยทําไมพอมาถึงฝั่งเขา ก็กลายเป็นคนที่ชั่วร้ายไปแล้วล่ะ?เขาไม่เข้าใจและไม่เข้าใจ แต่ฉันกลับหัวเราะขึ้นมา ใช่ ทุกคนต่างก็เล่นละครตบตา แต่คนอย่างเขา ที่ฆ่าลูกชายตัวเองเพื่ออยู่กับรักแรก กลับมีไม่กี่คนจริงๆ ความโหดร้ายและไร้ความปราณีแบบนี้โดยไม่คํานึงถึงสิ่งใดๆ ก็เป็นข้อห้ามที่ยิ่งใหญ่ในที่ทํางานและยิ่งเป็นที่รังเกียจในโลกธุรกิจคนเหล่านั้นสร้างเนื้อสร้างตัวด้วยมือเปล่าค่อนข้างเยอะ เมียหลวงนั่งอยู่ที่บ้าน ไม่ว่าข้างนอกจะเป็นยังไง พวกเขาก็ไม่เคยสั่นคลอนฐานะของทายาทในครอบครัวเลยคนที่โง่เหมือนหลีจิ่นเฉิง ยังเป็นคนแรกเลยนะเมื่อเห็นฉากนี้หลีจิ่นเฉิงก็ตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลําบาก หุ้นส่วนของบริษัทตระกูลหลี่พากันถอนตัวออกไ
Read more
บทที่ 8
ฉันสะบัดเขาออก "คุณมีเวลาว่างก็ดูแลผู้หญิงของคุณเองก่อนเถอะ ฉันได้ยินมาว่าช่วงนี้เขาไม่อยู่เฉยเลยนะ ได้กลับมาคบกับแฟนที่ต่างประเทศแล้ว คุณไม่สงสัยบ้างเหรอ?”“หลังจากเขากลับมาอยู่กับคุณไม่นานก็ท้องแล้ว คุณอย่าลืมสิ รายงานการตรวจร่างกายของคุณยังไม่ได้รับ ฉันขอเตือนคุณว่าตอนนี้มีเวอร์ชั่นอิเล็กทรอนิกส์แล้ว”“เธอหมายความว่ายังไง เธอแช่งฉันเหรอ?”“ซะที่ไหนล่ะ ฉันแค่อยากให้คุณดู จะได้ดูแลสุขภาพด้วย”ฉันออกไปทันที นั่งอยู่ในรถ พอนึกถึงหลีจิ่นเฉิงเห็นรายงานการตรวจร่างกายฉันก็อยากจะหัวเราะเมื่อเสี่ยวอันอายุสามขวบ เขาออกไปทํางานนอกสถานที่และถูกลักพาตัวครั้งหนึ่ง โจรลักพาตัวทรมานเขาเป็นเวลาสามวัน หลังจากครั้งนั้นเขามีเงามืดทางจิตใจอย่างรุนแรง ร่างกายก็ได้รับบาดเจ็บ ทำให้เขาไม่สามารถมีลูกได้อีกต่อไปดังนั้นเด็กในท้องของเฉินเวยเป็นลูกของใครกันแน่ ฉันไม่รู้ แต่ไม่มีทางเป็นลูกของหลีจิ่นเฉิงแน่นอนเมื่อฉันกลับถึงบ้าน หลังจากฉันเก็บรางวัลของวันนี้เสร็จ ก็เปิดทีวีและเห็นข่าวข่าวหนึ่งสถานีโทรทัศน์ช่องนี้รายงานว่า ชายคนหนึ่งแทงแฟนสาวที่อยู่ด้วยกันที่บ้าน ตอนนี้ถูกตํารวจจับแล้วกล้องแวบผ่าน ฉันมอ
Read more
บทที่ 9
เพิ่งออกมาฉันก็เห็นเฉินเวย เห็นฉันปรากฏตัวต่อหน้าเธออย่างสดใส เฉินเวยทําหน้าไม่เชื่อ แล้วพุ่งมาตรงหน้าฉัน “เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง? เธอ เธอมาประกันตัวเขาหรือ?”เธอเอามือกุมท้องตัวเอง หน้าซีด เพราะได้รับบาดเจ็บ เธอจึงนั่งรถเข็นมาท่าทางแบบนี้ทําให้ฉันอดตกใจไม่ได้ นี่เพิ่งผ่านไปไม่นานเอง ดอกไม้งามที่เคยคลอเคลียอยู่ในอ้อมอกของหลีจิ่นเฉิงอย่างอ่อนโยน ตอนนี้กลายเป็นสภาพแบบนี้ซะแล้ว ฉันคาดไม่ถึงเลยจริงๆแต่พอมาคิดดูอีกที คนอย่างเธอจะมีชีวิตที่ดีได้ยังไงกัน ยิ่งเธอแย่ฉันก็ยิ่งมีความสุขฉันยิ้มตาหยีมองเธอ “ขอโทษจริงๆ เธอใช้ความพยายามอย่างมากในการปีนขึ้นไปที่ตําแหน่งนี้ ไม่คิดว่าทุกอย่างจะหายไปหมดแล้ว”“หลีจิ่นเฉิงเขาแทงฉัน ฉันจะให้เขาชดใช้เงิน!”ฉันส่ายหน้า “ขาดทุนเป็นไปไม่ได้หรอก ตอนนี้บริษัทเป็นของฉันแล้ว หลีจิ่นเฉิงเขามีแต่ชีวิตแย่ๆ ชีวิตนี้ก็ต้องอยู่ในคุกเท่านั้น”“ส่วนเธอ” ฉันชี้ไปที่เธอ “ในช่วงที่ความสัมพันธ์การแต่งงานระหว่างฉันกับหลีจิ่นเฉิงยังคงอยู่ ทางที่ดีคือเขาไม่ใช้เงินเพื่อเธอนะ ไม่อย่างนั้นฉันจะทวงทั้งหมดกลับมา”วันหลังทําตัวดีๆนะฉันตบหน้าเธอแล้วเดินจากไป เธอโกรธจนด่ากร
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status