LOGINสามีจงใจพาลูกชายของฉันไปช่วยตบตาเพื่อกินฉันวกับรักแรก ระหว่างทางยังใช้เขาที่อายุแค่หกขวบไปซื้อยาทาร้อนลวก แต่เจอโรคจิต ลูกชายถูกแทงตายทันที หัวใจของฉันเจ็บปวดเหมือนถูกบีบรัด มองดูยาทาร้อนลวกในมือของลูกชาย ฉันร้องไห้ไม่หยุด สามีของฉันโทรมาถามฉันว่า "สวี่เจี๋ย เธอนี่สอนลูกได้ดีเหลือเกินนะ! ทำน้ำร้อนลวกเวยเวยยังไม่ขอโทษอีก ให้เขากลับมาเดี๋ยวนี้”
View More“เอาไงดีนะนังลิน?”
นักร้องสาวสวยประจำผับหรูพ่วงด้วยตำแหน่งเทรนเนอร์สอนท่าเต้น ยืนขาสั่นอยู่หน้าประตูอย่างชั่งใจ อีกทั้งรองเท้าส้นเข็มที่เธอไม่ชอบสักเท่าไหร่ ส่วนใหญ่มักจะสวมรองเท้าผ้าใบหรือรองเท้าแตะเสียมากกว่า ด้วยความที่ชื่นชอบเพลงจังหวะเร็ว ดังนั้นการเต้นจึงเป็นอีกอย่างที่เธอถนัดมาก แรกเริ่มของการทำงานที่นี่ ก็เพราะเงินเดือนมากโขพอควร เธอหวังจะทนทำงานที่นี่อีกสัก2ปี เก็บเงินใช้หนี้ให้พ่อแม่ก่อน แล้วค่อยออกไปทำงานด้านเอกสารตามที่เธอเรียนมา จะได้เลิกเป็นขี้ปากชาวบ้าน และได้ตื่นเช้าไปทำงานกลับบ้านตอนค่ำดังเช่นคนส่วนใหญ่เขาทำกันเสียที
ด้วยความที่เจ้าของเป็นชาวต่างชาติ "สกาย" จึงเป็นผับหรูหราโอ่อ่าเหมาะสำหรับนักท่องราตรีประเป๋าหนัก
และตอนนี้ เธอเลือกทำเรื่องที่โง่เง่าที่สุดในชีวิต เพราะเงิน..
เงินจำนวนห้าล้าน! คือข้อเสนอที่น่าตื่นตาจากมาเฟียหนุ่มชาวอิตาเลียน นอกจากรวยแล้ว ยังมีใบหน้าหล่อเหลาเอาการ แค่เธอเผลอสบตา หัวใจก็เต้นแรงผิดจังหวะ เขาช่างเป็นผู้ชายที่มีเสน่ห์ล้นเหลือ ทว่า แฝงด้วยความน่ากลัว..
ร่างของเขาสูงใหญ่ แววตาดุจพญาเหยี่ยวกับรอยสักที่แสนจะน่ากลัว ทว่า กลับเรียกความสนใจให้เธอเหลียวมองอย่างน่าประหลาด อยากจะเข้าใกล้เพื่อเพ่งพิศลายลักษณ์บนผิวเนื้อแล้วลูบไล้เบา ๆ..
และสิ่งที่เคยหวัง มันกำลังจะเกิดขึ้นจริง ..
ด้วยอัตราแลกเปลี่ยน ที่ชื่อว่าเงิน
หรือเรียกง่าย ๆ ว่าเธอ 'ขายตัว'
“อย่าให้เจ้านายผมต้องรอนาน” เสียงจากชายฉกรรจ์ชุดดำฉุกให้เธอหลุดจากภวังคืเหม่อ เขาจ้องหน้าขมวดคิ้วเป็นเชิงเร่งรัด
“เออ ฉันกำลังจะเข้าไปแล้วน่า” อลินบ่นงึมงำพลางเบ้ปากใส่ ก่อนเปิดประตูเข้าไป
ผางง
อากาศภายในห้องเย็นเยือกจนขนลุกซู่ และความหรูหราไม่ได้ทำให้เธอตื่นตระหนกได้เท่ากับการได้เผชิญหน้าเขา
เขาผู้กำลังนั่งพิงหัวเตียงขนาดคิงไซค์ท่อนบนปล่อยเปลือย แต่ค่อยยังชั่วหน่อยที่ท่อนล่างไม่เปลือยตาม
ในมือใหญ่เต็มไปด้วยรอยสักถือแก้วบรั่นดีพลางกระดกเข้าปาก สายตาคมดุโลมเลียชุดเกาะอกรัดรูปสั้นจุ๊ดจู่ของเธออย่างหื่นกระหาย
".."
ริมฝีปากสีแดงฉ่ำวาวเม้มเข้าหากันแน่น
แสร้งเชิดหน้ายิ้มให้ ทำทีท่าเสมือนว่าก๋ากั่นนักหนา แต่เขาคงไม่รู้ ว่านังอลินคนนี้มันกลัวแทบแย่
มาเฟียหนุ่มมองหล่อนตั้งแต่เรือนผมยาวดัดเป็นลอนใหญ่ ไล่ลงมาถึงเนินเนื้ออวบอิ่มที่ล้นเกาะอกออกมา หน้าท้องแบนราบเอวคอดกิ่วเลยมาถึงส่วนโค้งตรงสะโพกเด้งงอนน่าขยำ ขาเรียวเล็กขาวเนียน ดูแล้วน่าจับแข้งขาพลิกแพลงเปลี่ยนท่วงท่าไปมา
แค่มองเรือนร่างภายนอกก็ทำให้น้องชายของเขาเหยียดขยายแล้ว เพิ่งเจอเธอครั้งแรกในผับของพอล และปฏิเสธไม่ได้เลยว่า อยากจะสอดใส่ตั้งแต่แรกเห็น ข้อเสนอหนึ่งแสนบาทในครั้งแรกอาจจะน้อยไป ทำให้เขาทุ่มไม่อั้นยอมควักตังค์จ่ายห้าล้าน เพียงเพื่อได้มีอะไรกับแม่สาวหน้าเงินคนนี้สักครั้ง ให้น้องชายตรงหว่างขาหายอยาก
“ขึ้นมาบนเตียงสิ ฉันไม่มีเวลานาน”
“แล้ว..เอ่อ”
“เช็คเงินสดห้าล้านวางอยู่บนนั้น” เขารีบเอ่ยอย่างรู้ทัน
อลินหันไปมองตามเขา เธอเอียงคอเหลือบสายตาเห็นเลขห้าตามด้วยเลขศูนย์อีกหกตัว มันทำให้เธอสูดลมหายใจเข้าลึกเต็มปอดเพื่อเรียกความกล้าให้กับตัวเอง
เมื่อเยื้องย่างเข้าใกล้เขา สูดกลิ่นน้ำหอมจากชายหล่อเหลาทำเอาเธอใจสั่นแทบอ่อนยวบคาพื้น
แต่ต้องทนใจแข็งหยิบแก้วในมือใหญ่มาชงเครื่องดื่มให้อย่างชำนาญ
“หวังว่าคงอ่านข้อตกลงแล้วเป็นอย่างดี?” ดานิโล่เปรย สายตาคมมองใบหน้าสวยขณะที่หล่อนกำลังรินบรั่นดีลงแก้ว
“ค่ะ ห้ามจูบปาก คุณจะไม่เล้าโลมใดๆฉัน และที่สำคัญ คือห้ามแบล็คเมล์คุณ หากฝ่าฝืน..เอ่อ”
“นั่นคือความตาย”
“ดี .. รีบขึ้นมาบนเตียงซะ ฉันไม่มีเวลามาก”
อลินวางแก้วลงบนโต๊ะ ร่างอรชรทรุดนั่งยอง ๆเพื่อถอดรองเท้าออกก่อนขยับขึ้นไปนั่งบนเตียงกว้าง
เธอกลั้นหายใจขณะเงยหน้าขึ้นไปสบสายตาของเขา เมื่อเมื่อไปต่อไม่ถูก จึงทำได้แค่ยิ้มหวานให้
ในขณะที่อีกฝ่าย ฝักใฝ่แค่เรื่องอย่างว่า สายตาโลมเลียทุกสัดส่วนของเธอ โดยเฉพาะหน้าอกที่มันอวบตูมและใหญ่เกินตัว ส่วนสำเนียงภาษาของเธอฟังแล้วน่าจะเก่งพอตัว อาจจะเพราะมีแขกต่างชาติบ่อย พอนึกไปแล้วริมฝีปากได้รูปก็ผึดพรายยิ้มเหยาะให้กับแม่สาวขายบริการตรงหน้า
อลินนั่งท่าพับเพียบสวนทางกับชุดกาะอกสีแดงที่เธอสวม เธอทำตัวไม่ถูก รอฟังคำสั่งจากเขาพลางบีบมือตัวเองแน่น พยายามจะเป็นฝ่ายเริ่มด้วยการขึ้นคร่อมเล้าโลมตามที่เคยซ้อมไว้ก็ไม่กล้า เพราะสถานการณ์จริง กับเวลาที่เธอฝึกซ้อมกับหมอนข้าง มันต่างกันนัก!
'โอ๊ย ให้ตายสิ เอาไงดี ๆ ๆ พยายามนึกถึงหนังโป๊ที่เคยดูเข้าไว้นะยัยลิน อย่าให้เค้าโมโหเชียว
เงินห้าล้าน ช่วยเปลี่ยนชีวิตแก ท่องไว้ ห้าล้าน จากที่ตั้งใจจะทนทำงานในผับ2ปี ก็จะได้ออกไปในวันนี้พรุ่งนี้แล้ว สู้สิวะลิน!'
เธอเรียกความกล้าให้ตัวเองในใจ
“ถอดกางเกงให้ฉัน”
เสียงคำสั่งแรกนั้น ทำเธอสะดุ้ง สายตาลอกแลก แต่ต้องฝืนยิ้ม
“ค่ะ คุณแดเนียล”
มือเล็กสั่นเทาพยายามปลดกระดุมให้เขา แต่ทำไมมันไม่เหมือนที่เธอเตรียมไว้กับยัยน้ำหวานเลยนะ
น้ำหวานคือเพื่อนสนิท หล่อนเป็นคนชักชวนเธอมาทำงานที่ผับ เป็นเพื่อนเพื่อนรักที่นิสัยแตกต่างกันสุดขั้ว
คนหนึ่งรักสนุก และแอบรับงานเรื่องอย่างว่า ส่วนเธอภายนอกดูก๋ากั่น แต่ความจริงยังบริสุทธิ์
น้ำหวานเป็นหญิงสาวรักสนุก หากคืนไหนถูกใจผู้ชายหล่อๆก็หิ้วกลับไปนอนห้องหลังเลิกงานเสมอ และมักจะแอบรับงานกับเสี่ยเงินหนา
แม้อลินจะไม่เคยทำเรื่องพวกนี้ แต่ความที่เป็นเพื่อนสนิท ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด เธอก็มักจะถูกเหมารวมว่าเป็นแบบนั้นด้วยเสมอ
'แกห้ามร้องไห้ ห้ามทำตัวโก๊ะ เงอะงะเด็ดขาดนะยัยลิน ไม่งั้น เค้าเป่าหัวแกตาย ข้อหารำคาญแกแน่!
..แกต้องยิ้มให้เค้า ยิ้มหวานๆ จับน้องชายเค้าแล้วดูดมันแรงๆเหมือนในหนัง... อ้อ ห้ามใช้ฟันนะ'
เอาล่ะ เธอจำได้ขึ้นใจแล้ว แต่พอเจอหน้างานจริง
"...!"
อลินแทบผงะ เมื่อตรงนั้นมันเด้งออกมาจากกางเกงใน ใหญ่เท่าๆกับข้อมือเธอ... น่ากลัวจนเธอต้องรีบหลับตาปี๋
อลินไล้ปลายนิ้วมือที่ยังสั่นอยู่วนไปมาบนแท่งนั้นทั้งที่ตอนนี้แทบจะเป็นลมอยู่แล้ว
แม่เจ้า อะไรจะใหญ่ขนาดนี้ แค่จะอ้าปากเล้าโลมให้ไม่รู้จะทำได้ไหม ไม่อยากจะนึกไปถึงการโดนของจริงเลย เห้อ
เพิ่งออกมาฉันก็เห็นเฉินเวย เห็นฉันปรากฏตัวต่อหน้าเธออย่างสดใส เฉินเวยทําหน้าไม่เชื่อ แล้วพุ่งมาตรงหน้าฉัน “เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง? เธอ เธอมาประกันตัวเขาหรือ?”เธอเอามือกุมท้องตัวเอง หน้าซีด เพราะได้รับบาดเจ็บ เธอจึงนั่งรถเข็นมาท่าทางแบบนี้ทําให้ฉันอดตกใจไม่ได้ นี่เพิ่งผ่านไปไม่นานเอง ดอกไม้งามที่เคยคลอเคลียอยู่ในอ้อมอกของหลีจิ่นเฉิงอย่างอ่อนโยน ตอนนี้กลายเป็นสภาพแบบนี้ซะแล้ว ฉันคาดไม่ถึงเลยจริงๆแต่พอมาคิดดูอีกที คนอย่างเธอจะมีชีวิตที่ดีได้ยังไงกัน ยิ่งเธอแย่ฉันก็ยิ่งมีความสุขฉันยิ้มตาหยีมองเธอ “ขอโทษจริงๆ เธอใช้ความพยายามอย่างมากในการปีนขึ้นไปที่ตําแหน่งนี้ ไม่คิดว่าทุกอย่างจะหายไปหมดแล้ว”“หลีจิ่นเฉิงเขาแทงฉัน ฉันจะให้เขาชดใช้เงิน!”ฉันส่ายหน้า “ขาดทุนเป็นไปไม่ได้หรอก ตอนนี้บริษัทเป็นของฉันแล้ว หลีจิ่นเฉิงเขามีแต่ชีวิตแย่ๆ ชีวิตนี้ก็ต้องอยู่ในคุกเท่านั้น”“ส่วนเธอ” ฉันชี้ไปที่เธอ “ในช่วงที่ความสัมพันธ์การแต่งงานระหว่างฉันกับหลีจิ่นเฉิงยังคงอยู่ ทางที่ดีคือเขาไม่ใช้เงินเพื่อเธอนะ ไม่อย่างนั้นฉันจะทวงทั้งหมดกลับมา”วันหลังทําตัวดีๆนะฉันตบหน้าเธอแล้วเดินจากไป เธอโกรธจนด่ากร
ฉันสะบัดเขาออก "คุณมีเวลาว่างก็ดูแลผู้หญิงของคุณเองก่อนเถอะ ฉันได้ยินมาว่าช่วงนี้เขาไม่อยู่เฉยเลยนะ ได้กลับมาคบกับแฟนที่ต่างประเทศแล้ว คุณไม่สงสัยบ้างเหรอ?”“หลังจากเขากลับมาอยู่กับคุณไม่นานก็ท้องแล้ว คุณอย่าลืมสิ รายงานการตรวจร่างกายของคุณยังไม่ได้รับ ฉันขอเตือนคุณว่าตอนนี้มีเวอร์ชั่นอิเล็กทรอนิกส์แล้ว”“เธอหมายความว่ายังไง เธอแช่งฉันเหรอ?”“ซะที่ไหนล่ะ ฉันแค่อยากให้คุณดู จะได้ดูแลสุขภาพด้วย”ฉันออกไปทันที นั่งอยู่ในรถ พอนึกถึงหลีจิ่นเฉิงเห็นรายงานการตรวจร่างกายฉันก็อยากจะหัวเราะเมื่อเสี่ยวอันอายุสามขวบ เขาออกไปทํางานนอกสถานที่และถูกลักพาตัวครั้งหนึ่ง โจรลักพาตัวทรมานเขาเป็นเวลาสามวัน หลังจากครั้งนั้นเขามีเงามืดทางจิตใจอย่างรุนแรง ร่างกายก็ได้รับบาดเจ็บ ทำให้เขาไม่สามารถมีลูกได้อีกต่อไปดังนั้นเด็กในท้องของเฉินเวยเป็นลูกของใครกันแน่ ฉันไม่รู้ แต่ไม่มีทางเป็นลูกของหลีจิ่นเฉิงแน่นอนเมื่อฉันกลับถึงบ้าน หลังจากฉันเก็บรางวัลของวันนี้เสร็จ ก็เปิดทีวีและเห็นข่าวข่าวหนึ่งสถานีโทรทัศน์ช่องนี้รายงานว่า ชายคนหนึ่งแทงแฟนสาวที่อยู่ด้วยกันที่บ้าน ตอนนี้ถูกตํารวจจับแล้วกล้องแวบผ่าน ฉันมอ
หลังจากถูกฉันแบ่งทรัพย์สินส่วนใหญ่ ลูกค้าเก่าของเขาทั้งหมดได้รับข้อความในชั่วข้ามคืนทุกคนบอกว่าเขาเป็นคนที่โหดเหี้ยมและไร้ความปราณี แม้แต่ลูกชายของเขาก็ยังทําร้ายเขา ดังนั้นเขาต้องระมัดระวังในการร่วมมือในอนาคตหลีจิ่นเฉิงก็ไม่คิดว่าเรื่องนี้จะมีผลกระทบมากขนาดนี้ ในวงการนี้ การเลี้ยงผู้หญิงไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ทุกคนมีงานเลี้ยงข้างนอกบ้าง ก็จะพาคนสนิทของตัวเองไปด้วยทําไมพอมาถึงฝั่งเขา ก็กลายเป็นคนที่ชั่วร้ายไปแล้วล่ะ?เขาไม่เข้าใจและไม่เข้าใจ แต่ฉันกลับหัวเราะขึ้นมา ใช่ ทุกคนต่างก็เล่นละครตบตา แต่คนอย่างเขา ที่ฆ่าลูกชายตัวเองเพื่ออยู่กับรักแรก กลับมีไม่กี่คนจริงๆ ความโหดร้ายและไร้ความปราณีแบบนี้โดยไม่คํานึงถึงสิ่งใดๆ ก็เป็นข้อห้ามที่ยิ่งใหญ่ในที่ทํางานและยิ่งเป็นที่รังเกียจในโลกธุรกิจคนเหล่านั้นสร้างเนื้อสร้างตัวด้วยมือเปล่าค่อนข้างเยอะ เมียหลวงนั่งอยู่ที่บ้าน ไม่ว่าข้างนอกจะเป็นยังไง พวกเขาก็ไม่เคยสั่นคลอนฐานะของทายาทในครอบครัวเลยคนที่โง่เหมือนหลีจิ่นเฉิง ยังเป็นคนแรกเลยนะเมื่อเห็นฉากนี้หลีจิ่นเฉิงก็ตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลําบาก หุ้นส่วนของบริษัทตระกูลหลี่พากันถอนตัวออกไ
ชาวเน็ตด่ากันสนั่น จนยอดคอมเมนต์นับหมื่นกลายเป็นคอมเมนต์ติดเทรนด์พอเห็นสิ่งเหล่านี้ฉันก็โกรธจนตัวสั่นทันทีที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง ตอนนั้นเสี่ยวอันของฉันเจ็บมากขนาดไหน เขาวิ่งไปสองครั้งถึงจะซื้อได้ จากนั้นก็เจอคนไข้คนนั้นหลี่จิ่นเฉิง คุณสมควรตายจริงๆ !เห็นแบบนี้แล้วตาฉันแดงเลยให้ทนายฟ้องโดยตรงและโพสต์ข้อความยาวลงโซเชียลอย่างเปิดเผยหลีจิ่นเฉิงกับเฉินเวยคบกันยังไงถึงทําให้ลูกชายฉันตายตั้งแต่ต้นจนจบ และยังมีเรื่องเขานอกใจในการแต่งงานอีก ทันใดนั้น หลีจิ่นเฉิงก็เป็นที่รู้จักของทุกคนฉันทิ้งเขาไว้ในรายการค้นหายอดนิยมตลอดทั้งวัน ชาวเน็ตนับไม่ถ้วนโทรไปด่าเขา บางคนถึงกับพบที่อยู่บริษัทปัจจุบันของเขาและส่งพวงหรีดไปยังมีคนส่งดอกไม้ให้เสี่ยวอันด้วย ฉันคิดไม่ถึงจริงๆว่าหลังจากเสี่ยวอันของฉันตายแล้ว ยังมีคนแปลกหน้ากลุ่มหนึ่งมาสงสารเขาผลกระทบของเรื่องนี้เลวร้ายมาก ในที่สุดหลีจิ่นเฉิงก็รู้จักกลัวแล้ว เขารีบโทรหาฉัน“ซูเจี๋ย ผมขอโทษ ผมขอโทษ วันนี้ผมยุ่งมากเลย !”ฉันวางสายโทรศัพท์และบล็อกเขาโดยตรงและถือโอกาสให้ทนายความบอกเขาว่าไม่มีทางออกอื่นนอกเหนือจากการหย่าร้างเขากังวลขึ้นมาทันที อ
“ฉันจะไม่หย่าหรอก คุณตายใจเถอะ เสี่ยวอันอยู่บนสวรรค์ ก็ไม่อยากเห็นผมหย่ากับคุณหรอก ส่วนลูก เราจะมีกันอีก”ฉันตบหน้าไปทีหนึ่ง "คุณมันไม่ใช่คน ไสหัวไปซะ!"ฉันทั้งเตะทั้งตีไล่เขาออกไป อดไม่ได้ที่จะรู้สึกอัดอั้นตันใจกลับมาเกิดใหม่ ไอ้สัตว์เดรัจฉานตัวนี้กลับสามารถพูดแบบนี้ออกมาได้ฉันก็ไม่เกรงใจ ให้ทนายฟ้อง
น่าขําจริงๆ อันอันก็ไม่อยู่แล้ว แต่ถ้าเขาใส่ใจก็จะพบว่าใบมรณะบัตรอยู่ในลิ้นชักโต๊ะน้ำชาเขาสามารถมองเห็นได้ทันทีที่เขาดึงมันออก แต่น่าเสียดายที่เขาไม่ได้ทําฉันมองเขาด้วยสายตาเยาะเย้ย "คุณยังมีลูกชายอยู่ในใจหรือ?"“คุณพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง ถ้าไม่ใช่เพราะเขา เวยเวยคงไม่โดนน้ำร้อนลวกหรอก!”“คุ
เขาก้าวไปข้างหน้าและจับผมของฉัน "ฉันจะให้โอกาสเธอครั้งสุดท้าย รีบขอโทษและเรียกเสี่ยวอันกลับมา ไม่อย่างนั้นล่ะก็”ฉันเงยหน้าขึ้นมองเขาและหยุดหัวเราะทันที "ไม่งั้นคุณจะทํายังไง หย่ากับฉัน แล้วแต่งงานกับผู้หญิงคนนี้ใช่ไหม? คุณกล้าไหม? ถ้าคุณกล้า ฉันจะหลีกทางให้ทันที เป็นไงล่ะ?“หลีจิ่นเฉิง คุณพูดสิ!
ตอนที่เสี่ยวอันสิ้นใจในอ้อมแขนของฉัน ในมือยังถือกล่องยาอยู่ ฉันร้องไห้จนพูดไม่ออก เขาอาเจียนเป็นเลือดและพูดไม่ออกเช่นกันในขณะนั้นฉันคุกเข่าลงบนพื้นและอธิษฐานต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ขอแลกชีวิตของฉันกับลูกชายของฉันน่าเสียดายที่สิ่งศักดิ์สิทธิ์ไม่ฟังและพาเสี่ยวอันไป ฉันเป็นลมด้วยความสิ้นหวังพอฉันตื่นมา