Home / มาเฟีย / ลูกสาวมาเฟีย / เลิกก้าวก่ายงานของฉันสักที!

Share

เลิกก้าวก่ายงานของฉันสักที!

last update Last Updated: 2026-03-13 21:20:16

สองวันต่อมา...

"เท้าแกเป็นไงบ้าง"

"ดีขึ้นแล้ว"

อลิซก้มมองเท้าตัวเองขยับเล็กน้อยเ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • ลูกสาวมาเฟีย    เลิกก้าวก่ายงานของฉันสักที!

    สองวันต่อมา..."เท้าแกเป็นไงบ้าง""ดีขึ้นแล้ว"อลิซก้มมองเท้าตัวเองขยับเล็กน้อยเพื่อเช็กความเจ็บพร้อมกับตอบเพื่อนสนิทไป ก่อนจะเลื่อนสายตากลับขึ้นมายังหน้าจอมือถือในมือตัวเองต่อ หลังจากกลับจากทะเลเธอก็เอาแต่อยู่ในห้อง ไม่ใช่ว่าไม่อยากออกไปไหนนะ แต่เพราะยังรู้สึกเจ็บเท้าอยู่เลยไม่อยากเดินเยอะเธอเลยเลือกที่จะอยู่แต่ในห้องดีกว่าแล้วค่อยออกจากห้องวันเปิดเรียนเลยทีเดียว ซึ่งก็มีคุยกับเพื่อนบ้างแต่เวลาส่วนใหญ่ใช้ไปกับโซเชียลเสียมากกว่า"นี่ๆ เห็นพี่เจสซี่ป่ะ วันนี้นางมากับหนุ่มหล่อด้วยนะ หล่อแบบหล่อมากอ่ะ""หนุ่มไหนกัน พี่เจสซี่ควงผู้เยอะออกแล้ววันนี้ควงคนไหนล่ะ""ก็คน.. นั่นไง มาโน่นแล้ว งุ้ย~ หล่อมากอ่ะ แต่รู้สึกเหมือนจะหน้าคุ้นๆ อ่ะเหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อนเลย"เสียงพูดคุยของกลุ่มนักศึกษาสาวที่กำลังจับกลุ่มหันมองไปยังเจ้าของชื่อที่กำลังเดินเข้ามาพร้อมกับหนุ่มหล่อในบทสนทนาไม่ได้ดึงความสนใจของอลิซให้ละความสนใจออกจากหน้าจอสี่เหลี่ยมในมือได้เลยสักนิด เธอจะสนใจเรื่องของผู้หญิงคนนั้นทำไมกัน ใช่ เจสซี่คือรุ่นพี่สาวที่เคยหาเรื่องเธอมาก่อน เธอก็เพิ่งจะม

  • ลูกสาวมาเฟีย    หวงเหรอ?

    กึก!เสียงดังกึกกักหน้าบ้านดึงความสนใจของอลิซที่กำลังนั่งเล่นโทรศัพท์ให้หันมองตาม ไม่ได้คาดหวังว่าจะเป็นนักรบหรอกเพราะตั้งแต่เขาออกจากไปตั้งแต่เช้าจนกระทั่งตอนนี้เกือบจะสิบโมงแล้วยังไม่มีแม้แต่เงาของเขาว่าจะเฉียดเข้ามาใกล้รัศมีสองเมตรใกล้บ้านพักเธอเลย "อลิซ"น้ำเสียงคุ้นเคยของเพื่อนสนิททำให้เจ้าของชื่อเผลอพ่นลมหายใจออกเบาๆ ถึงบอกว่าไม่ได้คาดหวังแต่ลึกๆ ก็ยังแอบหวังนั่นแหละ"แกเป็นไรมากป่ะเนี่ย พี่นักรบให้คนไปบอกฉันว่าแกบาดเจ็บ แล้วไหนแกเป็นไรไหม""ไม่เป็นไรแค่เม่นทะเลตำเท้าอ่ะ เดี๋ยวก็หาย""ฉันก็ตกใจคิดว่าเป็นอะไรมากเสียอีก"มะนาวเดินมาทิ้งตัวลงนั่งข้างเพื่อนพร้อมกับถอนหายใจพรืดยาวด้วยความโล่งอกที่เพื่อนไม่ได้เป็นอะไรมาก ทำให้คนได้รับบาดเจ็บถึงกับอมยิ้มตาม"งั้นแพลนดำน้ำแล้วก็อื่นๆ ก็ยกเลิกไปก่อนแล้วกัน ไว้ว่างๆ ค่อยมากันวันหลังก็ได้ ครั้งนี้ก็เดินเล่นเล่นน้ำนิดหน่อยก็พอแล้ว" หลุบมองฝ่าเท้าเล็กที่มีจุดสีแดงอยู่หลายจุดแล้วเอ่ยเสียงอ่อนพ่นลมหายใจเบาๆ"ก็คงต้องเป็นแบบนั้น ...ว่าแต่ แกบอกว่าพี่นักรบให้คนไปบอกแกว่าฉันบาดเจ็บเหรอ แล้วเขาล่ะ""ไม่รู

  • ลูกสาวมาเฟีย    จูบ

    "หล่อจัง~"จุ๊บ!นักรบชะงักเท้าที่กำลังเดินทันทีหลังคนในอ้อมแขนเขย่งขึ้นมาจุ๊บริมฝีปากบางอย่างรวดเร็วจนเขาไม่ทันตั้งตัว ดวงตาคมเรียวหลุบลงยังใบหน้าสวยของเจ้าตัวนิ่งๆ ส่งความเย็นชาผ่านสายตาแทนคำพูดแต่สาวเจ้ากลับทำลอยหน้าลอยตาไม่สนใจแถมยังเอาแต่ยิ้มหน้าระรื่นจนสุดท้ายเป็นเขาเองที่ต้องเป็นคนยอมหันหลบร่างบางถูกวางลงบนม้านั่งโดยที่นักรบก็รีบนั่งทับส้นเท้าลงตาม มือหนายื่นจับเท้าเล็กขึ้นมาวางบนหน้าขาแกร่งมองสำรวจความเจ็บที่เธออุทานก่อนหน้าโดยไม่ถามเจ้าตัว ทำหน้าที่ของตัวเองได้อย่างดีเยี่ยมแม้จะไม่ได้เอ่ยปากถามคนเจ็บเลยก็ตาม"เม่นทะเลตำ กลับไปแช่น้ำอุ่นไม่กี่วันก็หาย""อลิซเดินไม่ได้ค่ะ เจ็บ""..."ดวงตาคมเงยกลับขึ้นมาจ้องใบหน้าสวยที่ยังคงมีรอยยิ้มกริ่มประดับอยู่ แม้ขอบตาจะแดงก่ำตัดกับผิวขาวๆ ของเจ้าตัวนัยน์ตาสีน้ำข้าวสั่นเล็กน้อยแต่เธอก็ยังไม่ยอมแสดงความอ่อนแอออกมาให้เห็น อลิซยื่นแขนสองข้างขึ้นให้ในจังหวะที่ร่างสูงหยัดกายลุกขึ้นเต็มความสูง เขาเท้าเอวพ่นลมหายใจรำคาญออกเบาๆ แต่ก็ยอมอุ้มเธอขึ้นมาสู่อ้อมแขนอีกครั้ง"พี่นักรบไม่หนักเหรอคะ""...""แล้วงานเป็นไงบ้างคะ เรียบร้อยดีหรือเปล่า""ถ้าเธอ

  • ลูกสาวมาเฟีย    แฟนเก่า

    "ขอบคุณสำหรับการดูแลความปลอดภัยสองสามมานี้ด้วยนะครับ ผมต้องขอโทษด้วยหากว่าภรรยาผมล่วงเกินอะไรไป เธอไม่ค่อยชินกับสถานการณ์แบบนี้เท่าไหร่เลยอาจเผลอทำอะไรลงไป ผมต้องขอโทษด้วยจริงๆ นะครับ""ไม่เป็นไรครับมันคือหน้าที่ของผมอยู่แล้วครับ"นักรบตอบกลับลูกค้ารายใหญ่ด้วยความเป็นปกติ แม้จะไม่ได้ยิ้มแย้มจนเกินบุคลิกส่วนตัวแต่ก็ไม่ได้แสดงความเย็นชาจนเกินไปให้ลูกค้าสัมผัสได้ งานของเขาครั้งนี้คือตามดูแลความปลอดภัยตลอดระยะเวลาการท่องเที่ยวให้กับภรรยาของนักการเมืองใหญ่ที่เพิ่งเดินทางกลับจากสวีเดนพร้อมกับลูกสาวตัวน้อยวัยเจ็ดขวบ และการทำงานจะสิ้นสุดลงหากทั้งสองคนเดินทางกลับถึงที่พักได้อย่างปลอดภัยซึ่งเหลือเวลาอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้างานเขาก็จะจบลงแล้วเขาพวกคุยกับผู้ว่าจ้างอีกสองสามประโยคก็ขอแยกตัวออกมาปล่อยให้ลูกค้าได้ใช้เวลาส่วนตัวกับครอบครัว ร่างสูงสง่าเดินมาหยุดยืนข้างม้านั่งใต้ต้นไม้ใหญ่ที่คอยให้ความร่มรื่นภายในเขตบริเวณของโรงแรม มือหนาสอดล้วงกล่องบุหรี่ราคาแพงออกมาจุดสูบขมวดคิ้วเล็กน้อยทอดสายตามองตรงไปด้านหน้าด้วยใบหน้าราบเรียบจนกระทั่ง.."นักรบ"เสียงหวานคุ้นเคยของใครบางคนดังมาจากทางด้านหลังเป็นจ

  • ลูกสาวมาเฟีย    คนเดียวที่สั่งได้

    "อือ~"เสียงหวานแหบพร่าครางแผ่วในลำคอพลิกตัวนอนตะแคงหลบแสงสว่างจากด้านนอกที่เข้าปลุกรบกวนการพักผ่อน อลิซนิ่วคิ้วด้วยความหงุดหงิดไม่เพียงการนอนที่ไม่เต็มอิ่มแต่ยังรู้สึกมึนหัวผลพวงจากแอลกอฮอล์ที่เอาเข้าสู่ร่างกายเมื่อคืนด้วยที่ทำให้เธอเกิดความหงุดหงิดตั้งแต่เช้าแบบนี้ร่างบางดันตัวลุกขึ้นทั้งที่ตายังคงปิดแน่นมือเรียวยกขึ้นมาสะบัดผมสวยปรกหน้าออก ค่อยๆ ปรือตาขึ้นรับเช้าวันใหม่หันมองรอบห้องเล็กน้อยก่อนจะผ่อนลมหายใจออกเบาๆเมื่อคืนเธอไม่รู้ว่ากลับมาถึงคอนโดเวลากี่โมง อาจจะเที่ยงคืน ตีหนึ่งตีสองหรือกี่โมงไม่รู้เพราะกลับมาถึงเธอก็ตรงเข้าไปจัดการตัวเองในห้องน้ำก่อนเลยเป็นอันดับแรก แล้วตามด้วยการมาล้มตัวนอนบนเตียงทันทีเพราะเธอเผลอหลับตลอดการนั่งรถกลับมาแล้ว"น่าโมโหจริงๆ" นึกถึงเรื่องเมื่อคืนแล้วก็อดจะโมโหขึ้นมาไม่ได้ เธอเกือบจะได้ครอบครองทั้งตัวของชายหนุ่มที่ชอบแล้วเชียวถ้าไม่ใช่เพราะงานที่ไม่รู้เวล่ำเวลาของเขาเข้ามาขัดได้อย่างพอดิบพอดีนะตอนนี้เธอคงได้นอนอยู่กับชายหนุ่มสักแห่งแล้วดวงตากลมหลุบมองยังเสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ที่เอาขึ้นมากอดนอนเมื่อคืนแล้วเอื้อมมือหยิบขึ้นมาเสมอระดับใบหน้า กลิ่นหอมเฉพาะ

  • ลูกสาวมาเฟีย    วางยา

    นักรบชะงักเท้าเล็กน้อยเมื่อร่างกายกำยำกลับเข้ามารับสัมผัสกับอุณหภูมิภายในห้องทำงาน ดวงตาคมเรียวเหลือบมองรอบห้องหาคนที่เพิ่งขึ้นมาก่อนหน้านี้ไม่กี่นาทีแต่กลับพบเพียงความว่างเปล่า เธอไม่ได้อยู่ในห้องนี้ร่างสูงเดินเข้ามาในห้องรับอากาศเย็นสบายจากเครื่องปรับอากาศทั้งกาย ทิ้งตัวลงบนเก้าอี้หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่พร้อมกับคว้าแฟ้มเอกสารบัญชีของคลับขึ้นมาตรวจต่อ มือหนาเอื้อมคว้าแก้วเหล้าใกล้มือขึ้นมากระดกดื่มจนหมดแก้วแล้วจึงวางแก้วเปล่าที่เหลือเพียงน้ำแข็งสองก้อนลงกลับบนโต๊ะ เอื้อมคว้าขวดเหล้าขึ้นมาเทลงในแก้วแล้วยกกระดกลงคออีกครั้ง ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่แล้วที่เขานั่งกระดกดื่มเหล้าเพียวในแก้วลงคอแต่ความร้อนภายในกายหนุ่มเริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลง หยาดเหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดขึ้นตามขมับข้างและแผ่นหลังกว้าง หน้าท้องแกร่งความอ่อนไหวเกิดความรู้สึกที่ไม่สมควรจะเกิดแม้มีโอกาสเป็นไปได้ก็ตาม"เวรเอ้ย!"โทนเสียงกระเส่าใบหน้าแดงก่ำเพราะฤทธิ์อารมณ์บางอย่างสบทหยาบคายออกมาไม่เบามากนัก ก่อนมือหนาจะคว้ามือถือส่วนตัวไม่ไกลมือขึ้นเพื่อต่อสายหาลูกน้อง กรามหนาขบแน่นจนขึ้นสันนูนราวกับกำลังพยายามหักห้ามตัวเองอย่างหนั

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status