เข้าสู่ระบบ“คุณหนูจะกลับเลยมั้ยครับ” “กลับเลย หงุดหงิดมาก” เสียงบ่นของนานี่ที่ดูจะไม่สบอารมณ์ ก่อนที่จะเดินปึงปังขึ้นรถไปโดยมีบอดี้การ์ดส่วนตัวเดินตามไปติดๆ เมื่อกลับมาถึงคอนโด นานี่ก็ล้มตัวลงนอนบนเตียงโดยที่ไม่ได้ถอดแม้กระทั้งรองเท้า “คุณหนูอาบน้ำก่อนดีกว่าครับ เดี๋ยวผมไปเตรียมนมอุ่นให้” “ทีโอ ... นายทำอะไรอ่ะ” นานี่เอ่ยทั้งที่ไม่ยอมลืมตาเมื่อรู้สึกว่าบอดี้การ์ดคู่ใจกำลังทำบางอย่าง บอดี้การ์ดหนุ่มค่อยๆถอดรองเท้าส้นสูงออกจากขาเรียวก่อนจะเดินเอามันไปเก็บที่ชั้นเก็บรองเท้าสุดหรูของนานี่ “นายดูแลฉันดีกว่าเมียอีกเนอะ”
ดูเพิ่มเติม교지는 서리보다 먼저 왔다.
동트기 전, 온부(溫府)의 주칠 대문이 열리고 황명을 받든 내관의 행렬이 마당을 채웠다. 시비들이 떨리는 손으로 온보요에게 예복을 입혔다. 향안이 차려지고, 가문 전체가 마당에 엎드렸다. 늦가을 새벽의 돌바닥은 얼음장 같았다.
내관의 목소리는 높고 가늘었다. 문장은 길었으나 뜻은 한 줄이었다.
온가의 여식을 삭왕에게 시집보내라.
엎드린 등들이 일제히 굳는 것을, 보요는 이마를 조아린 채로 느꼈다. 누군가 숨을 삼켰다. 큰오라비의 어깨가 가늘게 떨렸다. 분노를 누르는 떨림이었다. 북강. 삭풍이 벼려지는 땅. 눈 하나 깜짝 않고 사람을 벤다는 전신의 왕부. 경성 사람들에게 그곳은 유배지보다 먼 곳이었다.
"성은이 망극하옵니다."
아버지의 목소리는 평온했다. 평생 조정에서 다듬어진 평온이었다. 그러나 보요는 알았다. 그 평온 아래에서 무언가 부러지는 소리를.
그녀는 배운 대로 절했다. 손끝의 각도, 숙이는 깊이, 일어서는 순서까지 흐트러짐 없이. 한 떨기 꽃잎처럼. 온가의 여식은 그렇게 존재해야 했으므로.
내관이 물러가자 온부는 초상집이 되었다. 곳간에서는 혼수가 꾸려지는데 우는 소리 하나 없이 조용한 것이, 오히려 곡소리보다 무거웠다. 둘째 오라비가 사랑채에서 언성을 높이다 아버지의 한마디에 끊기는 소리가 담을 넘어왔다. 보요는 수틀 앞에 앉아 있었다. 바늘은 한 땀도 나아가지 않았다.
해가 지고, 방어멈이 들어와 문을 닫았다. 늙은 유모는 한참 그녀를 바라보다가 치맛자락으로 눈가를 눌렀다.
"따라가겠습니다, 아가씨. 이 늙은 몸이라도 데려가셔야지요."
"어멈이 없으면 나는 머리도 못 올리는걸."
보요가 웃자 방어멈은 끝내 소리 죽여 울었다. 그녀는 유모의 굽은 등을 오래 쓸어 주었다. 그 손길만은, 배운 것이 아니었다.
밤이 깊어서야 아버지가 건너왔다. 아버지는 오래 말이 없었다. 등잔 심지 타들어 가는 소리만 방을 채웠다.
"애비가," 마침내 아버지가 입을 열었다. "못난 탓이다."
"아버님."
"황상께서는 삭왕을 묶을 끈이 필요하셨다. 하필 그 끈이 어찌······."
말이 끊겼다. 보요는 찻잔을 아버지 앞으로 밀었다. 김이 가늘게 올랐다.
"소녀는 괜찮습니다. 가문에 누가 되지 않도록 조신히 살겠습니다."
물기 없이 잘 다려진 대답이었다. 아버지가 눈을 감았다. 어려서부터 이 아이를 모질게 키웠다. 이런 날이 올 것을 알았기 때문이었다. 그러나 정작 그날이 오자, 그 무엇도 위로가 되지 않는 얼굴을 하고 앉아 있었다.
"자거라."
아버지는 그 말만 남기고 돌아갔다.
보요는 시비들을 물렸다. 문이 닫히고, 발소리가 멀어졌다.
그녀는 경대 앞에 앉아 머리에서 장신구를 뽑았다. 보요(步搖). 걸을 때마다 흔들리며 잘게 소리를 내는 물건. 태어났을 때 아버지가 이것에서 딸의 이름을 따 왔다 했다.
흔들리되, 떨어지지는 말라고.
이름과 같은 것이 손안에서 비로소 조용해졌다.
창밖, 북쪽 하늘은 캄캄했다.
수도에서 북강으로 오르는 군량의 물길. 왕부로 이어지는 역로. 조정의 눈이 닿지 않는 눈 덮인 변경. 머릿속에 펼쳐 둔 지도 위로 그녀는 말 하나를 조용히 옮겨 놓았다. 스무 해를 갈아 온 첫 수였다.
거울 속의 여자가 웃고 있었다.
꽃잎처럼 여리게 웃는 법만 배운 입술이, 처음으로 다르게 휘었다.
"드디어."
EP55 - แพ้รัก บอดี้การ์ด (นานี่) จบ"อย่ามาล้อเล่นกับหนูนะบอกก่อน""กับดาว พี่ไม่เคยคิดอะไรด้วยจริงๆนะ ม่านฟ้าก็เช่นกัน พี่ไม่เคยคิดอะไรทั้งนั้น ตลอดชีวิตพี่ซื่อสัตย์กับหนูมาตลอดตั้งแต่หนูยังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ" ทีโอเอ่ย"แล้วผู้หญิงที่ชื่อดาวนั่น เขาติดใจอะไรพี่นักหนา นี่ก็นานแล้วอ่ะ ยังไม่เลิกตามพี่เลย ฆ่าหมกป่าเลยดีมั้ย จะได้จบๆ" นานี่เอ่ย"ช่างเขาเอถะ ไว้พี่จัดการเองดีกว่า แต่ขอให้เชื่อใจพี่ พี่ไม่มีทางนอกกาย นอกใจ หนูเด็ดขาดนานี่ กว่าพี่จะได้หัวใจหนู กว่าจะได้อยู่กันเป็นครอบครัวแบบนี้ มันยากมากนะ โอกาศมีแค่ครั้งเดียวด้วย พี่ไม่มีทางปล่อยให้หลุดมือไปได้แน่ๆครับ" ทีโอเอ่ย"จริงนะ พี่สัญญาแล้วนะ""ครับ""แล้ว ลูกชายข้างล่างน่ะ เจ็บมากหรือเปล่าค่ะ" นานี่เอ่ย"พรุ่งนี้ได้ไปหาหมอแน่ ตอนนี้ยังเจ็บอยู่เลย พี่เพิ่งรู้ ว่าท่อนพี่แข็งขนาดนี้ ที่นอนทะลุหรือยังไม่รู้นะครับ" ทีโอเอ่ย"ตลกอีกแล้วนะ เดี๋ยวเถอะ"จบทริปทัวร์บ้านคุณย่าของเด็กๆทั้งสอง ทีโอกอดและหอมผู้เป็นแม่ก่อนลากลับกรุงเทพ เขามักจะมาหาแม่ของเขาที่นี่บ่อยๆ บางทีขับรถมากินข้าวด้วยแล้วก็กลับ แต่วันหยุดมักจะพาลูกๆมาหาสม่ำเสมอ เพราะตอนนี้
EP54- แพ้รัก บอดี้การ์ด (นานี่)หลังจากจบมื้อเย็นพร้อมฉลองวันเกิดของเด็กน้อย ที่อายุครบวัยกำลังซน วันนี้เด็กๆสัญญาว่าจะนอนกับผู้เป็นย่าให้หายคิดถึง ทีโอและนานี่จึงต้องนอนกันลำพังสองคนหลังจากอาบน้ำเสร็จ เด็กๆก็พากันกระโดดเล่นอยู่บนเตียงในห้องของแม่ทีโอจนเสียงดังเจื้อยแจ้วออกไปถึงหน้าบ้าน เมื่อเล่นได้ไม่นานก็ถึงเวลาที่สองแสบจะพากันเข้านอน"อาบน้ำไม่รอพี่เลยนะครับ"ทีโอที่กลับจากห้องของผู้เป็นแม่เพราะมัวแต่ไปหอมลูกๆจนรู้ตัวอีกทีกลับมาห้องนานี่ก้อายน้ำไปก่อนเสียแล้ว เมื่ออยู่กันสองคน เขาก็เอาแต่อ้อนเมียสาวให้เข้าไปช่วยถูหลังบ้าง งอแงอยากอาบน้ำกับเธอบ้าง ไม่ได้มีมาดหัวหน้าหรือเจ้านายสักนิดหากลูกน้องมาเห็นกันตอนนี้คงไม่มีใครกลัวทีโอขี้อ้อนคนนี้แน่ๆ"พี่อย่างอแงซิ ไปอาบน้ำเถอะค่ะ ได้มาเข้านอนกัน" นานี่เอ่ย"ดูชุดนอนเมียดิ ถามว่าจะนอนได้มั้ย""อย่ามาทะลึ่ง หนูใส่แบบนี้ทุกวันอยู่แล้ว"ชุดนอนที่นานี่ชอบใส่ มันก็แสนจะเย้ายวน ยั่วสวาทเขาซะเหบือเกิน แต่ก็ไม่ได้มีอะไรไปมากกว่านั้น ทีโอได้แต่เดินเข้าห้องน้ำแล้วอาบน้ำจนเสร็จ ออกมาเจอนานี่กำลังนอนหลับตาพริ้ม"อื้อออ พี่ีทีโอ ทำอะไร หนูง่วงแล้ว""ลูก
EP53 - แพ้รักบอดี้การ์ด (นานี่)หลังจากปาร์ตี้วันเกิด รุ่งเช้า ทีโอพานานี่และเด็กๆไปหาผู้เป็นแม่ที่บ้านริมหาด เขาใช้เงินเก็บส่วนตัวจากเงินเดือนตอนเป็นบอดี้การ์ดไปซื้อที่บริเวณโยรอบทั้งหมดให้ เพื่อให้แม่ของเขา ได้ใช้ชีวิตแบบสงบและทำสวนอย่างที่ฝันไว้ สวนที่มีทุกอย่างตั้งแต่ดอกไม้สวยๆ ผักสวนครัวเมื่อไปถึง เด็กต่างพากันวิ่งเข้าไปในบ้านของผู้เป็นย่า ก่อนจะแย่งกันอ้อนไม่หยุด คนพี่ก็เจื้อยแจ้ว คนน้องก้แย่งพูด"คุณย่าขา โนล่าจะมานอนกับคุณย่าค่ะ""ไทมืก็จะนอนกับคุณย่าคร้าบบ""คุณแม่สวัสดีค่ะ เด็กๆค่ะ อย่าแย่งกันพูดซิค่ะ ค่อยๆพูดทีล่ะคน คุณย่าฟังไม่ทัน" นานี่เอ่ย"ไม่เป็นไรหรอกลูก ให้เด็กๆพูดเถอะ แม่ฟังได้""ฟ่อดด ผมคิดถึงแม่นะครับ"ทีโอเดินไปกอดผู้เป็นแม่ก่อนหอมเธอฟ่อดใหญ่ ในที่สุดชีวิตนี้เขาก็ได้อยู่และดูแลแม่ที่แสนจะโหยหาและพลัดพรากมาตั้งแต่เด็กๆ"วันนี้นอนที่นี่กันใช่มั้ยทีโอ" แม่ของทีโอเอ่ย"ครับแม่ ผมพาเด็กๆมาฉลองวันเกิดรอบสองกับแม่ครับ" ทีโอเอ่ย"งั้นวันนี้ย่าจะทำอาหารเอง ใครอยากไปช่วยย่าเก็บผักในสวนบ้าง" แม่ของทีโอเอ่ย"หนูค่ะ""ไทม์ไปเก็บมะขัวเทศด้วยคร้าบ" เด็กชายตัวน้อยที่ยังพุดบางคำ
EP52 - แพ้รัก บอดี้การ์ด (นานี่)"ไปซิครับ ขึ้นไปรอพี่เลย พี่กินใกล้เสร็จแล้ว เดี๋ยวพี่รีบขึ้นไป"นานี่เดินขึ้นข้างบนด้วยอาการตัวชาแบบนั้น วันนี้เธอมีประจำเดือนจริงๆ แล้วทีโอจะมามีอะไรกับเธอเนี้ยนะ มันคงเป็นภาพที่แสนจะไม่น่าดูเอามากๆแน่นานี่เดินวนไปวนมาในห้องนอนระหว่างที่ทีโอยังไม่ได้กลับเข้าห้อง เธอคว้าโทรศัพก่อนโทรประชุมสายกับสองสาวสุดที่รักแสนสนิทของเธอประชมสายวีดิโอคอลสามสาวมินนี่ "อีเจ๊ทั้งหลาย มาโทรหากันอะไรตอนนี้ไม่ทราบบบบบ"เลนนี่ "ฉันไม่ได้โทรย่ะ นานี่นู่น มีอะไรไม่รู้"นานี่ "มีเรื่องปรึกษา อย่าเพิ่งนอนกันดิ"มินนี่ "กำลังจะไปหาหมอ มีอะไรเร็วๆเลย"เลนนี่ "มินนี่ ไม่สบายเหรอ วางสายก่อนก็ได้นะ"มินนี่ "ไม่ได้ป่วยค่่ะเจ๊ จะไปหาว่าที่ผัวในอนาคต"เลนนี่ "โว๊ะ! นึกว่าป่วย ว่าแต่นานี่มีอะไรดึกๆดื่นๆ ทีโอไม่กลับบ้านหรือไง บอกได้นะ เจ๊พาไปตามล่าผัวเอง"นานี่ "ตอนนี้อยากจะไม่ให้กลับอะดิ แต่กลับมาแล้วอ่ะ"เลนนี่ "งงมาก อะไรของหล่อน"มินนี่ "มีผัวมีลูกแล้วต้องพูดไม่รู้เรื่องแบบนี้ทุกคนป่ะเจ๊"เลนนี่ "หล่อนด่ากระทบฉัน"มินนี่ "อ้าวเหรอ5555555"นานี่ "มีเรื่องเดือดร้อนอะ คือไม่ได้เยเย่
EP26 - แพ้รัก บอดี้การ์ด (นานี่)“ฮึก!!”นานี่ร้องไห้เจียนขาดใจจนอาณาจักรผู้เป็นได้แต่กอดเธอไว้ หลังจากพานานี่กลับเข้ากรุงเทพ เธอก็ไม่ยอมปริปากอะไรสักคำ จนอาณาจักรอดห่วงไม่ไหว“นานี่ หนูเล่าให้พ่อฟังได้มั้ยว่าเกิดอะไรขึ้น” อาณาจักรเอ่ยพรางนั่งลงบนเตียงข้างๆนานี่ที่เอาแน่เฝียบและซึมจนไม่ยอมกินข้าว“
EP22 - แพ้รัก บอดี้การ์ด (นานี่)ตกดึกกับการนอนคนเดียวอีกคืน นานี่เลือกที่จะโทรหาทีโออีกรอบ ปรากฏว่ารอบนี้มีสัญญานและทีโอกดรับสาย(ครับคุณหนู)"ตอนนี้อยู่ที่ไหน ไปทำงานไกลทำไมไม่บอก ไม่เป็นห่วงแล้วใช่มั้ย"(ผมจะบอก แต่คุณหนูไม่ฟัง เลยไม่ได้บอกครับ)"ทำไมต้องแทนตัวเองแบบนี้ ไม่เห็นหนูเป็นเมียแล้วใช่
EP20 - แพ้รัก บอดี้การ์ด (นานี่)ทีโออุ้มร่างเปลือยเปล่าของนานี่เดินเข้าห้องน้ำ ก่อนที่จะค่อยๆวางเธอลงแช่น้ำอุ่นๆที่เขาเพิ่งเตรียมเสร็จมือหนาค่อยๆปลดเปลื้องเสื้อผ้าเผยมัดกล้ามเนื้อน นานี่มองทุกการกระทำของแฟนหนุ่มตรฝหน้าแล้วเขินอายแปลกๆ ทั้งๆที่มีอะไรกันแทบทุกวัน เห็นมาแทบทุกวันจนมันควรเป็นเรื่องปก
EP21 - แพ้รัก บอดี้การ์ด (นานี่)"ไม่ได้ทำครับ พี่ไปทำงาน ไม่ได้ไปทำอะไรผิดสักหน่อย แต่แค่รู้ตัวว่ากลับมาช้าไงครับ ฟ่อดดด"ทีโอเอ่ยพรางนั่งลงข้างนานี่ ก่อนจะรั้งเธอเข้ามากอดแล้วหอมซ้ำๆ เพราะรู้ว่านานี่งอนเขาแน่ๆ กลับมาเอาป่านนี้ แต่กว่าอาณาจักรจะดูงานเสร็จ ก็ใช้เวลาจนค่ำแล้ว"พี่บอกจะกลับเร็ว แต่นี
ความคิดเห็น