Accueil / โรแมนติก / ล่ามร้ายพันธะหัวใจ / บทที่ 7 ความรู้สึกที่ไม่เข้าใจ

Partager

บทที่ 7 ความรู้สึกที่ไม่เข้าใจ

last update Date de publication: 2026-02-19 06:24:31

บรรยากาศภายในห้องอาหารเป็นไปอย่างครื้นเครง และสนุกสนานมาก ทว่ามิลินาไม่ได้ร่วมวงสนทนาด้วย เนื่องจากรู้สึกอึดอัดต้องนั่งตรงข้ามกฤตภาส อีกฝ่ายเอาแต่จ้องมองตัวเองเป็นระยะ ๆ จนเธอแทบอยากลุกขึ้นหนีประเดี๋ยวนี้ ทว่าเกรงใจบุพการีของเพื่อน

“หนูมิ้นต์”

“คะ” เสียงเรียกของหญิงวัยกลางคนทำคนตัวเล็กสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนหันไปให้ความสนใจเนตรนภา

“อาหารอร่อยไหม”

“อร่อยค่ะ”

“หนูมิ้นต์อยู่คนเดียวคงเหงาแย่เลยใช่ไหม ว่าง ๆ ก็มาที่บ้านอีกนะ”

“ค่ะ” ส่งยิ้มอ่อนให้แก่หญิงวัยกลางคน จากนั้นก้มหน้ารับประทานอาหาร ก่อนจะเงี่ยหูฟังบทสนทนาระหว่างเนตรนภากับกฤตภาส

“แล้วเมื่อไรภาสจะแต่งงานสักทีล่ะ เพื่อนของลูกพี่ชายของหนูมิ้นต์ก็แต่งงานแล้วนะ”

“ยังก่อนครับ ตอนนี้ผมยังอยากทำงาน” สายตาดำขลับชำเลืองมองกรอบหน้าสวยหวานของมิลินา ก่อนตอบมารดา

ทุกคนในครอบครัวไม่มีใครรู้เรื่องเขารักมัดหมี่ เลยไม่มีใครรู้ว่าตัวเองกำลังช้ำใจเพราะความรัก

“อย่ามัวแต่ทำงานล่ะ แม่อยากอุ้มหลานจะแย่อยู่แล้ว ไม่ใช่ว่าน้องเราจะมีแฟนก่อนหรอกใช่ไหม”

“พูดอะไรคะคุณแม่ พิ้งค์ยังไม่มีนะคะ” คนโดนมารดากล่าวหา สวนขึ้นทันใดเนื่องจากกลัวความลับแตก

“แม่ก็ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย แค่พูดให้พี่ชายเราฟังเฉย ๆ”

“ค่ะ ๆ คุณหญิงเนตรนภา” เอ่ยบอกอย่างอารมณ์ดี

“เรานี่จริง ๆ เลย” อดไม่ได้จะอมยิ้มกับท่าทางของบุตรสาวพลางส่ายหน้าเล็กน้อย “แล้วหนูมิ้นต์ล่ะ สวย ๆ แบบนี้มีแฟนหรือคนมาจีบยัง”

“ยังไม่มีแฟนค่ะ”

“คนที่ชอบล่ะมีไหม สนใจลูกชายป้าหรือเปล่า”

“คุณแม่คะ พี่ภาสไม่เหมาะกับมิ้นต์หรอกค่ะ แก่เกินไป” ชมพิ้งค์พูดแทรกขึ้น

คำพูดของน้องสาวทำเอากฤตภาสสะดุ้ง ก่อนชำเลืองมองใบหน้างดงามของมิลินา

“ไม่ค่ะ มิ้นต์มีคนที่ชอบแล้ว”

“ใครเหรอมิ้นต์” ชมพิ้งค์เอ่ยถามด้วยความร้อนใจ คบกันมานานเธอไม่เคยรู้มาก่อนเพื่อนสนิทจะมีคนที่ชอบ

“กินข้าวเถอะ” เธอตัดบท แล้วก้มหน้ารับประทานอาหารต่อ โดยไม่อาจรู้สักนิดถ้อยคำของเธอสร้างความไม่พอใจให้แก่กฤตภาส

หลังจากรับประทานอาหารเสร็จเรียบร้อย มิลินาเอ่ยลาทุกคน ก่อนเดินไปรอรถยังป้ายรถเมล์ เดิมทีเนตรนภาจะให้คนขับรถไปส่ง ทว่าเธอไม่อยากรบกวนไปมากกว่านี้จึงปฏิเสธ

ระหว่างนั่งรถอย่างใจจดใจจ่อ ทันใดนั้นรถคันหรูแสนคุ้นเคยมาจอดตรงหน้า เจ้าของรถลดกระจกลงมา

“ขึ้นรถ”

“ไม่ค่ะ มิ้นต์กลับเองได้” ไม่อยากรบกวนใครทั้งนั้น โดยเฉพาะคนอย่างเขา ที่ชอบรังแกตัวเองราวกับเกลียดกันมาตั้งแต่ชาติปางก่อน

“ฉันบอกให้เธอขึ้นรถ เดี๋ยวไปส่ง”

“พี่ภาสไปเถอะค่ะ ไม่ต้องสนใจมิ้นต์หรอก”

“เธอนี่มันน่ารำคาญจริง ๆ” ชายหนุ่มเปิดประตูลงจากรถและก้าวยาว ๆ ไปคว้าท่อนแขนขาวเนียน “ขึ้นรถซะ”

“ไม่ไปค่ะ พี่ภาสจะยุ่งวุ่นวายกับมิ้นต์ทำไมคะ”

“ฉันก็ไม่ได้อยากสนใจเธอนักหรอก แต่ตอนนี้เธออยู่ในสถานะของเล่นของฉัน ฉันแค่ไม่อยากให้ของเล่นอย่างเธอบุบสลาย”

วาจาเชือดเฉือนจากริมฝีปากหยัก ทำเอามิลินาชาวาบก่อนยอมให้อีกคนพาไปขึ้นรถ

“รัดเข็มขัดด้วย” ว่าแล้ว ปิดประตูใส่และเดินไปฝั่งคนขับ

“น่ารำคาญจริง ๆ” กฤตภาสขึ้นมานั่งตำแหน่งคนขับ ก่อนออกรถไม่วายต่อว่าคนตัวเล็ก

“บอกแล้วไงมิ้นต์กลับเองได้” เอ่ยเสียงแผ่วแต่คนหูดีได้ยินชัดเจน

“ก็ฉันจะไปส่งไง” สวนกลับราวกับต้องการเอาชนะ

มิลินาเหนื่อยจะตอบโต้อีกคน จึงหันหน้ามองวิวข้างทางยามค่ำคืนพร้อมปล่อยใจให้ล่องลอยไปอย่างเรื่อยเปื่อย

“มีคนที่ชอบแล้วเหรอ” ถามขึ้นอย่างสนใจ

“ยุ่งอะไรด้วยล่ะ” เธอจะชอบใครก็ไม่เกี่ยวกับเขาสักหน่อย ถึงคนที่เธอจะชอบเป็นเขาก็ตาม

“ฉันไม่ได้อยากยุ่งเรื่องของเธอหรอก แต่รู้ไว้ด้วยว่าฉันไม่ชอบใช้ของร่วมกับใคร รอฉันเบื่อก่อนละกัน หลังจากนั้นเธอจะทำอะไรกับใครก็ได้”

‘คนใจร้าย’ ริมฝีปากอวบอิ่มเม้มเข้าหากันแน่น พยายามข่มความเจ็บปวดไว้ในก้นบึ้งลึกของหัวใจ ไม่อาจเปิดเผยให้เขารับรู้

“มะรืนนี้เธอว่างไหม” เอ่ยขึ้นอีกครั้งหลังจากเงียบไปหลายนาที

“ไม่ว่างค่ะ”

“อย่าโกหก ฉันรู้ตารางเรียนของเธอจากยัยพิ้งค์แล้ว”

“รู้แล้วจะถามเพื่อ…” เธอเหนื่อยเหลือเกิน ตามอารมณ์อีกคนแทบไม่ทัน

“มะรืนนี้เก็บกระเป๋าด้วย ฉันจะไปพักผ่อนสักสองวัน”

“แล้วเกี่ยวอะไรกับมิ้นต์คะ”

“เธอต้องไปด้วยไง”

“ไม่ไปค่ะ” ปฏิเสธเสียงแข็ง อีกคนไม่เอ่ยถามความสมัครใจเธอสักคำ จัดแจงทุกอย่างเรียบร้อยราวกับว่าแค่บอกให้เธอรับรู้เท่านั้น

“ต้องไป เธอห้ามปฏิเสธ”

“มันจะเกินไปแล้วนะคะ มิ้นต์ก็มีชีวิตเป็นของตัวเองเหมือนกัน ไม่ได้มีหน้าที่ทำตามคำสั่งของใครทั้งนั้น” โต้กลับอย่างโมโห

“แต่เธอมีหน้าที่ทำตามคำสั่งฉัน”

“เกลียดที่สุดเลย” หันหน้าหนีไปอีกทาง

เมื่อรถเคลื่อนตัวมาจอดยังคอนโดของมิลินา หญิงสาวเอื้อมมือจะเปิดประตู ทันใดนั้นชายหนุ่มคว้าคนตัวเล็กมานั่งบนตักแกร่ง ก่อนประกบปากจูบริมฝีปากอมชมพู

หลายวันที่ไม่ได้ลิ้มลองทำเขาโหยหามาก เมื่อได้โอกาสไม่รีรอจะตักตวงความหวานจากโพรงปากสาว

“อื้อ” จูบแสนหวานละมุนส่งผลให้มิลินาอ่อนระทวยอย่างง่าย ๆ

“ถ้าฉันโทรหารับสายด้วย” หลังถอนจูบออกก็เอ่ยบอกคนตัวเล็ก จากนั้นกดจูบแก้มนุ่มหนัก ๆ อย่างหลงใหลในกลิ่นกายสาว คืนนี้เขาไม่อยากปล่อยเธอไปเลยแต่มีงานต้องสะสาง

“ไม่รู้ค่ะ ถ้าไม่ว่างก็ไม่รับ”

“อย่าดื้อให้มันมากนัก มิ้นต์” กระชับกอดคนตัวเล็กแน่นเมื่อเห็นว่าเธอทำตัวพยศไม่เลิก

“ปล่อยสิ มิ้นต์อยากขึ้นห้องแล้ว”

“รับปากฉันมาก่อน เธอจะรับสายถ้าฉันโทรหา ดื้อมากนักคืนนี้ก็ไม่ต้องนอน”

“ค่ะ มิ้นต์จะพยายามละกัน”

“ทำไมต้องพยายามด้วย แค่รับสายจากฉัน” ใบหน้าคมคายซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นอย่างออดอ้อน เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันทำไมถึงหลงใหลเธอมากขนาดนี้ ไม่อยากปล่อยให้เธอกลับห้องเลย

“พี่ภาสคะ มิ้นต์ง่วงแล้วค่ะ”

“ก็ไปสิ ใครห้ามเธอ” แม้ว่าจะพูดอย่างนั้น ทว่าแขนแกร่งยังคงโอบกอดคนตัวเล็กแน่น

“ปล่อยมิ้นต์สิคะ”

“ฉันเปลี่ยนใจละกัน คืนนี้ฉันค้างห้องเธอดีกว่า” ความตั้งใจเดิมจะสะสางงานคืนนี้มลายลงทันทีเพียงเพราะอยากอยู่กับเธอ

“ไม่ได้ค่ะ มิ้นต์ไม่ชอบให้คนอื่นมานอนห้องมิ้นต์”

“ฉันไม่ใช่คนอื่น”

“...” ไม่มีเสียงตอบกลับจากริมฝีปากอมชมพู นัยน์ตาคู่หวานประสานกับใบหน้าคมคายอย่างรอลุ้นว่าเขาจะเปล่งประโยคใดให้คลายความสงสัย

“ไปได้แล้วไป ฉันจะรีบกลับอย่าทำให้คนอื่นเสียเวลาสิ” กฤตภาสยอมปล่อยคนตัวเล็กเป็นอิสระ รู้สึกแปลก ๆ เมื่อได้สบตาคู่งาม ใจเต้นระรัวอย่างไม่เข้าใจสักนิด เกิดอะไรขึ้นกันแน่

“พูดจาดี ๆ กับมิ้นต์สักครั้งไม่ได้เหรอ” เอ่ยบอกอย่างน้อยใจ จากนั้นเปิดประตูรถลงไปด้วยความรู้สึกเจ็บปวด

“เฮอะ! เมื่อกี้คืออะไรกันแน่” ฝ่ามือใหญ่บีบอกข้างซ้ายแน่นพลางชำเลืองคนตัวเล็กนอกรถ

“เราคงไม่ได้ชอบยัยเด็กนั่นใช่ไหม ไม่มีทางหรอก” สลัดความคิดในหัวทิ้งและขับรถออกไปทันใด เขาเชื่อตนเองอย่างหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์จะไม่มีทางรักมิลินาเด็ดขาด

“คนใจร้าย ถ้าไม่ได้ชอบมิ้นต์ก็อย่าทำให้หวั่นไหวสิ” มองตามหลังรถคันหรูจนลับหาย ก่อนยกมือเรียวขึ้นกุมอกข้างซ้ายด้วยความรู้สึกเจ็บจี๊ด

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ล่ามร้ายพันธะหัวใจ    ตอนพิเศษที่ 5 ความสุขที่รอมานาน

    ร่างอรชรในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์กำลังย่างเท้าไปยังแท่นพิธีพร้อมกับบิดา ท่ามกลางเหล่าแขกผู้มีเกียรติที่ร่วมแสดงความยินดีกับคู่บ่าวสาวนับจากเคลียร์ใจกับเขา ชมพิ้งค์จึงตอบรับคำขอแต่งงานของขุนเขา แม้ว่าการตัดสินใจของเธอจะทำให้กฤตภาสไม่พอใจบ้างก็ตาม ทว่าพี่ชายก็ไม่ได้ขัดขวางนัก“ฝากลูกสาวคนสวยของพ่อด้วยนะ” ไตรภพเอ่ยบอกกับเจ้าบ่าวหนุ่มสุดหล่อในชุดทักซิโด้ หลังจากนำตัวหญิงสาวมาส่งถึงมือขุนเขามองภรรยาสาวก่อนเปิดผ้าคลุมหน้าออก เผยให้เห็นหน้างดงามที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางราคาแพง เธอสวยมากจนเขารู้สึกเหมือนตกอยู่ในมนต์สะกด“สวย” คำพูดสั้น ๆ ของชายหนุ่มทำเอาชมพิ้งค์เขินอายจนหน้าแดงระเรื่อการแต่งงานแบบชาวตะวันตกดำเนินตามลำดับขั้น หลังจากเจ้าสาวมาถึงยังลานพิธี โดยมีบาทหลวงเป็นผู้ประกอบพิธี จนกระทั่งถึงเวลาจุมพิตขุนเขารั้งท้ายทอยเล็กมาแนบชิด ก่อนทาบริมฝีปากหยักได้รูปลงบนกลีบปากอวบอิ่ม“อื้อ” จูบแสนหวานละมุนทำให้ชมพิ้งค์หลับตาพริ้ม จากนั้นตอบรับจูบของสามีหนุ่มงานวิวาห์ของคนทั้งคู่ดำเนินตลอดทั้งวันจนถึงค่ำ แม้ว่าจะรู้สึกเหนื่อยไปบ้างทว่ากลับมีความสุขมากมาย“พิ้งค์ เธอจะอาบน้ำเลยไหม”“อืม” คนตั

  • ล่ามร้ายพันธะหัวใจ    ตอนพิเศษที่ 4 ปรับความเข้าใจ

    ท่ามกลางบรรยากาศมืดมิด รถคันหรูของชมพิ้งค์บังเอิญเสียระหว่างทาง โชคร้ายไปกว่านั้นคือแบตโทรศัพท์ดันหมดหญิงสาวตัดสินใจก้าวลงจากรถ เพื่อจะไปขอความช่วยเหลือจากผู้คน ทว่าไม่มีวี่แววจะเห็นรถสักคันแล่นผ่านมา กระทั่งวัยรุ่นชายสองคนขับจักรยานยนต์จอดขวางหน้าเธอชมพิ้งค์เห็นท่าไม่ดี จึงหมุนตัวจะเข้าไปในรถ แต่ช้าไปกว่าคนเหล่านั้นเข้ามาประชิดตัว“จะหนีไปไหน”“อย่าเข้ามานะ” เธอถอยหลังชิดกับรถคันหรูด้วยท่าทางหวาดกลัว“ไปสนุกด้วยกันเถอะคนสวย” ไม่พูดเปล่า ชายวัยรุ่นสองคนคว้าท่อนแขนขาวเนียนและเหวี่ยงร่างเล็กไปกับพื้นถนน ก่อนพยายามจะคร่อมร่างอรชร“ไปให้พ้น” กายสาวดิ้นพล่านไปมาสุดฤทธิ์ ไม่ยอมให้คนเหล่านั้นสัมผัสเรือนร่าง ก่อนถีบเข้าที่ท้องชายตรงหน้าเต็มแรง“นังบ้า! มึงกล้าถีบกูเหรอ”“โอ๊ย!!” ชมพิ้งค์ถูกต่อยท้องแบนราบทำเอาจุก จนขยับตัวไปไหนไม่ได้“ชอบให้ใช้กำลังก็ไม่บอก” แสยะยิ้มอย่างพึงพอใจ ก่อนจะพยายามซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่น“อื้อ ไปให้พ้น” ใบหน้างดงามหันไปมาอย่างขยะแขยง ไม่ยอมให้อีกฝ่ายแตะต้องตัวเอง เธอรู้สึกรังเกียจสัมผัสของคนเหล่านั้นเหลือเกิน วินาทีนี้ทำได้แค่คิดถึงขุนเขาหวังว่าเขาจะมาช่วยกัน แม้จะเป็น

  • ล่ามร้ายพันธะหัวใจ    ตอนพิเศษที่ 3 แค่ความผิดพลาด

    แสงตะวันในยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้องนอน ปลุกชมพิ้งค์ลืมตาขึ้นต้อนรับวันใหม่“อื้อ”“นอนต่ออีกหน่อยเถอะ อย่าเพิ่งลุกเลย”“ขุนเขา” คนตัวเล็กเบิกตาโพลงอย่างตกตะลึง ก่อนเธอจะขยับตัวออกห่างอีกคน แต่ไม่วายถูกชายหนุ่มรั้งร่างเล็กไว้ในอ้อมแขน“จะหนีไปไหน”“ปล่อยฉันนะ” เธอพยายามจะแกะแขนแกร่งออกไปพ้น แต่อีกฝ่ายไม่ยอมให้เธอทำตามความปรารถนา จึงกระชับกอดเธอแน่นกว่าเดิม“นี่เธอ ลืมเรื่องเมื่อคืนหมดแล้วใช่ไหม”หญิงสาวหยุดการขัดขืนพลางเหลือบมองเจ้าของหน้าคมคาย เพื่อทบทวนเหตุการณ์ที่ผ่านมา ถึงจะเมาแต่ใช่ว่าจะจำอะไรไม่ได้สักหน่อยและเกิดอะไรขึ้นบ้างกับตัวเอง เพียงแค่ไม่กล้ามองหน้าเขาตรง ๆ“พิ้งค์ เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม” ว่าแล้ว คว้ามือเรียวมาจูบพร้อมส่งสายตาหวานเยิ้มให้แก่คนในอ้อมแขน“พอเถอะขุนเขา”“ทำไมล่ะ”ชมพิ้งค์ขยับกายลุกขึ้นนั่งพร้อมนำผ้าห่มคลุมเรือนร่างเปลือย ก่อนข่มตาลงด้วยความเจ็บปวดและเบิกขึ้นใหม่อีกครั้ง“ฉันเคยรักนายมากนะขุนเขา ตอนนี้ก็ยังรักอยู่เหมือนเดิม แต่ฉันไม่อยากกลับไปเจ็บปวดอีกแล้ว เรื่องเมื่อคืนแค่ความผิดพลาดเท่านั้น นับจากนี้อย่ายุ่งกับฉันอีกเลย”“ไม่นะพิ้งค์ อย่าไปจากฉัน” ช

  • ล่ามร้ายพันธะหัวใจ    ตอนพิเศษที่ 2 อารมณ์พาไป Nc

    ท่ามกลางเสียงดังสนั่นภายในไนต์คลับบริเวณเคาน์เตอร์บาร์ ร่างอรชรของชมพิ้งค์กำลังกระดกเหล้าอย่างหงุดหงิด สาเหตุเพราะขุนเขาที่ติดต่อมาเมื่อช่วงกลางวันทำเธอจิตใจว้าวุ่นตลอดทั้งวัน“นายต้องการอะไรจากฉันอีกกันแน่ ขุนเขา” ใบหน้างดงามซบลงบนโต๊ะพร้อมปล่อยน้ำตาไหลพราก ระบายความรู้สึกเจ็บปวดในใจผ่านไปสักพักใหญ่ ๆ คนตัวเล็กเด้งตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้ ก่อนจะพาตัวเองกลับเนื่องจากใกล้เมาเต็มทีหญิงสาวเดินไม่ระวังจึงชนเข้ากับชายคนหนึ่งเข้าเต็มแรง ระหว่างนั้นเธอกำลังรู้สึกวิงเวียนศีรษะและกำลังจะล้มลงคาพื้น โชคดีอีกฝ่ายรับร่างเล็กได้ทันพร้อมดึงเข้าสู่วงแขน“เป็นยังไงบ้างครับ”“อื้อ ไม่เป็นไร...”“พิ้งค์” นัยน์ตาคมกริบเบิกโพลงเมื่อเห็นใบหน้าของคนในอ้อมแขนชัดเจน เขาไม่คิดมาก่อนจะเจอหญิงสาวที่นี่“ขุนเขางั้นเหรอ” คนเมาเงยหน้ามองคนตัวโต ก่อนซบหน้าหวานกับอกล่ำสัน เพียงไม่นานปล่อยน้ำใสไหลเปียกชุ่มเสื้อผ้าของอีกคน “ไม่มีทางที่นายจะอยู่ที่นี่หรอกใช่ไหม”“พิ้งค์ นี่เธอร้องไห้เหรอ”“ฮึก ฮือ ๆ เจ็บเหลือเกิน ทำไมฉันถึงลืมนายไม่ได้สักที” คนตัวเล็กเอ่ยพูดด้วยเสียงสะอึกสะอื้น“นี่เธอเจ็บปวดมากขนาดนี้เลยเหรอ” ขุนเขาโอบก

  • ล่ามร้ายพันธะหัวใจ    ตอนพิเศษที่ 1 รักครั้งเก่าที่ไม่เคยลืม

    บรรยากาศในงานวิวาห์เต็มไปด้วยความโรแมนติกและอบอุ่น ถูกจัดขึ้นภายในโรงแรมหรูแห่งหนึ่ง ผู้คนมากมายต่างมาร่วมแสดงความยินดีให้แก่คู่บ่าวสาว รวมถึงชมพิ้งค์“ยินดีด้วยนะมิ้นต์” ชมพิ้งค์เอ่ยบอกเจ้าสาวป้ายแดง ที่เป็นทั้งเพื่อนสนิทและพี่สะใภ้“ขอบใจนะพิ้งค์” ส่งยิ้มอ่อนให้แก่คนตรงหน้าอย่างซาบซึ้งใจ“ฉันขอให้แกกับพี่ภาสมีความสุขมาก ๆ” พูดจบ ชมพิ้งค์หมุนตัวเตรียมจะยกเท้าจากไป ทว่าถูกรั้งไว้ด้วยฝีมือของมิลินา“พิ้งค์ ฉันขอคุยอะไรด้วยหน่อยสิ”“มีอะไรเหรอ” เอี้ยวหน้ามองใบหน้างดงามของเพื่อน ก่อนตวัดสายตามองมือที่จับท่อนแขนของตัวเองอย่างสงสัย“ไปคุยกันแป๊บหนึ่งสิ” มิลินาไม่รอให้อีกคนตอบโต้ประโยคใด เธอจูงมือชมพิ้งค์ไปยังมุมหนึ่งที่ไม่มีคนพลุกพล่าน“มีอะไรหรือเปล่า มิ้นต์” คิ้วเรียวสวยเลิกขึ้นด้วยความสงสัยกับท่าทีของคนตรงหน้า“แกไม่เป็นอะไรใช่ไหมพิ้งค์ เมื่อกี้ฉันเห็นผู้ชายคนนั้นด้วย” เธอหมายถึงขุนเขาอดีตแฟนหนุ่มของเพื่อนสนิท“นึกว่ามีเรื่องสำคัญอะไรจะคุยกับฉัน ที่แท้เรื่องขุนเขานี่เอง ฉันไม่เป็นไรอย่าใส่ใจเลย” เธอแค่ไม่อยากให้มิลินาต้องกังวลใจกับเรื่องของตัวเอง ทั้งที่เป็นงานแต่งของเพื่อน“แกไม่เป็นไร

  • ล่ามร้ายพันธะหัวใจ    บทที่ 30 บทส่งท้าย

    แสงแดดในยามเช้าสาดส่องมายังปลายเตียง ที่มีพ่อแม่ลูกนอนด้วยกัน กฤตภาสตื่นขึ้นก่อนมิลินาเพื่อมองดูเธอในยามหลับ นิ้วยาวลูบไล้พวงแก้มขาวเนียนแผ่วเบาบางอย่างกำลังสัมผัสแก้มนวล ปลุกหญิงสาวตื่นจากการหลับใหลซึ่งพบกับชายหนุ่มกำลังส่งยิ้มหวานมายังเธอ“อรุณสวัสดิ์” ไม่พูดเปล่า ประทับจูบบนหน้าผากเกลี้ยงเกลา“ตื่นเช้าจังเลยนะคะ” เธอรู้สึกเขินอายที่มีใครมาจ้องในยามหลับทำเอาหน้างามแดงระเรื่อ“พี่อยากเจอหน้ามิ้นต์เร็ว ๆ ก็เลยต้องรีบตื่น”“ปากหวานจังเลยนะคะ” ฉีกยิ้มกว้างอย่างมีความสุขกับช่วงเวลานี้เธอแอบเสียดายเล็กน้อยที่ปล่อยให้ความโกรธครอบงำจิตใจ จึงทำให้ที่ผ่านมาสูญเสียเวลาโดยเปล่าประโยชน์“มิ้นต์ครับ”“คะ” คิ้วเรียวสวยเลิกขึ้นพลางมองดูริมฝีปากหยักได้รูป ทำท่าจะขยับพูดบางอย่าง“แต่งงานกันนะครับ”“แต่งค่ะ”“ห๊ะ”กลายเป็นว่ากฤตภาสตกใจกับคำตอบรับของมิลินา คาดไม่ถึงเธอจะตอบรับอย่างรวดเร็ว“มิ้นต์บอกว่าแต่งงานไงค่ะ ตกใจอะไรคะ” คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันอย่างงุนงง“พี่ไม่คิดว่ามิ้นต์จะตอบรับเร็วขนาดนี้”“มิ้นต์ไม่อยากเสียเวลาอีกแล้วค่ะ อีกอย่างลูกของเราก็โตมากแล้วนะคะ”“คงลำบากแย่ใช่ไหมที่ผ่านมาต้องเลี้

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status