Se connecterPartager
06 ซอมบี้เด็ก [1/5]
Date de publication:
2025-03-29 12:23:51“เชื่อเขาเลย” หงส์กลอกตามองเพดานโรงงานน้ำตาล เป็นไปได้เธอก็อยากจะกลอกให้มันทะลุออกมา จะได้ยืนยันว่านี่เป็นความจริง ไม่ใช่ความฝัน
ว่าตอนนี้เพื่อนร่วมทีมเธอหนีตามผู้ชายไปแล้วจริง ๆ
“เดี๋ยวหมอนั่นก็กลับมา” โจเซฟเช็กประตูโรงงานอีกครั้งว่าปิดสนิทดีแล้ว ทั้งยังให้ตุ่นหาตู้มาปิดทับไว้ก่อนป้องกันไม่ให้มีคนนอกเข้ามาก้าวก่ายการสำรวจ ส่วนซอมบี้ด้านหน้าโรงงานก็ถูกจัดการไปเพียงเล็กน้อย ฉวยจังหวะที่เหลือไม่มากรีบเข้ามาด้านใน
เก็บแรงได้ก็เก็บ ถ้าต้องฆ่าต่อไปเรื่อย ๆ ก็จะมีตัวอื่นโผล่มาไม่จบสิ้น
“ดูทรงแล้วน่าจะอยู่ยาวเลยมั้งคะนั่น” หลงเขาหัวปักหัวปำ
เธอเป็นเจ้าหญิงดิสxx หรือนิโคลัส
“พวกเราก็แค่หาหมอใหม่” ตุ่นไม่ได้ซีเรียสกับการจากไปของแพทย์หนุ่มนัก วันสิ้นโลกทำให้รู้ว่าชีวิตมนุษย์นั้นสั้นยิ่งกว่าสั้น ถ้าไม่ต้องห่วงเรื่องปากท้องและที่พักอาศัย เขาก็อยากจะอยู่กับภรรยาในบ้านหลังเดิมโดยที่ไม่ต้องออกมาเห็นเดือนเห็นตะวันเหมือนกัน
“หมอนั่นบอกว่าจะกลับมา” โจเซฟเอ่ย
‘ผมไม่วางใจปล่อยให้เขาไปคนเดียว ขอผมอยู่กับเขาก่อน’ นี่คือประโยคสุดท้ายที่นิโคลัสพูดกับหัวหน้าอย่างโจเซฟก่อนจะพาเฉินเฟิงออกวิ่งไปอีกทาง
“ไม่แน่ว่ากลับมาอีกทีเราอาจได้สมาชิกเพิ่มก็ได้นะ” ทีโอพูดขึ้นทีเล่นทีจริง
“หืม… ก็มีสิทธิ์เป็นไปได้สูง” เธอเองก็รู้สึกดีกับเด็กหนุ่มตาสีทับทิมคนนั้นด้วยสิ หรือไม่เธอก็ถูกตกด้วยใบหูสีขาวน่าบีบคู่นั้น
อยากลองจับดูสักครั้งจัง... ต้องนุ่มนิ่มแน่เลย
กรรรซ์
เสียงคำรามในลำคอดังขึ้นพร้อมกับซอมบี้พนักงานโรงงานค่อย ๆ ทยอยออกมาทีละตัว แค่ด้านหน้าจำนวนก็เกือบสิบตนเข้าไปแล้ว ไม่อยากจะคิดว่าถ้าเข้าไปลึกขึ้นถึงไลน์การผลิตบริเวณนั้นจะมากมายมหาศาลเพียงใด
ซึ่งถ้าเป็นแบบนั้นมีแต่ต้องถอยไปสำรวจที่อื่น และทดเรื่องปริมาณซอมบี้ไว้ในรายงาน ให้ทางฝั่งฐานส่งกำลังหลักมาจัดการในภายหลัง
“เอาล่ะ ทำงาน ๆ “ โจเซฟหยิบมีดสั้นและมีดยาวประจำตัวออกมา หลังการทดลองในเบื้องต้น ซอมบี้เหล่านี้ไวต่อเสียงและกลิ่นเลือด ถ้าหากใช้ปืนจะเป็นการเรียกเจ้าพวกนี้มาเพิ่มมากกว่า
ทีโอเก็บแผนที่โรงงานไว้ในเป้ จดจำข้อมูลเส้นทางได้ครบหมดแล้ว
“มาเลย” ตุ่นก้าวไปข้างหน้ารับหน้าที่เปิดเกมก่อนเป็นคนแรก ตามมาด้วยโจเซฟและหงส์ ส่วนหนุ่มน้อยทีโอคอยระวังไม่ให้ถูกตลบหลัง
โจเซฟพาคนในทีมเดินไปถึงส่วนที่เป็นสำนักงาน แสดงว่าไลน์การผลิตต้องอยู่ด้านหลัง…
แฮร่!!!
“หัวหน้า! “ หงส์ร้องเรียก
ชายหนุ่มรีบกระโดดหลบการพุ่งเข้าใส่แบบไม่ทันตั้งตัวของเจ้าสัตว์ประหลาดรูปร่างมนุษย์นี้ได้ทัน ต้องขอบคุณการฝึกฝนของเขาที่ผ่านมา ทำให้ร่างกายสามารถตอบสนองต่อการจู่โจมแบบไม่คาดฝันได้เสมอ
ท่อนแขนแกร่งตวัดมีดสั้นในมือขวาปักเข้าศีรษะของซอมบี้เพื่อสร้างระยะห่าง จากนั้นใช้มีดยาวในมือซ้ายบั่นคอให้หลุดออกจากร่าง
ตุบ
ร่างกายท่อนล่างของมันอ่อนยวบลงไปนอนแน่นิ่งกับพื้น
“แจ็กพอตใช่ไหม” เพราะไม่ได้มีส่วนใดของร่างกายวิวัฒนาการเช่นเดียวกับลูกน้อง ประสาทสัมผัสต่าง ๆ ของชายหนุ่มจึงไม่ต่างจากมนุษย์ธรรมดา อาจจะมีมากหน่อยเพราะได้รับการฝึกฝนเท่านั้น
“ค่ะ ได้ยินเสียงน้อยมาก” หงส์ตอบ ซอมบี้ตัวเมื่อครู่นั้นเธอได้ยินเสียงเบามากจนแทบจะไม่ได้ยินเสียงอะไรด้วยซ้ำ ถ้าไม่ใช่เพราะในโรงงานมีเสียงสะท้อนพอสมควรก็เป็นการยากที่จะแยกแยะได้
“ต้องให้ทางฐานมาจัดการกับซอมบี้ในละแวกนี้ก่อนถ้าอยากได้อาหาร” จะปล่อยให้มันกินกันเองแล้ววิวัฒนาการไปเรื่อย ๆ ไม่ได้เด็ดขาด... ไม่อย่างนั้นมนุษยชาติจบสิ้นแน่
Dernier chapitre
วันสิ้นโลกของผม 148 วันที่โลกยังไม่สิ้นสุด [5/5] [End]
“แม่เองก็อยากรู้เหมือนกัน” กิ่งแก้วพยักหน้าเห็นด้วย ตอนนี้สถานการณ์กลับมาสงบสุขลงแล้ว แต่ลูกชายเธอก็ยังคงขลุกตัวอยู่กับการฝึกฝน บางวันก็วิ่งโร่ไปล่าหนูกลายพันธุ์ถึงนิคมอุตสาหกรรม หากมีแฟนเป็นตัวเป็นตนก็คงช่วยปรามได้บ้าง“ผมออกไปเดินเล่นดีกว่า” ชายหนุ่มค่อยๆ กระถดตัวไปทางประตูบ้าน ก่อนจะวิ่งหนีหายไปด้วยความรวดเร็ว“ทีอย่างนี้ล่ะ เร็วเชียว” กิ่งแก้วส่ายหน้า“ฮ่าๆ อย่าไปบังคับน้องเลยครับ ถึงเวลาจะมีเดี๋ยวก็มีเองแหละ” เจ้ากระต่ายหัวเราะร่วนกับปฏิกิริยาของกรที่ดูเหมือนจะยังไม่อยากมีแฟน“หรือไม่ก็อาจจะกำลังมีคนคุยๆ อยู่แต่ไม่กล้าเปิดตัวหรือเปล่า” ต่างกับนิโคลัสที่มองอีกมุมแก้มแดงๆ นั่นหลบไม่พ้นสายตาของเขาหรอก“เอ๊ะ ลูกคนนี้ แอบมีแฟนแล้วไม่บอกแม่เหรอ กิ่งไปก่อนนะยาย” หันไปร่ำลาคุณยายแล้วถกผ้าถุงออกจากบ้านมองหาเจ้าลูกตัวแสบทันที“พี่นิคไปรู้อะไรมาครับเนี่ย” เฉินเฟิงเชื่อว่าคนรักไม่มีทางพูดไปเรื่อยเปื่อยแน่“รอดูไปก่อน ไม่แน่ว่าหลังเรากลับมาจากไปเยี่ยมบ้านพี่ กรอาจกล้าเปิดตัวกับแม่ก็ได้” คุณหมอหมีไม่อยากเฉลย เผื่อเจ้าตัวยังไม่พร้อมส่วนเมื่อสักครู่ก็ถือว่าสร้างสีสันให้คนป่วย ดูสิ คุณยายร้านขา
วันสิ้นโลกของผม 148 วันที่โลกยังไม่สิ้นสุด [4/5] [End]
“น่องไก่นั่นผมมองไว้นานแล้วนะพี่ อย่าแย่งดิ” ทีโอใช้ส้อมจิ้มน่องไก่ที่หงส์เตรียมตักเข้าจานของตน“อะไร อย่ามาโมเมนะ” หงส์เองก็ไม่ยอมแพ้เช่นกัน ถึงสงครามครั้งนี้จะไม่มีมังคุดเข้าร่วมกลั่นแกล้งด้วย เธอก็ไม่คิดจะรามือ เวลาเห็นทีโอทำหน้าเหมือนได้รับความไม่เป็นธรรมแล้วตลกดีเธอเห็นแล้วว่าทีโอจ้องน่องไก่ชิ้นนี้ตาเป็นมันนานแล้ว และเธอกับตุ่นเองก็มีในจานอยู่คนละน่อง เจ้าเด็กนี่เลยอนุมานไปว่าชิ้นที่ยังลอยเท้งเต้งนั้นจะต้องตกเป็นของตนเอง“พี่หงส์ พี่อย่ามาแกล้งผม ในจานพี่ก็ยังมีน่องไก่ ทำไมไม่แบ่งให้น้องให้นุ่ง” ทีโองอแงกระเง้ากระงอดทั้งที่มือยังใช้ส้อมจิ้มน่องไก่ไว้ไม่ผละไปไหน“เล่นกันเป็นเด็กๆ ไปได้” โจเซฟส่ายศีรษะเอือมระอา ตั้งแต่รวมกลุ่มกันมา สองคนนี้ต้องมีปากเสียงตอนกินอาหารได้ทุกมื้อ“เนื้อส่วนอื่นของไก่ก็ยังเหลืออีกตั้งเยอะ” เลวี่ดุคนรักเสียงจริงจังทั้งที่มืออีกข้างก็กำลังถือน่องไก่กัดเข้าปากคำใหญ่“คนที่ได้กินน่องไก่ชิ้นที่สามแล้วกล้าตักเตือนกูเหรอ ฮะ?” ทีโอเค้นเสียงลอดไรฟัน เพราะน่องไก่ชิ้นแรกถูกคนรักแย่งไปจากช้อน เขาถึงต้องเล็งชิ้นใหม่ไม่ใช่หรือไง“...” เลวี่ลอยหน้าลอยตาไม่รู้ไม่ชี้“ท
วันสิ้นโลกของผม 148 วันที่โลกยังไม่สิ้นสุด [3/5] [End]
พูดคุยอัปเดตสภาพบ้านแต่ละหลังอีกเล็กน้อย ทุกคนก็แยกย้ายกันไปเก็บข้าวของส่วนตัวบ้านใครบ้านมัน พลายวารีกึ่งวิ่งกึ่งกระโดดนำพี่ชายไปยังโรงนอนที่ถูกปรับปรุงใหม่“โห บ้านดูเป็นบ้านมาก” เฉินเฟิงเปิดประตูเข้ามาพบกับเฟอร์นิเจอร์ไม้ที่ไม่เคยมีมาก่อน ไม่ว่าจะเป็นโซฟา โต๊ะรับแขก หรือแม้แต่ตู้เสื้อผ้าหลังใหญ่“เกรงใจพี่พิมแย่” นิโคลัสลูบเนื้อไม้เรียบสนิท มันถูกขัดจนมันและลงน้ำยาป้องกันแมลงไว้เรียบร้อย“ไว้เราออกไปเยี่ยมแม่ของพี่นิคก็ขนของฝากกลับมาให้มากหน่อยดีไหมครับ” เฉินเฟิงเสนอ“เป็นความคิดที่ดี” คุณหมอหมีเห็นด้วย อย่างน้อยก็คงได้พวกเครื่องนุ่งห่มสวยๆ กลับมาให้เหล่าหญิงสาวได้เลือกชม ยิ่งหน้าหนาวในประเทศ T ตอนนี้หนาวไปถึงกระดูก ไปประเทศ A น่าจะได้เสื้อกันหนาวคุณภาพดีมาเพิ่ม“เฮ้อ… ในที่สุดก็ได้กลับบ้านสักที” เฉินเฟิงวางกระเป๋าไว้มุมห้องแล้วเดินไปทิ้งตัวนอนลงบนเตียง “หือ พี่พิมเปลี่ยนฟูกที่นอนให้ด้วย” จำได้ว่าก่อนไปทำภารกิจ ที่นอนไม่ได้นิ่มขนาดนี้“ไว้ทำเตาผิงไว้ในห้องด้วยดีกว่า” ฤดูหนาวที่ผ่านมาต้องพึ่งพาพลังพิเศษระหว่างการนอนหลับ แต่ถ้ามีเตาผิงอยู่ก็ไม่ต้องกังวลว่าห้องจะไม่อบอุ่น“หวา เหมือนบ้
วันสิ้นโลกของผม 148 วันที่โลกยังไม่สิ้นสุด [2/5] [End]
“ยินดีต้อนรับกลับนะคะ”แอ๊ว!ทันทีที่รถจอดบริเวณตีนภูเขาก็พบพิมพาและพลายวารียืนรออยู่“พี่พิม~ คิดถึงจังเลยค่ะ” กวางสาวก้าวลงจากรถพร้อมกับอุ้มเด็กหญิงพลอยใสตามลงมา“ปลอดภัยกันสินะคะ” พิมพาโล่งอกเมื่อกวาดตามองคร่าวๆ แล้วไม่พบว่ามีใครได้รับบาดเจ็บกลับมา “น้องพลอยไม่ดื้อไม่ซนใช่ไหมคะ”“หนูเป็นเด็กดี ฮึก เป็นเด็กดีจริงๆ นะ ทำหน้าที่ของตัวเองได้ดีด้วย ฮือๆ” เด็กหญิงโผเข้ากอดมารดาแน่น พลอยใสไม่เคยห่างจากแม่นานขนาดนี้มาก่อน แต่เพราะตนเลือกที่จะอาสาออกไปสู้กับซอมบี้เองจึงไม่อาจงอแงร้องไห้คิดถึงบ้านได้เหมือนเด็กทั่วไปมาวันนี้ได้กอดคนที่เฝ้าคิดถึงอยู่ทุกวันก็พาให้น้ำตาไหลออกมาเป็นสาย“จ้ะ แม่รู้แล้ว แม่ภูมิใจในตัวหนูมากๆ เลยนะ” พิมพาย่อตัวช่วยเช็ดน้ำตาออกจากใบหน้าเนียนใส ใจจริงเธอไม่อยากให้ลูกสาวออกไปเผชิญกับอันตรายเลย แต่เพราะเชื่อว่าการได้ออกไปในยามที่มีสมาชิกคนอื่นๆ ไปด้วยย่อมปลอดภัยกว่า จึงวางใจให้ลูกสาวออกไปเก็บเกี่ยวประสบการณ์ให้เต็มที่ ส่วนเธอก็จะปกป้องบ้านไว้รอต้อนรับทุกคน“แล้วสงคราม…” พิมพาผละจากลูกสาวมามองหน้าสมาชิกคนอื่นๆ “จบแล้วจริงๆ ใช่ไหมคะ”เธออยากได้รับคำยืนยันต่อหน้ามากกว่าคำ
วันสิ้นโลกของผม 148 วันที่โลกยังไม่สิ้นสุด [1/5] [End]
กลุ่มทหารรับจ้างไม่ได้เดินทางโดยใช้เส้นทางเชื่อมระหว่างหมู่บ้าน ส่วนหนึ่งเพราะต้องการขับรถที่นำมาด้วยกลับไปจอดไว้ยังตีนภูเขา และอีกเหตุผลก็เพราะมังคุดตัวโตขึ้นเล็กน้อย บริเวณท้องของมันไม่สามารถผ่านประตูทางเข้าได้ ทุกคนจึงลงความเห็นให้เดินทางโดยใช้ถนนเส้นหลักแทน“ต้องลดความอ้วนแล้วหรือเปล่านะ” เฉินเฟิงมองพุงกลมของมังคุดด้วยความหนักใจ ช่วงบนเดินผ่านทางเข้าได้ไม่มีปัญหา แต่พอถึงช่วงกลางลำตัวกลับเข้าไม่ได้ เขาเลี้ยงเจ้าตัวนี้ดีเกินไปหรือเปล่านะ?กี๊ซ (มังคุดไม่อ้วนนะ)แร็กคูนที่ถูกแปะป้ายไว้บนหน้าผากว่าอ้วนรีบแย้ง ถ้าให้มันงดอาหาร มันยอมอยู่ที่ค่ายพันธมิตรต่อยังดีกว่า… แล้วค่อยกลับบ้านตอนท้องอิ่ม“ไม่อ้วนตรงไหนกันฮึ” เฉินเฟิงจ้องมองพุงกลม หลักฐานสำคัญที่จำเลยดิ้นไม่หลุดกี๊ซ (นี่เป็นพลังงานสำรองต่างหาก)เจ้าตัวโตแอ่นพุงไม่ยอมรับว่าหน้าท้องส่วนนี้เป็นไขมันที่เกิดจากการกินล้วนๆ“เอาเถอะ จะยอมเชื่อก็ได้” ในเมื่อเจ้าตัวไม่ให้ความร่วมมือ เจ้ากระต่ายก็ล้มเลิกความตั้งใจที่จะลดพุงเด็กดื้อนิโคลัสยกยิ้มมุมปากมองคนรักกับเจ้าตัวโต้เถียงกันเรื่องน้ำหนักเกินมาตรฐานไปตลอดทาง กระทั่งใกล้ถึงหมู่บ้านด้วงส
วันสิ้นโลกของผม 147 ชีวิตที่ต้องเดินต่อ [5/5]
“พวกนาย…” ผู้ถูกขนานนามว่าเทพเซียนเดินดินเกือบน้ำตาร่วงด้วยความซาบซึ้ง ยังดีที่เก๊กขรึมฮึบไว้ได้ทัน ไม่อย่างนั้นอาจมีสักขีพยานนับแสนเห็นท่านเทพหลั่งน้ำตา“เจอแบบนี้เขินเลยนะคะเนี่ย” แก้มใสของดาริณีขึ้นสีแดงระเรื่อ ทำตัวไม่ถูกเล็กน้อย เทียบกันแล้วเธอเป็นเพียงหญิงสาวธรรมดาที่อยากจะปกป้องลูกชายและเพื่อนพ้อง ไม่ได้มีใจคิดอยากช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์มากมายถึงเพียงนั้นหนักเข้าหน่อยก็มีคนชูลังกระดาษที่มีชื่อของใครสักคนเขียนอยู่“อ๋า… มีชื่อของพี่ด้วย” เหมือนแฟนคลับไปตามดาราตามงานอีเวนต์เลย“วีรกรรมพี่ดาไม่ใช่ย่อยเลยนะคะ รับความรู้สึกอยากขอบคุณจากพวกเขาเถอะค่ะ” หงส์เอ่ยให้กำลังใจ ทั้งที่ไม่ได้เป็นทหารแต่ก็สามารถยืนหยัดต่อสู้กับซอมบี้และสัตว์กลายพันธุ์ได้โดยไม่ทำให้ทีมเสียสมดุลกลับกัน... หากขาดดาริณีไป สงครามอาจจบล่าช้ากว่าที่คิดก็เป็นได้ดาริณีเม้มปากขัดเขิน ใบหน้าสวยก้มมองพื้นไม่กล้าสบตาใคร กระทั่งโจเซฟกอบกุมมือเรียวไว้ เธอถึงเงยหน้ามองสบตากับสามีร่วมทุกข์ร่วมสุขแค่ได้เห็นสายตาที่บอกว่าภูมิใจที่มีเธออยู่เคียงข้าง ความมั่นใจที่หล่นหายไปก็พลันเอ่อล้นออกมากี๊ซ! (ขอบคุณทุกคนนะครับ ขอบคุณครับ มั
วันสิ้นโลกของผม 133 สัญญาณที่สอง [1/5]
“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ” เมื่อโจเซฟมาถึงห้องประชุมก็เอ่ยทักทายผู้บริหารสูงสุดของค่ายพันธมิตรทั้งสามคนก่อนเป็นลำดับแรก“เชิญทุกคนนั่งเลยครับ” ดนัยลุกขึ้นผายมือไปทางเก้าอี้ที่จัดเตรียมไว้ให้เนื่องจากเป็นการปรึกษาปัญหาในเบื้องต้น ดนัยจึงไม่ได้เชิญผู้บริหารฝ่ายอื่นมาร่วมรับฟังด้วย ไว้ได้ข้อสรุปค่อยเ
Dernière mise à jour : 2026-04-03วันสิ้นโลกของผม 128 เจรจา [2/5]
ชายหนุ่มประคองคนรักขึ้นอุ้มหลบการโจมตีจากรอบข้างแล้วพาไปที่รถบรรทุกมังคุดก็ให้ความร่วมมืออย่างดีเข้าไปสกัดหมาป่าตัวอื่นไม่ให้เข้าใกล้พาหนะสำหรับหลบหนี“พี่หงส์บาดเจ็บเหรอครับ” เฉินเฟิงกำลังสตาร์ทรถรอ หากได้สัญญาณให้ถอยเมื่อไหร่เขาจะรีบเปิดใช้งานหินอุกกาบาตทันที แต่กลับเห็นตุ่นอุ้มหงส์มาที่รถ ใบหน้
Dernière mise à jour : 2026-04-03วันสิ้นโลกของผม 130 แยกย้ายชั่วคราว (1) [3/5]
[ ผมขอนอกเรื่องถามความคืบหน้าของเซรุ่มได้ไหมครับ ]ผู้นำค่ายหนึ่งยกมือถามเมื่อเห็นว่าสมาชิกคนอื่นยังไม่ได้พูดคุยเกี่ยวกับหัวข้อการประชุมอย่างจริงจัง ตอนนี้เส้นทางรถไฟได้มาถึงประเทศเขาแล้ว จึงอยากรู้ข่าวคราวเซรุ่มที่เป็นสาเหตุหลักในการก่อสร้างเส้นทางคมนาคมนี้“ตอนนี้ผมได้รับเครื่องโคลนนิ่งมาจากหัวหน
Dernière mise à jour : 2026-04-03วันสิ้นโลกของผม 129 การทำนายครั้งที่ 2 [2/5]
กลายเป็นว่ามันและลูกน้องในฝูง ติดอยู่บนเกาะที่ไม่สามารถออกไปไหนได้เลย จะใช้ภูเขาน้ำแข็งที่ลอยผ่านไปมาในการอพยพก็ไม่ได้ เพราะไม่รู้ว่าจะถูกกระแสน้ำพัดพาไปที่ใดในตอนที่มันกำลังมืดแปดด้านไม่รู้ควรจะนำฝูงอย่างไรไม่ให้อดตาย มนุษย์แปลกประหลาดผู้นั้นก็ปรากฏตัวขึ้น ทั้งที่อากาศหนาวเหน็บเย็นยะเยือกไปถึงกระ
Dernière mise à jour : 2026-04-03
Vous vous intéresseriez aussi à
พระชายาสารพัดพิษ
Myเหมยลี่2.0K Vuesออกจากวงการบับเทิงเพื่อมาเป็นแม่หมอ
เฉินม่านอิ๋ง3.8K Vuesเกิดใหม่ครั้งนี้ฉันเป็นเจ๊ใหญ่
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค2.4K Vuesทะลุมิติมาเป็นอดีตคนรักของพระเอก
ซูเล่อเหยียน4.9K Vuesซีรีส์ โลกีย์ลวง
ณิการ์1.3K Vuesผมเข้าใจผิดคิดว่าลูกมังกรเป็นลูกไก่ปีกหัก
ก้นสมุ(ด)ทร204 Vuesเกิดใหม่ครั้งนี้ขอเป็นแม่ที่ดี
ผ้ายับที่พับไว้1.2K Vuesลิขิตรัก ไสยมนตรา
PEACH_SHERBET296 Vues
