LOGINนิ้วเรียวข้างขวา ทำการถอดแหวนออกจากนิ้วนางข้างซ้ายต่อหน้าต่อตาของสาวรับใช้ เพชรเม็ดใหญ่น้ำงามประกายแวววับ เรื่องกะรัตไม่ต้องเอื้อนกล่าว เพราะซาตานอย่างเจ้านายของหล่อน คงไม่ซื้อของกระจอกๆแน่นอน
"น้ำงามดีนะ.. อย่าว่าฉันดูถูกดูหมิ่นอะไรเลยนะ ต้องใช้เวลาเก็บเงินกี่ปีล่ะ ถึงจะซื้อแบบนี้มาใส่ได้ แค่เอ่ยปากพูดเรื่องจริงแค่ไม่กี่ประโยค ฉันว่ามันไม่ได้ยากเกินไป หรือเธอจะให้ฉันเอาไปให้คนอื่น เพื่อแลกกับข้อมูลที่ฉันต้องการ.." สิ้นคำบอกกล่าวประโยคนั้น สาวรับใช้ก็คว้าหมับที่แหวนวงนั้นแบบทันควัน หึ.. ใช้เงินของซาตาน ซื้อเรื่องราวของซาตาน เห็นว่ามันจะสนุกดีเหมือนกัน "หนูพร้อมตอบคำถามคุณผู้หญิงค่ะ" "เรียกฉันว่าคุณนัญ.. ฉันไม่ได้อยากเป็นคุณผู้หญิงของบ้านนี้ ฉันไม่ได้อยากมีสามีเป็นเจ้านายของเธอ.." "หูย.. หล่อๆอย่างคุณเลอ มีคนไม่อยากได้ด้วยหรอคะ.." สาวใช้เผลอหลุดคำพูดออกมาเบาๆ ก่อนที่หล่อนจะผุดมองต่ำอีกครั้ง เมื่อสบสายตาเข้ากับดวงตาของเธอ "เล่ามา.. เจ้านายเธอชื่ออะไร และน้องสาวเขาชื่ออะไร ประกอบอาชีพอะไร มีนิสัยใจคอแบบไหนเล่ามาให้หมด!" "คุณนัญเป็นคุณผู้หญิงของบ้านนี้ เท่ากับเป็นภรรยาของคุณเลอ คุณไม่รู้จักชื่อของคุณเลออย่างนั้นหรอคะ.." เจ้าหล่อนเอียงคอด้วยความสงสัย แม้จะยังงุนงง ที่จู่ๆบ้านนี้ก็มีคุณผู้หญิงขึ้นมาง่ายๆ แต่พอเห็นความสะสวยของหญิงสาวผู้มาใหม่ ความสงสัยเหล่านั้นก็มลายไป จนมาสงสัยอีกที ก็ตอนนี้นี่เอง "นายของเธอบอกเธอแบบไหนล่ะ" "ไม่มีใครบอกอะไรเลยค่ะ บอกแค่ว่า คุณนัญคือคุณผู้หญิง คุณผู้หญิงต้องการสิ่งใด ทุกคนในบ้านต้องหาให้คุณทุกอย่าง พวกเรามีหน้าที่แค่รับคำสั่ง ไม่รู้อะไรมากหรอกค่ะ" "งั้นก็ตามนั้น เธอควรตอบในสิ่งที่ฉันถามก็พอ!" "ค่ะ.." ใบหน้าของสาวใช้วัยยี่สิบปีเจือนลงไป ก่อนจะเริ่มใช้น้ำเสียงที่ค่อนข้างจะจริงจัง "เจ้านายของน้ำอ้อย ชื่อคุณเลอค่ะ คุณเลอสรร บุรีรักษ์ ส่วนน้องสาวของคุณเลอ ชื่อคุณลดานิล บุรีรักษ์ค่ะ" "ลดานิล ผู้หญิงที่อยู่ในรูปด้านล่างน่ะเหรอ" เธอหยั่งเชิงถาม พลางมองหน้า นึกสนใจผู้หญิงคนนั้นขึ้นมา ตั้งแต่รู้ว่าเธอเป็นใคร "ใช่ค่ะ คุณลดาสวยมาก แต่อ้อยว่า สวยสู้คุณผู้หญิง เอ่อ.. ขอโทษค่ะ สวยสู้คุณนัญไม่ได้หรอกค่ะ" เธอลอบระบายรอยยิ้มออกมาอย่างพอใจ ก่อนจะใช้สายตาพินิจสาวใช้น้ำอ้อยคนนี้อยู่พักใหญ่ ระหว่างที่หล่อนกำลังเล่า ว่าเจ้านายของหล่อน มีอาชีพการงานอะไร นักธุรกิจอสังหาฯ กวาดซื้อที่มาเพื่อหวังผลกำไร ไม่ต้องบอกก็พอจะรู้ ว่ามีอันจะกินแค่ไหน แต่เสียดายที่เลว! "น้องสาวของนายนั่นแต่งงานรึยัง" "ยังไม่แต่งงานค่ะ แต่มีสามี.. เอ่อ.. ส่วนนี้อ้อยไม่ค่อยรู้นะคะ ว่าที่มาที่ไปเป็นแบบไหน พี่ทินห้ามพูดเรื่องนี้ให้เจ้านายได้ยินค่ะ สั่งห้ามเด็ดขาดเลย" "ทำไมต้องห้าม แล้วพี่ทินอะไรนี่คือใคร?" เธอไม่ค่อยชอบ กับรายชื่อของบุคคลที่หลุดออกมาสักเท่าไหร่ แต่เธอก็ต้องการจะรู้ ว่าพวกเขาเกี่ยวอะไรยังไงกัน "พี่ทิน ก็นายทินกร คนที่ยืนคุยกับคุณนัญ ตอนที่คุณเลอเดินออกจากบ้านไปนั่นไงคะ พี่ทินกรเป็นลูกน้องคนสนิทของคุณเลอ หล่อเหมือนคุณเลอเลยค่ะ" สาวใช้ยิ้มหน้าบาน แต่เธอไม่ได้สนใจความหล่ออะไรนั่น นอกจากการล่วงรู้เรื่องราวที่มันมากกว่านี้ "ยัยลดานิลนั่น มีนิสัยเอาแต่ใจตัวเองรึเปล่า แล้วพี่ชายของนาง ตามใจนางมากไหม" "ที่สุดค่ะ คุณเลอรักน้องสาวมาก เรื่องตามใจไม่ต้องพูดถึง เพียงแค่คุณลดาเอ่ยปาก คุณเลอก็พร้อมจะทำให้ทุกอย่าง มีชีวิตอย่างเจ้าหญิงเลยล่ะคะ" "หึ.." เธอแค่นยิ้มออกมาอย่างเจ็บใจ ชีวิตของเธอต้องมาพังเพราะความเอาแต่ใจของยัยนั่น ต้องมาพังเพราะพี่ชายหน้ามืดตามัว เห็นกงจักรเป็นดอกบัว ทำทุกอย่างเพราะตามใจน้อง จนชีวิตของเธอต้องมาพัง เชื่อเถอะ พวกมันต้องได้เจอเธอ "แล้วเธอรู้ไหม ว่าสามีของยัยลดานิลเป็นใคร!" เธอถามด้วยหัวใจที่ร้อนดั่งไฟ พลางจ้องหน้าสาวใช้ เสมือนคำตอบนั้น มันสำคัญกับเธอตั้งมากมาย "สามีของคุณลดานิล ชื่อคุณณัฐวัฒน์ค่ะ" "เหอะ.." เธอแค่นเสียงหัวเราะออกมาอย่างเจ็บใจ เธอคบผู้ชายคนนั้นออกหน้าออกตามากี่ปี อยู่ดีๆ คนที่เธอคบหา กลับกลายเป็นสามีของชาวบ้าน เธอเองก็ชักจะอยากรู้เหมือนกัน ว่าความจริงมันเป็นแบบไหน ไอ้พี่ชายซาตาน เข้ามาแยกเธอออกจากณัฐวัฒน์ เพราะน้องสาวตัวเองอยากได้ เขาเลยใช้เล่ห์กลเพื่อเอาเขาไป เหมือนเล่ห์กลที่ใช้กับเธอ หรือ ณัฐวัฒน์เองก็รู้เห็นเป็นใจ แต่ถ้ามันเป็นอย่างคำตอบท้าย คนที่ต้องชดใช้ให้หัวใจที่แหลกสลายของเธอ ก็คือพวกมันสามคน "เธอสนใจมาเป็นคนของฉันไหมน้ำอ้อย เป็นคนของฉัน คอยช่วยเหลือฉัน แล้วฉันจะตบรางวัลตอบแทนเธออย่างงาม.." "ตกลงค่ะ อ้อยจะเป็นคนของคุณ!" . . . @ณ ห้างสรรพสินค้า "คุณนัญคะ อ้อยไม่เคยมาที่แบบนี้เลยค่ะ อย่างมากก็ได้ไปแค่ตลาด" สาวใช้วัยยี่สิบกวาดสายตาออกไปโดยรอบอย่างตื่นตาตื่นใจ ผู้ที่อยู่ในฐานะนายสาว ยิ้มน้อยๆให้กับความไร้เดียงสา และนึกเวทนา เมื่อมีใครหลายคน มีชีวิตที่ย่ำแย่มากกว่าเธอ "อยู่กับฉัน ซื่อสัตย์กับฉัน แล้วฉันจะดูแลเธอเอง" "คุณนัญใจดีจังเลยค่ะ แต่คุณเลอก็ใจดีนะคะ แต่ใจดีกันคนละแบบค่ะ!" หล่อนยังเอ่ยออกมาด้วยความชื่นชม ผสมผสานกับความภูมิใจ จนคนฟังต้องเมินหน้าออกไปอีกทาง ถ้าหล่อนรู้ ว่าเจ้านายของหล่อนทำอะไรกับเธอบ้าง หล่อนคงไม่คิดแบบนี้กระมัง ร่างสมส่วนดูดี เดินเข้าร้านนั้นออกร้านนี้ และเธอก็จงใจ จับจ่ายแต่ของดีๆ ราคาสูงเกินมาตรฐาน ที่ใครหลายๆคนชอบใช้กัน เธอช็อปกระเป๋าเป็นสิบใบ รองเท้าเป็นสิบคู่ รวมถึงเสื้อผ้าหรูๆ ที่เธอมีจนล้นตู้ รวมทั้งแหวนเพชรวงใหม่ ที่เอามาสวมใส่แทนวงเดิม ก่อนจะเพิ่มเติมการใช้จ่ายเป็นอันดับสุดท้าย ก็คือรถหรูยี่ห้อดังตัวท็อปล่าสุด ที่เธอใช้เวลาเลือกไม่ถึงสิบนาที "คุณนัญซื้อของเยอะแยะเลยค่ะ ซื้อให้อ้อยก็ตั้งหลายอย่าง อ้อยเกรงใจมากเลยค่ะ แต่ขอถามหน่อยได้ไหมคะ ว่าวันนี้คุณนัญจ่ายไปเท่าไหร่.." สาวใช้น้ำอ้อยเอ่ยถามอย่างไม่แน่ใจ ความจริงเธอดีใจ และตื่นตาตื่นใจกับของใหม่ๆ ที่คุณผู้หญิงเป็นคนซื้อให้ แต่พอเธอเหลือบตามองราคาตามป้าย เธอเองก็ใจหายใจคว่ำอยู่เหมือนกัน ไหนเขาจะถอยรถหรูคันใหม่ โดยตัดสินใจซื้อโดยไม่ปรึกษาใคร ต่างจากเธอ ที่แม้แต่จะซื้อจักรยานยังต้องคิดนาน "ก็ไม่เท่าไหร่.. ไม่กี่ล้านเอง!" "ห๊ะ.. ไม่กี่ล้าน!" . . . @บริษัท แอลบีกรุ๊ป "ว่าไงนะ ห้าล้าน!" เจ้าของบริษัทยักษ์ใหญ่ตบโต๊ะทำงาน ที่มีแฟ้มเอกสารวางกั้น จนส่งเสียงดังปัง "ยัยนั่นผลาญเงินฉันวันเดียวถึงห้าล้านเลยหรอทินกร!" "ใช่ครับนาย ทางแบ้งค์โทรมาหาผมเมื่อสิบห้านาทีที่ผ่านมา ว่าวงเงินของบัตรเครดิตมีความเคลื่อนไหวที่รวดเร็วจนน่าสงสัย เลยอยากให้ผมตรวจสอบครับ" ลูกน้องคนสนิทที่ทำงานดีและรอบคอบ รายงานเขาอย่างเป็นขั้นเป็นตอน ก่อนที่เขาจะเผลอสบถหยาบด้วยความหัวเสียออกมา "ยัยบ้าเอ้ย ใช้เงินไม่ถึงชั่วโมงหมดไปห้าล้าน ขืนปล่อยไว้อย่างนี้ จะผลาญฉันวันละเท่าไหร่กัน" "เอ่อ.. แต่นายเป็นคนสั่งให้ผมเอาบัตรเครดิตไปให้คุณนัญเธอใช้เองนะครับ.." "เออ! ฉันรู้ไง แต่ใครจะไปคิด ว่ายัยบ้านั่นจะใช้เงินวันละเป็นล้าน!" เจ้านายหนุ่มกระแทกเสียงตอบแบบทันควัน จนอีกคนเผลอแสดงสีหน้าหนักใจออกมาเช่นกัน "คุณเลอครับ.. ทางบ้านรายงานมาว่า ตั้งแต่เธอก้าวขาขึ้นบันไดบ้าน แจกันใบใหญ่ ที่คุณเลอชมว่าลายสวย แตกยับเลยครับ" "ว่าไงนะ.." ตาคมประกายวาบวับอีกครั้ง ก่อนที่กรามของเขาจะเริ่มบดเข้าหากัน "ยัยบ้าเอ้ย!" เขาหุนหันจากโต๊ะทำงานแบบทันควัน ก่อนจะหันไปสั่งลูกน้องด้วยน้ำเสียงที่ดัง จนคนฟังตกใจ "ยกเลิกนัดวันนี้ทั้งหมด เลื่อนการประชุมทุกอย่าง ฉันไม่มีอารมณ์จะทำอะไรทั้งนั้น!" ________________________________________________ ซาตานเสียเงินล้าน เลยพาลโกรธใหญ่ ฮ่าๆ ขอบคุณที่ติดตามค่ะ พูดคุย แสดงความเห็น กันรัวๆเลยจ้า เนมอยากอ่านบ้าง ❤️สิ้นเสียงที่เขาบอกกล่าว หมัดหนักๆก็ซัดที่ใบหน้าของชายที่อยู่ตรงหน้าเขา"จำเอาไว้ ว่าอย่าทำน้องของฉันเสียใจ" พลั่ก! "ถ้าลดานิลช้ำใจเมื่อไหร่ วันนั้นเป็นวันตายของแก!" พลั่ก! พลั่ก! เสียงโอดครวญเล็ดออกมาจากปากของผู้ชายขี้ขลาด ไม่ลังเลที่จะทำในเรื่องที่ทำให้เด็กบริสุทธิ์สามารถเกิดได้ แต่กลับปฏิเสธการยอมรับอย่างหน้าไม่อาย คนประเภทนี้ มันต้องเอาให้ตาย"พี่เลอ.. พี่เลอทำอะไรณัฐรึเปล่าคะ.." ลดานิลรีบเดินเข้ามาหา สองมือแตะลงที่แขนของเขาทั้งสองข้าง สีหน้าของเธอมีอาการหวาดหวั่น ดูออกก็รู้ ว่าเธอห่วงมัน"จะต้องให้พี่ขอดูสมุดฝากครรภ์อีกกี่รอบ หรือต้องให้พี่ลากคอมัน และพาเธอไปฝากครรภ์ด้วยตัวพี่เอง" "อย่าทำถึงขนาดนั้นนะคะพี่เลอ คนเขาก็คงจะนินทาลดาไปกันใหญ่ ลดาไม่อยากอับอาย" เธอบอกเหตุผลด้วยสีหน้าที่อ่อนลงไป และใช้คำพูดแบบขอไปที่อีกอย่างเดิม"ลดาจะไปเองค่ะ ลดาจะให้ณัฐเคลียงานภายในอาทิตย์นี้ อาทิตย์หน้า ลดาจะไปโรงพยาบาลค่ะ" "เป็นเจ้าของบริษัท ไม่จำเป็นต้องใช้เวลาอะไรขนาดนั้นไหม ถ้ามันให้ความสนใจ มันจะไปพรุ่งนี้ก็ยังได้เลย มีอะไรที่พี่ควรรู้มากกว่านี้ไหมลดา.." เขามองที่หน้าของน้องสาวเพียงคนเดี
"แต่เธอพึ่งรายงานความประพฤติด้านลบของมันให้พี่ทราบเมื่อหนึ่งชั่วโมงที่ผ่านมา เธอลืมอย่างนั้นหรอลดา..""ลดาไม่ทะเลาะกับณัฐแล้วค่ะ อย่าทำณัฐนะคะพี่เลอ ลดาขอร้องค่ะ"มือบางของน้อง เคลื่อนมาจับที่แขนของเขาแน่น ลดานิลก็เป็นซะแบบนี้ โกรธมันได้ไม่ถึงนาที แล้วสุดท้ายเธอก็หายโกรธมันง่ายๆเหมือนทุกที"เธอควรดูแลตัวเองให้มากกว่านี้นะลดา อย่าไปหาเรื่องตบตีกับใครเป็นอันขาด ถ้าเธอพลาดล้มชนนั่นชนนี่ขึ้นมา มันคุ้มค่ากับผลที่จะตามมาไหมล่ะ สิ่งที่เธอควรทำ คือดูแลลูกที่อยู่ในครรภ์ ส่วนไอ้คนระยำ พี่จะจัดการมันเอง!""พี่เลอ.. พี่เลออย่าทำสามีลดานะคะ ลดาขอร้องค่ะ ณัฐสัญญากับลดาแล้ว ว่าจะไม่นัดเจอผู้หญิงคนนั้น""แล้วเธอก็เชื่อมัน..""ให้โอกาสสามีลดานะคะพี่เลอ ณัฐสัญญาแล้ว ลดาเชื่อว่าณัฐจะรักษาสัญญาค่ะ..""งั้นเหรอ.."เขาแค่นยิ้มออกมา พลางมองเลยไปที่ไอ้ผู้ชายหน้าตัวเมีย มันก็คงออดอ้อนคำว่าขอโทษจนลดาใจอ่อน เพราะเห็นลดาฟ้องเขาเหมือนเดิมนั่นแหละ"ในเมื่อมันสัญญากับเธอ มันก็ต้องสัญญากับพี่เหมือนกัน ลดาลงไปรอพี่ที่ชั้นล่าง คุยกับมันเสร็จ พี่มีเรื่องจะคุยกับลดาต่อ""แต่พี่เลอคะ..""พี่ไม่ฆ่าพ่อของหลานตัวเองหรอก ถึง
ขาแข็งแรงไต่ระดับตามขั้นบันได ในขณะที่ดวงตาแข็งกร้าว มองไปข้างหน้าอย่างมาดมั่น กรามของเขาบดเข้าหากัน แขนแข็งแรงถูกยื่นออกไปข้างหน้า มือหนาผลักประตูบานใหญ่โดยไม่ส่งสัญญาณเตือนให้รู้ว่ามา ก่อนที่ตาคมจะเพ่งเล็งไปที่ร่างบอบบางที่นั่งหันหลัง ชุดนอนแบบเสื้อแขนตุ๊กตาที่เธอชอบใส่ ช่างขัดกับการกระทำที่เหมือนนางมารร้าย เธอไม่ได้น่าทะนุถนอมแบบที่เห็นภายนอก ข้างนอกที่ดูสวย สดใส ไม่น่าจะมีพิษสงร้ายแรงอะไร แต่ความจริงแล้วมันไม่ใช่ เธอมันเป็นผู้หญิงใจร้าย ทำร้ายผู้หญิงที่กำลังท้องกำลังไส้ได้ลงคอ ผู้หญิงแบบเธอ มันต้องเจอคนแบบเขา เขาแตะมือลงที่ไหล่บาง ก่อนจะกระชากมันเข้ามาหา จนผู้ถูกกระทำต้องหันกลับมา ก่อนที่คิ้วหนาของเขา จะนิ่วเข้าหากันทันที รอยแดงๆเหมือนรอยฝ่ามือที่ประทับอยู่บนแก้มขวา ทำให้เขาเพ่งมองนานกว่าปกติ ก่อนจะไล่ระดับสายตา ไปมองตาสวยคู่นั้นแทน ตากลมโตกระพริบถี่ มีความเศร้าบางอย่างฉายออกมาในนั้น และดูมีพิรุธเช่นกัน และเขาก็เดาว่า เธอกำลังแกล้งทำ "อ๊ะ.. โอ๊ะ.." ปากอิ่มร้องหลง เมื่อเขาลงมือบีบที่ต้นแขนข้างที่จับ พลางขยับมืออีกข้าง ไปคว้าต้นแขนของเธอมาจับเอาไว้มั่น "จะ.. เจ็บ.." หญิงสาว
ณัฐวัฒน์พาเมียที่ไม่เต็มใจจะได้กลับมาที่บ้านในเวลาต่อมา เขาหันไปขอโทษนักธุรกิจชาวต่างชาติที่นั่งทานอาหารด้วยกันก่อนหน้า ก่อนจะพาตัวปัญหาออกมา ในขณะที่สายตาของเขาหันกลับไปมองผู้หญิงอีกคนอย่างอาลัยอาวรณ์"หยุดแหกปากสักทีฉันรำคาญ.."เขาตวาดเสียงดังจนทั่วบ้าน ก่อนจะผลักร่างของลดานิลใส่โซฟาด้วยความรำคาญใจ ผู้หญิงที่สวยเพียงเปลือก แต่ภายในโครตน่ารำคาญ เขาอดทนคุยดีๆกับเธอได้นานไม่ได้เลยจริงๆ"กรี๊ดดดดด ณัฐทำร้ายลดา ณัฐนัดเจอกับอีนั่น ณัฐเหยียบหัวของลดา ลดาจะฟ้องพี่เลอ.."สิ้นเสียงที่เธอประกาศกร้าว เธอก็คว้าสมาร์ทในกระเป๋า โดยมีเขาที่ยืนมองอย่างไม่วางตา"พี่เลอคะ.. ฮึก.. ฮืออ.."เขาแทบไม่เชื่อสายตา เมื่อได้ฟังน้ำเสียงที่ลดานิลเอ่ยออกมา จากน้ำเสียงเกรี้ยวกราดน่ารำคาญ แปรเปลี่ยนเป็นน้ำเสียงหวานปนเศร้า ในขณะที่เขาเริ่มตัวสั่นเทา เมื่อได้ยินเธอเอ่ยชื่อของเขา เพื่อรายงานปลายสาย"ณัฐค่ะพี่เลอ.. ฮึก.. ณัฐนัดเจอผู้หญิงคนนั้น มันตบลดาค่ะ ผู้หญิงคนนั้นตบลดาหลายที แต่ณัฐวัฒน์ไม่คิดจะช่วยอะไรลดาเลย.. พี่เลอต้องจัดการให้ลดานะคะ ไม่อย่างนั้น ลดาจะทำจริงๆด้วย.."ทำจริงๆ.. หมายถึงทำอะไร เขาคิดในใจด้วยความสงส
"นายเลอสรร.." คำพูดที่หลุดจากปากคนรัก ทำให้เธอหันกลับไปมองที่เขาอีกครั้ง จากนั้นก็ตั้งใจฟังในสิ่งที่เขาบอกออกมา "พี่ชายของลดานิลชื่อเลอสรร ลูกน้องของนายคนนั้นเอาปืนมาจี้ที่หัว.. แล้วขู่ว่าจะฆ่าผม ถ้าผมไม่กลับไปรับผิดชอบน้องสาวของมัน เพราะแบบนั้น จึงทำให้ผมไม่ได้ไปสู่ขอคุณตามที่ตกลงกัน ทั้งๆที่ฝั่งผมเตรียมทุกอย่างไว้เรียบร้อยแล้ว ขอโทษนะครับนัญ.. แต่ผมรักแค่คุณคนเดียวจริงๆนะ.." เขาถ่ายทอดอารมณ์ออกมาทางสีหน้า ความจริงใครๆก็รู้ ว่าณัฐวัฒน์เป็นผู้ชายเจ้าชู้มากแค่ไหน ด้วยความที่โปรไฟล์หรู หน้าตาดูดี ไม่แปลกเลย ที่ใครต่อใครจะยอมพลีกายให้กับเขาง่ายๆ จะมีก็เพียงเธอ ที่คนอย่างเขาเก็บไว้สูงกว่าใคร และสัญญาว่านิสัยแบบนั้นจะเลิกใช้ หลังจากที่เราแต่งงานกัน "ถ้าคุณรักนัญ คุณต้องพิสูจน์ให้นัญเห็นนะคะณัฐ ว่าลดานิลไม่ได้ท้อง แล้วถ้าผู้หญิงคนนั้นไม่ได้ท้อง คุณก็ไม่จำเป็นต้องรับผิดชอบอะไรเลย.." "ผมสัญญา ว่าผมจะหาทางพิสูจน์ให้ได้ ผมรักคุณมากนะนัญ.." ริมฝีปากของชายคนรัก ประทับลงที่หลังมือของเธอแรงๆ ก่อนที่เสียงของพวกอีแร้งอีกา จะโผล่เข้ามาในเวลาที่เธอต้องการพอดิบพอดี "รักใครมากนะ.. ไหนบอกว่ามาพ
เธอด่ากราด พร้อมกับหัวใจที่ร้อนดั่งไฟ แต่เขากลับกดยิ้มที่มุมปากออกมาอย่างพอใจ"ถ้าคิดจะเก็บร่างกายไว้ให้ผัวชาวบ้าน ก็ควรให้ผัวที่บ้านกินจนอิ่มก่อนก็แล้วกัน!""กรี๊ดดดดด!"เธอกรีดร้องด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะคว้าขวดสบู่ แชมพู ครีมอาบน้ำและโยนมันเข้าใส่ ในขณะที่เขารับมันเอาไว้ได้ และไหวไหล่โดยไม่สะทกสะท้านแต่อย่างใด เธอหอบหายใจแรงด้วยความโกรธจัด และย้ำบอกตัวเองอีกครั้ง ว่าสักวัน เธอจะเอาคืนพวกมัน.."ว่าไงนะส้ม.."เสียงจากปลายสาย ทำให้เจ้าของเสียงหวานที่อุทานเมื่อสักครู่ละความสนใจจากหน้าจอไอแพดที่อยู่ในมือ และคอยฟังคำยืนยันจากปลายสายอย่างใจจรดใจจ่อ(ตามที่ฉันบอกเลยแก ยัยไฮโซนั่นมาหาบอสของฉันที่บริษัท ให้เหตุผลว่าโทรหาบอสของฉันไม่ติด แล้วยัยเลขาหน้าห้องบอสแจ้งว่า บอสมีนัดทานข้าวกับลูกค้าที่ร้านอาหาร..)"ฉันอยากได้ชื่อร้าน.."(ได้เสมอจ๊ะเพื่อนรัก MMC VIP9 ส่งข่าวกลับมาหาฉันบ้างนะนัญ..)"อืม.. ขอบใจมากนะส้ม ว่างๆเจอกันนะ"(จ้า..)พอสายจากเพื่อนรักถูกตัดไป เธอก็ดีดกายลุกจากเตียงทันที ก่อนจะปลดเปลื้องเสื้อแขนตุ๊กตาที่เธอสวมใส่ ก่อนจะชโลมโลชั่นน้ำหอมในเรือนกาย และนำชุดที่คิดว่าดูดีมาสวมใส่ เธอแ
สิ่งที่ผู้หญิงในชุดเจ้าสาว อย่างชนัญชิดาทำได้ตอนนี้ ก็เห็นจะมีเพียงการฉีกยิ้มออกไป อย่างน้อยๆ เธอก็ไม่ควรล้มเลิกงานแต่งงานลงง่ายๆ เพราะนอกจากเธอจะไม่ต้องตกเป็นขี้ปากของใครต่อใคร พ่อแม่ของเธอจะได้ไม่ต้องอับอายเช่นกัน งานแต่งงานวันนี้ พิธีรีตองช่างแตกต่าง ผู้ที่รับบทบาทเจ้าบ่าว สวมแหวนเพชรน้ำงามให้เ
"ที่ฉันต้องร้าย ก็เพราะน้องสาวของนาย แย่งเจ้าบ่าวของฉัน"เจ้าสาวหมาดๆตวาดลั่น ก่อนที่เธอจะจับจ้องมองแรงใส่เขาเช่นกัน"เจ้าบ่าวของเธอมันต้องรับผิดชอบต่างหากล่ะ!" "เหอะ.. นี่คือข้ออ้างในการทำเลวอย่างนั้นหรอ ก็ได้.. ถ้าคิดจะเล่นบทคนเลวกับฉัน รอรับผลกรรมของตัวเองละกัน ไม่ว่าจะนายหรือน้องสาวของนาย มันจ
"น้องสาวงั้นหรอ.." ชนัญชิดามองภาพบนฝาผนังอีกครั้ง ฟันสวยบดบี้เข้าหากัน ก่อนที่เธอจะตวัดมองอีกคนแบบทันควัน "คุณเป็นพี่ชายของนังผู้หญิงคนนั้น ก็เท่ากับว่า คุณไม่ได้อยู่ทีมฉัน..""แน่นอน.." "..แล้วถ้าคุณแตะต้องน้องสาวของผม ผมไม่ไว้หน้าคุณแน่!" "หึ.." เธอแสยะยิ้มร้ายกาจ ก่อนจะปรายตามองผู้ชายคนนั้น
'มีบางเหตุผล ที่ทำให้คนอย่างผม ไม่ชอบคนอย่างมัน!'ประโยคบอกเล่าประโยคนั้น มันหมายความว่ายังไง เขามีอะไรในใจ โกรธเกลียดเจ้าบ่าวตัวจริงของเธอเรื่องอะไร แล้วการที่เขามาปรากฏตัวนี่ละ มันเกี่ยวข้องกันยังไง!ชนัญชิดา จำต้องรวบรวมสติอีกครั้ง พยายามที่จะไม่วู่วาม และเลือกที่จะถามออกไปดีๆ "คุณเป็นใคร.. ฉัน







