LOGIN
สวัสดีค่ะ พบกับไรต์มินนี่อีกแล้วนะคะ เรื่องนี้ ใช้นามปากกา ผกายมาส มาในแนวใหม่ ที่ไม่เคยแต่งมาก่อน นั้นก็คือ พระ-นางรับราชการทหารทั้งคู่ และจะเริ่มเรื่องในสามจังหวัดชายแดนอีกแล้ว ไรต์เป็นคนใต้ ส่วนมากชอบบรรยายสถานที่ในภาคใต้ แต่ไม่อยากเอ่ยชื่อ อิอิ
คำเตือน
เรื่องนี้ไม่ได้อ้างอิงความจริงใดๆ ตัวละครและชื่อ ไม่ได้มาจากบุคคลจริงๆ ทุกคนไม่ได้มีตัวตนจริงๆ ทุกอย่างไรต์สมมุติขึ้นมาเองค่ะ
ชื่อสถานที่ ชื่อค่าย ตำบล อำเภอ ทุกอย่างจะอยู่ในภาคใต้ สามจังหวัดชายแดนใต้ ยกตัวอย่างเช่น ค่ายXX อำเภอYY แบบนี้นะคะ
จริงๆ เรื่องนี้ไรต์ไตร่ตรองมาสักพักแล้วเช่นกัน ส่วนตัวเป็นคนใต้ รับรู้เหตุการณ์บ้าง แต่ไม่ได้อยู่ในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนใต้ค่ะ เลยไม่กล้าจะพิมพ์เหตุการณ์ สถานการณ์ต่างๆได้หมด มันเลยอาจจะ บิดเบือนจากความจริงมากๆ ที่แต่งแนวนี้เพื่อความสนุกค่ะ อ่านเพื่อความบังเทิงนะคะ
ไรต์จะขอแต่งนอกกรอบ อย่างเช่น การปฎิบัติงานในพื้นที่ มันอาจจะไม่มีอยู่จริง แต่ไรต์จะเสริมเข้าไปให้มันสมเหตุสมผลหรืออาจจะมีอยู่จริง ไรต์ก็ไม่อาจจะรู้ได้เพราะเป็นข้อมูลในค่ายทหารหรือในค่ายโจร555+ แต่ยศของทหารจะอิงตามความจริง โจรที่โผล่ออกมา ไรต์จะสมมุติขึ้น บางเหตุการณ์อาจจะมีตามข่าวที่เรยออกไปนะคะ เอาแบบไม่เหมือนกันเดะๆ
เรื่องนี้ไม่ได้เน้นต่อสู้รบฆ่าฟัน แต่เน้นรักๆ ดราม่า ความมีกฎระเบียบเยอะของพระเอก ความห้าวหาญของนางเอก กว่าจะลงตัวไม่แน่ใจว่าต้องเสียน้ำตาไปสักกี่หยด
❌❌ โปรดอ่านเพื่อความบันเทิง ห้ามลอกเลียนแบบ แต่งนิยายไม่ได้แต่งประวัติศาสตร์ ความจริงอาจจะมีน้อย นอกจากนั้น เสริม เติม แต่งเข้าไปเอง เพื่อความสมเหตุสมผล ในความเป็นจริงอาจจะไม่มี เรื่องนี้มีฉากรุนแรงคือฆ่าฟัน ตาต่อตา ฟันต่อฟัน มีฉาก18+ เช่นกัน❌❌
ขออภัยในเรื่อง ปกนิยายนะคะ ส่วนตัวไรต์คิดว่า เรื่องทหารไม่จำเป็นต้องวาดปกแบบทหาร จริงๆจะแต่งเรื่องความรักของสองคนแหละค่ะ
ห้ามก็อปหรือคัดลอกนำไปดัดแปลง
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 โดยห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดของหนังสือเล่มนี้ไปลอกเลียนแบบ ทำสำเนาถ่ายเอกสารหรือนำไปเผยแพร่บนอินเตอร์เน็ต และเครือข่ายต่างๆ ไม่ว่าจะรูปแบบใดๆ นอกจากจะได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากทางเจ้าของสิทธิ์เท่านั้น
ตอนพิเศษ 4 ลูกดกNc20+ 22 : 40 น. หลังจากที่คุยกันตอนนั้นมุกก็หลับไป เขาก็เข้าไปอาบน้ำ ออกมาสี่ทุ่มกว่าแล้ว…เขาได้หาผ้าผืนเล็กไปซับน้ำเพื่อมาเช็ดตัวอีกคน ถ้านอนสภาพนี้คงไม่สบายตัวเท่าที่ควร “ งื้อๆ ~ ” พอโดนน้ำก็ส่งเสียงงัวเงียขึ้นมาทันที “ นี่ๆ จะเสร็จแล้ว พี่ขอเช็ดที่ใบหน้าหน่อยนะ ” อีกคนใช้มือปัดออก น้ำคงจะเย็นแหละ “ งิ้อๆ เช็ดที่หน้าอกหน่อย ” จู่ๆ เสื้อก็ถูกถกขึ้นด้วยมือของเจ้าตัว ล่อตาล่อใจเหลือเกิน หรือนี่เธออาจจะอ่อยเขาหรือเปล่า? “ อะ…อื้ม~ หนาวจัง ” เมื่อผ้าโดนที่หน้าอกอวบ อีกคนห่อตัวทันที แล้วค่อยๆ ปรือตาขึ้นมองเขา “ พี่ฉัตรคะ…” “ คะ…ครับ ” พยายามข่มอารมณ์สุดๆ อ่อยไม่พอน้ำเสียงยังหวานอีก “ น้องหิวงะ ” “ อ๋อ…งั้นพี่ไปหาของกินให้นะ รอพี่ได้ไหม รอคนเดียวได้นะ ” “ ไม่ๆ ไม่หิวแล้ว น้องไม่อยากอยู่คนเดียว อื้อ~ พี่เพิ่งอาบน้ำมาเหรอคะ เย็นจัง ” คนตัวเล็กโผเข้ากอดเขาที่ยืนชิดเตียงยังไม่ได้นั่ง “ ครับ น้องจะอาบน้ำไหม เผื่อจะสร่างเมาได้บ้าง! ” “ ใครเมา…ไม่มี๊ ” “ แหนะ…เสียงสูงไปนะ ” “ 555+ น้องมีความสุขจัง แค่มีพี่อยู่ใกล้ๆ ก็อุ่นใจแล้วอะ ” คนตัวเล็กพยายามหาที่ซุก
ตอนพิเศษ 3 มีแฟนแล้ว / ไม่อยากเข้าถ้ำเหรอ “ ชนมาได้ ไม่คิดจะขอโทษบ้างหรือไง อะ…โอ๊ย ” ด้วยความมึนเมาและโดนชนทำให้ล้ม พยายามลุก หัวก็หมุน มันเลยหงุดหงิดใจและเจ็บแผลถลอกที่หัวเข่าด้วย “ มุกๆ เป็นไงบ้าง มาๆ เราช่วยพยุง ” เสียงนี้…เหมือนจะได้ยินมาไม่นาน พยายามครุ่นคิด…อ๋อ ตี๋นี่เอง “ ขอบใจนะตี๋ ว่าแต่นายยังไม่กลับเหรอ? ” “ วันเกิดเพื่อนเรานะ คงอีกนานกว่าจะกลับ แล้วเป็นไงมาไงถึงมานั่งอยู่หน้าห้องน้ำ อย่าบอกนะว่าเมาเกิ๊น! ” ดูทำเสียงเข้า พอเขาช่วยพยุงขึ้นแล้วปล่อยให้เป็นอิสระ รู้สึกว่าโลกกำลังจะหมุน ทรงตัวไม่อยู่ ก็เลยกะจะเซไปหาที่ยึดเหนี่ยวไว้…แต่ก็เผลอสะดุดขาตัวเอง แล้วโอนตัวไปทางตี๋ เขาก็รับไว้ทัน สรุปยืนกอดกันเฉย ‘ ว้าย ’ ฉันอุทานเสียงดัง ใจตี๋เต้น ตึกตัก ตึกตัก สัมผัสได้ตอนที่หน้าไปปะทะอกแกร่ง “ อะ…เอ่อ…ขอบใจนายนะที่รับเราไว้ ” ปากก็พูดไป แล้วพยายามยันกายออกจากอ้อมกอดเขา “ มุก มุก ” เสียงเรียกตะโกนดังและจำได้ขึ้นใจว่าเป็นเสียงใคร แต่ก็อยากแกล้งให้เจ็บบ้าง “ อุ้ย! ” แกล้งทิ้งตัวไปซบตี๋อีกครั้ง ไม่รู้ว่าคนที่ตะโกนเรียกเมื่อกี้จะรู้สึกและทำหน้ายังไง แต่ที่รู้ๆ เสียงเงียบไปแล้ว
ตอนพิเศษ 2 ถ้าอยากให้อภัย…ก็หย่าสิ 19:00 น. “ ข่าวด่วน…ขณะนี้หัวหน้าโจรใต้ได้ถูกจับแล้ว พวกสมุนถูกวิสามัญ… รังโจรได้ราบเป็นหน้ากอง ทหารที่แฝงตัวเข้าไป ได้ทำการยึดค่ายโจร กว้างล้างทุกอย่างจนเสร็จสิ้นไปแล้ว จบแล้วนะคะ โจรใต้ ต่อไปนี้สามจังหวัดภาคใต้คงมีแต่เรื่องดีๆ เข้ามานะคะ ” เสียงของผู้ประกาศข่าวดังขึ้น ในโทรทัศน์ที่ทางร้านเหล้าเปิดดู ทำให้ฉันพอจะเดาอะไรได้บ้างแล้ว แต่ก็ดี ปราบโจรกบฏต่อบ้านเมืองให้สูญสิ้นไป ชาวบ้านจะได้ไม่ต้องผวากันอีกแล้ว ในใจตอนนี้ไม่ได้คิดถึงลูกสาวเลย เพราะคิดว่าน่าจะมีคนดูแลเยอะ แต่ที่รู้ๆ ทางบ้านกระหน่ำโทรเข้ามารัวๆ พร้อมสายเข้าจากเพื่อนๆ เช่นกัน แต่ฉันนั้นไม่ได้กดรับสายใครเลยเอาแต่กระดกเหล้า ไม่มองไม่คุยกับใคร นอกจากจ้องเหล้าตรงหน้า ที่ตอนแรกเต็มขวดแต่ตอนนี้เหลืออยู่แค่ก้นขวดแล้ว นั่งกินมาตั้งแต่ตอนหกโมงเย็นยันหนึ่งทุ่ม ไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองเมาเท่าไร แต่รู้ว่ามึนๆ กรึมๆ แล้ว แต่ยังไหวอยู่! “ เฮ้ย! มุก ” เสียงทักทายดังขึ้น ซึ่งเป็นเสียงที่ไม่คุ้นหูเอาสะเลย พยายามมองตามเสียงจนเจอ เป็นผู้ชายตาตี๋ใส่แว่นตาหนาเตอะ! แปลกนะ ปกติคนประเภทนี้น่าจะอยู่อ่านหนังสือท
ตอนพิเศษ 1 หลอกลวง หนึ่งเดือนต่อมา… อยู่โดยที่ไม่มีเขา เหมือนอยู่ไปวันๆ เวลาจะคอยเยียวยาทุกสิ่งมันอาจจะสำหรับคนอื่น สำหรับฉันหนึ่งเดือนที่จากไปก็ยังคร่ำครวญเรียกหาแต่พี่เขา สิ่งแทนใจที่ได้เห็นต่างหน้ามีแค่ แหวนเท่านั้น สร้อยคอไม่มีนะ ไม่รู้ว่าตกหายไปไหนแล้ว ส่วนของฉันก็ได้รับคืนแล้ว แหวนแต่งงานสองวง ฉันใส่ไว้ในสร้อยคอ แล้วสวมมันไว้ที่คอตลอดเวลา ในยามคิดถึงก็แค่จับมัน ทำให้อุ่นใจเหมือนพี่เขาอยู่ข้างๆ ไม่รู้ว่าเป็นเพียงความคิดที่คิดไปเองหรือเปล่า!? ที่น่าแปลกและทำให้แปลกใจนั้นก็คือ พี่ธีร์มีจดหมายพี่ฉัตรด้วย ซึ่งพี่เขาบอกเพียงว่า “ ไอ้ฉัตรมันเอามาให้พี่ก่อนแล้ว หากมันไม่อยู่ก็เอาให้มุก เหมือนเป็นลางบอกเหตุ ว่าจะมีเกิดเรื่องขึ้นกับมันเลย ” แต่ก็นั้นแหละ ไม่ได้มีแค่ฉบับเดียวนี่สิ งงใจมาก เพราะฉบับที่สองพี่ธีร์เพิ่งเอามาให้เมื่อวาน ซึ่งฉันก็ถามกลับไปว่า ทำไมไม่ให้ทีเดียวให้หมด ได้คำตอบกลับมาว่า “ ไอ้ฉัตรมันบอกเพียงว่าให้เพียงเดือนละหนึ่งฉบับ มันจะให้มุกตระหนักได้ว่ายังมีมันอยู่ข้างๆ กายเสมอ ถึงตัวไม่อยู่ก็เถอะ และมุกจะไม่ได้ลืมเลือนมันไป ” ความเป็นจริงนะ เขาแค่ย้ายจากใจไปอยู่ใ
บทที่ 47 มาช่วย / ขอโทษ 🖤วันต่อมา…โรงพยาบาลจังหวัดD“ เฮือก~ ”“ ฉัตรเป็นไงบ้าง! ” “ เพลง!...แล้วมุกล่ะ ยังไม่มาเหรอ? นี่ฉัตรหลับไปกี่วัน ” “ มุกเหรอ? …นี่ฉัตรจำมุกได้แล้วใช่ไหม? ฉัตรหลับไปแค่วันเดียวเอง รู้งี้เอาไม้หน้าสามฟาดตั้งนานแล้ว ถ้ารู้ว่าความจำจะกลับมา ” เพลงพูดยิ้มๆ“ ใช่ จำได้แล้ว จำทุกอย่างได้หมด ทุกเรื่องที่ผ่านมาสองเดือนด้วย แล้วนี่ไม่โทรบอกมุกให้มาหาฉัตรบ้างเหรอ? ” ทั้งที่เขาเจ็บ ไม่ว่าใครที่เฝ้าก็ต้องโทรบอกเมียเขาสิ! จู่ๆ ความทรงจำก็กลับมา แต่ความทรงจำตอนนั้นก็จำได้หมด ตอนที่พูดจาไม่ดีใส่มุก ตอนที่ไม่ได้ดูแลมุก ตอนที่ร้องหาแต่เพลง จำได้หมดและอยากจะทึ้งหัวตัวเองมากๆ ในตอนนี้ ทำอะไรลงไปวะ ป่านนี้ไม่รู้มุกจะเป็นไงบ้าง! ทั้งที่ตอนนั้นเพิ่งจะดีกันแท้ๆ สวรรค์กลั่นแกล้งกันชัดๆใบหน้าหวานที่ดูเศร้า ทุกครั้งที่เขาพูดและจำได้แค่เพลง ดวงตาคู่นั้นที่ดูเศร้าสร้อยมีแต่น้ำตาที่ไหลแอบอาบทุกครั้งที่เจอ ยิ่งคิดหัวใจมันยิ่งหน่วงไม่ได้การล่ะ ตั้งแต่วันนั้นที่มุกถอดแหวนวางไวั และบอกว่าถ้าว่างจะมาหย่า มุกก็ไม่มาให้เห็นหน้าอีกเลย ไม่รู้จะเป็นตายร้ายดียังไงบ้างจำได้ว่ามีข่าวเกี่ยวกับท
บทที่ 46 ความเป็นมาของโจร (เรื่องสมมุติ)บ้านพัก…ตั้งแต่ยัยเด็กนั้นจากไป ทิ้งจดหมายและแหวนแต่งงานไว้หน้าบ้าน สมองของเขามันมีภาพซ้อนที่โผล่ขึ้นมาทุกวัน จนเขาไม่เป็นอันทำงาน เพราะมันเจ็บปวดร้าวไปหมดพี่ฉลามก็กลับไปทำงานแล้ว เขาไม่อยากเป็นภาระให้พ่อแม่ก็เลยให้เพลงมาดูแลตอนกลางวันคนเดียว พอเอาเข้าจริงๆ ทำไมรู้สึกว่าหัวใจตัวเองไม่ได้ต้องการเพลงแล้ว ไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลย ความผูกพันธ์ก็เริ่มหายไป งงใจมากเวลาผ่านมาเดือนหนึ่งที่เขาต้องหยุดพักงานต่อ เพราะสภาพย่ำแย่ ทุกครั้งที่มีภาพซ้อนเขาก็พยายามนึกคิดให้ออกว่ามันคืออะไร แต่รู้สึกสัมผัสถึงผู้หญิงอีกคนได้เหมือนกันวันนั้นที่มุกโดนจับไป เขาให้พี่ฉลามไปส่งเพลงกลับและตัวเขาเองไปตามหามุก แต่ทหารที่รู้ทาง ดันพาไปดักจับทางลัด ซึ่งไม่ผ่านถนนใหญ่ พอไปถึงก็จับพวกโจรได้ ตามจีพีเอสในโทรศัพท์ของมุก แต่กลับไม่เห็นเจ้าตัวตอนนั้นเขาก็เลือดขึ้นหน้า ไม่เข้าใจตัวเองเลย พยายามเค้นความจริงจากปากพวกโจร ก็ได้รู้ว่า พวกมันปล่อยมุกลงจากรถไปนานแล้ว พอได้ยินดังนั้น เขากับเพื่อนๆ ต่างพากันขับรถกลับทางถนนใหญ่เพื่อหวังจะเจอเธอ แต่ไม่เจอตามถนน เลยกลับบ้านคิดว่าเธอน่าจะม







