LOGINShare
ตอนที่2 : คำสั่งของคุณปู่
publish date:
2026-09-06 22:39:28หลังเลิกงาน กฤษตินขับรถกลับมาถึงบ้านใหญ่ตามคำสั่งของคุณปู่ ทันทีที่ก้าวลงจากรถ เขาก็เห็นภาคภูมิยืนรออยู่บริเวณหน้าบ้านพร้อมเอกสารในมือ
“คุณกฤษครับ คุณปู่รออยู่ในห้องรับแขกครับ” ภาคภูมิพูดพลางเดินเข้ามาหา กฤษตินมองหน้าลูกน้องคนสนิทด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ก่อนถอนหายใจออกมา “ดูจากสีหน้านาย ฉันว่าคงเดาได้แล้วว่าท่านเรียกฉันกลับมาทำไม” ภาคภูมิยกคิ้วเล็กน้อย “ผมพอเดาได้ครับ แต่ยังไม่อยากพูดก่อนคุณปู่” กฤษตินหัวเราะในลำคอ “ฉลาดดีนี่” เขาเดินเข้าไปในบ้านพร้อมภาคภูมิ เมื่อเข้าไปถึงห้องรับแขก ชายชราผู้เป็นคุณปู่ของเขานั่งรออยู่แล้ว “มาแล้วเหรอ กฤษติน” “ครับคุณปู่” กฤษตินนั่งลงบนโซฟาตรงข้าม ก่อนมองหน้าคุณปู่อย่างระแวง “มีอะไรหรือครับ ถึงต้องเรียกผมกลับมา” คุณปู่มองหลานชายอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ปู่มีเรื่องสำคัญจะคุยกับแก” กฤษตินขมวดคิ้ว “เรื่องงานหรือครับ” “ไม่ใช่” คำตอบนั้นทำให้ชายหนุ่มเริ่มรู้สึกไม่ดี เขาเอนหลังพิงโซฟา ก่อนถามตรง ๆ “ถ้าอย่างนั้นเรื่องอะไรครับ” คุณปู่มองหลานชายด้วยแววตานิ่ง ก่อนพูดออกมา “เรื่องแต่งงาน” กฤษตินถึงกับนิ่งไป ภาคภูมิที่ยืนอยู่ไม่ไกลก้มหน้าลงทันที ราวกับไม่อยากเข้าไปเกี่ยวข้องกับบทสนทนานี้ กฤษตินสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ “คุณปู่ครับ ผมบอกไปแล้วไม่ใช่เหรอว่าผมยังไม่คิดแต่งงาน” “ปู่รู้” “ถ้ารู้อยู่แล้ว แล้วทำไม—” “เพราะครั้งนี้ปู่ต้องการให้แกไปดูตัว” กฤษตินชะงัก “ดูตัว?” “ใช่” ชายหนุ่มหัวเราะออกมาเบา ๆ อย่างไม่อยากเชื่อ “คุณปู่คิดจริง ๆ เหรอครับว่าผมจะยอมไปดูตัว” “อย่างน้อยแกก็ควรไปพบเธอก่อน” “ถ้าผมไม่ชอบล่ะครับ” คุณปู่มองหลานชายอย่างใจเย็น “ก็ไม่มีใครบังคับให้แกรัก” กฤษตินนิ่งไปเล็กน้อย “แล้วทำไมผมต้องไป” “เพราะปู่รับปากทางครอบครัวของฝ่ายหญิงไว้แล้ว” น้ำเสียงของคุณปู่หนักแน่นขึ้น กฤษตินขยับตัวนั่งตรง ก่อนถอนหายใจ “คุณปู่ครับ ผมไม่ใช่เด็กแล้วนะครับ ผมอายุสามสิบสอง ผมควรมีสิทธิ์เลือกชีวิตตัวเอง” “ปู่ไม่ได้บอกว่าแกไม่มีสิทธิ์เลือก” ชายชราพูดด้วยสีหน้าสงบ “ปู่แค่ขอให้แกไปพบเธอสักครั้ง” กฤษตินเงียบ เขารู้ว่าคุณปู่ไม่ได้ขอร้องอะไรจากเขาบ่อยนัก สุดท้ายชายหนุ่มจึงพยักหน้าอย่างจำใจ “ก็ได้ครับ” ภาคภูมิแอบเงยหน้าขึ้นมองทันที กฤษตินหันไปมองลูกน้อง “มองอะไร” “เปล่าครับ” ภาคภูมิรีบตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉย กฤษตินหรี่ตามองอย่างรู้ทัน แต่ไม่ได้พูดอะไรต่อ คุณปู่จึงพูดขึ้น “พรุ่งนี้แกไปพบครอบครัวฝ่ายหญิง” “พรุ่งนี้เลย?” “ใช่” กฤษตินถอนหายใจ “เร็วดีนะครับ” “เรื่องนี้ควรชัดเจนเสียที” ชายหนุ่มลุกขึ้นจากโซฟา พลางจัดแขนเสื้อให้เข้าที่ “ผมไปดูตัวก็ได้ครับ แต่ผมไม่รับปากว่าจะตกลงแต่งงาน” “ปู่เข้าใจ” กฤษตินพยักหน้า ก่อนเดินออกจากห้อง ภาคภูมิรีบเดินตามเจ้านายออกมา เมื่อพ้นจากห้องรับแขกแล้ว เขาจึงพูดขึ้น “คุณกฤษครับ” “อะไร” “พรุ่งนี้ผมไปด้วยไหมครับ” กฤษตินหันมอง “ไป” “ครับ” “แล้วช่วยเตือนฉันด้วยว่าต้องกลับเมื่อไหร่” ภาคภูมิยิ้มบาง ๆ “ได้ครับ” กฤษตินเดินต่อไป ก่อนหยุดแล้วหันกลับมา “ภาคภูมิ” “ครับ?” “ฉันพูดจริงนะ” “เรื่องอะไรครับ” “ฉันไม่คิดแต่งงาน” ภาคภูมิมองเจ้านาย ก่อนพยักหน้า “ครับ ผมทราบ” กฤษตินจึงเดินขึ้นบันไดไป ทภาคภูมิมองตามพลางถอนหายใจเบา ๆ พรุ่งนี้เขาจะต้องพาเจ้านายไปพบผู้หญิงที่คุณปู่เลือกให้ ส่วนกฤษตินเองก็ยังคงคิดเหมือนเดิมว่า...การไปดูตัวครั้งนี้เป็นเพียงการทำตามคำขอของคุณปู่เท่านั้น
Latest chapter
วิวาห์รักสามีเถื่อน ตอนที่ 14 : ความจริงในอดีต
หลังจากภาคภูมิออกจากห้องทำงานไปแล้ว กฤษตินยังคงนั่งอยู่ที่เดิม แฟ้มข้อมูลเกี่ยวกับปิ่นมุกวางอยู่ตรงหน้า แต่เขากลับไม่ได้เปิดอ่านอีกคำพูดของภาคภูมิยังคงดังอยู่ในหัว“เธออาจแค่ทำในสิ่งที่ตัวเองถูกสั่งมาตลอดชีวิต”กฤษตินหลุบตาลง สีหน้าครุ่นคิดอย่างหนักตลอดเวลาที่ผ่านมา เขามองการแต่งงานครั้งนี้จากมุมของตัวเอง เขาถูกบังคับให้แต่งงานเพราะเงื่อนไขของคุณปู่เขาไม่ต้องการผู้หญิงที่ครอบครัวเลือก และเมื่อเจ้าสาวเปลี่ยนตัว เขาก็ยิ่งไม่พอใจ ดังนั้นเขาจึงคิดว่าตัวเองเป็นฝ่ายเสียเปรียบเพียงคนเดียวแต่ตอนนี้...เขากลับเริ่มมองเห็นอีกด้านหนึ่งปิ่นมุกก็ถูกบังคับเหมือนกัน บางทีอาจมากกว่าเขาด้วยซ้ำกฤษตินเปิดแฟ้มขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เขาอ่านทุกบรรทัดอย่างตั้งใจ ข้อมูลไม่ได้มีอะไรซับซ้อน ปิ่นมุกสูญเสียแม่ตั้งแต่ยังเด็ก หลังจากนั้นเธอก็เติบโตอยู่ภายใต้การดูแลของครอบครัว ชีวิตของเธอถูกกำหนดจากคนอื่นมาตลอด เธอไม่เคยเป็นคนที่เรียกร้องอะไร ไม่เคยโต้เถียง ไม่เคยแย่งชิงสิ่งใดกับใครแม้กระทั่งตอนที่ปัทมาปฏิเสธการแต่งงาน เธอก็ยังยอมเดินเข้ามาแทนกฤษตินปิดแฟ้มลงช้า ๆ“ทำไมเธอถึงยอมทุกอย่างขนาดนั้น
วิวาห์รักสามีเถื่อน ตอนที่ 13 : ความจริงของปิ่นมุก
หลังจากคืนที่กฤษตินได้ยินเสียงร้องไห้ของปิ่นมุก ความรู้สึกบางอย่างก็ยังคงติดอยู่ในใจของเขาไม่ยอมจางหายชายหนุ่มนั่งอยู่ในห้องทำงานตั้งแต่เช้า เอกสารตรงหน้าถูกเปิดค้างไว้นานแล้ว แต่สายตาของเขากลับไม่ได้จดจ่ออยู่กับตัวหนังสือแม้แต่น้อย ภาพหญิงสาวที่พยายามกลั้นเสียงสะอื้นเมื่อคืนยังวนเวียนอยู่ในหัวคำพูดของเธอที่บอกว่าไม่เคยมีสิทธิ์เลือกอะไรในชีวิต ยิ่งทำให้เขารู้สึกแปลก ๆ ที่ผ่านมาเขาเอาแต่คิดว่าเธอเต็มใจแต่งงานกับเขาแต่ถ้าไม่ใช่ล่ะ?ถ้าการมายืนอยู่ข้างเขาในวันแต่งงานไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องการตั้งแต่แรก...กฤษตินถอนหายใจยาว ก่อนเอนหลังพิงเก้าอี้ เขายกมือขึ้นนวดหว่างคิ้วด้วยสีหน้าครุ่นคิดเสียงเคาะประตูดังขึ้นสองครั้งก๊อก...ก๊อก...“เข้ามา”ประตูเปิดออก ภาคภูมิเดินเข้ามาพร้อมแฟ้มเอกสารในมือ เขามองเจ้านายที่นั่งนิ่งอยู่หลังโต๊ะ ก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อย“คุณกฤษติน วันนี้มีงานที่ต้องเซ็นอีกหลายอย่างนะครับ”ภาคภูมิพูดพลางวางแฟ้มลงบนโต๊ะด้วยท่าทีเป็นกันเอง แต่เมื่อเห็นอีกฝ่ายยังเงียบ เขาก็ชะงัก“เป็นอะไรหรือเปล่าครับ?”กฤษตินเงยหน้าขึ้น สีหน้าของเขายังคงนิ่ง แต่แววตากลับมีความลังเลอย่างที่ภาคภูมิ
วิวาห์รักสามีเถื่อน ตอนที่ 13 : คืนที่เธอร้องไห้
คืนนั้นหลังจากรับประทานอาหารเย็น กฤษตินกลับขึ้นห้องทำงานตามปกติ ส่วนปิ่นมุกยังคงอยู่ชั้นล่างเพื่อจัดการเก็บโต๊ะอาหารและล้างจานบ้านทั้งหลังเงียบสงบ มีเพียงเสียงน้ำไหลจากก๊อกและเสียงจานกระทบกันเบา ๆปิ่นมุกวางจานใบสุดท้ายลงบนชั้น ก่อนถอนหายใจยาว ตลอดหลายวันที่ผ่านมา เธอพยายามทำทุกอย่างให้ดีที่สุด ตื่นแต่เช้า ทำงานบ้าน ช่วยงานในฟาร์ม ทำตามคำสั่งของกฤษตินทุกอย่างโดยไม่เคยปริปากบ่นแต่ไม่ว่าเธอจะพยายามมากแค่ไหน...เธอก็ยังรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเพียงคนที่เข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ชั่วคราวเพราะเธอรู้ดีว่า กฤษตินไม่ได้เลือกเธอ เขาไม่ได้รักเธอและตั้งแต่วันแรกที่พบกัน เขาก็ไม่เคยปิดบังเรื่องนั้นหญิงสาวเดินกลับขึ้นห้องอย่างเงียบ ๆเมื่อเปิดประตูเข้าไป เธอเห็นกฤษตินกำลังนั่งอ่านเอกสารอยู่ที่โต๊ะทำงานเล็ก ๆ ภายในห้องเขาเหลือบมองเธอเพียงครู่เดียว ก่อนก้มกลับไปอ่านเอกสารต่อ“เสร็จแล้ว?”เสียงทุ้มถามขึ้นโดยไม่เงยหน้า“ค่ะ”ปิ่นมุกตอบเบา ๆ พลางเดินไปหยิบเสื้อผ้าเพื่อเตรียมตัวอาบน้ำ กฤษตินเหลือบมองเธออีกครั้ง“วันนี้เหนื่อยไหม?”คำถามนั้นทำให้มือของหญิงสาวหยุดชะงัก เธอหันกลับมามองเขาอย่างไม่แน่ใจ
วิวาห์รักสามีเถื่อน ตอนที่11 : ภรรยาที่ไม่เคยร้องขออะไร
เช้าวันต่อมา ปิ่นมุกตื่นขึ้นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่างเหมือนเช่นทุกวันหลังจากจัดการงานในบ้านเสร็จเรียบร้อย เธอก็เดินออกไปที่ห้องครัวเพื่อเตรียมอาหารเช้าให้กฤษติน แม้เมื่อคืนจะร้องไห้จนเกือบหลับไปทั้งน้ำตา แต่เมื่อเช้ามาถึง เธอก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเธอไม่อยากให้ใครต้องเป็นห่วง โดยเฉพาะกฤษติน...ชายหนุ่มเดินลงมาจากชั้นบนในเวลาต่อมา ใบหน้าคมยังคงเรียบเฉยเหมือนทุกวันเขาหยุดเล็กน้อยเมื่อเห็นอาหารบนโต๊ะ“ทำเองทั้งหมด?”น้ำเสียงของเขาเรียบ ๆ ขณะดึงเก้าอี้ออกนั่ง ปิ่นมุกที่กำลังจัดจานอยู่หันมายิ้มบาง ๆ“ค่ะ ฉันคิดว่าคุณคงต้องออกไปทำงานแต่เช้า เลยเตรียมไว้ให้”กฤษตินไม่ได้ตอบ เขามองอาหารตรงหน้า ก่อนหยิบช้อนขึ้นมาตักกิน ปิ่นมุกยืนอยู่ข้างโต๊ะอย่างเงียบ ๆ“วันนี้เธอไม่ไปฟาร์มหรือ?”เขาถามขึ้นโดยไม่เงยหน้า“ไปค่ะ”หญิงสาวตอบอย่างสุภาพ ก่อนก้มมองมือของตัวเอง“หลังจากเก็บโต๊ะเสร็จ ฉันจะไปช่วยงาน”กฤษตินชะงักเล็กน้อยเมื่อเห็นรอยแดงบนมือของเธอ“มือเป็นอะไร?”ปิ่นมุกก้มมองมือของตัวเอง ก่อนตอบด้วยสีหน้าเป็นปกติ“นิดหน่อยค่ะ คงเพราะยกของเมื่อวาน”“แล้วทำไมไม่บอก?”คำถามนั้นทำให้หญ
วิวาห์รักสามีเถื่อน ตอนที่10 : คำพูดที่บาดหัวใจ
หลังจากวันแรกผ่านไป ปิ่นมุกก็เริ่มคุ้นเคยกับชีวิตในฟาร์มมากขึ้นทุกเช้าเธอตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง จัดการงานในบ้านให้เรียบร้อย ก่อนออกไปช่วยคนงานในฟาร์มตามที่กฤษตินมอบหมาย แม้งานจะหนักและแตกต่างจากชีวิตที่เธอเคยรู้จัก แต่หญิงสาวไม่เคยบ่นออกมาแม้แต่คำเดียวเธอเพียงบอกตัวเองว่า...ในเมื่อเธอเลือกไม่ได้ ก็มีเพียงต้องทำให้ดีที่สุดเช้าวันนี้ก็เช่นกัน ปิ่นมุกกำลังช่วยจัดเรียงตะกร้าผักที่เก็บจากแปลง ก่อนจะยกตะกร้าใบหนึ่งขึ้นด้วยสองมือ“เดี๋ยวครับคุณปิ่นมุก”เสียงภาคภูมิทำให้เธอหยุด เขารีบเดินเข้ามาช่วยยกตะกร้าจากมือเธอ สีหน้าเป็นห่วงเมื่อเห็นว่าเธอต้องออกแรงมาก“ใบนี้หนักเกินไปครับ”ปิ่นมุกยิ้มบาง ๆ แล้วส่ายหน้า“ฉันยกไหวค่ะ”“ผมรู้ว่าคุณยกไหวครับ แต่ไม่ได้หมายความว่าคุณต้องทำทุกอย่างเอง”ภาคภูมิพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน พลางวางตะกร้าลงอย่างระมัดระวัง ปิ่นมุกมองเขาแล้วหัวเราะเบา ๆ“คุณภาคภูมิใจดีกับฉันเกินไปแล้วนะคะ”ชายหนุ่มยิ้มเล็กน้อย“ผมแค่ทำตามหน้าที่ครับ”เสียงรถยนต์ดังเข้ามาใกล้ ก่อนจะจอดอยู่ด้านหน้าโรงเก็บของกฤษตินก้าวลงจากรถพร้อมสีหน้าเคร่งขรึม วันนี้เขามีงานต้องตรวจหลายอย่าง จึงดู
วิวาห์รักสามีเถื่อน ตอนที่9 : งานแรกของคุณนายฟาร์ม
แสงแดดอ่อนยามเช้าส่องผ่านผ้าม่านเข้ามาภายในห้องนอน ปิ่นมุกค่อย ๆ ลืมตาขึ้นหลังจากหลับไปเพียงไม่กี่ชั่วโมงเธอนอนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหันไปมองพื้นที่ข้างกายกฤษตินไม่อยู่แล้ว เตียงฝั่งของเขาเรียบร้อยราวกับเมื่อคืนไม่ได้มีใครนอนอยู่ตรงนั้นด้วยซ้ำปิ่นมุกถอนหายใจเบา ๆ แล้วลุกขึ้นจากเตียง เธอจัดที่นอนให้เรียบร้อย ก่อนเดินเข้าไปล้างหน้าและเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดเรียบง่ายสำหรับทำงานในฟาร์มเมื่อคืนกฤษตินบอกเอาไว้ชัดเจนว่า หลังจากแต่งงาน เธอต้องเรียนรู้ชีวิตที่นี่และเธอจะไม่เป็นภรรยาที่สร้างปัญหาให้เขา เมื่อเดินลงมาชั้นล่าง ปิ่นมุกเห็นภาคภูมิกำลังพูดคุยกับคนงานอยู่บริเวณหน้าบ้าน ชายหนุ่มหันมาเห็นเธอเข้าพอดีจึงยกมือไหว้ด้วยความสุภาพ“คุณปิ่นมุก ตื่นเช้าจังเลยครับ” ภาคภูมิเอ่ยด้วยรอยยิ้มบาง ๆ พลางมองหญิงสาวตั้งแต่ศีรษะจดเท้าอย่างแปลกใจที่เห็นเธอแต่งตัวพร้อมทำงานตั้งแต่เช้าปิ่นมุกยิ้มเจื่อน ๆ และก้มหน้าลงเล็กน้อย“คุณกฤษตินบอกว่าฉันต้องช่วยงานที่ฟาร์มค่ะ ฉันเลยคิดว่าควรเริ่มตั้งแต่วันนี้”น้ำเสียงของเธอนุ่มนวล แต่แฝงความเกรงใจจนภาคภูมิอดรู้สึกสงสารไม่ได้“คุณไม่จำเป็นต้องรีบขนาดนั้นก็
You May Also Like
ห้ามหย่าร้าง นายลู่คุกเข่าทุกคืนเกลี้ยกล่อม
เฟเธอร์ในลมอ่อน130.7K viewsเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้267.8K viewsHot Love ของรักท่านประธาน
ณดารินทร์362.5K viewsรวมเรื่องแซ่บ (5) NC20+
Beefy Cat173.3K viewsระเริงรักมาเฟียร้าย
V-44212 viewsกระตุ้นรักคุณหนูแสนซื่อ
ฺBigangel - น้ำตาลไหม้ - หอมชื่นใจ32 viewsลูกค้าคนนี้ขอซ้ำ แล้วผมจะเอาให้คุ้ม
Moondaytime 88 viewsพันธนาการรัก แค้นสามหัวใจ
มุกรัญจวน70 views
