LOGINShare
บทที่ 95 จบภาค1
publish date:
2026-11-11 20:15:53สองเดือนต่อมา...
ยามโฉ่ว (01.00 - 02.59 น.) ราตรีเงียบสงัดเข้าปกคลุมทั่วท
Latest chapter
วิวาห์ใต้ม่านวสันต์ บทที่ 95 จบภาค1
สองเดือนต่อมา...ยามโฉ่ว (01.00 - 02.59 น.) ราตรีเงียบสงัดเข้าปกคลุมทั่วทั้งจวนขุนนางกู้ ทว่าภายในเรือนหลัก บรรยากาศกลับถูกฉีกกระชากออกด้วยเสียงกรีดร้องอันเจ็บปวดที่ดังสะท้อนก้องไปทั่วบริเวณ!"กรี๊ดดดดดดดดด!"เสิ่นจือเวยนอนกำผ้าปูเตียงแน่นจนข้อนิ้วขึ้นสีขาวซีด เหงื่อกาฬไหลรินท่วมดวงหน้างามและลำคอระหงจนเส้นผมเปียกชุ่มแนบไปกับผิวเนื้อ ความเจ็บปวดอันมหาศาลประหนึ่งร่างกายกำลังจะถูกฉีกแยกออกเป็นสองเสี่ยง บีบรัดลงมาที่ท้องน้อยเป็นระลอกคลื่นที่รุนแรงและถี่กระชั้นขึ้นเรื่อยๆ"น้ำร้อน! ไปเอาน้ำร้อนมาเพิ่มเดี๋ยวนี้!""ผ้าสะอาดเล่า?! ยาห้ามเลือดเตรียมพร้อมแล้วหรือไม่?!"เสียงเอะอะโวยวายของหมอตำแยเฒ่าสองคนและหญิงรับใช้ประจำเรือนหลัก วิ่งวุ่นกันอย่างโกลาหล กลิ่นคาวเลือดจางๆ และกลิ่นไอน้ำร้อนอบอวลไปทั่วห้องนอนชั้นในที่ถูกปิดม่านกั้นไว้อย่างมิดชิดตามจารีตประเพณีโบราณ"ฮูหยินเจ้าคะ! เบ่งอีกนิดเจ้าค่ะ! เห็นศีรษะของเด็กแล้วเจ้าค่ะ!" หมอตำแยตะโกนบอกด้วยน้ำเสียงเร่งร้อนเสิ่นจือเวยกัดริมฝีปากล่างจนห้อเลือด ดวงตาพร่ามัวไปด้วยหยาดน้
วิวาห์ใต้ม่านวสันต์ บทที่ 94
สาเหตุของความเร่งร้อนอันผิดวิสัยนี้... มีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้นภรรยาเอกของเขา... เสิ่นจือเวย กำลังตั้งครรภ์ได้ 'เจ็ดเดือนเศษ' แล้ว!เมื่อรถม้าแล่นมาถึงหน้าประตูใหญ่จวนขุนนางกู้ กู้ถิงเหิงแทบจะไม่รอให้บันไดเทียบรถม้าวางลงสนิท เขากระโดดลงจากรถม้าด้วยความเร็ว ก้าวยาวๆ ข้ามธรณีประตูจวน มุ่งหน้าตรงไปยัง 'เรือนหลัก' ในทันทีทว่า ทันทีที่ก้าวข้ามลานเรือนเข้ามา สายตาสีหมึกคู่คมกริบของเขาก็กวาดมองทุกตารางนิ้วด้วยความหวาดระแวงและวิตกกังวลขั้นสุดยอด!ทั่วทั้งแนวระเบียงทางเดินไม้ บัดนี้ถูกเขาสั่งการให้นำ 'พรมขนแกะหนานุ่ม' จากแดนเหนือมาปูทับไว้จนมิดชิดทุกซอกทุกมุม เพื่อป้องกันมิให้ภรรยาของเขาสะดุดล้มแม้แต่ก้าวเดียว ขอบโต๊ะ ขอบเก้าอี้ และเสาไม้แกะสลักทุกต้น ถูกนำผ้านวมเนื้อนุ่มมาพันหุ้มไว้จนหนาเตอะ บ่อปลาและสระบัวในสวนถูกสั่งให้ทำรั้วไม้ไผ่กั้นสูงถึงสามศอกเพื่อความปลอดภัย"นายท่านกลับมาแล้วหรือขอรับ" ฉางเฟิงก้าวเข้ามารับเสื้อคลุมด้วยสีหน้าปั้นยาก องครักษ์หนุ่มแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาตนเองว่า ขุนนางผู้เข้มงวดและเลือดเย็นที่สุดในแผ่นดิน บัดนี้จะกลายร่างเป็น 'สามีผ
วิวาห์ใต้ม่านวสันต์ บทที่ 93
เขาก้าวเข้าไปใกล้นางอีกหนึ่งก้าว ยื่นมือหนาออกไป กุมมือเรียวข้างหนึ่งของนางที่กำลังถือด้ามจับโคมไฟไว้เบาๆแววตาสีหมึกคู่นั้น ที่เคยเย็นชาดั่งมัจจุราช บัดนี้กลับสั่นไหวไปด้วยประกายแห่งความรักอันบริสุทธิ์ ความโหยหา และหยาดน้ำตาแห่งความตื้นตันใจที่รื้นขึ้นมาคลอเบ้าอย่างไม่อาจซ่อนเร้น"จือเวย..."น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำ แหบพร่า และสั่นเครือจนบาดลึกเข้าไปในจิตวิญญาณของคนฟัง"เจ้าจำได้หรือไม่... เมื่อหกปีก่อน ในค่ำคืนเทศกาลหยวนเซียว ณ สะพานเปี้ยนเหอแห่งนี้..."เสิ่นจือเวยชะงักไป ดวงตาดอกท้อเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย นางยืนนิ่งงันรับฟังถ้อยคำที่หลุดออกมาจากปากของสามี"คืนนั้น... เจ้าสวมชุดสีชมพูกลีบบัวชุดนี้ ในมือเจ้าถือโคมไฟกระต่ายดวงนี้ รอยยิ้มของเจ้าสดใสและบริสุทธิ์เสียจนทำให้โลกที่มืดมนของข้าสว่างไสวขึ้นมาในพริบตา"กู้ถิงเหิงเอ่ยเล่า ความรู้สึกที่อัดอั้นอยู่ในอกมานานถึงหกปีเต็ม พรั่งพรูออกมาในสายลมหนาว"ข้ายืนมองเจ้าอยู่ใต้เงามืดตรงเชิงสะพานแห่งนั้น... ข้าตกลงไปในห้วงแห่งความรักตั้งแต่วินาทีแรกที่ได้เห็นรอยยิ้มของเจ้า ข้าสืบหาจนรู้ว่าเจ้
วิวาห์ใต้ม่านวสันต์ บทที่ 92
มี 'โคมไฟกระต่าย' ขนาดหนึ่งฝ่ามือแขวนเด่นเป็นสง่าอยู่เพียงลำพัง!ตัวโคมทำจากโครงไม้ไผ่ดัดอย่างประณีต หุ้มด้วยกระดาษสาสีขาวเนื้อละเอียดที่เพ้นท์ลายเส้นหมึกจีนรูปดวงตาและใบหูกระต่ายอย่างน่ารัก อ่อนช้อย และมีชีวิตชีวา ด้านในมีเทียนหอมดวงเล็กส่องแสงสว่างสีส้มทองนวลตาทันทีที่สายตาสีหมึกของกู้ถิงเหิงปะทะเข้ากับโคมไฟกระต่ายดวงนั้น...หัวใจของพญายมแห่งอวี้สื่อไถ พลันกระตุกเกร็งอย่างรุนแรงในทันที!ภาพความทรงจำเมื่อหกปีก่อน... พลันหวนคืนกลับมาฉายชัดในมโนสำนึกประดุจคลื่นยักษ์ที่ซัดสาดเข้าสู่ก้นบึ้งของจิตวิญญาณ!สถานที่แห่งนี้... ซุ้มโคมไฟริมสะพานเปี้ยนเหอแห่งนี้...คือสถานที่เดียวกับที่เขาได้พบกับนางเป็นครั้งแรกในชีวิต!ในค่ำคืนนั้น เมื่อหกปีก่อน... เขาในวัยยี่สิบห้าปี ยืนหลบอยู่ในเงามืดใต้ต้นหลิว มองดูสตรีวัยยี่สิบปีในชุดสีชมพูกลีบบัว กำลังยืนหัวเราะสดใสอยู่หน้าซุ้มแห่งนี้ ในมือนางถือโคมไฟกระต่ายที่นางเพิ่งทายปริศนาชนะมาได้ รอยยิ้มของนางในคืนนั้น สว่างไสวเสียจนทำให้หัวใจของบัณฑิตหนุ่มยากจนผู้มีชีวิตอยู่ในโลกมืดมน ต้องจำนนต่อคว
วิวาห์ใต้ม่านวสันต์ บทที่ 91
ช่วงเวลา: ค่ำคืนเทศกาลหยวนเซียว (วันเพ็ญเดือนอ้าย) ปีถัดมาเสียงประทัดและเสียงกลองมโหระทึกดังกึกก้องกังวานไปทั่วทั้งเมืองหลวงเปี้ยนจิง ท้องฟ้ายามราตรีที่เคยมืดมิด บัดนี้กลับสว่างไสวราวกับเวลากลางวันด้วยแสงระยิบระยับจากพลุดอกไม้ไฟนับหมื่นที่ถูกจุดขึ้นสู่ฟากฟ้า สาดประกายแสงสีทอง สีมรกต และสีชาด สะท้อนลงบนผิวน้ำอันระยิบระยับของแม่น้ำเปี้ยนเหอตามสองฝั่งแม่น้ำ ถนนปูหินกว้างขวางทอดตัวยาวเหยียด เนืองแน่นไปด้วยฝูงชนชาวเมืองเปี้ยนจิงนับแสนคนที่ออกมาร่วมเฉลิมฉลองเทศกาลหยวนเซียว (เทศกาลโคมไฟ)ในยุคราชวงศ์ซ่งเหนือ ค่ำคืนนี้คือค่ำคืนที่พิเศษที่สุดในรอบปี... ค่ำคืนที่ราชสำนักสั่งยกเลิกกฎเคอร์ฟิวโดยสิ้นเชิง ประตูเมืองทุกบานเปิดกว้าง ตลาดโต้รุ่ง (เยี่ยซื่อ) เปิดทำการตลอดทั้งคืน ชายหนุ่มและหญิงสาวได้รับอนุญาตให้ออกมาเดินเที่ยวชมความงดงามของโคมไฟและพบปะสังสรรค์กันได้อย่างเสรีใต้แสงจันทร์วันเพ็ญทว่า ท่ามกลางกระแสธารแห่งผู้คนอันมหาศาลนั้น...ร่างสูงใหญ่สง่างามของกู้ถิงเหิง กำลังยืนตระหง่านอยู่เชิงสะพานเปี้ยนเหอในค่ำคืนนี้ เขาไม่ได้สวมชุดขุนน
วิวาห์ใต้ม่านวสันต์ บทที่ 90
ฟึ่บ!ท่อนแขนแกร่งข้างหนึ่งของเขาวาดผ่านเอวคอดกิ่วของนาง ออกแรงดึงเพียงครั้งเดียว ร่างบอบบางของเสิ่นจือเวยก็ลอยละลิ่วขึ้นมานั่งเกยอยู่บนตักแกร่งของเขาอย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด!"ว้าย! ท่านพี่!" เสิ่นจือเวยร้องอุทานด้วยความตกใจ สองมือรีบยกขึ้นยันแผงอกกว้างของเขาไว้ตามสัญชาตญาณ พวงแก้มของนางแดงก่ำด้วยความขัดเขิน "ท่าน... ท่านจะทำสิ่งใดเจ้าคะ?! นี่มันในห้องหนังสือนายังเป็นเวลากลางวันอยู่นะเจ้าคะ!""กลางวันแล้วอย่างไร?"กู้ถิงเหิงเอ่ยถามเสียงเรียบ ทว่าแววตากลับลุกโชนไปด้วยประกายเพลิงอันร้อนแรง เขาไม่สนใจคำประท้วงของนางแม้แต่น้อย แขนแกร่งข้างหนึ่งโอบรัดรอบเอวของนางแน่นจนแผ่นหลังของนางแนบชิดติดกับแผงอกอันร้อนผ่าวของเขา ขณะที่มืออีกข้างหนึ่ง... เอื้อมไปหยิบแท่งหมึกหินตวนซีขึ้นมาเขาเลื่อนใบหน้าคมคายเข้ามาประชิดข้างใบหูของนาง ลมหายใจร้อนระอุเป่ารดผิวเนียนจนขนอ่อนตามร่างกายนางลุกชัน"เจ้าบอกว่า... เจ้าเป็นคนหาเงินเลี้ยงดูข้ามิใช่หรือ?" น้ำเสียงทุ้มต่ำของเขาแหบพร่าและเต็มไปด้วยเสน่ห์อันตราย "เช่นนั้น ในฐานะที่ข้าเป็นสามีที่ได้รับความเมตตา... ข้าก
You May Also Like
ข้ามภพมาเป็นภรรยาอัปลักษณ์แสนร้ายกาจ
ดอกท้อในสายลม45.1K viewsเสด็จลุงห้ามใจไม่ไหว
หลิ่วเยว่132.1K viewsหญิงอ้วนทำนา กับสามีบนเขาจอมขี้แกล้ง
ฮวาฮวาน่งหยวี่194.7K viewsคุณหนูบอบบางเยี่ยงข้าจะสังหารผู้ใดได้
ไห่ถาง29.1K viewsผ่าดวงใจแม่ทัพทมิฬ
malinee64 viewsระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง
Pink Jade*168 viewsหวนกลับมาครานี้ข้าไม่รักท่านอีกแล้ว
ดอกไม้หนาม6.7K viewsสี่คุณหนูสกุลหวังแห่งยุค70 (4 เรื่องจบ)
บ้านนิยายบายโซ207 views
