LOGINทำเอาไตเติลที่ตั้งใจมาฟังถึงกับนั่งหลังตรง ทิศเหนือเองก็เงียบสนิท เพราะแค่สายตาของคนสองคนก็ชัดแล้วว่าวันนี้คงไม่ได้มาคุยเรื่องสินสอดอย่างที่ไตเติลเข้าใจง่าย ๆ แน่นอน จนเวลาผ่านไปเกือบห้านาที ต่างคนต่างก็ยังเงียบ ไม่มีใครยอมละสายตาออกจากกัน สำหรับไตเติล รู้สึกว่าทั้งสองคนจ้องหน้ากันนานมาก นานจนคนอยา
“....” จินเอื้อมมือไปจับแก้มเธอเบา ๆ “อยู่ที่นี่ ฉันจะให้เพื่อนเธอมาอยู่เป็นเพื่อนจนกว่าฉันจะกลับ” “แล้วถ้าพ่อโกรธแก…” “ก็ให้โกรธฉัน” “แต่เรากลัว…” เธอกลัวว่าพ่อจะบังคับให้กลับบ้าน กลัวว่าจะถูกแยกจากเขา และกลัวว่าคุณพ่อจะบังคับให้เธอไปทำแท้งอีก “ถ้าพ่อเราลงมือกับแกล่ะ” “พ่อเธอทำร้ายฉันไม่ได้หรอ
“อ๊าาาา!” จินซี้ดปากแน่น กัดฟันกรอดด้วยความเสียวซ่านจนเส้นเลือดขึ้นคอ นัยน์ตาคมหลุบมองช่องทางรักกำลังตอดรัดกลืนกินตัวตนของเขาเข้าไปมิดโคนอย่างหิวกระหาย ก่อนจะเลื่อนใบหน้าขึ้นมาซุกหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่น สูดดมกลิ่นกายเธออย่างลุ่มหลง ก่อนจะย้ายลงมาตะโบมดูดเต้าอวบอิ่มเต็มคำ ลิ้นหนารัวระเลงเลียยอดอกอย่
ฝ่ามือใหญ่สอดลงใต้ผิวน้ำ อ้อมไปทางด้านหลังแล้วละไล้ต่ำลงเรื่อยๆ ก่อนจะบีบเฟ้นบั้นท้ายนุ่มแน่น แล้วส่งปลายนิ้วเข้าปาดลูบผ่านความฉ่ำแฉะตรงร่องเนื้อสาวเบาๆ เพียงสัมผัสเดียว ไอมิเอะก็สะดุ้งสุดตัว “อ๊ะ!” ร้องออกมาเสียงหลง มือเล็กเผลอไขว่คว้าเกาะไหล่หนาไว้แน่น หัวใจดวงน้อยก็เต้นกระหน่ำอย่างหนัก “แฉะขน
“แบบนี้มองง่ายกว่า” “ทำอะไรของแกเนี่ย...” “เคลมสิทธิ์” “สิทธิ์อะไร” “สิทธิ์ของคนที่เธอเพิ่งบอกว่าหล่อ” “แกนี่มัน…หาเรื่อง” “ฉันหล่อมากไหม” “...ก็มากสิ” “แล้วชอบคนหล่อไหม” “ชอบ...” “ชอบมากไหม” “มากมั้ง ถามอะไรเนี่ย ใครบ้างจะไม่ชอบคนหล่อ” “มิน่าล่ะ...ถึงยอมให้กดมิดลำ” “จิน! พูดบ้าอะไรเนี่
“หน้าเรามีอะไรติดหรือไง” “เปล่า” “...แล้วมองทำไม” “...คิดถึง” “....” “ขอมองให้หายคิดถึงหน่อย” สายตาคมกริบแพรวพราวอย่างมาก “….” ทำเอาเธอเขินมากจนรีบเบือนหน้าหนีอีกครั้ง เพราะสายตาแบบนั้นมันอันตรายต่อหัวใจมากเกินไป “หันหน้ามาหน่อย” “พอแล้ว...จะหันทำไมอีก” “จะเก็บไปชัก” จินเลิกคิ้ว นัยน์ตาคู่
บทที่ 151 “เราอยากกินหมูกะทะ” พอขึ้นมานั่งบนรถเธอก็พูดขึ้น “กินของอ่อนๆ ไปก่อน” จินเอ่ยพลางสตาร์ทเครื่องยนต์ “…อยากกินหมูกะทะ” เธอเอ่ยพึมพำในลำคอ ไม่กล้าพูดดังเพราะกลัวโดนดุ เสียงนั้นเบาราวกับเด็กงอแง จินเหลือบตามองแวบหนึ่ง เห็นเธอก้มหน้างอนอยู่เบาะข้างก็ถอนหายใจแผ่ว ๆ ก่อนเบือนสายตากลับไปมองถน
“จะไปโรงพยาบาลหรือให้หมอมาที่นี่” เขาเอ่ยถาม พลางจับเธอนอนหันหน้ามาสบตา มือใหญ่ประคองศีรษะและไหล่เล็ก ทำให้เธอแทบละลาย “หมอจะดูตรงนั้นรึเปล่า…เราอายหมอ” เธอเบือนหน้าด้วยความเขิน หน้าแดงจัดจนแทบร้อน “จะให้หมอผู้หญิงมาตรวจ” ในขณะที่พูด มือหนาก็เลื่อนมาบีบหน้าอกใหญ่เบาๆ “ถ้าให้หมอมาตรวจ เรากลัวคุณแม
“พูดแบบนี้….” เอมิโกะหัวเราะเบา ๆ แต่แฝงเล่ห์เย้ายวนในแววตาที่ช้อนมองขึ้นไปหาเขา “ถ้าซื้อของเสร็จแล้วก็ไปโรงแรม” จินพูดขึ้นตัดบทเสียงเรียบอย่างไร้อารมณ์ หญิงสาวก็ชะงักตกใจ มองหน้าเขาอย่างประหม่า “ให้ฉันสำรวจความอมชมพูของเธอ อยากรู้จริงๆ ว่าจะตรงปกเหมือนที่ปากพูดรึเปล่า” แต่ในขณะเดียวกัน อีกฟากหนึ่
“ก็แค่แมวน้อยตัวเดียว จะหนีไปได้ไกลสักแค่ไหน” คาลไมค์แสยะยิ้มมุมปาก “เกมล่าสัตว์...จะเริ่มขึ้นในอีก...สิบ…เก้า…แปด…” “นายน้อย…นั่นมัน” ขณะเดียวกันธีโอเห็นรถยนต์คันหรูและรถตู้สีดำมากมายจอดอยู่ที่โรงจอดรถวีไอพี และเห็นบอดี้การ์ดหน้ายุโรป ร่างสูงใหญ่ยืนอยู่เต็มโรงจอดรถ จึงเอ่ยขึ้นแล้วสะกิดเจ้านายให้หั







