LOGIN“กูไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคำพูดแบบนั้นจะออกมาจากปากมัน...” ทิศเหนือที่นั่งพาดขาอยู่บนโซฟาหนังราคาแพงเอ่ยขึ้น ก่อนจะหมุนแก้วบรั่นดีในมือเบา ๆ สายตาจดจ้องไปที่ดวงตาของจินในจอโทรทัศน์ “คงโดนพ่อกดดันมาหนัก ถึงได้ยอมกลืนน้ำลายตัวเอง ปฏิเสธเสียงแข็งขนาดนั้น” ทิศเหนือเอ่ยพึมพำอย่างอ่านเกมขาด เพราะเขารู้ดีว่า
“….” “ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ” “....” “อย่าลืมว่าหลังเลือกตั้ง แกต้องไปชายแดน” “พูดอย่างกับจะชนะเลือกตั้ง” “นี่แก...” ผู้เป็นพ่อกำลังจะอ้าปากด่า “ชนะให้ได้ก่อน” ทว่าจินก็พูดขัดจังหวะขึ้นมาก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปก่อน ไม่มีแม้แต่แววจะหันกลับมามอง ทิ้งให้ท่านรองนายกยืนมองแผ่นหลังอยู่ครู่หนึ่ง ก่อ
แต่ยังพูดไม่ทันจบ กล้องในงานก็ดันซูมเข้าที่ใบหน้าของจินพอดี ทำให้เห็นภาพใบหน้าหล่อคมเต็มจอทีวีทันที ไอมิเอะนิ่งไป ก่อนจะรีบยกหมอนขึ้นมาฟาดใส่หน้าจอทีวีเบา ๆ “คนบ้า…” เธองึมงำ “จะหล่อไปไหน…” (กรี๊ดดดดดด!!! หล่อไส้แตกมากแม่!!) แล้วพอเห็นหญิงสาวในสนามกีฬากรี๊ดอีกครั้ง ไอมิเอะก็ยิ่งหน้ามุ่ย “แล้วจะย
ยิ่งจินยืนนิ่ง คนก็ยิ่งกรี๊ด กรี๊ดจนแทบไม่ได้ยินเสียงท่านรองนายกที่กำลังพูดอยู่หน้าไมโครโฟน ทำให้จากตอนแรกที่สถานการณ์คลี่คลายเมื่อจินปรากฏตัว ตอนนี้เหล่าบรรดาผู้หญิงเริ่มควบคุมยากขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้ทีมงานหลังเวทีเริ่มส่งสัญญาณกันวุ่นวาย เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหลายคนหันมามองหน้ากันอย่างลำบากใจ เ
“ไม่มีเวลาแล้ว คนรอก็รอไปดิ ร้อนจะตายห่า อีกห้านาที ถ้าลูกชายของท่านยังไม่มา พวกหนูจะกลับแล้วนะ” แต่แล้ว ในจังหวะที่ความอึดอัดกำลังพุ่งสู่จุดวิกฤต “กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด!” เสียงกรี๊ดแหลมสูงก็ดังขึ้นจากด้านหน้าสนาม “กรี๊ดดดดดดดด!!!” ตอนแรกมีแค่ไม่กี่คนที่กรี๊ด แต่เพียงพริบตาเดียว ก็เพิ่มขึ้นเป็นสิบค
“ยังไงก็ต้องมา ถ้าไม่มากูสาป” ทั่วสนามกีฬาเต็มไปด้วยเสียงบ่นอุบอิบ หลายคนเริ่มหยิบพัดขึ้นมาโบก บางคนเริ่มซับเหงื่อ บางคนเริ่มเติมลิปเป็นรอบที่สาม บางคนเริ่มตบแป้งจนหน้าขาวกว่าเดิมไปสองเฉด บางคนก็หน้าฉันคอใคร แต่ถึงจะบ่นยังไง ก็ไม่มีใครยอมกลับ เพราะทุกคนอยากเจอตัวจริงของจินมากๆ และถ้าจินโผล่มาจริง
“อ๊าส์! จะแตก” จินถึงจุดที่ตบะแตกอย่างสมบูรณ์ ความเสียวจากการโดนดูดไข่ทำเอาสติของเขาขาดผึง เขาคำรามลั่นก่อนจะใช้มือหนากระชากร่างของไอมิเอะขึ้นมา แล้วพลิกเธอกลับมาอยู่ใต้ร่างอย่างรวดเร็ว เขาจ่อท่อนลำเข้าหาช่องทางบวมเป่งแล้วกระแทกสวนเข้าไปอย่างหนักหน่วงและรุนแรง ชนิดไม่สนว่าเธอจะรับไหวหรือไม่ “อ๊าาา
ตลอดทางที่เรือแหวกว่ายไปกลางทะเล จินทำไอมิเอะแทบไม่มีสมาธิ เขาคลอเคลียไม่ห่าง ทั้งหอมแก้มฟอดใหญ่ ซุกไซ้ซอกคอขาว และบดจูบที่ไหล่บางจนขึ้นรอยรักแดงก่ำ “ฮืออออจิน~ อย่ารุ่มร่าม” ไอมิเอะได้แต่หนีบขาเข้าหากันด้วยความสั่นสะท้าน ใจหนึ่งก็กลัวเรือล่ม อีกใจก็เสียวจนหน้าแดงซ่าน “นิดเดียว” “แกไม่เคยนิดหรอก
จินแค่นยิ้มมุมปาก เขาหยัดตัวลุกขึ้นเต็มความสูงเดินตรงไปหยิบกล่องทิชชู่ที่เธอเพิ่งโยนใส่เขาเมื่อครู่ขึ้นมา ก่อนจะเหวี่ยงกล่องทิชชู่นั้นกลับมาหาเธออย่างแรงจนมันตกตุบบนที่นอนข้างตัวร่างบาง “เดี๋ยวต้องใช้เช็ด” คำพูดดิบๆ สื่อความหมายลึกซึ้งทำเอาไอมิเอะสะดุ้งโหยง คว้ากล่องทิชชู่ไว้ด้วยความตกใจ จินก้าวขึ
ยี่หวาเดินนวยนาดเข้ามาเห็นวงสนทนาสุดระยำตำบอนในห้องน้ำพอดี เธอพ่นลมหายใจออกมาพลางกอดอกมองเพื่อนสาวที่ยืนประจันหน้ากับพวกผู้ชายหื่นกามด้วยท่าทีเซ็งๆ “ทำไมยังไม่เปลี่ยนเสื้อผ้าอีก มายืนทำอะไรตรงนี้ อย่าบอกนะว่าจะเอากันตรงนี้” ยี่หวาจิกกัดขึ้นมาขำๆ แต่สายตากลับกวาดมองร่างสูงของไตเติลที่ยืนทำหน้าหื่นกร





![HEART RATE ชีพจรหัวใจ [NC20]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

