เข้าสู่ระบบ“กูไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคำพูดแบบนั้นจะออกมาจากปากมัน...” ทิศเหนือที่นั่งพาดขาอยู่บนโซฟาหนังราคาแพงเอ่ยขึ้น ก่อนจะหมุนแก้วบรั่นดีในมือเบา ๆ สายตาจดจ้องไปที่ดวงตาของจินในจอโทรทัศน์ “คงโดนพ่อกดดันมาหนัก ถึงได้ยอมกลืนน้ำลายตัวเอง ปฏิเสธเสียงแข็งขนาดนั้น” ทิศเหนือเอ่ยพึมพำอย่างอ่านเกมขาด เพราะเขารู้ดีว่า
“….” “ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ” “....” “อย่าลืมว่าหลังเลือกตั้ง แกต้องไปชายแดน” “พูดอย่างกับจะชนะเลือกตั้ง” “นี่แก...” ผู้เป็นพ่อกำลังจะอ้าปากด่า “ชนะให้ได้ก่อน” ทว่าจินก็พูดขัดจังหวะขึ้นมาก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปก่อน ไม่มีแม้แต่แววจะหันกลับมามอง ทิ้งให้ท่านรองนายกยืนมองแผ่นหลังอยู่ครู่หนึ่ง ก่อ
แต่ยังพูดไม่ทันจบ กล้องในงานก็ดันซูมเข้าที่ใบหน้าของจินพอดี ทำให้เห็นภาพใบหน้าหล่อคมเต็มจอทีวีทันที ไอมิเอะนิ่งไป ก่อนจะรีบยกหมอนขึ้นมาฟาดใส่หน้าจอทีวีเบา ๆ “คนบ้า…” เธองึมงำ “จะหล่อไปไหน…” (กรี๊ดดดดดด!!! หล่อไส้แตกมากแม่!!) แล้วพอเห็นหญิงสาวในสนามกีฬากรี๊ดอีกครั้ง ไอมิเอะก็ยิ่งหน้ามุ่ย “แล้วจะย
ยิ่งจินยืนนิ่ง คนก็ยิ่งกรี๊ด กรี๊ดจนแทบไม่ได้ยินเสียงท่านรองนายกที่กำลังพูดอยู่หน้าไมโครโฟน ทำให้จากตอนแรกที่สถานการณ์คลี่คลายเมื่อจินปรากฏตัว ตอนนี้เหล่าบรรดาผู้หญิงเริ่มควบคุมยากขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้ทีมงานหลังเวทีเริ่มส่งสัญญาณกันวุ่นวาย เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหลายคนหันมามองหน้ากันอย่างลำบากใจ เ
“ไม่มีเวลาแล้ว คนรอก็รอไปดิ ร้อนจะตายห่า อีกห้านาที ถ้าลูกชายของท่านยังไม่มา พวกหนูจะกลับแล้วนะ” แต่แล้ว ในจังหวะที่ความอึดอัดกำลังพุ่งสู่จุดวิกฤต “กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด!” เสียงกรี๊ดแหลมสูงก็ดังขึ้นจากด้านหน้าสนาม “กรี๊ดดดดดดดด!!!” ตอนแรกมีแค่ไม่กี่คนที่กรี๊ด แต่เพียงพริบตาเดียว ก็เพิ่มขึ้นเป็นสิบค
“ยังไงก็ต้องมา ถ้าไม่มากูสาป” ทั่วสนามกีฬาเต็มไปด้วยเสียงบ่นอุบอิบ หลายคนเริ่มหยิบพัดขึ้นมาโบก บางคนเริ่มซับเหงื่อ บางคนเริ่มเติมลิปเป็นรอบที่สาม บางคนเริ่มตบแป้งจนหน้าขาวกว่าเดิมไปสองเฉด บางคนก็หน้าฉันคอใคร แต่ถึงจะบ่นยังไง ก็ไม่มีใครยอมกลับ เพราะทุกคนอยากเจอตัวจริงของจินมากๆ และถ้าจินโผล่มาจริง
“ได้สิคะ…ใช่ไหมเพื่อนจิน?” เธอหันไปมองเขา ทั้งที่สายตานั้นเจ็บปวดแทบบาดใจ ซึ่งนั่นทำให้จินขบกรามแน่นจนสันกรามนูนขึ้น ใบหน้าคมตึงจัด ไม่หลบตานักข่าวแม้แต่ครั้งเดียว ก่อนจะกระตุกมือเล็กๆ ของเธอเดินฝ่ากลุ่มคนออกมาอย่างไม่สนเสียงเรียกตามหลัง แรงดึงของเขาหนักและเร็ว จนเธอต้องก้าวตามแทบจะวิ่ง หัวใจดวงน้
“อย่าทำเหมือนอยู่ต่ำกว่ากู” จินกระซิบข้างหูเธอเสียงแผ่ว “ปู่ต้องการคำอธิบาย” “แค่วัยรุ่นเอากัน ทำไมต้องทำให้เป็นเรื่องใหญ่” จินตอบกลับทันควันโดยไม่คิดจะอ้อมค้อม “ปู่ไม่เคยเยxรึไง” “...!!!” คำพูดของจิน เล่นทำให้ไอมิเอะช็อกตกใจเป็นอย่างมาก “หลานทำแบบนี้ได้ยังไง” คุณย่าเอ่ยเสียงสั่น ดวงตาผู้เฒ่า
“กฎของ Friend With Benefits คือความสัมพันธ์ที่มากกว่าเพื่อน แต่ไม่ใช่แฟน ไม่มีความรู้สึกทางใจ มีแต่สัมพันธ์ทางกาย และกฎเหล็กคือ ห้ามรู้สึก ห้ามหึง ห้ามล้ำเส้น มึงคิดว่าไง?” เขาจ้องหน้าเธอ อย่างรอคำตอบ “…เอาตามที่แกต้องการเถอะ” ไอมิเอะพูดราวกับประชดออกมาเสียงแผ่ว ในขณะที่น้ำตาก็ยังคงไหลลงมาเป็นสาย ไ
บทที่ 82 ไอมิเอะรีบวิ่งเข้าบ้านทันทีโดยไม่แม้แต่จะหันกลับไปมอง ร่างบางเซถลาเล็กน้อยเพราะความเจ็บปวดตรงกลางหว่างขาที่ยังไม่ยอมทุเลา แต่เธอก็ฝืนวิ่งต่อไป แค่ให้พ้นจากสายตาของเขาให้เร็วที่สุด ทว่าบ้านของเธอยังคงปิดสนิท เงียบวังเวงและมืดมิดเพราะไม่มีใครอยู่ ไฟก็ยังไม่ได้เปิด ปกติแค่จะเดินผ่านประตูบ้าน






