INICIAR SESIÓN“มายืนทำอะไรตรงนี้” “....” ช้างไม่ตอบทันที กลับรีบเดินเข้าไปคว้าแขนจินลากถอยออกมา ตามด้วยไตเติลกับทิศเหนือ ก่อนพาทั้งสามคนไปยืนรวมกันตรงมุมเหมือนกำลังประชุมลับ “อย่าเพิ่งเข้าไป อันตราย” “อะไร” จินขมวดคิ้ว “พวกมึงไม่รู้อะไร ตอนที่พวกมึงไม่อยู่ พวกผู้หญิงสุมหัวกันนินทาพวกมึง” ช้างเหลือบมองไปทางห้อง
“เอ่อ...มีแค่สิบเหรอ” ไอมิเอะเอียงคอถาม อ้อมแอ้มพูดด้วยสีหน้าใสซื่อ “ให้คะแนนเท่าไหร่ก็ได้” “ระ...เรา...ให้ล้าน” “อื้อหือ กูว่ามึงขิงแหละ ปากบอกไม่อวดแต่ทุกคำคืออวดตลอด” เส้นด้ายแซวเข้าให้ “เราไม่ได้จะอวดนะ พวกแกถามเรา เราก็ตอบไปตามความจริง พอเราไม่ตอบ พวกแกก็ว่าเรางุบงิบ อีกอย่างนี่เรียกว่าอวดเ
“อีช้างแตกไวเหรอเนี่ย” เส้นด้ายทำตาโต “เออดิ ช่วยทำให้นานหน่อยจะตายรึไง ไม่ใช่โยกสองทีเสร็จ อารมณ์กูยังค้างอยู่เลย เสร็จไวเกิ๊น!!” แก้มยุ้ยใส่อารมณ์ใส่น้ำเสียงจนลืมตัวหลุดพูดเสียงดัง “มึงก็พูดดังเกิน เดี๋ยวมันได้ยินจะเสียใจ” ยี่หวารีบสะกิดเตือน “มันเป็นความในใจกูอ่ะ กูอัดอั้น ให้กูพูดหน่อย คือมัน
“เมื่อกี้ยังปรึกษาเรื่องนมอยู่เลย พอเรื่องผัวตัวเองนี่ทำเป็นสาวเรียบร้อยเลยนะ” เส้นด้ายมองหน้าเพื่อนอยู่สองวินาที ก่อนพึมพำ “ทำไม กลัวพวกกูหิวผัวมึงเหรอ ต่อให้พวกกูหิว ผัวมึงก็ไม่เอาพวกกูหรอก ดูสภาพพวกกูหน่อย” “เราไม่ได้คิดแบบนั้น” “แล้วทำไมไม่เล่า มันเป็นอะไร” “...เราไม่ชอบพูดเรื่องแบบนี้...พวกแ
“อะไรอีก จะอวดเหมือนมันรึไง” ยี่หวาเอนหลังพิงโซฟา พลางกวาดตามองเพื่อนแต่ละคน ก่อนสายตาจะหยุดอยู่ที่แก้มยุ้ยกับช้างที่นั่งติดกัน “ช่วงนี้ผัวพวกมึงเป็นไง” “เป็นไงคืออะไร” เส้นด้ายก็เลิกคิ้ว “ก็เรื่องบนเตียง เป็นไง” “ก็เริ่ดเหมือนเดิม แรงเยอะไม่แผ่ว” แก้มยุ้ยตอบทันทีแบบไม่ต้องคิด ก่อนยกแขนขึ้นกอดค
“โลกเรามีแรงโน้มถ่วง นมมึงใหญ่ขนาดนั้น มันจะเต่งตึงตลอดได้ยังไง มันก็ต้องมีหย่อน มีหลุดบ้าง เป็นธรรมดา” “ใหญ่แค่ไหน?” ช้างที่นั่งฟังมาตลอดก็ตาลุกวาวทันทีทำให้ทุกคนหันไปมอง ช้างมองไอมิเอะตั้งแต่ศีรษะจรดอกอย่างมีเลศนัย แม้เสื้อที่เธอใส่จะมิดชิดจนเห็นเพียงสัดส่วนของเนินอกเท่านั้น แต่ก็ดูออกว่าหน้าอกใ
“จะเอาใช่ไหม?” กรามเขาขบกันแน่นจนขึ้นรูปอีกครั้ง เส้นเอ็นคอก็ปูดขึ้น แล้วมือหนาก็พุ่งไปขยุ้มเส้นผมตรงท้ายทอยของเธอ แรงกระชากนั้นทำให้ศีรษะเธอเงยขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ ใบหน้าเธอหงายขึ้นจนลำคอกางโชว์ นัยน์ตาของไอมิเอะสั่นระริก น้ำตาคลอทันที ไม่ใช่เพราะเจ็บเท่านั้น แต่เพราะตกใจสุดขั้ว “เฮ้ย!” การกระทำ
“กลิ่นเหล้าหึ่งเลยนะ” อาจารย์ก็เอ่ยแซวปนเอ็ด แล้วอาจารย์ก็หันไปมองที่ไตเติลทันที “ลำก่อเจ้า” “ลำขนาดครับ” ไตเติลก็ตอบติดตลกนิดๆ พยายามทำบรรยากาศให้เบาลง ทั้งที่ความจริงแล้วเมื่อคืนพวกเขาเหนื่อยจนแทบล้มตายเพราะจินเพียงคนเดียว จินเดินตรงไปยังโต๊ะของตนเองด้วยท่าทางไม่แคร์ใครสักนิด เขานั่งลงข้างไอมิเ
ไอมิเอะกัดริมฝีปากตัวเอง เธอเดินเข้าไปใกล้ ๆ อย่างช้า ๆ พลางใจเต้นแรงทุกก้าว เห็นจินวิดพื้นเธอก็ไม่สามารถละสายตาออกไปได้เลย ด้วยความกล้าเล็ก ๆ เธอค่อย ๆ ย่อตัวลง แล้วนั่งคร่อมบนหลังของเขา ทำให้จินเงยหน้าขึ้นเพียงแป๊บเดียว ดวงตาคมจับจ้องเธอผ่านกระจกบานใหญ่ตรงหน้า แต่ไม่ได้ดุหรือห้าม จากนั้นก็กลับไปว
“พูดแบบนี้….” เอมิโกะหัวเราะเบา ๆ แต่แฝงเล่ห์เย้ายวนในแววตาที่ช้อนมองขึ้นไปหาเขา “ถ้าซื้อของเสร็จแล้วก็ไปโรงแรม” จินพูดขึ้นตัดบทเสียงเรียบอย่างไร้อารมณ์ หญิงสาวก็ชะงักตกใจ มองหน้าเขาอย่างประหม่า “ให้ฉันสำรวจความอมชมพูของเธอ อยากรู้จริงๆ ว่าจะตรงปกเหมือนที่ปากพูดรึเปล่า” แต่ในขณะเดียวกัน อีกฟากหนึ่







