LOGIN“มายืนทำอะไรตรงนี้” “....” ช้างไม่ตอบทันที กลับรีบเดินเข้าไปคว้าแขนจินลากถอยออกมา ตามด้วยไตเติลกับทิศเหนือ ก่อนพาทั้งสามคนไปยืนรวมกันตรงมุมเหมือนกำลังประชุมลับ “อย่าเพิ่งเข้าไป อันตราย” “อะไร” จินขมวดคิ้ว “พวกมึงไม่รู้อะไร ตอนที่พวกมึงไม่อยู่ พวกผู้หญิงสุมหัวกันนินทาพวกมึง” ช้างเหลือบมองไปทางห้อง
“เอ่อ...มีแค่สิบเหรอ” ไอมิเอะเอียงคอถาม อ้อมแอ้มพูดด้วยสีหน้าใสซื่อ “ให้คะแนนเท่าไหร่ก็ได้” “ระ...เรา...ให้ล้าน” “อื้อหือ กูว่ามึงขิงแหละ ปากบอกไม่อวดแต่ทุกคำคืออวดตลอด” เส้นด้ายแซวเข้าให้ “เราไม่ได้จะอวดนะ พวกแกถามเรา เราก็ตอบไปตามความจริง พอเราไม่ตอบ พวกแกก็ว่าเรางุบงิบ อีกอย่างนี่เรียกว่าอวดเ
“อีช้างแตกไวเหรอเนี่ย” เส้นด้ายทำตาโต “เออดิ ช่วยทำให้นานหน่อยจะตายรึไง ไม่ใช่โยกสองทีเสร็จ อารมณ์กูยังค้างอยู่เลย เสร็จไวเกิ๊น!!” แก้มยุ้ยใส่อารมณ์ใส่น้ำเสียงจนลืมตัวหลุดพูดเสียงดัง “มึงก็พูดดังเกิน เดี๋ยวมันได้ยินจะเสียใจ” ยี่หวารีบสะกิดเตือน “มันเป็นความในใจกูอ่ะ กูอัดอั้น ให้กูพูดหน่อย คือมัน
“เมื่อกี้ยังปรึกษาเรื่องนมอยู่เลย พอเรื่องผัวตัวเองนี่ทำเป็นสาวเรียบร้อยเลยนะ” เส้นด้ายมองหน้าเพื่อนอยู่สองวินาที ก่อนพึมพำ “ทำไม กลัวพวกกูหิวผัวมึงเหรอ ต่อให้พวกกูหิว ผัวมึงก็ไม่เอาพวกกูหรอก ดูสภาพพวกกูหน่อย” “เราไม่ได้คิดแบบนั้น” “แล้วทำไมไม่เล่า มันเป็นอะไร” “...เราไม่ชอบพูดเรื่องแบบนี้...พวกแ
“อะไรอีก จะอวดเหมือนมันรึไง” ยี่หวาเอนหลังพิงโซฟา พลางกวาดตามองเพื่อนแต่ละคน ก่อนสายตาจะหยุดอยู่ที่แก้มยุ้ยกับช้างที่นั่งติดกัน “ช่วงนี้ผัวพวกมึงเป็นไง” “เป็นไงคืออะไร” เส้นด้ายก็เลิกคิ้ว “ก็เรื่องบนเตียง เป็นไง” “ก็เริ่ดเหมือนเดิม แรงเยอะไม่แผ่ว” แก้มยุ้ยตอบทันทีแบบไม่ต้องคิด ก่อนยกแขนขึ้นกอดค
“โลกเรามีแรงโน้มถ่วง นมมึงใหญ่ขนาดนั้น มันจะเต่งตึงตลอดได้ยังไง มันก็ต้องมีหย่อน มีหลุดบ้าง เป็นธรรมดา” “ใหญ่แค่ไหน?” ช้างที่นั่งฟังมาตลอดก็ตาลุกวาวทันทีทำให้ทุกคนหันไปมอง ช้างมองไอมิเอะตั้งแต่ศีรษะจรดอกอย่างมีเลศนัย แม้เสื้อที่เธอใส่จะมิดชิดจนเห็นเพียงสัดส่วนของเนินอกเท่านั้น แต่ก็ดูออกว่าหน้าอกใ
คำตอบนั้นทำให้จินชะงัก แล้วมุมปากหนาก็กระตุกยิ้มขึ้นอย่างพึงพอใจแวบหนึ่ง เพราะผู้ชายไทป์หมาป่า ก็คือไทป์ของเขา คนไทป์นี้จะชอบนอนดึก ตื่นสาย มีปัญหามากๆ เวลาที่ต้องตื่นเช้า จะมีพลังงานเหลือล้นมากๆ เวลากลางคืน เป็นคนชอบเก็บตัว มีความลึกลับ ไม่ค่อยเปิดเผยความรู้สึก มองโลกในแง่ร้าย ดุร้าย ปราดเปรียว
“O.O” ฮิเดโยะทำตาโตจนแทบถลน ริมฝีปากเผยอเล็กน้อยอย่างไม่รู้ตัว “เสียงใคร?” ไอมิเอะก็หรี่ตาถามด้วยความสงสัย “เพื่อนโยะเอง!” ฮิเดโยะพูดจบก็กลิ้งหลุน ๆ ลงจากโซฟาโดยไม่สนอะไรทั้งสิ้น แล้ววิ่งตู้มตรงไปยังประตูห้องอย่างกับมีปีกติดเท้า “ไหนเมื่อกี้บอกไม่มีเพื่อน?” ไอมิเอะย่นคิ้วท้วงเสียงเรียบ แต่คำตอบไ
“เดี๋ยวโยะพาไปอาบน้ำเอง!” ฮิเดโยะรีบเสนอพลางคว้ามือของจินแล้วลากไปทางห้องน้ำด้วยความกระตือรือร้น จินก็ไม่ขัดขืนเลยสักนิด แถมยังหัวเราะเบา ๆ ก่อนปล่อยให้ตัวเองถูกลากไปโดยไม่ยอมขืนแรงเลยแม้แต่น้อย ทั้งสองคนเหมือนเป็นคู่หูที่ซ้อมกันมาหลายรอบ เข้าขากันชนิดไม่ต้องมองตาก็รู้ใจ “โยะ!!” ไอมิเอะถึงกับร้อง
“จ...จะ...จุก...อื้อ!” อาการจุกตรงท้องน้อยเข้าเล่นงานอย่างหนัก มือบางกุมหน้าท้องของตัวเองเอาไว้ หวังจะช่วยผ่อนคลายอาการจุกตรงบริเวณท้องน้อยลงได้บ้าง แต่มันก็ช่วยอะไรไม่ได้เลย เพราะเขาดันแก่นกายเข้ามาอย่างแรง จนความแน่นลึกพุ่งขึ้นไปจนถึงท้องน้อย ราวกับจะทะลุถึงสะดือ ความเจ็บแล่นวาบขึ้นมาจนเธอจุกทวี







