Mag-log in“อ๊ะ…” ไอมิเอะสะดุ้งเจ็บเบา ๆ แม้เขาจะพยายามเบามือ แต่ว่าเขาเป็นคนมือหนัก จึงทำให้เธอเจ็บไม่น้อย “ขอโทษ” เสียงของจินแผ่วลงกว่าปกติ เขาค่อย ๆ ดึงหมอนมารองไว้ให้เธอนอนคว่ำได้สบายขึ้น “....” “เจ็บหน่อยนะ” เขาเตือนเบา ๆ ก่อนค่อย ๆ แตะสำลีลงบนแผล “อึก…” ไอมิเอะสะดุ้งทันที นิ้วเล็กกำผ้าปูที่นอนแน่น จ
“...ไม่ต้องเช็ดก็ได้” “....” ไอมิเอะชะงัก “เป็นแบบนี้ก็ยังน่ารักอยู่ดี” จินมองหน้าเธอนิ่ง ดวงตาคมอ่อนลงเล็กน้อย “.…” ไอมิเอะก็นิ่งไปเลย แม้แต่เสียงสะอื้นยังหยุด ใบหน้าค่อย ๆ แดงขึ้นทีละนิด จินก็ยกมุมปากขึ้นบาง ๆก่อนจะลูบหัวเธอเบา ๆ “ทีนี้หันหลังมา ฉันจะทำแผลให้” ไอมิเอะชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนจะค่
นิ้วเล็กกำชายเสื้อตัวเองแน่น แต่ครั้งนี้เธอไม่ได้ขยับหนี จินมองเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะปิดประตูรถ แล้วเดินอ้อมไปนั่งฝั่งคนขับ เขาเลือกขับรถเอง โดยไม่เรียกคนขับรถ โดยไม่พูดอะไรอีก เครื่องยนต์ถูกสตาร์ตขึ้น ไฟหน้ารถสว่างวาบกลางความมืด ลูกน้องหลายคนที่อยู่ด้านหลังรีบขึ้นรถอีกสองคันตามมา ก่อนขบวนรถจะค่อย
คุณพ่อยืนขวางอยู่หน้าประตู สีหน้าเต็มไปด้วยความโกรธ ไม่ยอมเปิดทางแม้แต่นิดเดียว จินเหลือบตามองเพียงนิด ก่อนจะเอ่ยออกมาสั้น ๆ “เคลียร์ทาง” น้ำเสียงเขาเรียบมาก เรียบเสียจนลูกน้องทุกคนรีบขยับตัวทันที “ช่วยหลีกทางด้วยครับ” “ฉันไม่หลีก” “….” “วางลูกสาวฉันลง” “….” จินมองว่าที่พ่อตานิ่ง นิ่งจนคุณปู่เ
บทที่ 261 “นายน้อยครับ!” เสียงหนึ่งดังแทรกขึ้นมา ก่อนลูกน้องของจินหลายคนจะวิ่งเข้ามาในบ้านอย่างรวดเร็ว แล้วรีบยืนคั่นกลางระหว่างทั้งสองฝ่ายทันที “นายน้อยครับ ใจเย็นก่อนครับ” “ถอยไป!” คุณพ่อของไอมิเอะตวาดลั่น พลางสาวเท้าเข้ามาอีกครั้ง “เอาลูกสาวฉันคืนมา!” “ขออภัยครับ” ลูกน้องคนหนึ่งก้มศีรษะลงเล็ก
“แก!” “คุณเอาแต่พูดเหมือนทำเพื่อเธอ แต่เคยถามเธอสักคำรึยังว่าเธอต้องการอะไร” “ฉันเป็นพ่อ!” “นั่นไม่ใช่เหตุผลให้คุณตัดสินชีวิตเธอแทนทุกเรื่อง” คุณพ่อของไอมิเอะกำหมัดแน่นขึ้นจนตัวสั่น จินก็จ้องกลับตรง ๆ ไม่มีแม้แต่ความคิดจะหลบสายตา “ผมจะบอกที่บ้านมาสู่ขอ ผมจะทำทุกอย่างให้ถูกต้องและผมจะไม่ยอม
“ขอดูหน่อย บวมแค่ไหน จะได้หายามาทาให้ถูก” “อึก อย่ามายุ่ง” “ทำไมดื้อแบบนี้” มือหนาจับปลายคางมนขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนจะฝังจมูกฟัดแก้มเธอรัวๆ อย่างมันเขี้ยวจัดเหมือนหมาป่าที่เจอลูกกระต่ายตัวนุ่มนิ่ม จนอดใจไม่ไหว เขากดริมฝีปากแน่นๆ ลงไปอีกฟอดใหญ่ จนเสียงหอมดังจุ๊บก้องในอากาศ พลางกอดเธอไว้แน่น แขนแกร่งล
บทที่ 74 “อยากเสียวรึยัง” “...ระ...เรายังไม่พร้อม” “จะพร้อมตอนไหน” มือหนาก็แหวกขอบแพนตี้ออก แล้วจับแก่นกายใหญ่ถูไถติ่งเกสรเบาๆ ทำเอาเธอสะดุ้งเฮือกอีกครั้ง “มาถึงขนาดนี้แล้ว ถ้าไม่ให้เยx จะปล้ำแล้วนะ” “...แกทำลงเหรอ” “คนเลว ทำได้ทุกอย่างที่อยากทำ” “...ยะ...ยังไม่ทำตอนนี้ได้ไหม....เรายังมีเรื
บทที่ 76 เธออยากจะถาม ว่าเขาทำแบบนี้กับเธอได้ยังไง แต่เสียงมันติดค้างอยู่แค่ในลำคอ เพราะมันเจ็บจนพูดไม่ออก จุกจนแม้แต่คำถามก็ไม่มีแรงจะเอ่ย ทั้งที่เธอรู้อยู่แล้วว่าเรื่องแบบนี้อาจเกิดขึ้น รู้อยู่แล้วว่าเขาแบดบอย เขาเลว เขาไม่เคยจริงจังกับผู้หญิงสักคน เธอรู้กิตติศักดิ์ความเจ้าชู้ของเขาอยู่แล้ว แต
“จ...จะ...จุก...อื้อ!” อาการจุกตรงท้องน้อยเข้าเล่นงานอย่างหนัก มือบางกุมหน้าท้องของตัวเองเอาไว้ หวังจะช่วยผ่อนคลายอาการจุกตรงบริเวณท้องน้อยลงได้บ้าง แต่มันก็ช่วยอะไรไม่ได้เลย เพราะเขาดันแก่นกายเข้ามาอย่างแรง จนความแน่นลึกพุ่งขึ้นไปจนถึงท้องน้อย ราวกับจะทะลุถึงสะดือ ความเจ็บแล่นวาบขึ้นมาจนเธอจุกทวี







