เข้าสู่ระบบ“หึ” จินหัวเราะในลำคอหนาเบาๆ แล้วดึงผ้าห่มลง “ซ่อนทำไม” “.…” “มองหน้าฉัน” “ไม่มอง” “ดื้อ” “ก็แกชอบแกล้งเรา…” จินมองคนบนเตียงนิ่งๆ ก่อนก้มลงจูบหน้าผากเธออีกครั้ง ทว่ามือหนากลับค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของตัวเองออกรวดเร็วแล้วสะบัดทิ้งลงข้างเตียง ก่อนจะแทรกตัวเข้ามาระหว่างขาเรียว สอดมือเข้าไปถกชุ
จินก็เพียงเหลือบมองเหตุการณ์ตรงหน้า มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะเบือนสายตาออก อย่างไม่ได้สนใจอะไรนัก ไอมิเอะที่เห็นเข้าเต็มตาก็อายจนหน้าแดงแปร๊ด รีบซุกใบหน้าหวานเข้าหากล้ามอกแกร่งของจินเพื่อบดบังสายตาตัวเองด้วยเขินแทนเพื่อน “เขินอะไร” “เราไม่ได้เขิน…” เสียงอู้อี้ดังออกมาจากอกเขา “แล้วทำไมไม่เงย
“บดเป็นใช่ไหม ก็คงเป็นแหละ ถ้าไม่เป็นก็คงไม่ท้องหรอก” คำพูดของเส้นด้ายจี้จุดเข้าจังๆ มีคนตัวโตนั่งอยู่ข้างๆ ไอมิเอะเลยแกล้งทำใจดีสู้เสือ ยืดตัวขึ้นนิดๆ แล้วทำเสียงเข้มใส่เพื่อนแก้เก้อ “พูดอะไรเนี่ย เงียบปากไปเลย” ทว่าความพยายามทำทรงเก่งต่อหน้าแฟนหนุ่มกลับโดนต้อนจนมุม เมื่อเจอเพื่อนตอกกลับทันควัน
“นี่ไม่ได้ล้อกันเล่นใช่ไหม?” เส้นด้ายหันไปมองไตเติลทันที “ไม่ให้พึ่งบารมีพ่อแม่ อีจินจะทำได้เหรอ” ยี่หวาขมวดคิ้ว “มันก็ไม่แน่หรอก อย่าปรามาสมันขนาดนั้น นี่อสุรกายหนุ่มนะ เรื่องที่คนอื่นมองว่ายาก แต่ถ้าถึงมือมันอาจไม่ใช่เรื่องยากอะไรก็ได้ เชื่อในมือมันเถอะ” แก้มยุ้ยเอ่ย ทำเอาไตเติลหันขวับไปมองแก้มย
“บอกกูสามวิ กูจะทำให้มึงสามชั่วโมงเลย อย่าร้องขอชีวิตก่อนล่ะ” “แค่สามชั่วโมงเองเหรอ น้อยไปไหม ขอสามวันติดแบบไม่พักเลยได้ไหม” “หมกมุ่นจังวะ จิตไม่ปกติ” “แม้ แรกๆ บอกชอบ พอหมดโปรโมชั่นบอกกูจิตไม่ปกติ มีคนอื่นแล้วรึไง” “หึ มึงดุขนาดนี้กูจะกล้ามีใคร” “ให้มันจริง ถ้ากูจับได้กูจะเอาปลาร้ายัดจิ๋มชู้รั
บทที่ 283 ไอมิเอะนั่งหันหลังให้ประตูห้องรับแขก สองมืออุ้มจูเนียร์ไว้บนตักพลางฟังแก๊งเพื่อนสาวเม้าท์มอยกันอย่างเพลิดเพลิน เสียงหัวเราะครึกครื้นทำให้เธอไม่ได้ยินเสียงฝีเท้าเบาหวิวของคนที่เพิ่งเดินเข้ามาเลยสักนิด กระทั่งเงาร่างสูงใหญ่ทอดทับลงมาจากทางด้านหลัง ไอมิเอะถึงได้เอะใจแล้วค่อยๆ เหลียวหน้าไปมอ
“ก็จริง” ยี่หวาก็พยักหน้าเห็นด้วย “อีกอย่าง คนที่จินเคยคบก็มีแต่ผู้หญิงแรง ๆ ทั้งนั้น ไอมิเป็นคนเงียบ ๆ พูดน้อย เถียงไม่สู้ใคร เผลอ ๆ โดนพวกอีแก่ยกพวกมารุมตบแบบไม่ทันตั้งตัวอีก” “แต่เรื่องนี้กูจะไม่ปล่อยให้เป็นแบบนี้แน่!” เส้นด้ายพูดอย่างหนักแน่น สายตาจริงจังเกินกว่าจะเป็นคำขู่เล่น “กูจะไปพูดกับจิ
“เฮ้ย” เสียงเดียวสั้น ๆ แต่หนักแน่นจนทำให้ทั้งกลุ่มชะงัก หันมาแทบพร้อมกัน “อะไรวะ?” กอล์ฟเงยหน้าขึ้นอย่างงุนงง “....” จินไม่ตอบ แต่ก้าวเข้าไปใกล้อีกก้าว สายตาคมกริบราวกับจะเฉือนคนตรงหน้าให้ขาดครึ่ง เฉพาะกอล์ฟเท่านั้นที่จินโฟกัส แววตาของจินไม่ใช่แค่ไม่พอใจ แต่มันคือสายตาของคนที่พร้อมจะฆ่า โดยไม่ม
“คำก็ทุเรศ สองคำก็ทุเรศ พวกมึงมาคาดหวังอะไรจากพวกกู หน้าพวกกูดูเป็นคนดีรึไง กูก็บอกอยู่ว่า Red flag” “หื่นได้ทุเรศมาก” ยี่หวาเอ่ย “กูจะบอกให้ก็ได้ ถ้าเป็นคนไทย คนที่หัวนมสีชมพูแบบที่ไอ้จินชอบ มันมี แต่มันน้อย ต้องเป็นพวกลูกครึ่ง หรือไม่ก็คนที่มีเชื้อสายจีน” “ไอมิก็ลูกครึ่ง” เส้นด้ายพูดพลางชำเลือง
“เฮ้ยยย อย่าเล่า! เดี๋ยวคืนนี้กูนอนไม่หลับ!” เส้นด้ายก็แทบสำลักน้ำ ทำให้ทั้งโต๊ะหัวเราะกันออกมาอีกครั้ง เสียงพูดคุยกลับมาคึกคักเหมือนเดิม เว้นก็แต่ไอมิเอะที่ยังแอบเหลือบมองจินเป็นระยะ กลัวว่าเขาจะขำเธอเหมือนคนอื่น แต่สิ่งที่เธอไม่รู้เลยคือ จินเองก็ยังไม่ได้ละสายตาไปจากเธอเหมือนกันและจินดูไม่สะทกสะท







