แชร์

EP 20 : หัวใจเต้นแรง

ผู้เขียน: โซลสตาร์ seoulstar
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-02-13 23:40:34

ตอนที่ 20 : หัวใจเต้นแรง

อ่าาา…

เมื่อเบียร์เย็น ๆ บาดลึกลงคอทำให้ชิลินต้องส่งเสียงความซ่าออกมาอย่าง
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • วิศวะหลงรักลูกสาวมาเฟีย   EP 24 : เป็นของฉันนะชิลิน NC18+

    ตอนที่ 24 : เป็นของฉันนะชิลิน NC18+สองชั่วโมงต่อมา...ตอนนี้เป็นเวลาสองทุ่มตรงทำให้ท้องฟ้าและบรรยากาศโดยรอบมืดสนิทอีกทั้งเม็ดฝนยังไม่มีทีท่าว่าจะเบาลงเลย ทำให้ชิลินกับดีเซลยังอยู่ที่เดิมในบ้านไม้หลังเก่า แต่ยังโชคดีที่มีตะเกียงน้ำมันอันเล็กจุดไฟให้แสงสว่างดีเซลจ้องมองคนตัวเล็กไม่วางตา ไม่ว่าเวลาไหนเธอก็ช่างดึงดูดสายตาเหลือเกิน ทรวดทรงองค์เอวมันยั่วยวนสายตาตลอดเวลา"โทรศัพท์แบตมาหมดอะไรตอนนี้" ชิลินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูหวังจะโทรบอกเพื่อนแต่ดันดับไปต่อหน้าต่อตา"พี่โทรบอกคนที่โรงเรียนหรือยังคะ""โทรแล้ว บอกให้พวกนั้นจัดการกิจกรรมต่อได้เลย ฝนหยุดแล้วค่อยพาเธอกลับ" ก่อนหน้านี้ดีเซลได้โทรบอกเพื่อนเพื่อไม่ให้ห่วงรวมถึงฝากบอกเพื่อนของเธอด้วย ถือว่ายังโชคดีที่ตรงนี้พอมีสัญญาณโทรศัพท์"แล้วเมื่อไหร่ฝนจะหยุด""ฉันไม่ใช่กรมอุตุ" ดีเซลตอบกลับคนตัวเล็ก และจ้องมองใบหน้าหวานที่ซีดเผือด อีกทั้งเธอยังนั่งกอดเข่าคล้ายกับคนหนาวแต่พยายามเก็บอาการ "หนาวหรือไง?""เปล่าซะหน่อย อากาศกำลังเย็นสบาย""หยุดปากเก่งแล้วเข้าไปนั่งในบ้าน ตรงนี้มันโดนละอองฝน""บ้านใครก็ไม่รู้ ไม่อยากเข้าไป" ถึงเธอจะไม่กลัวผี แต่พออย

  • วิศวะหลงรักลูกสาวมาเฟีย   EP 23 : ถ้าเป็นเมีย...

    ตอนที่ 23 : ถ้าเป็นเมีย…แกร่ก...ดีเซลจัดการปลดล็อกประตูบ้านไม้หลังเก่าหลังจากพากันเดินกลับมายังจุดเดิมและคนด้านในก็ยังร้องขอความช่วยเหลือทั้งที่ผ่านไปชั่วโมงกว่าแล้วทันทีที่เปิดออกทำให้เห็นหญิงสาวสามคนนั่งอยู่หน้าประตูด้วยสีหน้าและแววตาหวาดกลัว"พี่ดีเซล" แก๊งปีสามเรียกชื่อคนที่เข้ามาเปิดประตูให้ด้วยแววตาเป็นประกายเหมือนกับรอดชีวิตแล้ว แต่แล้วต้องแปลกใจเมื่อชิลินรุ่นน้องปีหนึ่งเดินเข้ามาแทนที่พี่ดีเซลและมองพวกเธอด้วยสายตาเรียบนิ่ง"เข้าใจความรู้สึกคนที่ถูกขังหรือยัง""หมายความว่าไง ฝีมือแกเหรอ" ทั้งสามคนยืนขึ้นและจ้องหาเรื่องเด็กสาวปีหนึ่งทันที"ฝีมือกูเอง" ดีเซลพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่แฝงไปด้วยความอำมหิต"พี่ดีเซลทำแบบนี้ทำไมคะ แบบนี้จงใจแกล้งพวกเราชัด ๆ หรือว่าร่วมมือกับรุ่นน้องแกล้งพวกเราเหรอคะ เรื่องนี้จะต้องถึงอธิการบดีของมหา'ลัย""ก็ลองดู กูก็มีหลักฐานที่พวกมึงแกล้งชิลินเหมือนกัน" สายตาคมกริบจ้องมองหน้าทุกคนด้วยสายตาคาดโทษ"พวกเราแกล้งอะไรชิลิน""หึ ตอแหลเสมอต้นเสมอปลาย น่าจะมาเปิดประตูให้พรุ่งนี้เช้า" ชิลินหัวเราะในลำคอกับคำพูดของรุ่นพี่ปีสาม"มั่นใจว่าจำไม่ได้ ถ้าให้ฉันร

  • วิศวะหลงรักลูกสาวมาเฟีย   EP 22 : ได้เวลาเอาคืน

    ตอนที่ 22 : ได้เวลาเอาคืน"ช่วยด้วย ใครอยู่ข้างนอกช่วยด้วย"เสียงดังขึ้นเรื่อย ๆ จนชิลินเริ่มแปลกใจและสงสัยกับเสียงที่คุ้นหู เธอเดินตามพี่ดีเซลมาถึงบ้านไม้หลังหนึ่งกลางป่า และได้ยินเสียงนั้นดังมาจากด้านในบ้าน และทันทีที่เธอกับพี่ดีเซลเดินมาถึงก็เจอกับแก๊งของเขาทั้งสามคนยืนอยู่ก่อนแล้ว"นี่มันอะไรกันคะ ทำไมถึงอยู่ที่นี่กันหมด""ถามไอ้ดีเซลเอาเอง พวกฉันทำตามคำสั่งมัน" พอร์ชตอบกลับและยกยิ้มมุมปาก"ขอบใจ ที่เหลือกูจัดการเอง""หมดประโยชน์ก็เฉดหัวพวกกูทิ้ง ถ้าไม่ได้พวกกูแผนนี้คงไม่สำเร็จ""แผนงั้นเหรอ?" ชิลินทวนคำพูดของพี่ฟีนิกซ์และมองใบหน้าคมคายของทุกคน ประกอบกับเสียงร้องขอความช่วยเหลือที่คุ้นหูทำให้ชิลินเริ่มเข้าใจบางอย่าง "แก๊งปีสามไม่เต็มบาทนั่นใช่ไหม""หัวเร็วดีนิ" โอโซนชอบใจความฉลาดของชิลิน"ไปได้แล้ว ปีหนึ่งน่าจะเดินไปรวมตัวกันหมดแล้ว" ดีเซลเอ่ยปากกึ่งไล่อีกหน“ปีหนึ่งก็ยืนหัวโด่อยู่นี่คนหนึ่ง” พอร์ชชี้ไปที่ชิลินแต่สุดท้ายทั้งสามคนพากันเดินออกจากบริเวณบ้านไม้กลางป่า และรู้ว่าการที่ดีเซลช่วยเหลือขนาดนี้คงเพราะมีความรู้สึกกับชิลินแต่ยังดึงมาด อีกอย่างเมื่อเช้าตอนอยู่บนรถบัสปีสี่ไม่จำเ

  • วิศวะหลงรักลูกสาวมาเฟีย   EP 21 : เด็กงอน

    ตอนที่ 21 : เด็กงอนณ โรงเรียนชุมชน จ.เชียงใหม่กลุ่มนักศึกษาปีหนึ่งมาถึงจุดหมาย บางคนกระตือรือร้นส่วนบางคนเพิ่งตื่นนอนทำให้ยังมีอาการเพลีย แต่ทุกคนก็พร้อมใจกันมาร่วมกิจกรรมรับน้องนอกสถานที่วันนี้ชิลินมองไปรอบ ๆ บ่งบอกว่าที่นี่ค่อนข้างทุรกันดาร และเป็นโรงเรียนแบบชาวบ้านจริง ๆ ส่วนมหา'ลัยที่เธอเรียนอยู่ในตัวเมืองค่อนข้างทันสมัย มีทุกอย่างครบ ต่างกับที่นี่อย่างสิ้นเชิง อย่างที่ทุกคนรู้ว่าไม่ใช่แค่รับน้องยังต้องช่วยเหลือปรับปรุงที่นี่ด้วย"แบ่งแถวเหมือนตอนรับน้องเพื่อเอากุญแจห้องไปเข้าพัก หนึ่งห้องจะนอนกันสิบคน""เป็นครั้งแรกที่เราจะได้นอนด้วยกันตื่นเต้น" พราวทำหน้าตื่นเต้นดีใจที่จะได้นอนกับเพื่อนใหม่"ทำเหมือนไม่เคยเข้าค่ายลูกเสือ""แหม ก็ตอนนั้นยังเด็กนิ อีกอย่างนี่ก็เป็นเพื่อนใหม่เลยแปลกใหม่" พราวตอบกลับระรินชิลินอมยิ้มให้กับเพื่อนทั้งสองคน กลุ่มของเธอมักเป็นแบบนี้เสมอ เหน็บกันบ้าง บ่นกันบ้าง แต่รักกันทั้งที่เพิ่งเจอกันที่มหา'ลัยนี้ไม่นานพวกเราถูกแบ่งเป็นกลุ่มละสิบคนเพื่อเอากุญแจมาไขห้องและเก็บของ ก่อนจะเตรียมตัวออกไปร่วมกิจกรรมด้านนอก ทุกคนต่างเลือกมุมของตัวเอง และในห้องนอนนี้ก็มี

  • วิศวะหลงรักลูกสาวมาเฟีย   EP 20 : หัวใจเต้นแรง

    ตอนที่ 20 : หัวใจเต้นแรงอ่าาา…เมื่อเบียร์เย็น ๆ บาดลึกลงคอทำให้ชิลินต้องส่งเสียงความซ่าออกมาอย่างลืมตัว"ขมก็ขม แต่ก็ซ่าเหมือนจะชื่นใจ อ่าาา…""หยุดทำเสียงแบบนั้น" ดีเซลบอกเธอด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง คนอื่นทำแบบนี้เขาไม่เคยคิดอะไร แต่พอเป็นชิลินแค่ได้ยินครั้งแรกเขาก็คิดไปไกล"ทำไมเหรอคะ ก็มันซ่าที่คอ พี่ไม่เคยดูซีรีส์เกาหลีเหรอเวลาเขากินโซจูกัน ส่วนใหญ่ก็ อ่าาา...กันทั้งนั้น""ชิลิน" ดีเซลกดเสียงต่ำเพราะตอนนี้กลางหว่างขาเริ่มก่อตัว ตอนแรกคิดว่าเธอแกล้งแต่พอดูจากสายตาเหมือนเธอไม่รู้ว่าเขากำลังหมายถึงเรื่องอย่างว่า บางมุมเธอก็ใสซื่อเกิน"ทำไมต้องทำเสียงดุด้วย""ว่าง ๆ ฉันจะเปิดหนังโป๊ให้ดู จะได้รู้ว่าทำไมฉันต้องบอกให้เธอหยุดทำเสียงแบบนี้""หนังโป๊..." ชิลินนึกตามคำพูดของพี่ดีเซลจนทำให้ดวงตากลมโตเบิกตาโพลงกับความคิดของเขา "พี่คิดไปไหนต่อไหนแล้วเนี่ย"ใบหน้าหวานเห่อร้อนจนแทบลุกเป็นไฟ ยิ่งคนตรงหน้ามองเธอตาไม่กะพริบทำให้ไรขนอ่อนลุกชูชัน"ก๋วยเตี๋ยวที่สั่งได้แล้วค่ะ" พนักงานมาเสิร์ฟและวางลงตรงหน้าทั้งสองคนดีเซลรีบก้มหน้าก้มตากินก๋วยเตี๋ยวตรงหน้า เช่นเดียวกันกับชิลินที่ก้มหน้าก้มตากินแทบไม่เง

  • วิศวะหลงรักลูกสาวมาเฟีย   EP 19 : ให้เข้ามาในห้อง

    ตอนที่ 19 : ให้เข้ามาในห้องช่วงเย็นของวันไม้แขวนเสื้อค่อย ๆ เกี่ยวกางเกงในชายสีขาวอย่างเก้ ๆ กัง ๆ ด้วยความรู้สึกขยะแขยงและน่ารังเกียจ ต่อให้เธอจะมีพี่ชายแต่พี่ชายของเธอไม่ได้ทำอะไรทุเรศแบบนี้ และไม่เคยเก็บกางเกงในให้พี่ชายมาก่อน เขาเป็นใครทำไมเธอต้องมาเก็บอะไรแบบนี้ให้ด้วย แต่ถ้าไม่เก็บเขาก็จะเข้ามาในห้องของเธอ“แล้วฉันเลือกอะไรได้”กางเกงในชายสีขาวถูกเกี่ยวด้วยไม้แขวนเสื้อและส่งตรงไปยังถุงกระดาษสีน้ำตาลที่อ้าปากกว้างอยู่ที่พื้น"เฮ้อ..." ชิลินถอนหายใจออกมาเมื่อกางเกงในของเขาเข้าไปในถุงเรียบร้อยแล้ว ทำให้มือเรียวเล็กคว้าเข้าที่หูหิ้วเพื่อเอาไปคืน "เวรกรรมอะไรของฉันก็ไม่รู้ ทำไมต้องมาเจอคนแบบเขา"ร่างเล็กอยู่ในชุดเสื้อผ้าสบาย ๆ เพียงกางเกงยีนขาสั้นกับเสื้อยืดสีขาวกำลังเดินออกจากห้องตัวเองแต่ก็ยังบ่นกับสิ่งที่รุ่นพี่ทำไว้ไม่หยุดเท้าเรียวเล็กเดินออกจากห้องและมุ่งตรงไปลิฟต์ ไม่นานประตูลิฟต์ก็เปิดออกและเป็นครั้งแรกที่เธอกดหมายเลขชั้นที่ไม่คุ้นเคยเพียงไม่ถึงนาทีเธอก็ขึ้นมายังชั้นแปดซึ่งเป็นชั้นของเขา และที่น่าแปลกอย่างน่าเหลือเชื่อห้องเขากับห้องเธอตรงกัน เธอรู้ตั้งแต่เขาบอกหมายเลขห้องแ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status