LOGINรุ่นพี่คณะวิศวะงั้นเหรอ…ขอให้เป็นรุ่นซีเคร็ทที่จุ่มเท่าไหร่ก็ไม่เจอ ฉันไม่อยากได้ซีเคร็ทตัวนี้
View Moreสวัสดีนักอ่านทุกคนนะคะ
โซลสตาร์มาให้ตามสัญญากับรุ่นลูกของแก๊งมาเฟีย
เรื่องนี้จะเป็นของลูกสาวคนเล็กของชาร์ล-อลินดา(พิษรักมาเฟีย) ใครที่ยังไม่ได้อ่านรุ่นพ่อสามารถไปอ่านกันได้นะคะ
อาจจะกระโดดไปแก๊งนั้นที แก๊งนี้ที แต่กลับมาแล้วน๊าาา ตามที่ทุกคนรอคอยและทักท้วงกันมาอย่างหนักหน่วง
คาดหวังว่าเรื่องสุดท้ายของแก๊งรุ่นลูกตระกูลมาเฟียจะทำให้ทุกคนชอบใจเหมือนรุ่นพ่อมาเฟียนะคะ
เรื่องนี้จะเป็นแนววิศวะ การเติบโตในรั้วมหา'ลัยของตัวละคร และเป็นกลุ่มแก๊งเพื่อนรัก
__________________________
เนื้อเรื่องไม่ปวดหัว ดราม่าพอกรุบกริบ เน้นกุ๊กกิ๊กและอารมณ์ดี อ่านไปยิ้มไปแน่นอนค่ะ
ใครชอบแนวหวานแหวว รักสดใสตามสไตล์มหา'ลัยแนะนำเรื่องนี้เลย
❌ไม่มีนอกกาย ❌ไม่มีนอกใจ
มาอ่านความแก่นแสบของลูกสาวมาเฟีย และความเจ้าเล่ห์ของรุ่นพี่วิศวะกันนะคะ
___________________________
แนะนำตัวละคร
ดีเซล อายุ 22 ปี เรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์ ปี 4
หัวหน้ารับน้องของคณะ รุ่นใหญ่สุด ทุกคนกลัวและไม่กล้าสู้หน้า
มาดนิ่ง โผงผาง เจ้าเล่ห์ และเห็นแก่ความถูกต้อง
แต่ถ้าได้เต๊าะใครแล้วมีใจละลาย
รูปร่างหน้าตา : ใบหน้าคมคาย หล่อ จมูกเป็นสันคม ความสูง 185 CM.
ชิลิน อายุ 19 ปี เรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์ ปี 1
ลูกสาวมาเฟียผู้ไม่ยอมคน กล้าได้กล้าเสีย และไม่ยอมถูกใครเอาเปรียบ กล้าพูดและกล้าด่า
เฟรชชีปีหนึ่งเข้าใหม่ ที่ต้องมาเรียนไกลถึง จ.เชียงใหม่
รูปร่างหน้าตา : ใบหน้าหวานรูปไข่ น่ารัก จมูกทรงหยดน้ำ ปากกระจับได้รูป ความสูง 162 CM.
------------------------------
คำโปรย : รุ่นพี่คณะวิศวะงั้นเหรอ…ขอให้เป็นรุ่นซีเคร็ทที่จุ่มเท่าไหร่ก็ไม่เจอ ฉันไม่อยากได้ซีเคร็ทตัวนี้
ตอนที่ 24 : เป็นของฉันนะชิลิน NC18+สองชั่วโมงต่อมา...ตอนนี้เป็นเวลาสองทุ่มตรงทำให้ท้องฟ้าและบรรยากาศโดยรอบมืดสนิทอีกทั้งเม็ดฝนยังไม่มีทีท่าว่าจะเบาลงเลย ทำให้ชิลินกับดีเซลยังอยู่ที่เดิมในบ้านไม้หลังเก่า แต่ยังโชคดีที่มีตะเกียงน้ำมันอันเล็กจุดไฟให้แสงสว่างดีเซลจ้องมองคนตัวเล็กไม่วางตา ไม่ว่าเวลาไหนเธอก็ช่างดึงดูดสายตาเหลือเกิน ทรวดทรงองค์เอวมันยั่วยวนสายตาตลอดเวลา"โทรศัพท์แบตมาหมดอะไรตอนนี้" ชิลินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูหวังจะโทรบอกเพื่อนแต่ดันดับไปต่อหน้าต่อตา"พี่โทรบอกคนที่โรงเรียนหรือยังคะ""โทรแล้ว บอกให้พวกนั้นจัดการกิจกรรมต่อได้เลย ฝนหยุดแล้วค่อยพาเธอกลับ" ก่อนหน้านี้ดีเซลได้โทรบอกเพื่อนเพื่อไม่ให้ห่วงรวมถึงฝากบอกเพื่อนของเธอด้วย ถือว่ายังโชคดีที่ตรงนี้พอมีสัญญาณโทรศัพท์"แล้วเมื่อไหร่ฝนจะหยุด""ฉันไม่ใช่กรมอุตุ" ดีเซลตอบกลับคนตัวเล็ก และจ้องมองใบหน้าหวานที่ซีดเผือด อีกทั้งเธอยังนั่งกอดเข่าคล้ายกับคนหนาวแต่พยายามเก็บอาการ "หนาวหรือไง?""เปล่าซะหน่อย อากาศกำลังเย็นสบาย""หยุดปากเก่งแล้วเข้าไปนั่งในบ้าน ตรงนี้มันโดนละอองฝน""บ้านใครก็ไม่รู้ ไม่อยากเข้าไป" ถึงเธอจะไม่กลัวผี แต่พออย
ตอนที่ 23 : ถ้าเป็นเมีย…แกร่ก...ดีเซลจัดการปลดล็อกประตูบ้านไม้หลังเก่าหลังจากพากันเดินกลับมายังจุดเดิมและคนด้านในก็ยังร้องขอความช่วยเหลือทั้งที่ผ่านไปชั่วโมงกว่าแล้วทันทีที่เปิดออกทำให้เห็นหญิงสาวสามคนนั่งอยู่หน้าประตูด้วยสีหน้าและแววตาหวาดกลัว"พี่ดีเซล" แก๊งปีสามเรียกชื่อคนที่เข้ามาเปิดประตูให้ด้วยแววตาเป็นประกายเหมือนกับรอดชีวิตแล้ว แต่แล้วต้องแปลกใจเมื่อชิลินรุ่นน้องปีหนึ่งเดินเข้ามาแทนที่พี่ดีเซลและมองพวกเธอด้วยสายตาเรียบนิ่ง"เข้าใจความรู้สึกคนที่ถูกขังหรือยัง""หมายความว่าไง ฝีมือแกเหรอ" ทั้งสามคนยืนขึ้นและจ้องหาเรื่องเด็กสาวปีหนึ่งทันที"ฝีมือกูเอง" ดีเซลพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่แฝงไปด้วยความอำมหิต"พี่ดีเซลทำแบบนี้ทำไมคะ แบบนี้จงใจแกล้งพวกเราชัด ๆ หรือว่าร่วมมือกับรุ่นน้องแกล้งพวกเราเหรอคะ เรื่องนี้จะต้องถึงอธิการบดีของมหา'ลัย""ก็ลองดู กูก็มีหลักฐานที่พวกมึงแกล้งชิลินเหมือนกัน" สายตาคมกริบจ้องมองหน้าทุกคนด้วยสายตาคาดโทษ"พวกเราแกล้งอะไรชิลิน""หึ ตอแหลเสมอต้นเสมอปลาย น่าจะมาเปิดประตูให้พรุ่งนี้เช้า" ชิลินหัวเราะในลำคอกับคำพูดของรุ่นพี่ปีสาม"มั่นใจว่าจำไม่ได้ ถ้าให้ฉันร
ตอนที่ 22 : ได้เวลาเอาคืน"ช่วยด้วย ใครอยู่ข้างนอกช่วยด้วย"เสียงดังขึ้นเรื่อย ๆ จนชิลินเริ่มแปลกใจและสงสัยกับเสียงที่คุ้นหู เธอเดินตามพี่ดีเซลมาถึงบ้านไม้หลังหนึ่งกลางป่า และได้ยินเสียงนั้นดังมาจากด้านในบ้าน และทันทีที่เธอกับพี่ดีเซลเดินมาถึงก็เจอกับแก๊งของเขาทั้งสามคนยืนอยู่ก่อนแล้ว"นี่มันอะไรกันคะ ทำไมถึงอยู่ที่นี่กันหมด""ถามไอ้ดีเซลเอาเอง พวกฉันทำตามคำสั่งมัน" พอร์ชตอบกลับและยกยิ้มมุมปาก"ขอบใจ ที่เหลือกูจัดการเอง""หมดประโยชน์ก็เฉดหัวพวกกูทิ้ง ถ้าไม่ได้พวกกูแผนนี้คงไม่สำเร็จ""แผนงั้นเหรอ?" ชิลินทวนคำพูดของพี่ฟีนิกซ์และมองใบหน้าคมคายของทุกคน ประกอบกับเสียงร้องขอความช่วยเหลือที่คุ้นหูทำให้ชิลินเริ่มเข้าใจบางอย่าง "แก๊งปีสามไม่เต็มบาทนั่นใช่ไหม""หัวเร็วดีนิ" โอโซนชอบใจความฉลาดของชิลิน"ไปได้แล้ว ปีหนึ่งน่าจะเดินไปรวมตัวกันหมดแล้ว" ดีเซลเอ่ยปากกึ่งไล่อีกหน“ปีหนึ่งก็ยืนหัวโด่อยู่นี่คนหนึ่ง” พอร์ชชี้ไปที่ชิลินแต่สุดท้ายทั้งสามคนพากันเดินออกจากบริเวณบ้านไม้กลางป่า และรู้ว่าการที่ดีเซลช่วยเหลือขนาดนี้คงเพราะมีความรู้สึกกับชิลินแต่ยังดึงมาด อีกอย่างเมื่อเช้าตอนอยู่บนรถบัสปีสี่ไม่จำเ
ตอนที่ 21 : เด็กงอนณ โรงเรียนชุมชน จ.เชียงใหม่กลุ่มนักศึกษาปีหนึ่งมาถึงจุดหมาย บางคนกระตือรือร้นส่วนบางคนเพิ่งตื่นนอนทำให้ยังมีอาการเพลีย แต่ทุกคนก็พร้อมใจกันมาร่วมกิจกรรมรับน้องนอกสถานที่วันนี้ชิลินมองไปรอบ ๆ บ่งบอกว่าที่นี่ค่อนข้างทุรกันดาร และเป็นโรงเรียนแบบชาวบ้านจริง ๆ ส่วนมหา'ลัยที่เธอเรียนอยู่ในตัวเมืองค่อนข้างทันสมัย มีทุกอย่างครบ ต่างกับที่นี่อย่างสิ้นเชิง อย่างที่ทุกคนรู้ว่าไม่ใช่แค่รับน้องยังต้องช่วยเหลือปรับปรุงที่นี่ด้วย"แบ่งแถวเหมือนตอนรับน้องเพื่อเอากุญแจห้องไปเข้าพัก หนึ่งห้องจะนอนกันสิบคน""เป็นครั้งแรกที่เราจะได้นอนด้วยกันตื่นเต้น" พราวทำหน้าตื่นเต้นดีใจที่จะได้นอนกับเพื่อนใหม่"ทำเหมือนไม่เคยเข้าค่ายลูกเสือ""แหม ก็ตอนนั้นยังเด็กนิ อีกอย่างนี่ก็เป็นเพื่อนใหม่เลยแปลกใหม่" พราวตอบกลับระรินชิลินอมยิ้มให้กับเพื่อนทั้งสองคน กลุ่มของเธอมักเป็นแบบนี้เสมอ เหน็บกันบ้าง บ่นกันบ้าง แต่รักกันทั้งที่เพิ่งเจอกันที่มหา'ลัยนี้ไม่นานพวกเราถูกแบ่งเป็นกลุ่มละสิบคนเพื่อเอากุญแจมาไขห้องและเก็บของ ก่อนจะเตรียมตัวออกไปร่วมกิจกรรมด้านนอก ทุกคนต่างเลือกมุมของตัวเอง และในห้องนอนนี้ก็มี





