บทที่ 776

“ทว่า เรื่องนี้เอิกเกริกถึงเพียงนี้ เป็นไปไม่ได้ที่น้องสิบแปดจะไม่รู้ ตอนนี้อาจจะส่งคนไปจัดการแล้วก็เป็นได้”

ฮ่องเต้หรี่พระเนตรลง

ฉู่หนิงไม่ได้ผู้รับผิดชอบเรื่องนี้ จะทราบเรื่องไวขนาดนั้นได้อย่างไร?

ขณะที่กำลังไตร่ตรอง หัวหน้าขันทีจ้าวหมิงก็เดินเร่งร้อนเข้ามาจากตำหนักข้าง กระซิบข้างพระกรรณฮ่องเต้

“ฝ่าบาท องค์ชายสิบแปดนำกองทัพม้าขาวไปขัดขวางรัชทายาทแคว้นจ้าวแล้วพ่ะย่ะค่ะ!”

ฮ่องเต้เลิกคิ้วขึ้น พระพักตร์เผยสีหน้าเข้าใจในบันดล

มิน่าเล่า ฉู่หมิงถึงเข้าวังมารายงานด้วยตัวเอง ที่แท้ก็อยากให้ฉู่หนิงกับรัชทายาทแคว้นจ้าวปะทะกัน

ฮ่องเต้จ้องมองฉู่หมิงอย่างลึกซึ้งปราดหนึ่งโดยไม่ตรัสอะไร

องค์ชายรองรู้สึกถึงแรงกดดันที่ปกคลุมลงมาทันที ใจสั่นกลัว รีบก้มหน้าเงียบ กลัวว่าเจตนาแฝงของตนจะถูกมองออก

บรรยากาศภายในตำหนักแปลกประหลาดขึ้นมา

ในตอนนี้เอง มีเสียงตะโกนดังมาจากนอกตำหนัก “ให้ข้าเข้าไป ขืนยังชักช้า รัชทายาทของข้าจะมีอันตรายถึงชีวิต!”

ฮ่องเต้ขมวดคิ้ว “ผู้ใดกำลังโหวกเหวกโวยวายอยู่ข้างนอก?”

ทหารรักษาพระองค์ด้านนอกเข้ามารายงาน “ทูลฝ่าบาท เสนาบดีกรมพิธีการแคว้นจ้าว เกิ่งเฉิงคังพ่ะย่ะค่ะ”

“ให้เขาเ