เข้าสู่ระบบแชร์
ไม่ใช่หน้าที่
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-13 19:30:24“มีอะไรให้น้ำช่วยบ้างคะ”
“อ้าว คุณน้ำตื่นแล้วเหรอคะ” ป้าลำดวนหันมายิ้มให้ สีหน้าบ่งบอกถึงความนอบน้อมและเอ็นดู
“ค่ะ ขอโทษนะคะ วันนี้น้ำตื่นสายไปหน่อย”
“ไม่เป็นไรค่ะ คุณน้ำเป็นคุณผู้หญิงของบ้านนี้ จะตื่นกี่โมงก็ได้” อ้อยพูดพลางพลิกไข่ดาวในกระทะ น้ำเสียงเป็นกันเอง ไม่ทันสังเกตเห็นแววตาที่ฉายความเศร้าออกมา
กุลจิรายิ้มรับ แต่ในใจกลับหนักอึ้ง
เธอเป็นเพียงคุณผู้หญิงในนาม…
จะกล้าทำตัวเยี่ยงสะใภ้ของตระกูลเศรษฐวินิจได้อย่างไร
หากไม่ใช่เพราะภวินท์ให้เกียรติเธอในฐานะ ‘ภรรยา’ เมื่ออยู่ต่อหน้าทุกคน คนรับใช้ในบ้านก็คงไม่ปฏิบัติกับเธอเช่นนี้
ทั้งที่ในความเป็นจริง เธอรู้ดีว่าบทบาทของตัวเองคืออะไร
“คุณน้ำออกไปรอข้างนอกดีกว่าค่ะ งานในครัวปล่อยให้เป็นหน้าที่ของป้ากับสองคนนี้ก็พอแล้วค่ะ” ป้าลำดวนเอ่ยขึ้น คล้ายตั้งใจเปลี่ยนบทสนทนา เมื่อสังเกตเห็นความผิดปกติบนใบหน้าของหญิงสาว
“น้ำพอทำกับข้าวได้นิดหน่อย ให้น้ำช่วยนะคะ” นิ่มเงยหน้าข
บทล่าสุด
สถานะภรรยานอกหัวใจ ไม่ใช่หน้าที่
“มีอะไรให้น้ำช่วยบ้างคะ”“อ้าว คุณน้ำตื่นแล้วเหรอคะ” ป้าลำดวนหันมายิ้มให้ สีหน้าบ่งบอกถึงความนอบน้อมและเอ็นดู“ค่ะ ขอโทษนะคะ วันนี้น้ำตื่นสายไปหน่อย”“ไม่เป็นไรค่ะ คุณน้ำเป็นคุณผู้หญิงของบ้านนี้ จะตื่นกี่โมงก็ได้” อ้อยพูดพลางพลิกไข่ดาวในกระทะ น้ำเสียงเป็นกันเอง ไม่ทันสังเกตเห็นแววตาที่ฉายความเศร้าออกมากุลจิรายิ้มรับ แต่ในใจกลับหนักอึ้งเธอเป็นเพียงคุณผู้หญิงในนาม…จะกล้าทำตัวเยี่ยงสะใภ้ของตระกูลเศรษฐวินิจได้อย่างไรหากไม่ใช่เพราะภวินท์ให้เกียรติเธอในฐานะ ‘ภรรยา’ เมื่ออยู่ต่อหน้าทุกคน คนรับใช้ในบ้านก็คงไม่ปฏิบัติกับเธอเช่นนี้ทั้งที่ในความเป็นจริง เธอรู้ดีว่าบทบาทของตัวเองคืออะไร“คุณน้ำออกไปรอข้างนอกดีกว่าค่ะ งานในครัวปล่อยให้เป็นหน้าที่ของป้ากับสองคนนี้ก็พอแล้วค่ะ” ป้าลำดวนเอ่ยขึ้น คล้ายตั้งใจเปลี่ยนบทสนทนา เมื่อสังเกตเห็นความผิดปกติบนใบหน้าของหญิงสาว“น้ำพอทำกับข้าวได้นิดหน่อย ให้น้ำช่วยนะคะ” นิ่มเงยหน้าข
สถานะภรรยานอกหัวใจ สัมผัสแสนร้าย
“ถ้าขืนคุณยังพูดอะไรอีก คืนนี้ผมจะไม่ให้คุณได้นอน”ชายหนุ่มเคลื่อนมือต่ำลงไป ข้อนิ้วไล้ลงบนเนินอกอิ่ม เรื่อยลงไปยังกึ่งกลางระหว่างทรวงอกกลมกลึงทั้งสองข้าง แก่นกลางกายปวดหนึบอยู่ในเป้ากางเกงกุลจิราสูดลมหายใจเข้าลึก ปลายนิ้วของเขาลากลงมายังแผ่นท้องแบนราบ“อ้าขาออก ผมเลียไม่ถนัด” ชายหนุ่มช่างครางต่ำในลำคอ นวลเนื้อที่เห็นเพียงรำไรเกลี้ยงเกลาหมดจด นิ้วเรียวยาวแยกส่วนนั้นของหญิงสาวออก“อ๊ะ!” ร่างเล็กบางสะดุ้ง แผ่นหลังแอ่นโค้งเมื่อถูกท่อนเนื้อแข็งขืนเคล้าคลึงตวัดวนตรงส่วนนั้นของตัวเองเจ้าสิ่งนั้นค่อย ๆ ล่วงล้ำเข้าไปในปากทางคับแคบ พลันหยาดน้ำหวานซึมซาบออกมาหญิงสาวสั่นสะท้านไปทั้งตัว รู้สึกเหมือนโลกหมุนคว้างตาพร่ามัว ภวินท์ยังใช้ส่วงหัวหยักบานมรีดเค้นน้ำหวานให้ซ่านซึมออกมาความกระหายใคร่ส่งให้ความหวิวหวามแล่นลิ่วไปทุกอณูร่างกายของทั้งคู่“อื้ออ” ในกายของหญิงสาวกระตุกวาบ ความซาบซ่านลุกลามไปทั่วทั้งตัว ข้างในท้องน้อยเสียวซ่าน กึ่งกลางกายสั่นระริก บีบรัดความเป็นชายของเขาแน่นเข้า“อ๊า!” คนที่ถูกตรึงมือทั้งสองเอาไว้ส่งเสียงครวญคราง ชายหนุ่มใช้ปลายนิ้วสัมผัสติ่งเนื้อที่บวมฉ่ำ ดวงตาเยิ้มฉ่ำของกุลจ
สถานะภรรยานอกหัวใจ สัมผัสกลางดึก...
ความอยากกระหายของเขายังไม่สิ้นสุดหากเป็นเมื่อก่อนเขาคงจะออกไปหาความสุขจากข้างนอก ใช้เงินซื้อผู้หญิงสักคนที่พร้อมจะปรนเปรอความใคร่ให้เขาพอใจทว่าค่ำคืนนี้จิตใจของเขากลับเอาแต่คิดถึงใบหน้าของคนที่อยู่ในห้องข้าง ๆภรรยาที่เขาใช้เงินซื้อมาเช่นกัน…เขาอยากผลักประตูเข้าไปในห้องนั้นให้ผู้หญิงคนนั้นทำหน้าที่ของตัวเองสายตาคมกริบตวัดไปทางประตูห้องที่ปิดอยู่ ชายหนุ่มวางแก้วเหล้าลงที่โต๊ะ ลูบปลายนิ้วกับขอบแก้วเสมือนว่าเขากำลังลูบไล้ผิวของเธออยู่ในขณะที่กุลจิราตกอยู่ในห้วงนิทรา ฝ่ามืออุ่นจัดของใครบางคนสอดเข้าไปใต้ผ่าห่มที่คลุมตัวเธออยู่ นิ้วนั้นค่อย ๆ เคลื่อนเข้าหาขาเรียวเล็ก สอดเข้าไปใต้เสื้อผ้าที่เธอสวมปลายนิ้วลูบโลมต้นขานวลเนียนแล้วแทรกสอดเข้ามา เคล้าคลึงเกสรอันอ่อนโยนที่ซ่อนซุกอยู่ในกลีบเนื้อละมุนกุลจิราลืมตาขึ้น รู้สึกได้ถึงขนอ่อนบนตัวที่กำลังลุกเกรียว หลังข้อนิ้วของใครคนนั้นสัมผัสกึ่งกลางเรียวขาเธออยู่“คุณภวินท์…!!” หญิงสาวเอ่ยออกมาด้วยความตกใจ ภายใต้แสงสลัวรางค่อย ๆ ปรากฎเป็นใบหน้าของเขา“แอร์ที่ห้องก็เย็นดีนี่แต่ทำไมตรงนี้ของคุณถึงร้อนขนาดนี้” น้ำเสียงของเขาแหบพร่า นิ้งเคล้าคลึงที่ส
สถานะภรรยานอกหัวใจ หมกมุ่น
กุลจิรานอนหลับไปแล้ว ทว่าภายในห้องที่อยู่เชื่อมติดกันมีเพียงประตูบานหนึ่งขวางกั้น ปรากฏร่างของชายหนุ่มนั่งอยู่บนโซฟาปลายเตียงหลังใหญ่สายตาคมกริบจดจ่ออยู่กับแก้วเหล้าสีอำพันในมือ แสงสีส้มจากโคมหัวเตียงสะท้อนประกายของสิ่งที่อยู่ในนั้นคล้ายเปลวไฟคุกรุ่นทว่าความร้อนแรงที่สุดกลับซ่อนลึกอยู่ในแววตาของชายหนุ่มเขากำลังทำอะไรอยู่กันแน่…แม้เป็นเพียงคำถามในความเงียบงัน แต่มันกลับดังก้องราวกับเสียงนั้นดังสะท้อนจากผนังทั้งสี่ด้านการทำให้ชีวิตผู้หญิงคนหนึ่งพังลงในชั่วข้ามคืนเขาไม่รู้สึกผิดจริง ๆ น่ะหรือมีวิธีการมากมายที่จะให้ครอบครัววงษ์เศวตชดใช้เงินก้อนนั้นแต่เขากลับเลือกวิธีที่โหดร้ายกับเธอเขาเลือกจะล่ามโซ่กุลจิราไว้กับตัวเอง ทั้งที่รู้ว่าผลที่จะตามมาคืออะไรแต่ก็ต้องยอมรับว่าร่างเปล่าเปลือยของกุลจิราน่าหลงไหลกว่าที่เขาคิดไว้มากเรือนร่างอรชรที่สั่นไหวใต้อาณัติของเขา ความนุ่มหยุ่นที่ติดตรึงอยู่ในความทรงจำของเขาตั้งแต่คืนแรกทุกอย่างของผู้หญิงคนนั้น ล้วนเป็นยาพิษที่เขาเต็มใจที่จะกลืนกินลงไป จนบางครั้งก็คิดว่าเงินห้าสิบล้านนั่น ‘น้อยไปเสียด้วยซ้ำ’ถ้าเทียบกับการได้ครอบครองกุลจิราใบหน้าหวา
สถานะภรรยานอกหัวใจ สัญญาณบางอย่างกำลังคลืบคลานเข้ามา
สิ่งที่กุลจิรารับรู้มาจากป้าลำดวนผ่านทางโทรศัพท์ สมชายต้องไปจัดการธุระเร่งด่วนให้กับภวินท์ป้าลำดวนไม่ได้อยากโกหกเธอแต่จำต้องทำตามคำสั่งของชายหนุ่มเขาคิดว่าเมื่อกุลจิราผิดหวังที่ไม่มีรถให้นั่งกลับบ้านสบาย ๆ เธอจะยอมลดศักดิ์ศรี มาขอกลับด้วยแต่เขาคิดผิด…ทั้งที่มีมีสิทธิ์และสามารถใช้ตำแหน่งภรรยาเมื่ออยู่ที่บริษัทในการนั่งรถคันเดียวกับเขากลับด้วยกันกุลจิรากลับเลือกจะทิ้งโอกาสนั้นภายใต้แววตาคมกริบที่มองมานั้นคล้ายมีความผิดหวังปะปน ก่อนจะหายวับไปราวกับมันไม่เคยมีอยู่กุลจิราช่างเป็นผู้หญิงอวดดีเท่าที่เขาเคยพบเจอมาและความอวดดีนี้ของเธอกำลังท้าทายความอดทนของเขาอยู่กุลจิรามองเห็นเมอร์เซเดสสีดำสนิทแล่นผ่านหน้าตัวเองออกไป แน่นอนว่าเธอจำได้ว่ารถหรูคันนี้เป็นของภวินท์เสี้ยววิวินาทีที่รถแล่นผ่านเธอมองเห็นเสี้ยวใบหน้าของชายหนุ่มเขาไม่แม้จะมองมาที่เธอ เหมือนตั้งใจขับผ่านเธอไปฝนยังคงโปรยปรายลงมาไม่หยุดเนื้อตัวของหญิงสาวเปียกชุ่มแนบไปกับลำตัว รู้สึกหนาวไปถึงกระดูกแต่กระนั้นก็ยังยิ้มออกมาขณะก้าวขาขึ้นไปบนรถประจำทางกุลจิราพาเนื้อตัวที่เปียกชุ่มเดินเดินไปตามตรอกซอกซอย โชคดีที่บ้านเศรษฐวินิจไม่ไ
สถานะภรรยานอกหัวใจ ระยะอันตราย
หญิงสาวผ่อนลมหายใจออกมา ยกมือขึ้นทาบอกแต่เมื่อมองเห็นเวลาที่นาฬิกาข้อมือ ความตั้งใจที่ต้องการได้รับคาเฟอีนเข้าสู่ร่างกายก่อนกลับไปทำงานต่อก็จบลงแค่นั้นกุลจิราผลักประตูออกมา สายตาสะดุดเข้ากับร่างสูงใหญ่ของซีอีโอหนุ่ม เขากำลังเดินตรงไปยังลิฟท์ที่สุดโถงทางเดินกุลจิราจำต้องก้าวตามหลังของอสูรร้ายไป เมื่อลิฟท์อีกตัวใช้งานไม่ได้ ยังอยู่ในระหว่างซ่อมแซมเธอกลับไปที่ห้องทำงานช้ามากแล้วแต่เท้าทั้งสองข้างยังคงก้าวไปข้างหน้าอย่างไม่รีบร้อน มองแค่ปลายรองเท้าของตัวเองแต่พอเงยหน้าขึ้นมาอีกครั้งก็ไม่พบเขาแล้วโล่งอกไปที…เธอยังกลัวว่าจะต้องใช้ลิฟท์ตัวเดียวกันกับเขาเมื่อกุลจิราก้าวเข้ามายืนในลิฟต์สายตากลับมองเห็นป้ายรองเท้าหนังมันปลาบ เธอเงยหน้าขึ้นมอง ดวงตาคู่นั้นจับจ้องมาที่เธออย่างเฉยชาเหมือนเช่นทุกครั้งร่างสูงใหญ่ล่ำสันยืนห่างออกไปเพียงก้าวเดียว กุลจิราถอยร่นไปด้านหลังหนึ่งก้าวพยายามควบคุมสติเมื่อกี้ตอนที่อยู่ในห้องประชุม เธอคงไม่ได้ทำอะไรให้เขาไม่พอใจหรอกนะรัศมีกดดันแผ่ซ่านออกมาจากชายหนุ่มทั้งคุกคามและปั่นป่วนหัวใจของเธอ คละเคล้ากับกลิ่นโคโลญอ่อนจาง กลิ่นจากร่างกำยำที่มอมเมาเธอในช่วงเวล
บางทีคุณอาจจะชอบ
ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว
เหวินเหยียนหน่วนหยู่205.0K views(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
ลำเจียก118.1K viewsบอสเหวินรีบตามเร็ว! คุณภรรยาค่าตัวสามหมื่นล้าน
ถานฉี56.0K viewsเมียขัดดอก
ชะนีติดมันส์84.1K viewsใต้อาณัติเรน Under the Rain
เอลยา295 viewsOBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์ (4P) NC20+
Beefy Cat45.0K viewsล้างหนี้แทนป้า อ้าขาน้ำกระเซ็น
Red_luna163 viewsดอกไม้ในมืออัคคี
พริมริน220 views
