สถานะภรรยานอกหัวใจ

สายลมเย็นเฉียบของปลายฤดูฝนพัดผ่านหน้าต่างบานสูงในคฤหาสน์หลังใหญ่ สัมผัสแผ่วเบากับผิวแก้มของหญิงสาวผู้ยืนเหม่อมองออกไปที่สวนหย่อมเจ้าของร่างเล็กสวมชุดเจ้าสาวสีงาช้างสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามกลืนก้อนสะอื้นที่เกาะอยู่ตรงลำคอให้จมหาย กุลจิราเลือกชุดเจ้าสาวจากร้านพรีเวตดิ้งด้วยตัวเอง แม้จะรู้ดีว่าไม่ใช่วิวาห์ที่วาดฝันไว้ เธอก็ยังอยากให้ตัวเองดูดีที่สุดในวันสำคัญของชีวิตความเงียบงันภายในห้องนอนของคฤหาสน์หลังใหญ่มีเพียงเสียงนาฬิกาบนผนังที่เดินเป็นจังหวะ รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ คำพูดชื่อชมเธอจากแขกเหรื่อในงานที่จัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ที่โรงแรมหรูในค่ำคืนที่ผ่านมา คงเป็นเพียงฉากละครฉากหนึ่งกุลจิรายังจำสายตาแขกในงานนับร้อยที่มองมายังเธอได้ดีบางคนยินดี หลายคนอิจฉา บ้างหัวเราะเยาะเมื่อลับจากสายตาเธอภวินท์ เศรษฐวินิจซีอีโอหนุ่มไฟแรง เจ้าของ PSW Asset Group บริษัทอสังหาริมทรัพย์ขนาดใหญ่ที่ไม่มีใครจะไม่รู้จักในเวลานี้ภวินท์เป็นเจ้าบ่าวของเธอ คนที่ยืนเคียงข้างเธอกลับทำตัวเย็นชาเสียจนกุลจิราอยากวิ่งหนีออกไปจากตรงนี้ หากไม่ติดว่าภวินท์คือคนที่ยื่นมือเข้ามาใช้หนี้ก้อนใหญ่ให้กับครอบครัวของเธอที่กำลังจะ

ดูก็รู้ว่าเขาคือผู้ล่า ไม่ใช่เหยื่อสองมือของกุลจิราทาบลงกับแผ่นท้องแข็งแรงอุดมด้วยกล้ามเนื้อ เธอย่อตัวลงกับพื้น ปลายนิ้วค่อย ๆ เลื่อนลงไป สาบเสื้อแยกออกกว้างกว่าเดิมใจของกุลจิราเต้นแรง กลืนน้ำลายอึกหนึ่งลงคอ ใบหน้างดงามผ่าวร้อนอย่างคนกระดากอาย เมื่อมองเห็นบางส่วนของความเป็นชายของจริงกับภาพในหนังโป๊ช่างให้ความรู้สึกที่ต่างกันหรืออาจเพราะชายหนุ่มตรงหน้าคือเขา ร่างกายของเธอถึงได้ตอบสนองไวเช่นนี้“ออกไปก่อนได้ไหมคะ ฉัน…ขอฉี่แป๊บนึงค่ะ” จู่ ๆ กุลจิราก็เกิดใจเสาะขึ้นมา ต้องการตั้งสติ ขอเวลาเตรียมตัวเตรียมใจอีกนิดน่า…“จะให้ผมออกไปทำไม ยังไงซะผมก็ต้องเห็นทุกอย่างที่เป็นของคุณอยู่ดี” น่าขัน คงไม่ใช่ว่าเธอเกิดใจเสาะหรืออยากถ่วงเวลาหรอกนะ“มันก็จริงแต่ว่า…” ไม่ทันจะได้ต่อรอง อุ้งมือแข็งแรงก็ตรึงด้านหลังท้ายทอยของหญิงสาว ดันปลายคางเรียวมนให้แหงนเงยขึ้นภวินท์บดริมฝีปากลงบนปากอ่อนนุ่ม หญิงสาวเม้มริมฝีปากไว้ ไม่ยอมเผยอออก กระทั่งถูกเขาบีบที่แก้ม“อ๊ะ!” ริมฝีปากอิ่มแยกแย้มออก ลิ้นสากร้อนแทรกสอดเข้ามารัดรึงเรียวลิ้นของเธอ ภวินท์ดูดปลายลิ้นเล็กแน่นเข้า จุมพิตของเขาดุดันขึ้นเรื่อย ๆหัวใจของกุลจิร

“ครางออกมาดังๆกว่านี้ ครางชื่อผมให้ดังกว่านี้ ให้สมกับที่ผมซื้อคุณมาด้วยเงินห้าสิบล้านหน่อย” สิ้นคำนี้ลิ้นร้อนระอุก็ดูดกลืนยอดปทุมถันสีชมพูระเรื่อเข้าไปในปาก ปลายลิ้นที่ชุ่มไปด้วยน้ำลายทั้งดูดทั้งดึงจนมันแข็งเป็นตุ่มไต ร่างบางสั่นสะท้านเกร็งไปทั้งตัว“อ๊า อื้อออ คุณภะ…ภวินท์ อ๊า…” เมื่อเป็นคำสั่งของเขากอปรกับที่ไม่อาจอดทนอดกลั้นเอาไว้ได้ กุลจิราก็ส่งเสียงครวญครางออกมา ความหวิวหวามรัญจวนเล่นงานเธออย่างหนัก ความเสียวซ่านฉีดพุ่งไปทั่วทั้งร่างกายและเหมือนมันจะเรียกร้องให้เขาทำมากกว่านี้“เสียงครางคุณโคตรลามกและมันทำให้ผมมีอารมณ์มากรู้ตัวไหม หืมมม” เขากระซิบเสียงพร่า แล้วยันกายขึ้นไปตอกตรึงความแข็งขึงเข้าไปในร่องคับอย่างเนิบนาบ สายตาจ้องมองไปยังจุดเชื่อมต่อสะโพกเพรียวตอกตรึงเข้าใส่ความนุ่มของหญิงสาวไม่หยุดร่างกายทุกส่วนของกุลจิราตอบสนองเขาอย่างน่าอายเธอไม่มีสิทธิ์จะทักท้วงหรือบอกให้เขาหยุดเขาใช้หนี้ให้ครอบครัวเธอตั้งห้าสิบล้าน เธอก็สมควรจะทำให้เขาพอใจถึงจะถูกหญิงสาวจ้องมองเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่าย เสี้ยวหนึ่งของความคิด คาดหวังว่าอยากเห็นความอ่อนโยนจากดวงตาคู่นั้นแต่มันก็ไม่มีอยู่เลยแม

“แต่งงานได้คืนเดียวก็กล้าขนาดนี้แล้วเหรอ” น้ำเสียงทุ้มต่ำคล้ายกระซิบแต่แฝงไปด้วยแรงกดดัน “ดูท่าว่าเมื่อคืน…เจ้าบ่าวของคุณคนนั้นจะใจดีกับคุณไปหน่อยนะ” สายตาคมกริบที่ทอดมองมาไม่ใช่เพียงตำหนิ หากแต่เป็นการข่มขู่เธออยู่กราย ๆ คล้ายกำลังบอกว่าคืนนี้เธอต้องไปทำหน้าที่ ‘เมียบนเตียง’ ให้ดีและต้องดียิ่งกว่าเมื่อคืน ใบหน้าของหญิงสาวผ่าวร้อนขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ความซ่านสยิวแบบเดียวกับในตอนนั้นพุ่งทะยานลงไปยังกึ่งกลางลำตัวของเธอ ภาพตอนที่เธอกับภวินท์อยู่บนเตียงด้วยกันในค่ำคืนที่ผ่านมาฉายชัดขึ้นมาอีกครั้ง “คุณเด็ดกว่าที่ผมคิดไว้อีกนะแต่แค่นี้ยังทำให้ผมพอใจไม่ได้หรอก” เขาใช้ปากงับใบหูเธอ ขบเลียอย่างเอร็ดอร่อยราวกับว่ารสชาติของมันหวานหอมไม่แพ้ส่วนอื่น ๆ ของเธอ เอวสอบกระแทกกระทั้นเข้าหาความคับแน่น เนื้อตัวของกุลจิราสั่นเทาเมื่อถูกความกระสันเสียวซัดสาดใส่อย่างหนักหน่วงตั้งแต่ครั้งแรก เธอกระตุกเกร็ง ส่วนอ่อนไหวตอดรัดท่อนเอ็นร้อนเป็นจังหวะ ชายหนุ่มเร่งความเร็วเข้าหาความคับแน่นหลายครั้งก่อนจะรูดดึงเกราะป้องกันที่เต็มไปด้วยน้ำสีขุ่นขาวปนสีแดงจาง ๆ ที่บ่งบอกว่ากุลจิรายังไม่เคยผ่านชายใดมาก่อนโ

โถงทางเดินผู้บริหารชั้นสูงสุดเงียบสงัดเสียจนกุลจิราได้ยินเสียงลมหายใจของตัวเองเจ้าของร่างเล็กหยุดยืนที่หน้าห้องทำงานของภวินท์เธอยืนอยู่อย่างนั้นครู่หนึ่งเมื่อต้องการเรียกความเชื่อมั่นนับแต่วันที่ก้าวเท้าเข้ามาเหยียบ PSW Asset Group จวบจนตอนนี้ ยังไม่มีสักครั้งที่เธอจะคาดเดาความคิดของภวินท์ได้“น้ำจ๊ะ ท่านประธานให้ไปพบที่ห้องทำงานตอนนี้เลย” เสียงของหัวหน้าแผนกที่เธอประจำอยู่ห้านาทีก่อนหน้านี้ยังดังก้องอยู่ในหัวคุณเมธีจะทำหน้าที่เป็นผู้ถ่ายทอดคำสั่งหรือการมอบหมายงานของภวินท์ผ่านหัวหน้าแผนกนั้น ๆ หรือตัวพนักงานโดยตรงดังนั้นสิ่งที่จุฑามาศ หัวหน้าฝ่ายวางแผนและการตลาดของบริษัทในวัยสี่สิบปลาย ๆ เดินมาบอกกุลจิราที่โต๊ะทำงาน ก็คงจะเป็นการติดต่อผ่านทางโทรศัพท์จากคุณเมธีอย่างไม่ต้องสงสัยตอนนั้นหัวใจของกุลจิราเต้นผิดจังหวะเล็กน้อย หญิงสาวจำใจต้องวางมือจากงานตรงหน้า สูดลมหายใจลึกเข้าเมื่อต้องมาหยุดยืนยังชั้นผู้บริหารแห่งนี้วันนี้เธอไม่ใช่เพียงพนักงานที่ทำผลงานดีเด่นติดต่อกันสี่ปีอีกต่อไปบนใบหน้าของเธอสลักคำว่า ‘ภรรยาท่านประธาน’ เอาไว้ด้วยเบิ่อเริ่มไม่ว่ากุลจิราจะกระดิกตัวทำอะไร ย่อมถูกสาย