บทที่ 5 ชอบไหม

“ไอ้เฟยมึงจะทำบ้าอะไร ปล่อยกูนะโว้ย!!”

“อย่าดิ้นสิครับ...ขอผมดูหน่อยนะว่าด้านหลังของคุณ มันสวยมากขนาดไหน”

เฟยพูดแกมดุเล็กน้อยก่อนจะฉีกยิ้มยียวน ส่งให้คนที่นอนดิ้นร้องโวยวายว่าตัวเองอยู่ ก่อนจะก้มกลับลงมาสนใจสิ่งที่ยั่วยวนตรงหน้าต่อ ริมฝีปากบางค่อย ๆ อ้าออกแล้วส่งลิ้นร้อนของตัวเอง แตะเลียช่องทางรักที่ปิดสนิทอย่างอดใจไม่ไหว

“อึ้กก!...ไอ้เฟย! ไอ้เวร!...กูบอกให้หยุดไง อื้ออ!”

เอริคสะดุ้งเฮือกร่างกายเกร็งไปทั้งตัว เมื่อรับรู้ถึงริมฝีปากนุ่มและลิ้นร้อน ที่กำลังดูดเลียช่องทางด้านหลังของตัวเองอยู่ เอริคพยายามขยับดิ้นหลบหนีสัมผัสร้อน พร้อมร้องด่าเฟยไปด้วย

บาร์เทนเดอร์หนุ่มไม่สนใจเสียงร้อง จับขาทั้งสองข้างไว้แน่น ก่อนจะส่งลิ้นร้ายสอดลึกเข้าไปในรูรักตรงหน้า ดูดเลียภายในรูอย่างตะกละตะกลาม ทั้งยังจงใจขยับลิ้นเข้าออกไปมารัว ๆ จนทำให้คนที่ถูกปลุกเร้าช่องทางด้านหลังเป็นครั้งแรก ส่งเสียงร้องครางออกมาอย่างห้ามไม่ได้ เอริคจิกเท้าบิดเกร็งไปมา เพื่อระบายความทรมานที่อีกฝ่ายพยายามมอบให้อย่างทนไม่ไหว

เอริคนอนกัดฟันพร้อมส่ายหน้าไปมาอยู่บนเตียง เมื่ออยู่ ๆ ร่างกายมันก็ร้อนวูบวาบไปหมด นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับร่างกายของเขากันนะ ร่างกายของเขาคงไม่ได้มีอารมณ์ร่วมกับการกระทำบ้า ๆ ของไอ้จีนหื่นนี่หรอกนะ ความคิดในหัวของเอริคเวลานี้มันตีกันไปหมด แต่ยังไม่ทันหาคำตอบให้ตัวเองได้ เอริคก็ต้องสะดุ้งตกใจอีกครั้ง เมื่ออยู่ ๆ มือเรียวยาวของบาร์เทนเดอร์หนุ่ม ก็เอื้อมขึ้นมาลูบคลำแท่งเนื้อตรงหว่างขาของเขาแบบไม่ทันได้ตั้งตัว

“อื้ออ! เอามือของมึงออกไป ไอ้เฟย! อื้ออ!”

เอริคร้องห้ามออกไปเสียงดังลั่น ใบหน้าหล่อแดงร้อนด้วยความโกรธ เมื่อถูกมือร้ายลูกคลำแท่งเนื้อของตัวเองอย่างวิสาสะ

เฟยไม่สนใจคำพูดของเอริคจับลูบแท่งเนื้อใหญ่ของอีกฝ่ายไปมา ก่อนจะชักรูดขึ้นลงเป็นจังหวะ ส่วนปากและลิ้นก็ยังคงขยับทำงานกันอย่างต่อเนื่องไม่หยุด เอริคที่ถูกจู่โจมจุดอ่อนไหวทั้งด้านหน้าด้านหลัง ก็ดิ้นพล่านอยู่บนที่นอนด้วยความทรมาน เมื่อความรู้สึกเสียวซ่านที่เฟยมอบให้ มันได้แผ่กระจายไปทั่วทั้งร่างของเขา อย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน

สุดท้ายร่างกายที่ถูกปรนเปรอปลุกเร้าจนความเสียวซ่าน แผ่กระจายไปถึงขีดสุดก็ทนต่อไปไม่ไหว เอริคกระตุกเสร็จสมปล่อยน้ำสีขุ่นออกมา จนเลอะเปียกเต็มหน้าท้องของตัวเองในเวลาสั้น ๆ  

"เวรเอ้ย!!" เสียงสถบดังออกมาจากปากของเอริคด้วยความรู้สึกเจ็บใจ เมื่อร่างกายของตัวเอง ถูกอีกฝ่ายปลุกเร้าจนปลดปล่อยออกมาอย่างง่ายดาย จนรู้สึกอับอายมากอย่างบอกไม่ถูก

“ชอบไหมครับ”

เฟยเงยหน้าขึ้นจากหว่างขา แล้วขยับตัวเข้าไปใกล้คนนอนหอบหายใจอยู่ ก่อนจะค่อย ๆ โน้มใบหน้าพูดกระซิบถามที่ข้างหูด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง

“กู จะ ฆ่า มึง”

เอริคที่นอนสูดอากาศเข้าปอดอยู่นั้น ก็พูดขึ้นอย่างอาฆาต ใบหน้าคมแดงก่ำเขาทั้งรู้สึกโกรธ ทั้งรู้สึกอับอาย

คอยดูนะถ้าเขาหลุดไปได้เมื่อไหร่ เขาจะทำให้ไอ้จีนบ้านี่ ทรมานมากกว่าเขาเป็นร้อนเท่าพันเท่าเลย

“ครับบบ...ผมรู้แล้ว” เฟยลากเสียงยาวตอบกลับอย่างไม่สะทกสะท้าน หึหึ ถ้าเขากลัวตายจริงก็คงจะไม่มาอยู่สภาพนี่หลอกจริงไหม

พอเฟยพูดจบก็ยกยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมาอีกครั้ง ก่อนจะยกมือข้างหนึ่งขึ้นมาลูบไล้ไปทั่วแผ่นอก แล้วค่อย ๆ เลื่อยลงต่ำมาทีละนิด จนมาถึงหน้าท้องลอดสวย ที่เปรอะเปื้อนเต็มไปด้วยน้ำรักเมื่อครู่ เฟยถูมือไปมาจนน้ำรักเปียกชุ่มไปทั่วทั้งฝ่ามือ เอริคชำเลืองตามองการกระทำเฟย ก็แทบจะหยุดหายใจร่างกายรู้สึกสั่นสะท้านไปหมด เพราะภาพตรงหน้ามันช่างดูคุ้นเคยราวกับเห็นตัวเองในอดีต แต่ครั้งนี้มันต่างออกไปเพราะคนที่ทำไม่ใช่เขา เอริครู้ดีว่าเฟยกำลังทำอะไร และจะทำอะไรต่อจากนี้

“ไอ้เฟย พวกเรามาคุยกันดี ๆ ก่อนไหม ฉันสัญญาถ้านายปล่อยฉันไปตอนนี้ ฉันจะไม่ทำอะไรนายก็ได้ ตกลงไหม”

เอริคพยายามปรับเสียงให้อ่อนลง แล้วเอ่ยพูดต่อรองกับคนตรงหน้าออกไปอีกครั้ง เพื่อให้เฟยหยุดทำเรื่องน่าอายสักที ตอนนี้เอริคไม่ขออะไรมาก ขอแค่ให้เฟยหยุดการกระทำทุกอย่างเพียงเท่านั้น ต่อจากนี้เขาก็จะยอมทำเป็นลืมเรื่องทั้งหมดก็ได้ ขอแค่อีกฝ่ายยอมหยุดก็พอ

“หึหึ เอาไงดีละครับ พอดีว่าผมอยากตายคาอกของคุณมากกว่านี่นา”

เฟยหัวเราะในลำคออย่างเยอะหยัน เมื่อได้ยินคำพูดของเอริค ก่อนจะเอ่ยพูดบอกกลับไปตามที่ตัวเองรู้สึกในเวลานี้

เรื่องทุกอย่างมันมาไกลเกินกว่าที่จะหยุดมานานแล้ว เฟยคิดว่าเรื่องนี้เอริคก็หน้าจะรู้ดีกว่าใคร อีกอย่างถึงเอริคจะบอกว่าจะไม่ฆ่าเขาในตอนนี้ แต่ใครจะรู้ว่าพอลงจากเรือไปแล้ว เจ้าของคาสิโนอย่างเอริคจะไม่ให้คนมาตามฆ่าเขาอีกครั้งจริงไหมล่ะ

เพราะฉะนั้น...

ตอนนี้ขอเขาสนุกกับเรือนร่างตรงหน้านี้ให้เต็มที่ก่อนก็แล้วกันนะ

“ไอ้เฟ...อึ้กก!...จะ เจ็บ...อื้ออ!”

พอเอริคได้ยินแบบนั้นก็ยิ่งโกรธมากขึ้นกว่าเดิม แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้พ้นคำด่าใส่อีกฝ่าย ก็ต้องกัดฟันกรอดเพื่อปิดเสียงร้องที่น่าอายของตัวเองไว้ซะก่อน เมื่ออยู่ ๆ เอริคก็รู้สึกเจ็บจี๊ดที่ช่องทางด้านหลัง จนสะดุ้งเฮือกดวงตาเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ

นิ้วเรียวสวยที่ชุ่มไปด้วยน้ำสีขุ่นของเฟย สอดกระแทกเข้ามาในรูเล็กทีเดียวจนสุดข้อ ทำให้ร่างกายของคนถูกกระแทกบิดเกร็งด้วยความเจ็บ ใบหน้าหล่อคมเหยเกแทบไม่เป็นรูป ดวงตาทั้งสองข้างมีน้ำตาเล็ดออกมา เพราะช่องทางด้านหลังของเอริคยังไม่เคยถูกใครรุกล้ำมาก่อน มันเลยทำให้รู้สึกอ่อนไหวกับสัมผัสพวกนี้มากกว่าปกติ

“ตรงนี้มันแน่นมากเลยนะครับ ใส่ไปแค่นิ้วเดียวเองนะเนี่ย”

เฟยสอดนิ้วแช่อยู่ในช่องคับแคบคาไว้ เพราะถูกด้านในรัดนิ้วของเขาจนขยับแทบไม่ได้ ก่อนจะก้มลงกระซิบหยอกล้อที่ข้างหูของเอริคไปด้วยน้ำเสียงยียวน

ริมฝีปากบางอ้าขบเม้มลงไปที่คอของอีกฝ่าย ก่อนจะเริ่มซุกไซร้ดูดกัดวนเวียนอยู่แถวซอกคออย่างเอาแต่ใจ ส่วนมืออีกข้างที่วางก็ไม่อยู่นิ่ง ลูบไล้ฟอนเฟ้นไปทั่วร่าง บีบเคล้นอกแน่นทั้งสองข้างเล่นไปมา เพื่อปลุกเร้าอารมณ์ช่วยให้ช่องทางรักที่ตอดแน่นผ่อนคลายเร็วขึ้น

หึหึ คอยดูนะ อะไรที่เอริคเคยสั่งห้ามไว้ คืนนี้เขาจะทำให้หมดเลย

“เวรเอ๊ย!...กูจะฆ่ามึง ได้ยินไหม กูจะฆ่ามึง ไอ้เฟย!”

เอริคตะโกนร้องขู่ออกมาเสียงดังลั่นห้อง ร่างกายก็พยายามดิ้นขัดขืนสุดแรง เมื่อรู้สึกเจ็บจี๊ดแถวคอหลายจุด ส่วนช่วงล่างก็ถูกนิ้วของเฟยสอดคาอยู่ จนรู้สึกอึดอัดไปหมด

“ครับบบ...ผมได้ยินแล้ว” ใบหน้ายิ้มระรื่นเงยขึ้นมองคนพูดขู่ ก่อนจะตอบกลับไปอย่างไม่สะทกสะท้านกับสิ่งที่ได้ยิน

เฟยเลื่อนริมฝีปากของตัวเองลงมาที่แผงอกหนา แล้วค่อย ๆ อ้าปากดูดดึงยอดอกตรงหน้าอย่างหิวกระหาย จนมันเป็นรอยแดงและเริ่มแข็งขึ้น ทำให้รู้ได้ทันทีว่าร่างกายของคนที่นอนอยู่ เริ่มตอบสนองและมีอารมณ์ร่วมกับตัวเองขึ้นมาบ้างแล้ว

เฟยเห็นว่าร่างกายของเอริคเริ่มปรับตัวผ่อนคลายลงบ้างแล้ว ก็เลยค่อย ๆ ขยับนิ้วที่สอดคาไว้อย่างเนิบช้า ก่อนจะเริ่มขยับเร่งจังหวะเร็วขึ้นทีละนิด พร้อมเพิ่มจำนวนนิ้วจากหนึ่งเป็นสอง จากสองเพิ่มเป็นสาม เพื่อเบิกทางให้รูเล็ก เตรียมตัวรับศึกใหญ่ข้างหน้า

“อื้ออ...อื่ออ” เอริคส่งเสียงอื้ออึงในลำคอ ร่างกายบิดเกร็งขยับขึ้นลงตามแรงกระแทกของนิ้ว

ริมฝีปากหนาพยายามสูดลมหายใจเข้าออกถี่ ๆ มือทั้งสองข้างที่ถูกมัดไว้กำหมัดแน่นจนเจ็บ เพื่อระบายความรู้สึกเจ็บและทรมาน ที่มันกำลังก่อตัวขึ้นในร่างกายของเขาไม่หยุด

“ชอบไหมครับ ผมตั้งใจทำสุดความสามารถเลยนะเนี่ย”

เฟยเงยหน้ามองใบหน้าแดงก่ำ ที่บิดเบี้ยวอย่างพอใจกับผลงานของตัวเอง ก่อนจะพูดเย้าหยอกกลับไปอย่างไม่เกรงกลัว ส่วนมือก็กดกระแทกเร็วขึ้นอีกหนึ่งระดับ อย่างจงใจแกล้งอีกฝ่ายไปด้วย บอกเลยเวลานี้ยิ่งเฟยได้เห็นใบหน้าโกรธเกรี้ยวของเอริค เขาก็ยิ่งอยากแกล้งมากขึ้น ให้สมกับความเอาแต่ใจของเจ้าตัว ดูสิต่อไปยังจะกล้าบังคับให้ใครนอนเดียวอีกไหม

“ไป ตาย ซะ แล้วก็เอาปากกับนิ้วของมึงออกไปห่าง ๆ ตัวกูด้วย” พอเอริคได้ยินคำพูดของเฟยแบบนั้น ก็อดพูดว่ากลับไปไม่ได้

“พูดไม่เพราะอีกแล้วนะครับ”

เฟยกระตุกยิ้มร้ายขึ้น ก่อนจะกระแทกนิ้วเข้าไปในร่างของเอริคแรง ๆ แล้วจากนั้นก็ค่อย ๆ งอนิ้วกระทุ้งเสยแรง ๆ ไปอีกสองสามที เพื่อเป็นการลงโทษคนตรงหน้าที่ชอบด่าตัวเอง 

“อ๊ะ!...อื้ออ...อ้าาส์ เวรเอ๊ย!”

เอริคสะดุ้งเฮือกกับแรงกระแทกที่ได้รับ มันเหมือนมีกระแสไฟฟ้าแล่นผ่านไปทั่วร่าง จนเขาอดส่งเสียงร้องครางออกมาไม่ได้ ร่างกายสั่นระริกร้อนวูบวาบขึ้นจนทนแทบไม่ไหว ไม่นานเขาก็กระตุกเกร็ง แล้วก็ฉีดน้ำขาวขุ่นออกมาอีกครั้งอย่างอดไม่อยู่

“อยากให้ผมเอานิ้วออก เพราะต้องการให้ผมเอาอย่างอื่นใส่แทนใช่ไหมครับ” เฟยชักนิ้วออกอย่างช้า ๆ ก่อนจะเอ่ยพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงแหบพร่า แล้วยกยิ้มมุมปากขึ้นอย่างยียวน

เอริคนอนหอบหายใจอย่างหมดเรี่ยวแรง เมื่อตัวเองถูกทำให้เสร็จเป็นครั้งที่สอง ดวงตาคู่คมแอบชำเลืองมองคนด้านบนเล็กน้อย ก็เห็นว่าอีกฝ่ายก็กำลังจ้องมองมาทางตัวเองอยู่เหมือนกัน มันเป็นสายตาของสัตว์ป่าที่หิวกระหาย สายตาที่พร้อมกลืนกินเขาอยู่ตลอดเวลา เอริคเห็นแบบนั้นก็รีบเบือนหน้าหนีไปทางอื่นทันที

บ้าเอ๊ย!!...เขาไม่น่าไปยุ่งกับไอ้จีนบ้านี่ตั้งแต่แรกเลยจริง ๆ ไม่งั้นเขาคงไม่ต้องมาอยู่ในสภาพนี้...

แต่

อยู่ ๆ ร่างของเอริคที่กำลังนอนด่าตัวเองนั้น ก็ถูกจับพลิกให้นอนคว่ำ พร้อมถูกจับสะโพกให้ยกลอยขึ้นเล็กน้อย แล้วก็มีเสียงกระซิบพูดดังอยู่ที่ข้างหูของตัวเอง

“ไม่ต้องกลัวนะครับ ผมสัญญาว่าจะทำเบา ๆ โอเคไหมครับ”