Home / วาย / สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด / ตอนที่ 4/2: รอยยิ้มของท่านประธาน

Share

ตอนที่ 4/2: รอยยิ้มของท่านประธาน

last update publish date: 2026-11-20 14:01:07

“แต่แกเป็นลุง! หัดเล่นกับหลานบ้าง แกจะเก๊กหน้าตึงไปถึงไหน เดี๋ยวหลานก็กลัวหรอก... ฝากด้วยนะเหนือ ถ้ากรณ์มันดุอิ่ม เราก็ฟ้องพี่ได้เลย” คุณพิมพ์หันมาขยิบตาให้น้ำเหนือ ก่อนจะก้าวขึ้นรถแล้วขับออกไป

เมื่อรถของพี่สาวพ้นรั้วบ้านไปแล้ว ความเงียบก็โรยตัวลงมาปกคลุมบริเวณหน้ามุข น้องอิ่มเงยหน้ามองคุณลุงสลับกับพี่เลี้ยง ก่อนจะตัดสินใจวิ่งไปคว้ามือของน้ำเหนือเขย่าเบาๆ

“พี่เหนือฮะ อิ่มอยากไปเล่นลูกบอลน้ำที่สนามหญ้า!”

“ได้เลยครับ งั้นเดี๋ยวพี่ไปหยิบลูกบอลก่อนนะ” น้ำเหนือลูบหัวเด็กน้อย ก่อนจะหันไปทางร่างสูงที่ยังคงยืนนิ่ง “เอ่อ... คุณกรณ์จะไปพักผ่อนบนห้องก็ได้นะครับ เดี๋ยวผมดูแลน้องอิ่มเอง”

“ฉันจะไปนั่งอ่านเอกสารที่ระเบียงหลังบ้าน” กรณ์ตอบเสียงเรียบ ก่อนจะหมุนตัวเดินนำเข้าไปในบ้าน

สนามหญ้ากว้างขวางด้านหลังคฤหาสน์ถูกตัดแต่งไว้อย่างดีเยี่ยม แสงแดดช่วงสิบโมงเช้ายังไม่ร้อนจัดจนเกินไป ลมพัดเย็นสบายหอบเอากลิ่นดอกแก้วที่ปลูกไว้ริมรั้วลอยมาแตะจมูก น้ำเหนือวิ่งหลอกล่อเด็กชายวัยสี่ขวบไปรอบสนาม เสียงหัวเราะสดใสของน้องอิ่มดังลั่น สลับกับเสียงทุ้มหวานของพี่เลี้ยงที่แกล้งยอมแพ้ล้มลงบนพื้นหญ้า

ห่างออกไปไม่ไกลนัก บนระเบียงไม้ระแนงกว้าง กรณ์นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หวายบุนวม บนตักมีไอแพดที่เปิดหน้าจอรายงานผลประกอบการค้างไว้ ทว่าสายตาคมกริบกลับไม่ได้โฟกัสที่ตัวเลขเหล่านั้นเลยแม้แต่น้อย เขากำลังทอดมองภาพความเคลื่อนไหวบนสนามหญ้าอย่างเงียบเชียบ

รอยยิ้มของน้ำเหนือสว่างไสว แววตาที่มองหลานชายของเขาเต็มไปด้วยความรักและความอ่อนโยนอย่างปิดไม่มิด ท่าทางเป็นธรรมชาติ ไม่เสแสร้ง ไม่พยายามเอาอกเอาใจจนเกินงาม ทำให้คนที่คุ้นเคยกับการใส่หน้ากากเข้าหากันในแวดวงธุรกิจอย่างกรณ์รู้สึกสบายใจที่จะมอง

“คุณลุงฮะ! รับน้าาา!”

จู่ๆ ลูกบอลยางสีพาสเทลก็ลอยละลิ่วข้ามสนามมาตกลงตรงหน้าเท้าของท่านประธาน กรณ์ละสายตาจากไอแพด ก้มมองลูกบอลกลมๆ สลับกับหลานชายที่ยืนยิ้มแฉ่งรอคอยอยู่กลางสนาม

น้ำเหนือหน้าตื่น รีบวิ่งเหยาะๆ เข้ามาใกล้ระเบียง “ขอโทษครับคุณกรณ์ น้องอิ่มกะแรงเตะไม่ถูก เดี๋ยวผมเก็บเองครับ”

ทว่ายังไม่ทันที่น้ำเหนือจะก้มลงเก็บ มือใหญ่ของกรณ์ก็คว้าลูกบอลนั้นไว้เสียก่อน ร่างสูงวางไอแพดลงบนโต๊ะกระจก แล้วก้าวลงจากระเบียงไม้มายืนบนสนามหญ้า

“อิ่มอยากเล่นเตะบอลเหรอ”

“ฮะ! คุณลุงเตะมาเยย!”

กรณ์เดาะลูกบอลในมือสองสามที ก่อนจะเตะส่งกลับไปหาหลานชายด้วยน้ำหนักที่พอดีเป๊ะ เด็กน้อยรับได้ก็หัวเราะร่วน แล้วเตะสะเปะสะปะกลับมา คราวนี้ทิศทางมันเบี่ยงไปทางน้ำเหนือ ชายหนุ่มจึงใช้เท้าสกัดไว้แล้วเตะส่งให้กรณ์

กลายเป็นว่าตอนนี้ท่านประธานจอมเนี้ยบถูกดึงเข้ามาร่วมวงเตะบอลกลางสนามหญ้าโดยสมบูรณ์ กรณ์ไม่ได้โวยวายหรือทำหน้าหงุดหงิด เขาก้าววิ่งไปตามจังหวะลูกบอล แกล้งหลอกล่อให้หลานชายวิ่งตามจนหอบแฮ่ก บางจังหวะก็ยอมปล่อยให้เด็กน้อยแย่งบอลไปได้ง่ายๆ

“พี่เหนือช่วยอิ่มด้วย! คุณลุงแย่งบอลไปแย้ว!” น้องอิ่มหันมาขอความช่วยเหลือ

น้ำเหนือหัวเราะร่วน วิ่งเข้าไปขวางหน้ากรณ์เอาไว้ “ทางนี้ผ่านยากหน่อยนะครับคุณกรณ์”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด   ตอนที่ 9/2: บังเอิญพบเจอ

    นัยน์ตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตที่กำลังสั่นระริก แววตาของกรณ์ไม่ได้มีเพียงแค่ความหิวกระหายจากฤทธิ์ยา แต่มันเจือปนไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจและความโหยหาที่ถูกกักเก็บไว้มาเนิ่นนาน“ทำไมต้องผลักไสฉัน... รังเกียจฉันมากนักหรือไงน้ำเหนือ” ปลายนิ้วสากไล้ไปตามโครงหน้าหวานอย่างหลงใหล สัมผัสที่เต็มไปด้วยความหนักหน่วงและเว้าวอน “อยากให้ฉันไปหาผู้หญิงคนอื่นมากนักใช่ไหม... หึ แต่เสียใจด้วยนะ เพราะคนที่ฉันต้องการ... มีแค่เธอคนเดียว”ประโยคสารภาพที่พรั่งพรูออกมาทำเอากำแพงในใจของน้ำเหนือพังทลายลงจนไม่เหลือเศษซาก หยาดน้ำตาไหลทะลักออกมาอย่างไม่อาจอดกลั้น เขาจะไปรังเกียจผู้ชายคนนี้ได้อย่างไร ในเมื่อหัวใจทั้งดวงมันตกเป็นของท่านประธานมาตั้งแต่วันที่อีกฝ่ายก้มลงต่อเลโก้ให้หลานชายแล้ว สิ่งที่เขาทำลงไปทั้งหมด ก็แค่พยายามปกป้องหัวใจตัวเองไม่ให้บอบช้ำจากความแตกต่างทางสังคมเท่านั้น“ผมไม่ได้รังเกียจ...” น้ำเหนือสะอื้น ส่ายหน้าไปมาจนเส้นผมสีอ่อนกระจายเต็มพรม “แต่เราต่างกันเกินไป... ฮึก... พรุ่งนี้เช้า ถ้าคุณกรณ์ตื่นมา คุณกรณ์อาจจะเสียใจที่ทำแบบนี้กับผม”“ช่างหัวความแตกต่างสิ!” กรณ์คำรามเสียงต่ำ สติเส้นสุดท้

  • สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด   ตอนที่ 9/1: บังเอิญพบเจอ

    ปัง!เสียงบานประตูไม้สักสลักลายถูกเตะปิดลงอย่างแรงจนผนังห้องแทบสั่นสะเทือน ตามมาด้วยเสียงกดล็อกอัตโนมัติที่ดังก้องอยู่ในโสตประสาทของคนถูกอุ้ม น้ำเหนือเบิกตากว้าง หัวใจเต้นกระหน่ำรัวเร็วราวกับกลองรบเมื่อแผ่นหลังบางถูกวางลงบนเตียงคิงไซซ์หนานุ่มกลางห้องนอนกว้างขวางที่เขาไม่เคยย่างกรายเข้ามาเลยสักครั้งแสงไฟจากโคมไฟหัวเตียงสลัวราง ส่องให้เห็นใบหน้าคมคายของท่านประธานหนุ่มที่กำลังยืนหอบหายใจอยู่ปลายเตียง สภาพของกรณ์ในเวลานี้ช่างห่างไกลจากคำว่าสมบูรณ์แบบ เนคไทถูกกระชากทิ้งไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ เสื้อเชิ้ตสีขาวหลุดลุ่ยเปียกชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อจนแนบลู่ไปกับมัดกล้ามเนื้อ แผงอกกว้างกระเพื่อมขึ้นลงอย่างหนักหน่วงตามจังหวะการสูดอากาศเข้าปอดน้ำเหนือรีบขยับตัวถอยกรูดไปจนชิดหัวเตียง สัญชาตญาณเอาตัวรอดร้องเตือนให้เขาวิ่งหนี ทว่าภาพที่เห็นตรงหน้ากลับทำให้สองขาไร้เรี่ยวแรงเขาเพิ่งจะลงไปดื่มน้ำเย็นๆ ในครัวเมื่อไม่กี่นาทีก่อน เพียงเพื่อจะดับความร้อนรุ่มในใจจากภาพข่าวงานสังคมบ้าๆ นั่น เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าการบังเอิญพบเจอเจ้านายกลางดึกในสภาพควบคุมตัวเองไม่อยู่ จะพลิกผันสถานการณ์ให้กลายมาเป็นความสุ่มเสี

  • สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด   ตอนที่ 8/3: สติที่ขาดผึง

    คำแก้ตัวถูกกลืนหายไปในลำคอ เมื่อริมฝีปากหยักร้อนระอุฉกวูบลงมาบดขยี้กลีบปากบางอย่างดุดันและเอาแต่ใจ สัมผัสที่ไม่ได้มีความนุ่มนวลหรืออ่อนโยนเจือปนอยู่เลยแม้แต่น้อย มันเต็มไปด้วยความกระหายหิวและการลงทัณฑ์คนดื้อรั้นที่บังอาจผลักไสเขาไปให้คนอื่นรสชาติของแชมเปญชั้นเลิศที่หลงเหลืออยู่บนปลายลิ้นของกรณ์ ผสมผสานกับความฝาดเฝื่อนของแรงอารมณ์ คุกคามเข้ามาในโพรงปากหวานอย่างจาบจ้วง ฝ่ามือใหญ่ล็อคท้ายทอยของคนตัวเล็กเอาไว้แน่น บังคับให้รับจูบที่หนักหน่วงจนน้ำเหนือแทบจะขาดใจ“อื้อ... อ่อยยย (ปล่อย) ...”น้ำเหนือประท้วงในลำคอ สองมือทุบตีลงบนบ่ากว้างอย่างสะเปะสะปะ น้ำตาแห่งความหวาดกลัวและความสับสนไหลรินลงมาอาบแก้ม ทว่ายิ่งดิ้นรน กรณ์ก็ยิ่งบดเบียดริมฝีปากลงมาแนบแน่นขึ้น ฟันคมขบเม้มลงบนกลีบปากล่างจนได้กลิ่นคาวเลือดจางๆ บังคับให้อีกฝ่ายเผยอปากออกเพื่อเรียกร้องหาอากาศหายใจ ซึ่งนั่นก็เป็นการเปิดทางให้ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปกวาดต้อนความหอมหวานภายในได้อย่างง่ายดายเรียวลิ้นเกี่ยวกระหวัดดูดดึงอย่างเอาแต่ใจ สัมผัสที่ปลุกเร้าอย่างรุนแรงทำเอาเรี่ยวแรงในการต่อต้านของน้ำเหนือค่อยๆ มลายหายไป ร่างบางอ่อนระทวยลงราวกับขี้

  • สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด   ตอนที่ 8/2: สติที่ขาดผึง

    “ใครน่ะ! ขโมยเหรอ!” น้ำเหนือตะโกนถามเสียงสั่น พยายามทำใจดีสู้เสือทว่าภาพที่ปรากฏอยู่ตรงกรอบประตูห้องครัว กลับทำให้ไม้กวาดในมือของน้ำเหนือร่วงหล่นลงพื้นเสียงดังแกรก“คะ... คุณกรณ์!”ร่างสูงใหญ่ของประธานบริษัทกำลังยืนโอนเอน มือข้างหนึ่งยันกรอบประตูเอาไว้เพื่อพยุงตัว สภาพของกรณ์ในตอนนี้ทำเอาน้ำเหนือแทบหยุดหายใจ เสื้อเชิ้ตสีขาวหลุดลุ่ยเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อจนแนบลู่ไปกับมัดกล้ามเนื้อหน้าอก ลำคอแกร่งและใบหน้าแดงจัดราวกับคนจับไข้สูง นัยน์ตาสีเข้มที่เคยมองเขาอย่างเย็นชา บัดนี้กลับฉ่ำปรือและเต็มไปด้วยประกายไฟแห่งความปรารถนาที่ปิดไม่มิด“คุณกรณ์! เป็นอะไรครับ ทำไมสภาพเป็นแบบนี้!” น้ำเหนือทิ้งความห่างเหินที่เพียรสร้างมาตลอดสามวันไปจนหมดสิ้น ร่างโปร่งถลันตัวเข้าไปประคองร่างหนาที่กำลังจะทรุดลงกับพื้นด้วยความตกใจสุดขีดทันทีที่ฝ่ามือบางสัมผัสลงบนท่อนแขนแกร่ง ความเย็นจากปลายนิ้วของน้ำเหนือก็ส่งผ่านเข้าสู่ผิวเนื้อที่ร้อนผ่าวของกรณ์ราวกับหยดน้ำทิพย์ที่ชโลมลงบนผืนทรายแห้งผาก กรณ์ครางฮือในลำคออย่างพึงพอใจ สติสัมปชัญญะเส้นสุดท้ายขาดผึงลงในวินาทีนั้นเองกลิ่นหอมสะอาดคล้ายแป้งเด็กผสมสบู่เหลวอันเป็นเอกลักษณ

  • สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด   ตอนที่ 8/1: สติที่ขาดผึง

    รถยุโรปคันหรูพุ่งทะยานเข้ามาจอดเทียบหน้ามุขคฤหาสน์ตระกูลดังด้วยความเร็วที่มากกว่าปกติ เสียงยางรถเสียดสีกับพื้นถนนหินกรวดดังลั่นฝ่าความเงียบงันของยามวิกาล ทันทีที่รถจอดสนิท ธนารีบปลดเข็มขัดนิรภัยแล้วเปิดประตูลงมา หวังจะอ้อมไปเปิดประตูหลังเพื่อพยุงร่างของเจ้านายที่กำลังตกอยู่ในสภาวะวิกฤตทว่ายังไม่ทันที่เลขาหนุ่มจะเอื้อมมือไปแตะที่จับ ประตูรถฝั่งผู้โดยสารก็ถูกผลักออกอย่างแรงเสียก่อนร่างสูงใหญ่ของประธานกรณ์ก้าวลงมาจากรถด้วยสภาพที่แทบจะไม่เหลือเค้าโครงของซีอีโอมาดเนี้ยบ เสื้อสูททักซิโด้ราคาแพงถูกถอดทิ้งไว้บนเบาะ เนคไทสีน้ำเงินเข้มที่เขาแสนเกลียดชังถูกกระชากออกจนยับยู่ยี่ กระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวถูกปลดออกลึกจนถึงกลางอก เผยให้เห็นแผงอกแกร่งที่กำลังหอบกระเพื่อมอย่างหนักหน่วง หยาดเหงื่อเม็ดโตผุดพรายเต็มกรอบหน้าคมคาย นัยน์ตาสีรัตติกาลที่เคยมองทุกสิ่งอย่างเยือกเย็น บัดนี้กลับแดงก่ำและสั่นระริกไปด้วยแรงอารมณ์ดิบเถื่อนที่ถูกกระตุ้นด้วยฤทธิ์ยา“บอสครับ! ให้ผมช่วยพยุงเข้าไปเถอะครับ บอสเดินแทบจะไม่ไหวแล้วนะครับ!” ธนาถลาเข้าไปกางแขนเตรียมรับร่างเจ้านายที่ยืนโงนเงน“ไม่ต้อง!”เสียงทุ้มตวาดลั่น แหบพร่าแล

  • สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด   ตอนที่ 7/4: งานกาล่าไฮโซ

    “พะ... พี่กรณ์! ทำไมต้องรุนแรงด้วยคะ มีนแค่หวังดี” ชลิตาแสร้งทำหน้าตกใจ แต่ในตาขัดขืนความดุดันของชายหนุ่มไม่ได้ หล่อนพยายามจะพุ่งเข้าไปประคองอีกครั้ง “พี่กรณ์เดินไม่ไหวแล้วนะคะ ไปพักที่ห้องสวีทชั้นบนเถอะค่ะ มีนเปิดห้องเตรียมไว้แล้ว เดี๋ยวมีนจะ ‘ดูแล’ พี่กรณ์เองนะคะ”คำพูดหน้าไม่อายนั้นทำเอากรรไกรกรามของกรณ์ขบแน่นจนแทบแหลก เขาโกรธจนเลือดขึ้นหน้า แต่ร่างกายกลับทรยศ ขาทั้งสองข้างเริ่มสั่นสะท้านจากแรงอารมณ์ที่ปะทุขึ้นจนแทบควบคุมไม่อยู่“ออกไปให้พ้นหน้าฉัน... ก่อนที่ฉันจะสั่งยุบโปรเจกต์ร่วมทุนทั้งหมดของพ่อเธอ!” กรณ์เค้นเสียงลอดไรฟัน นัยน์ตาสีรัตติกาลวาวโรจน์ราวกับมัจจุราชที่พร้อมจะฉีกทึ้งทุกคนที่ขวางหน้าคำขู่นั้นทำเอาชลิตาหน้าซีดเผือด ชะงักค้างอยู่กับที่ด้วยความหวาดกลัว หล่อนรู้ดีว่ากรณ์ไม่ได้ขู่เล่น อิทธิพลของตระกูลเขามากพอที่จะบดขยี้บริษัทของหล่อนให้ล้มละลายได้ในพริบตา“บอส! เกิดอะไรขึ้นครับ!” ธนาที่เพิ่งเดินกลับมาจากห้องน้ำ รีบวิ่งแหวกวงล้อมคนมุงเข้ามาประคองร่างเจ้านายที่ยืนโงนเงน “บอส ตัวร้อนจี๋เลย เป็นอะไรครับเนี่ย”“ไอ้ธนา... พาฉันออกไปจากที่นี่... เดี๋ยวนี้!” กรณ์ออกคำสั่งด้วยน้ำเส

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status