Home / วาย / สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด / ตอนที่ 6/3: ผู้หญิงของครอบครัว

Share

ตอนที่ 6/3: ผู้หญิงของครอบครัว

last update publish date: 2026-11-20 14:05:09

“ฉันจะมาเอาแฟ้มโปรเจกต์คอนโดที่บริษัทฉันทำร่วมกับบริษัทของพี่กรณ์” หล่อนเชิดหน้าขึ้น “พี่กรณ์บอกว่าคุณพิมพ์เป็นคนเก็บไว้ นายเป็นผู้ช่วย ก็ไปหามาให้ฉันสิ”

น้ำเหนือขมวดคิ้วเล็กน้อย “แฟ้มโปรเจกต์ร่วมทุนเป็นเอกสารลับของบริษัทนะครับ ตามกฎแล้ว ผมไม่สามารถมอบให้บุคคลภายนอกได้หากไม่ได้รับอนุญาตโดยตรงจากคุณพิมพ์หรือคุณกรณ์ รบกวนคุณชลิตารอคุณพิมพ์กลับมาก่อนได้ไหมครับ”

“นี่นายกล้าขัดคำสั่งฉันเหรอ!” ชลิตาขึ้นเสียง แววตาวาวโรจน์ด้วยความโกรธ “ฉันบอกว่าพี่กรณ์สั่งให้มาเอา นายคิดว่าฉันเป็นบุคคลภายนอกหรือไง อีกหน่อยฉันก็ต้องแต่งงานเข้ามาเป็นนายหญิงของที่นี่แล้ว นายเป็นแค่คนรับใช้ มีสิทธิ์อะไรมาเล่นแง่กับฉัน!”

เสียงตวาดแหลมสูงทำเอาน้องอิ่มที่นอนหลับอยู่บนโซฟาสะดุ้งตื่น เด็กน้อยลืมตาขึ้นมองภาพตรงหน้าแล้วเบ้ปากร้องไห้จ้าออกมาด้วยความตกใจ

“แงงงง! หม่ามี้!”

น้ำเหนือหน้าตื่น รีบถลาเข้าไปอุ้มเด็กน้อยขึ้นมาแนบอก ลูบหลังปลอบโยนอย่างอ่อนโยน “โอ๋ๆ ไม่เป็นไรนะครับคนเก่ง พี่เหนืออยู่นี่แล้ว ไม่ร้องนะครับ”

ชลิตากลอกตาบนอย่างรำคาญ “โอ๊ย หนวกหูจริง! เลี้ยงเด็กประสาอะไร ปล่อยให้ร้องแหกปากอยู่ได้ รีบๆ ไปหาเอกสารมาให้ฉันเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นฉันจะฟ้องพี่กรณ์ให้ไล่นายออก!”

“มีเรื่องอะไรกัน!”

เสียงตวาดกร้าวที่ดังมาจากหน้าประตูดึงความสนใจของทุกคนในห้อง กรณ์ในชุดสูทเต็มยศที่เพิ่งกลับจากการประชุมด่วนก้าวอาดๆ เข้ามาในห้อง นัยน์ตาสีเข้มวาวโรจน์ไปด้วยความโกรธจัดเมื่อเห็นหลานชายสุดที่รักกำลังร้องไห้จ้าอยู่ในอ้อมกอดของพี่เลี้ยงที่หน้าซีดเผือด

“พี่กรณ์!” ชลิตารีบเปลี่ยนสีหน้าเป็นนางเอกเจ้าน้ำตาทันที หล่อนเดินเข้าไปเกาะแขนชายหนุ่ม “พี่กรณ์ต้องจัดการให้มีนนะคะ มีนแค่มาขอแฟ้มโปรเจกต์ตามที่คุยกันไว้ แต่พี่เลี้ยงคนนี้ไม่ยอมให้ แถมยังทำเสียงแข็งใส่อีก พอน้องอิ่มตื่นมาร้องไห้ เขาก็โอ๋ไม่เป็น ปล่อยให้เด็กร้องหนวกหูไปหมดเลยค่ะ”

กรณ์ปรายตามองมือที่เกาะแขนตนเองอยู่ ก่อนจะสะบัดออกอย่างไม่ไยดีจนชลิตาเซไปเล็กน้อย ร่างสูงเดินตรงดิ่งเข้าไปหาน้ำเหนือกับหลานชาย ฝ่ามือใหญ่ลูบศีรษะน้องอิ่มเบาๆ จนเสียงร้องไห้เริ่มเบาลงกลายเป็นเสียงสะอื้นฮัก

“น้ำเหนือ... เกิดอะไรขึ้น” เสียงทุ้มเอ่ยถาม แม้จะดูน่าเกรงขามแต่กลับไม่มีความตะคอกแฝงอยู่เลยสักนิด

“คุณชลิตามาขอแฟ้มโปรเจกต์ร่วมทุนครับ แต่ผมแจ้งไปว่ามันเป็นเอกสารสำคัญ ผมต้องรอให้คุณพิมพ์หรือคุณกรณ์อนุญาตก่อนถึงจะให้ได้... แต่เสียงของคุณชลิตาอาจจะดังไปนิด ทำให้น้องอิ่มตกใจตื่นครับ” น้ำเหนือตอบตามความจริงทุกประการ ไม่มีการใส่สีตีไข่ น้ำเสียงราบเรียบแต่หนักแน่น

กรณ์ตวัดสายตาหันกลับมามองหญิงสาวที่ยืนหน้าเสียอยู่กลางห้อง รังสีความกดดันแผ่ซ่านออกมาจากตัวประธานหนุ่มจนอุณหภูมิในห้องแทบจะลดฮวบ

“เรื่องเอกสาร ผมให้เลขาธนาส่งไฟล์เข้าอีเมลคุณไปตั้งแต่เมื่อเช้าแล้วครับคุณมีน และผมไม่เคยสั่งให้คุณมาค้นแฟ้มในบ้านของผม” กรณ์กดเสียงต่ำ เยียบเย็นจนน่าขนลุก “ประการที่สอง น้ำเหนือทำถูกแล้วที่ไม่อนุญาตให้คนนอกหยิบจับเอกสารสำคัญ และประการสุดท้าย... บ้านหลังนี้คือกรรมสิทธิ์ของผมและพี่พิมพ์ ผมไม่อนุญาตให้ใครหน้าไหนมาตะคอกใส่คนของผม โดยเฉพาะในตอนที่หลานชายของผมกำลังนอนหลับ”

คำว่า ‘คนของผม’ ทำเอาน้ำเหนือที่ยืนอุ้มเด็กอยู่ถึงกับชะงัก ก้อนเนื้อในอกซ้ายกระตุกเต้นอย่างบ้าคลั่งโดยไม่อาจควบคุมได้ ชายหนุ่มรีบก้มหน้างุด ซ่อนรอยริ้วสีแดงที่เริ่มพาดผ่านพวงแก้มขาว

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด   ตอนที่ 9/2: บังเอิญพบเจอ

    นัยน์ตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตที่กำลังสั่นระริก แววตาของกรณ์ไม่ได้มีเพียงแค่ความหิวกระหายจากฤทธิ์ยา แต่มันเจือปนไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจและความโหยหาที่ถูกกักเก็บไว้มาเนิ่นนาน“ทำไมต้องผลักไสฉัน... รังเกียจฉันมากนักหรือไงน้ำเหนือ” ปลายนิ้วสากไล้ไปตามโครงหน้าหวานอย่างหลงใหล สัมผัสที่เต็มไปด้วยความหนักหน่วงและเว้าวอน “อยากให้ฉันไปหาผู้หญิงคนอื่นมากนักใช่ไหม... หึ แต่เสียใจด้วยนะ เพราะคนที่ฉันต้องการ... มีแค่เธอคนเดียว”ประโยคสารภาพที่พรั่งพรูออกมาทำเอากำแพงในใจของน้ำเหนือพังทลายลงจนไม่เหลือเศษซาก หยาดน้ำตาไหลทะลักออกมาอย่างไม่อาจอดกลั้น เขาจะไปรังเกียจผู้ชายคนนี้ได้อย่างไร ในเมื่อหัวใจทั้งดวงมันตกเป็นของท่านประธานมาตั้งแต่วันที่อีกฝ่ายก้มลงต่อเลโก้ให้หลานชายแล้ว สิ่งที่เขาทำลงไปทั้งหมด ก็แค่พยายามปกป้องหัวใจตัวเองไม่ให้บอบช้ำจากความแตกต่างทางสังคมเท่านั้น“ผมไม่ได้รังเกียจ...” น้ำเหนือสะอื้น ส่ายหน้าไปมาจนเส้นผมสีอ่อนกระจายเต็มพรม “แต่เราต่างกันเกินไป... ฮึก... พรุ่งนี้เช้า ถ้าคุณกรณ์ตื่นมา คุณกรณ์อาจจะเสียใจที่ทำแบบนี้กับผม”“ช่างหัวความแตกต่างสิ!” กรณ์คำรามเสียงต่ำ สติเส้นสุดท้

  • สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด   ตอนที่ 9/1: บังเอิญพบเจอ

    ปัง!เสียงบานประตูไม้สักสลักลายถูกเตะปิดลงอย่างแรงจนผนังห้องแทบสั่นสะเทือน ตามมาด้วยเสียงกดล็อกอัตโนมัติที่ดังก้องอยู่ในโสตประสาทของคนถูกอุ้ม น้ำเหนือเบิกตากว้าง หัวใจเต้นกระหน่ำรัวเร็วราวกับกลองรบเมื่อแผ่นหลังบางถูกวางลงบนเตียงคิงไซซ์หนานุ่มกลางห้องนอนกว้างขวางที่เขาไม่เคยย่างกรายเข้ามาเลยสักครั้งแสงไฟจากโคมไฟหัวเตียงสลัวราง ส่องให้เห็นใบหน้าคมคายของท่านประธานหนุ่มที่กำลังยืนหอบหายใจอยู่ปลายเตียง สภาพของกรณ์ในเวลานี้ช่างห่างไกลจากคำว่าสมบูรณ์แบบ เนคไทถูกกระชากทิ้งไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ เสื้อเชิ้ตสีขาวหลุดลุ่ยเปียกชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อจนแนบลู่ไปกับมัดกล้ามเนื้อ แผงอกกว้างกระเพื่อมขึ้นลงอย่างหนักหน่วงตามจังหวะการสูดอากาศเข้าปอดน้ำเหนือรีบขยับตัวถอยกรูดไปจนชิดหัวเตียง สัญชาตญาณเอาตัวรอดร้องเตือนให้เขาวิ่งหนี ทว่าภาพที่เห็นตรงหน้ากลับทำให้สองขาไร้เรี่ยวแรงเขาเพิ่งจะลงไปดื่มน้ำเย็นๆ ในครัวเมื่อไม่กี่นาทีก่อน เพียงเพื่อจะดับความร้อนรุ่มในใจจากภาพข่าวงานสังคมบ้าๆ นั่น เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าการบังเอิญพบเจอเจ้านายกลางดึกในสภาพควบคุมตัวเองไม่อยู่ จะพลิกผันสถานการณ์ให้กลายมาเป็นความสุ่มเสี

  • สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด   ตอนที่ 8/3: สติที่ขาดผึง

    คำแก้ตัวถูกกลืนหายไปในลำคอ เมื่อริมฝีปากหยักร้อนระอุฉกวูบลงมาบดขยี้กลีบปากบางอย่างดุดันและเอาแต่ใจ สัมผัสที่ไม่ได้มีความนุ่มนวลหรืออ่อนโยนเจือปนอยู่เลยแม้แต่น้อย มันเต็มไปด้วยความกระหายหิวและการลงทัณฑ์คนดื้อรั้นที่บังอาจผลักไสเขาไปให้คนอื่นรสชาติของแชมเปญชั้นเลิศที่หลงเหลืออยู่บนปลายลิ้นของกรณ์ ผสมผสานกับความฝาดเฝื่อนของแรงอารมณ์ คุกคามเข้ามาในโพรงปากหวานอย่างจาบจ้วง ฝ่ามือใหญ่ล็อคท้ายทอยของคนตัวเล็กเอาไว้แน่น บังคับให้รับจูบที่หนักหน่วงจนน้ำเหนือแทบจะขาดใจ“อื้อ... อ่อยยย (ปล่อย) ...”น้ำเหนือประท้วงในลำคอ สองมือทุบตีลงบนบ่ากว้างอย่างสะเปะสะปะ น้ำตาแห่งความหวาดกลัวและความสับสนไหลรินลงมาอาบแก้ม ทว่ายิ่งดิ้นรน กรณ์ก็ยิ่งบดเบียดริมฝีปากลงมาแนบแน่นขึ้น ฟันคมขบเม้มลงบนกลีบปากล่างจนได้กลิ่นคาวเลือดจางๆ บังคับให้อีกฝ่ายเผยอปากออกเพื่อเรียกร้องหาอากาศหายใจ ซึ่งนั่นก็เป็นการเปิดทางให้ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปกวาดต้อนความหอมหวานภายในได้อย่างง่ายดายเรียวลิ้นเกี่ยวกระหวัดดูดดึงอย่างเอาแต่ใจ สัมผัสที่ปลุกเร้าอย่างรุนแรงทำเอาเรี่ยวแรงในการต่อต้านของน้ำเหนือค่อยๆ มลายหายไป ร่างบางอ่อนระทวยลงราวกับขี้

  • สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด   ตอนที่ 8/2: สติที่ขาดผึง

    “ใครน่ะ! ขโมยเหรอ!” น้ำเหนือตะโกนถามเสียงสั่น พยายามทำใจดีสู้เสือทว่าภาพที่ปรากฏอยู่ตรงกรอบประตูห้องครัว กลับทำให้ไม้กวาดในมือของน้ำเหนือร่วงหล่นลงพื้นเสียงดังแกรก“คะ... คุณกรณ์!”ร่างสูงใหญ่ของประธานบริษัทกำลังยืนโอนเอน มือข้างหนึ่งยันกรอบประตูเอาไว้เพื่อพยุงตัว สภาพของกรณ์ในตอนนี้ทำเอาน้ำเหนือแทบหยุดหายใจ เสื้อเชิ้ตสีขาวหลุดลุ่ยเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อจนแนบลู่ไปกับมัดกล้ามเนื้อหน้าอก ลำคอแกร่งและใบหน้าแดงจัดราวกับคนจับไข้สูง นัยน์ตาสีเข้มที่เคยมองเขาอย่างเย็นชา บัดนี้กลับฉ่ำปรือและเต็มไปด้วยประกายไฟแห่งความปรารถนาที่ปิดไม่มิด“คุณกรณ์! เป็นอะไรครับ ทำไมสภาพเป็นแบบนี้!” น้ำเหนือทิ้งความห่างเหินที่เพียรสร้างมาตลอดสามวันไปจนหมดสิ้น ร่างโปร่งถลันตัวเข้าไปประคองร่างหนาที่กำลังจะทรุดลงกับพื้นด้วยความตกใจสุดขีดทันทีที่ฝ่ามือบางสัมผัสลงบนท่อนแขนแกร่ง ความเย็นจากปลายนิ้วของน้ำเหนือก็ส่งผ่านเข้าสู่ผิวเนื้อที่ร้อนผ่าวของกรณ์ราวกับหยดน้ำทิพย์ที่ชโลมลงบนผืนทรายแห้งผาก กรณ์ครางฮือในลำคออย่างพึงพอใจ สติสัมปชัญญะเส้นสุดท้ายขาดผึงลงในวินาทีนั้นเองกลิ่นหอมสะอาดคล้ายแป้งเด็กผสมสบู่เหลวอันเป็นเอกลักษณ

  • สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด   ตอนที่ 8/1: สติที่ขาดผึง

    รถยุโรปคันหรูพุ่งทะยานเข้ามาจอดเทียบหน้ามุขคฤหาสน์ตระกูลดังด้วยความเร็วที่มากกว่าปกติ เสียงยางรถเสียดสีกับพื้นถนนหินกรวดดังลั่นฝ่าความเงียบงันของยามวิกาล ทันทีที่รถจอดสนิท ธนารีบปลดเข็มขัดนิรภัยแล้วเปิดประตูลงมา หวังจะอ้อมไปเปิดประตูหลังเพื่อพยุงร่างของเจ้านายที่กำลังตกอยู่ในสภาวะวิกฤตทว่ายังไม่ทันที่เลขาหนุ่มจะเอื้อมมือไปแตะที่จับ ประตูรถฝั่งผู้โดยสารก็ถูกผลักออกอย่างแรงเสียก่อนร่างสูงใหญ่ของประธานกรณ์ก้าวลงมาจากรถด้วยสภาพที่แทบจะไม่เหลือเค้าโครงของซีอีโอมาดเนี้ยบ เสื้อสูททักซิโด้ราคาแพงถูกถอดทิ้งไว้บนเบาะ เนคไทสีน้ำเงินเข้มที่เขาแสนเกลียดชังถูกกระชากออกจนยับยู่ยี่ กระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวถูกปลดออกลึกจนถึงกลางอก เผยให้เห็นแผงอกแกร่งที่กำลังหอบกระเพื่อมอย่างหนักหน่วง หยาดเหงื่อเม็ดโตผุดพรายเต็มกรอบหน้าคมคาย นัยน์ตาสีรัตติกาลที่เคยมองทุกสิ่งอย่างเยือกเย็น บัดนี้กลับแดงก่ำและสั่นระริกไปด้วยแรงอารมณ์ดิบเถื่อนที่ถูกกระตุ้นด้วยฤทธิ์ยา“บอสครับ! ให้ผมช่วยพยุงเข้าไปเถอะครับ บอสเดินแทบจะไม่ไหวแล้วนะครับ!” ธนาถลาเข้าไปกางแขนเตรียมรับร่างเจ้านายที่ยืนโงนเงน“ไม่ต้อง!”เสียงทุ้มตวาดลั่น แหบพร่าแล

  • สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด   ตอนที่ 7/4: งานกาล่าไฮโซ

    “พะ... พี่กรณ์! ทำไมต้องรุนแรงด้วยคะ มีนแค่หวังดี” ชลิตาแสร้งทำหน้าตกใจ แต่ในตาขัดขืนความดุดันของชายหนุ่มไม่ได้ หล่อนพยายามจะพุ่งเข้าไปประคองอีกครั้ง “พี่กรณ์เดินไม่ไหวแล้วนะคะ ไปพักที่ห้องสวีทชั้นบนเถอะค่ะ มีนเปิดห้องเตรียมไว้แล้ว เดี๋ยวมีนจะ ‘ดูแล’ พี่กรณ์เองนะคะ”คำพูดหน้าไม่อายนั้นทำเอากรรไกรกรามของกรณ์ขบแน่นจนแทบแหลก เขาโกรธจนเลือดขึ้นหน้า แต่ร่างกายกลับทรยศ ขาทั้งสองข้างเริ่มสั่นสะท้านจากแรงอารมณ์ที่ปะทุขึ้นจนแทบควบคุมไม่อยู่“ออกไปให้พ้นหน้าฉัน... ก่อนที่ฉันจะสั่งยุบโปรเจกต์ร่วมทุนทั้งหมดของพ่อเธอ!” กรณ์เค้นเสียงลอดไรฟัน นัยน์ตาสีรัตติกาลวาวโรจน์ราวกับมัจจุราชที่พร้อมจะฉีกทึ้งทุกคนที่ขวางหน้าคำขู่นั้นทำเอาชลิตาหน้าซีดเผือด ชะงักค้างอยู่กับที่ด้วยความหวาดกลัว หล่อนรู้ดีว่ากรณ์ไม่ได้ขู่เล่น อิทธิพลของตระกูลเขามากพอที่จะบดขยี้บริษัทของหล่อนให้ล้มละลายได้ในพริบตา“บอส! เกิดอะไรขึ้นครับ!” ธนาที่เพิ่งเดินกลับมาจากห้องน้ำ รีบวิ่งแหวกวงล้อมคนมุงเข้ามาประคองร่างเจ้านายที่ยืนโงนเงน “บอส ตัวร้อนจี๋เลย เป็นอะไรครับเนี่ย”“ไอ้ธนา... พาฉันออกไปจากที่นี่... เดี๋ยวนี้!” กรณ์ออกคำสั่งด้วยน้ำเส

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status