LOGIN“ขอรับนายน้อยชิงหลง ว่าแต่เมื่อไหร่น้องชายของท่านจะออกมาล่ะขอรับ”“เดี๋ยวบ่าวไพร่คงเอาออกมานั้นล่ะ รอไปก่อน”“ขอรับ ข้ารอได้”หลังจากหย่าศึกระหว่างคนกับงูลงได้ไม่นานประตูห้องที่ปิดสนิทก็เปิดออกมาพร้อมกับท่านพ่อและสาวใช้สองคน ในอ้อมแขนของแต่ละคนมีทารกน้อยอยู่ ชิงหลงไม่รอช้ารีบรับน้องชายจากสาวใช้มาอุ้
“อุแว๊ แง๊”“ลูกชายเจ้าค่ะเป็นคุณชายน้อย” สาวใช้โผล่หน้าออกมาบอกคนที่รออยู่ด้านนอกของห้องเมื่อฮูหยินผู้เฒ่าเห็นสีหน้าผิดหวัง ของลูกชายและพ่อตาอย่างตาเฒ่าหวังผู้ที่คาดหวังจะได้ลูกสาวหลานสาวผิดหวังนางจึงหัวเราะออกมาเสียงดังพลันเสียงในห้องยังคงดังออกมาเป็นระยะๆ“เบ่งเจ้าค่ะเบ่ง นายหญิงยังมีอีกเจ้าค่ะ”
นับจากวันที่เนี่ยหลิงถูกท่านพ่อและสามีขอให้นางมีบุตรเพิ่มเวลาผ่านมาแล้วแปดเดือนและเป็นแปดเดือนที่หนักหนาสาหัสมากสำหรับนางตอนนี้นางตั้งครรภ์ได้เจ็ดเดือนแล้ว หลังจากที่นางบอกว่าจะยอมมีลูกเพิ่มเวลาผ่านไปเพียงหนึ่งเดือนนางก็ตั้งครรภ์สมใจบิดาเช่นตาเฒ่าหวังและบุตรเขยอย่างหยางหลง ยังมีอีกหนึ่งคนที่ดีใจมากเ
เมื่อได้รับสัญญาณอดีตรัชทายาทนำกำลังทหารที่พระองค์มีบุกเข้าวังหลวงไปทันทีจะเรียกว่าบุกก็ไม่ได้เพราะตอนนี้ผู้คนต่างหลับใหลกันหมด พระองค์จึงสั่งให้จับทหารรักษาวังมัดรวมกันเอาไว้รวมถึงองครักษ์เงาที่ตอนนี้หลับใหลอยู่ตามต้นไม้และตกลงมาบนพื้นจับมัดทั้งหมดเอาไว้ ส่วนพระองค์จะไปนั่งรอที่ท้องพระโรงเหลืออีกไ
วังหลวงอาณาจักรหมื่นสายหมอกห้องทรงพระอักษร ตอนนี้องค์เจ้ากำลังปรึกษาหารือกันเคร่งเครียดกับแม่ทัพกัวเรื่องศึกภายในของอาณาจักรพันศิลาและแผนการยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือต้องทำอย่างรัดกุมจะให้ใครรู้ไม่ได้ว่าอาณาจักรหมื่นสายหมอกให้การช่วยเหลืออดีตรัชทายาทช่วงชิงบัลลังก์“แม่ทัพกัวทางนั้นเรียบร้อยดีหรือไม่”“
พี่ใหญ่พี่รอง น้องสาวมีนี่มาฝากพวกท่านอย่าน้อยใจไปเลยนะเจ้าคะ" เยี่ยหงนำมีดสั้นมาให้พี่ชายทั้งสองที่ไม่รู้นางไปซื้อมาตั้งแต่ตอนไหน“ยังคงเป็นน้องสาวที่ยังรักพี่ใหญ่กับพี่รองเสมอ” เนี่ยฟงเดินมาอุ้มน้องสาวไปนั่งตัก“เอาล่ะๆพอแล้วฟงเอ๋อร์จะแกล้งน้องทำไมเห็นไหมน้องเสียใจหมดแล้ว” เนี่ยหลิงปรามบุตรชาย“โถ
เนี่ยหลิงและหยางหลงเดินออกจากป่าชั้นนอก ตอนนี้ไม่ได้เร่งรีบอะไรมากมายนัก นางจึงแวะเก็บเห็ด หอม เห็ดหูหนูดำ และเห็ดอื่นๆที่สามารถกินได้ นางจะนำไปตากแห้งสำหรับกักตุนไว้กินตอนหน้าหนาว เดินมาเรื่อยๆ เก็บผักเก็บเห็ดมาเรื่อยๆ พลันสายตานางปะทะกับบางสิ่งบางอย่างที่คุนเคย นางสาวเท้าก้าวเข้าไปทันที“ โอ๊ยยยต
“น้องหญิงเจ้าเจ็บหรือไม่ ลุกขึ้นมาก่อน” หยางหลงจะเข้ามาพยุงนางให้ลุกขึ้น“เดี๋ยวเจ้าค่ะท่านพี่ เหมือนข้าจะเจอของดีล่ะ โห มีมากขนาดนี้เชียวท่านพี่ ช่วยข้าเก็บเห็ดดำปราณ เร็วเข้า”“อะไรนะ เห็ดดำปราณหรือ ช่างดีอะไรเช่นนี้ ถ้าได้กินเห็ดดำปราณเข้าไปจะสามารถเบิกจุดตันเถียนได้ง่ายขึ้น”“เจ้าค่ะเก็บให้หมดเจ
หลังจากจบมื้ออาหารเย็นเนี่ยหลิงก็เริ่มลงมือทำซอสหอยนางรมทันที นางไม่รู้ว่ามันจะออกมาเป็นซอสหอยให้นางได้ใช้ทำอาหารหรือจะได้เททิ้งกันแน่ หลังจากทบทวนขั้นตอนตามที่ได้เคยเห็นพ่อครัวใหญ่ทำเมื่อชาติที่แล้ว นางจึงเริ่มลงมือทำทันที ก่อนอื่นนำหอยนางรมไปล้างหลายๆน้ำจนสะอาดเอาหอยนางรมที่ล้างสะอาดแล้วเอามาต้มแ
“คนที่นี่ไม่รู้จักวิธีกินหอยนางรมนี่แน่ๆ ตัวใหญ่มีเยอะมากด้วย ไม่เป็นไรข้าจะกินให้เอง”นางเก็บหอยจนเต็มถังไม้ที่เอามา นางจึงเก็บเข้าแหวนมิติ และเดินกลับไปที่เกวียนเพื่อจะเอาตะกร้ามาเพิ่ม นางจะลองทำซอสหอยนางรมไว้ปรุงอาหารที่บ้าน เมื่อเดินมาถึงเกวียน นางนำตะกร้าและถังไม้ที่ใส่หอยนางรมเอาไว้จนเต็มออกมา







