Mag-log in“ขอรับนายน้อยชิงหลง ว่าแต่เมื่อไหร่น้องชายของท่านจะออกมาล่ะขอรับ”“เดี๋ยวบ่าวไพร่คงเอาออกมานั้นล่ะ รอไปก่อน”“ขอรับ ข้ารอได้”หลังจากหย่าศึกระหว่างคนกับงูลงได้ไม่นานประตูห้องที่ปิดสนิทก็เปิดออกมาพร้อมกับท่านพ่อและสาวใช้สองคน ในอ้อมแขนของแต่ละคนมีทารกน้อยอยู่ ชิงหลงไม่รอช้ารีบรับน้องชายจากสาวใช้มาอุ้
“อุแว๊ แง๊”“ลูกชายเจ้าค่ะเป็นคุณชายน้อย” สาวใช้โผล่หน้าออกมาบอกคนที่รออยู่ด้านนอกของห้องเมื่อฮูหยินผู้เฒ่าเห็นสีหน้าผิดหวัง ของลูกชายและพ่อตาอย่างตาเฒ่าหวังผู้ที่คาดหวังจะได้ลูกสาวหลานสาวผิดหวังนางจึงหัวเราะออกมาเสียงดังพลันเสียงในห้องยังคงดังออกมาเป็นระยะๆ“เบ่งเจ้าค่ะเบ่ง นายหญิงยังมีอีกเจ้าค่ะ”
นับจากวันที่เนี่ยหลิงถูกท่านพ่อและสามีขอให้นางมีบุตรเพิ่มเวลาผ่านมาแล้วแปดเดือนและเป็นแปดเดือนที่หนักหนาสาหัสมากสำหรับนางตอนนี้นางตั้งครรภ์ได้เจ็ดเดือนแล้ว หลังจากที่นางบอกว่าจะยอมมีลูกเพิ่มเวลาผ่านไปเพียงหนึ่งเดือนนางก็ตั้งครรภ์สมใจบิดาเช่นตาเฒ่าหวังและบุตรเขยอย่างหยางหลง ยังมีอีกหนึ่งคนที่ดีใจมากเ
เมื่อได้รับสัญญาณอดีตรัชทายาทนำกำลังทหารที่พระองค์มีบุกเข้าวังหลวงไปทันทีจะเรียกว่าบุกก็ไม่ได้เพราะตอนนี้ผู้คนต่างหลับใหลกันหมด พระองค์จึงสั่งให้จับทหารรักษาวังมัดรวมกันเอาไว้รวมถึงองครักษ์เงาที่ตอนนี้หลับใหลอยู่ตามต้นไม้และตกลงมาบนพื้นจับมัดทั้งหมดเอาไว้ ส่วนพระองค์จะไปนั่งรอที่ท้องพระโรงเหลืออีกไ
วังหลวงอาณาจักรหมื่นสายหมอกห้องทรงพระอักษร ตอนนี้องค์เจ้ากำลังปรึกษาหารือกันเคร่งเครียดกับแม่ทัพกัวเรื่องศึกภายในของอาณาจักรพันศิลาและแผนการยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือต้องทำอย่างรัดกุมจะให้ใครรู้ไม่ได้ว่าอาณาจักรหมื่นสายหมอกให้การช่วยเหลืออดีตรัชทายาทช่วงชิงบัลลังก์“แม่ทัพกัวทางนั้นเรียบร้อยดีหรือไม่”“
พี่ใหญ่พี่รอง น้องสาวมีนี่มาฝากพวกท่านอย่าน้อยใจไปเลยนะเจ้าคะ" เยี่ยหงนำมีดสั้นมาให้พี่ชายทั้งสองที่ไม่รู้นางไปซื้อมาตั้งแต่ตอนไหน“ยังคงเป็นน้องสาวที่ยังรักพี่ใหญ่กับพี่รองเสมอ” เนี่ยฟงเดินมาอุ้มน้องสาวไปนั่งตัก“เอาล่ะๆพอแล้วฟงเอ๋อร์จะแกล้งน้องทำไมเห็นไหมน้องเสียใจหมดแล้ว” เนี่ยหลิงปรามบุตรชาย“โถ
“มีอะไรก็ว่ามาเถอะ”“คือน้องอยากขอเสด็จพี่ไปเที่ยวบ้านคุณหนูหนิงเพคะ”เมื่อได้ยินคำขอหยางหลงเนี่ยหลิงพร้อมทั้งพระมเหสีและองค์เจ้ามองหน้ากันโดยไม่ได้นัดหมาย พระองค์ทรงถามเหตุผลที่น้องสาวอยากไปเที่ยวบ้านของเด็กน้อยทันที“ทำไมเจ้าถึงอยากไปล่ะเมืองสายรุ้งไม่เหมือนเมืองหลวงหรอกนะ อีกอย่างเจ้าต้องถามนายท่
หลังจากที่ท่านน้ากลับไปยังค่ายทหารแล้วเวลาก็ผ่านมาได้นับเดือน พรุ่งนี้เป็นวันที่หยางหลงจะพาลูกเมียเดินทางเข้าไปเมืองหลวงเพื่อร่วมงานเลี้ยงในวังหลวง โดยมีหยางหลงเนี่ยหลิงและสามแฝดร่วมเดินทางในครั้งนี้ ส่วนเนี่ยฟงและน้องทั้งสองไม่ได้ร่วมเดินทางไปด้วยเพราะมีหน้าที่การงานที่รับผิดชอบอีกอย่างทั้งสามคนไม่
หลังจากเหตุการณ์ในค่ำคืนงานเลี้ยงเทศกาลโคมไฟครั้งนั้น องค์เจ้าลงดาบกับพระสนมเอกฝ่ายซ้ายและครอบครัวของเสนาบดีกรมพิธีการผู้ซึ่งเป็นบิดาของพระสนม เมื่อจัดการเก็บกวาดแล้วพระองค์มีความประสงค์ให้หนิงหยางหลงและครอบครัวเข้าเฝ้า โดยอ้างว่าต้องการหารือเรื่องเสบียงของกองทัพและต้องการทำการค้ากับตระกูลหนิงแต่เจต
“สิบสองพะย่ะค่ะ”“อืม กำชับสิบสองดูแลให้ดี ครรภ์พระมเหสีสำคัญมาก เรารอเวลานี้มานานขนาดไหนเจ้าเองก็รู้”“กระหม่อมทราบพะย่ะค่ะ และจะกำชับสิบสองให้พะย่ะค่ะ”“อืมขอบใจเจ้ามากไปทำงานต่อเถอะ” องค์เจ้าโบกมือไล่ทหารลับออกไปหลังจากนั้นก็ได้แต่นั่งถอนหายใจเฮือกใหญ่“เฮ้อจะสำเร็จหรือไม่นะ ข้าหวังว่าจะมีคนถูกตา







