เร่าร้อนเดือดพล่าน 1/2

ขึ้นสี่ค่ำเดือนเสี้ยวทอแสงริบหรี่รำไร ดวงดาวส่องประกายเจิดจรัสเป็นเจ้าฟ้า บรรยากาศปลอดโปร่งเย็นสบายกำลังดี ถ้าอยู่ที่เรือนไม้ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ปิ่นแก้วคงนอนหลับไปนานแล้วเพราะหล่อนเป็นคนหลับง่าย

ทว่าความรู้สึกแปลกถิ่นส่งผลให้หญิงสาวบังเกิดความคิดฟุ้งซ่าน ในหัวของหล่อนเต็มไปด้วยเรื่องราวของผู้ชายสองคนหรือสามคน ทั้งสามมีหลายสิ่งหลายอย่างคล้ายคลึงกัน รูปร่าง สีผิว เค้าโครงใบหน้า ทรงผมยาวเคลียไหล่ และกิริยาท่าทางการเคลื่อนไหว หากไม่ได้เจอกับผู้ชายเมื่อตอนกลางวันเสียก่อน ปิ่นแก้วอาจจะเพ้อฝันว่าแทนไทคือคุณโจร ซึ่งมันไม่สามารถเป็นไปได้

“ถ้าคืนนี้เป็นวันพระ คงดี”

หล่อนทอดถอนใจ พลางมองฝ่าความมืดออกไปนอกหน้าต่าง แว่วเสียงลมพัดใบไม้ดังมาเป็นระลอก ฟังคล้ายกับเสียงดนตรีขับกล่อม...

เมื่อหญิงสาวเคลิบเคลิ้มเข้าสู่ห้วงนิทรา เงาดำทะมึนก็ค่อย ๆ ปรากฏเป็นรูปร่าง ที่นี่คืออาณาจักรของนายแทนไท ชยางกุล และเขามีพลังอำนาจแข็งแกร่งมากพอที่จะสัมผัสร่างกายของหล่อนโดยไม่จำเป็นต้องใช้วิธีแทรกซ้อนมิติฝันหรือรอคอยให้ถึงวันพระ !

แทนไทได้ยินถ้อยคำที่ปิ่นแก้วรำพึงรำพันอย่างชัดเจน การได้รับรู้ว่าหล่อนคะนึงหา มันน่าปลาบปลื้มยินดีและน่าเศร้าสลดใจระคนกัน ช่างเป็นเรื่องตลกระยำที่เขาหึงหวงตัวเอง แต่จะกล่าวโทษใครได้เล่า เพราะผลพวงทั้งหมดทั้งมวล ล้วนเกิดจากการกระทำของเขาแทบทั้งสิ้น

ชายหนุ่มเปิดม่านมุ้งที่ปกคลุมก้าวขึ้นไปบนเตียงสี่เสาอย่างเงียบเชียบ ภาพการหลับใหลของหญิงสาวงดงามเกินบรรยาย

ปิ่นแก้วสวมชุดกระโปรงผ้าไหมแบบเปิดไหล่เผยให้เห็นผิวพรรณขาวเนียนละเอียดอ่อนและสัดส่วนโค้งเว้าอรชรน่าสัมผัส สองเต้าอวบอัดที่เบียดติดกันเป็นก้อนดูยั่วยวนเหลือใจ ทำเอาแทนไทรู้สึกร้อนรุ่มไม่เป็นสุข ถ้าหากว่ามีหางเขาคงโก่งคอส่งเสียงหอนออกมาแล้ว

ผู้หญิงอะไร ช่างน่าชำเราเสียจริง ! เขาสบถในใจ

“ผู้ชายขี้ขลาด... มัวรออะไรอยู่”

เสียงละเมองึมงำของปิ่นแก้ว ทำให้แทนไทหูผึ่ง มุมปากกระตุก

“จับทำเมียคืนนี้ซะเลยดีไหม” เขาขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน

หญิงสาวพลิกตัวนอนหงาย ท่วงท่ากิริยาดูยั่วยวนกึ่งท้าทาย พลันถอนใจแล้วเอ่ยถ้อยทีประชดประชันออกมาอย่างชัดถ้อยชัดคำ ทั้งที่เปลือกตายังปิดสนิท

“คุณมันกล้าแต่ปาก เก่งแต่ปาก”

ได้ยินประโยคนี้ ชายหนุ่มถึงกับสะอึก นี่ขนาดละเมอ หล่อนยังต่อปากต่อคำกับเขาฉอด ๆ เห็นทีจะต้องกำราบให้รู้ฤทธิ์เดชกันเสียบ้างว่า เขาไม่ได้เก่งกล้าแค่ปากอย่างที่หล่อนกล่าวหา แล้วเขาก็มีดีและเด็ดมากกว่าที่หล่อนคิด เขาจะทำให้หล่อนกรีดร้อง ดิ้นพล่านเลยทีเดียว !

แทนไทขึ้นคร่อมทับหญิงสาว ดวงตาสีน้ำตาลจ้องมองใบหน้าสวยหวานอย่างอันตราย แล้วใช้อำนาจจิตครอบงำหล่อนไว้ในห้วงความฝัน

“ผู้หญิงปากร้าย สมควรโดนลงโทษ” เขาก้มลงจูบหล่อนด้วยความรู้สึกโหยหาลึกซึ้ง ลมหายใจร้อนผ่าวที่พ่นออกมา ปลุกเร้าให้เกิดอารมณ์วาบหวิว

แม้ว่าปิ่นแก้วยังคงหลับใหลแต่ความรู้สึกที่เกิดขึ้นกับหล่อนล้วนเป็นความจริง หล่อนรับรู้ถึงการมาของชายหนุ่ม เพียงแต่ไม่สามารถลืมตามองเขาให้ชัดเจนเช่นที่ปรารถนา

คืนนี้คุณโจรปล้นสวาทช่างทำอะไรเอาแต่ใจเหลือเกิน เขาถอดเสื้อผ้าออกจากตัวหล่อนอย่างไม่รีรอ ร่างสูงใหญ่เบียดติดกับร่างอรชรโดยไม่มีอาภรณ์ขวางกั้น ผิวกายเปลือยเปล่าของทั้งสองเสียดสีกันไปมา คลื่นความรู้สึกเร่าร้อนซ่านซ่าแทรกซึมไปทั่วทุกอณูรูขุมขน

หล่อนเปล่งเสียงครางประท้วงในลำคอ เขาจึงยอมถอนจูบและซุกหน้าฟ้อนเฟ้นทรวงอกอวบอัด ฝ่ามือหยาบใหญ่ที่ลูบไล้สัดส่วนโค้งเว้าอ่อนหวาน เลื่อนขึ้นมาบีบขยำก้อนเนื้อขาวสะล้างนุ่มหยุ่น พลางตวัดลิ้นวนรอบปลายถันสีแดงเรื่อ แล้วดูดเลียอย่างลามก

“อย่า... ฉันกำลัง... จะแต่งงาน”

หล่อนร้องประท้วงด้วยสุ้มเสียงกระเส่า เนื้อตัวเปลือยเปล่าสั่นเทาอย่างห้ามไม่อยู่ เมื่อรับรู้ว่าชายหนุ่มขยับเข้าประชิดหว่างขา เขาใช้สัดส่วนใหญ่โตชูชันถูไถบดเบียดกับเนินหนั่นโหนกนูน พลางกระซิบกระซาบถามหล่อน

“ร่างกายของคุณหนูปิ่นแก้ว แปดเปื้อนกลิ่นของกระผมหมดแล้ว คุณหนูคิดว่าจะสามารถไปแต่งงานกับผู้ชายอื่นได้อีกหรือ สองเต้ากลม ๆ คู่นี้กระผมก็ดูดเลียแล้ว และตรงนี้ด้วย...”