مشاركة

บทที่ 25

مؤلف: แจ็ก ออเธอร์
ฉันไม่รู้เลยว่ามันคืออะไร ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเมื่อครู่นี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

แต่ฉันรู้ดีอยู่สิ่งหนึ่
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • สยบรักท่านดอนมาเฟีย   บทที่ 30

    ฉันไม่ได้เป็นคนโดดเด่นอะไร ไม่ใช่สาวป็อปปูลาร์คนนั้นด้วยซ้ำ ฉันเป็นแค่เด็กสาวธรรมดาๆ ที่ชอบเก็บตัวอยู่คนเดียว และทำเรื่องของตัวเองไป—เป็นผู้หญิงประเภทที่ชอบจมหายไปกับฉากหลังมากกว่าฉันส่งเสียงร้องอุทานหลุดปาก "ขอโทษค่ะ" คิดว่าคำนั้นจะทำให้เขาปล่อยผ่านแล้วเดินจากไป แต่นั้นเอง เขากลับมองฉันด้วยสายตาแบบนั้น... ฉันไม่รู้จะอธิบายยังไงดี เพราะอยู่ๆ ความโกรธก็ผุดขึ้นมาในดวงตาของเขาเขามองฉันเหมือนฉันไปทำความผิดร้ายแรงใส่เขา และสายตาคู่นั้นก็ทิ่มแทงมาดุจมีดบิน ดวงตาของเขาล็อกประสานกับฉันแน่นิ่ง และฉันสาบานเลยว่าสัมผัสได้ถึงความร้อนผ่าวจากสายตานั้น เหงื่อซึมโชกไปทั่วตัว นึกเสียใจที่เผลอไปทักทายเขาฉันหวังว่าคำว่า "ขอโทษ" จะทำให้เขาเดินหนีไป แต่กลับกลายเป็นว่ามันยิ่งยั่วโทสะเขาให้หงุดหงิดยิ่งกว่าเดิมฉันรู้ดีเรื่องอารมณ์ร้ายของแอชเชอร์ ใครๆ ต่างก็เรียกเขาว่า 'เทพเจ้าแห่งความโกรธา' และฉันก็ดันไปจุดชนวนเพลิงโทสะของเขาโดยไม่ได้ตั้งใจ ฉันถึงขั้นแอบคิดจะโกยอ้าววิ่งหนีไปซะ... โง่ชะมัด ฉันรู้ตัวดีแต่แล้วเขาก็พูดขึ้น น้ำเสียงเย็นชา "ไม่... ฉันอยากรู้ว่าทำไมเธอถึงเข้ามาทักฉัน? ฉันรู้จักเธอเหรอ?"ท

  • สยบรักท่านดอนมาเฟีย   บทที่ 29

    ฉันเคยรักแอชเชอร์ โรมาโน่... มีตรงไหนของเขาบ้างล่ะที่ไม่น่ารัก?คุณน่าจะได้เห็นเขา... ทั้งรอยยิ้ม และประกายตาที่วิบวับยามเขาพูดถึงสิ่งที่ทำให้เขาสนุกหรือตื่นเต้น มันมีเสน่ห์ดึงดูดใจเป็นบ้าคุณน่าจะได้เห็นเขาเวลาหงุดหงิด สีหน้าแบบนั้นของเขาก็ฮอตสุดๆ เหมือนกันแอชเชอร์ก็มีมุมโกรธเหมือนกัน คนอื่นมักบอกว่าเขาเป็นคนอารมณ์ร้อน ในฐานะที่เขาเป็นทายาทและต้องขึ้นสืบทอดตำแหน่งในวันข้างหน้า ใครๆ จึงคอยเตือนให้เขาลดความใจร้อนลงหน่อย แต่เขาเคยบอกฉันว่าบางทีเขาก็ควบคุมตัวเองไม่ได้ เวลาเขาโกรธ ดวงตาคู่นั้นจะลุกโชนไปด้วยไฟอารมณ์ สันกรามเกร็งแน่น เข่นเคี้ยวเคี้ยวฟัน และกำหมัดแน่น... คุณน่าจะได้เห็นเขาในมุมนั้น... ดุดันและมีเสน่ห์ชวนหลงใหลชะมัดฉันนี่มันโง่หัวปักหัวปำเพราะเขาจริงๆฉันตกหลุมรักแอชเชอร์มาเกือบจะทั้งชีวิต มันเริ่มขึ้นตั้งแต่อายุยังน้อย เขาแก่กว่าฉันห้าปี คนอื่นเลยมักจะหัวเราะเยาะความรักแบบเด็กๆ ของฉัน ผู้หญิงตั้งมากมายต่างก็หลงใหลคลั่งไคล้ แอชเชอร์ โรมาโน่ ทั้งผู้หญิงจากตระฉันลใหญ่ผู้มีพร้อมทุกอย่าง ซึ่งเป็นคนที่มีโอกาสสมหวังกับเขาจริงๆ...ไม่มีใครคิดหรอกว่าคนอย่างฉันจะได้เขามาครอบครอ

  • สยบรักท่านดอนมาเฟีย   บทที่ 28

    "ใครอนุญาตให้เธอมาแตะต้องตัวฉัน?""โอเคค่ะ... พอแล้ว! ฉันขอโทษ ฉันจะไม่แตะตัวนายอีกแล้ว มือฉันจะหักแล้วนะ!" ฉันตะโกนลนลาน เสียงสั่นเครือด้วยความตกใจ เพราะแรงบีบที่ข้อมือเริ่มหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ จนแทบเกินทนแล้วเขาก็นั่งอยู่ตรงนั้นบนเตียง หันหน้ามาหาฉัน ดวงตาเย็นชาและแข็งกร้าว ขณะเค้นเสียงถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบแผ่วเบาจนน่าขนลุก"แล้วถ้าฉันอยากจะหักแขนเธอขึ้นมาจริงๆ ล่ะ? แล้วถ้าฉันอยากจะหักคอเธอซะเลยล่ะ จะทำไม?" เขาพูดพลางปล่อยมือฉันออก การปลดปล่อยอย่างกะทันหันส่งคลื่นความโล่งอกผสมปนเปกับความหวาดกลัวแล่นผ่านไปทั่วร่างแต่แล้วในชั่วพริบตาเดียวนั้น มือก็นิ้วสอดเลื่อนตรงมาที่ลำคอฉัน รังสีคุกคามคละคลุมชัดเจน เศษเสี้ยวของชายหนุ่มที่ฉันเคยรู้จักอันตรธานหายไปสิ้น เหลือไว้เพียงชายแปลกหน้าไร้หัวใจตรงหน้าคนนี้"แล้วถ้าฉันอยากจะหักคอเธอจริงๆ ล่ะ? ถ้าฉันจะทำขึ้นมาจริงๆ จะว่ายังไง?" เขาถาม เสียงกระซิบเย็นเยียบไปถึงขั้วหัวใจจากนั้นเขาก็ผลักฉันออกไปข้างๆ อย่างรวดเร็วแล้วปล่อยตัวฉันเป็นอิสระ การปลดปล่อยที่ไม่ทันตั้งตัวทำเอาฉันหอบหายใจไม่ทัน... แต่อย่างน้อยรอบนี้เขาก็ไม่ได้ตั้งใจจะบีบคอฉันจริงๆ

  • สยบรักท่านดอนมาเฟีย   บทที่ 27

    แอชเชอร์พูดเป็นเชิงสั่งให้ฉันทำลาซานญ่า... ลาซานญ่าเนี่ยนะ! รู้ไหมว่ามันต้องใช้เวลานานขนาดไหน?! ฉันรู้ว่ามันเป็นของโปรดของเขา แต่นี่มันกลางดึกแล้วนะ!เริ่มแรกต้องผัดซอฟฟรีตโต หั่นผักเป็นลูกเต๋าชิ้นเล็กชิ้นน้อย จากนั้นก็เคี่ยวน้ำซอสโบโลเนส ใช้เวลาเป็นชั่วโมงในการเคี่ยวเนื้อบด ไวน์แดง และมะเขือเทศ ระหว่างนั้นฉันก็ต้องทำเบชาเมลซอส คอยตะกร้อคนนมกับเนยจนแขนล้าไปหมดขั้นสุดท้ายคือการจัดเรียงเป็นชั้นๆ แผ่นพาสต้า ซอสเนื้อ ริคอตต้าชีส มอสซาเรลล่าชีส และเบชาเมลซอส ซ้ำไปซ้ำมาหลายๆ ชั้น จากนั้นก็นำเข้าเตาอบนานเกือบชั่วโมง จนกระทั่งชีสปุดๆ กลายเป็นสีเหลืองทองสวยงามฉันสาบานเลยว่ามันใช้เวลาอย่างน้อยสามชั่วโมง หรืออาจจะมากกว่านั้นอีก นั่งหลังขดหลังแข็งทำอาหารตั้งหลายชั่วโมง ทั้งที่เพิ่งถูกปลุกให้ตื่นจากนอน! แต่ก็ต้องยอมรับจริงๆ ว่ากลิ่นหอมของมันทำเอาฉันน้ำลายสอได้เหมือนกันระหว่างที่รอลาซานญ่าอยู่ในเตาอบ ฉันก็ใช้เวลานี้คั้นน้ำผลไม้สดให้เขา ฉันรู้ดีว่าเขาชอบดื่มน้ำผลไม้สดขนาดไหน โดยเฉพาะน้ำแอปเปิ้ล ฉันเลยหยิบแอปเปิ้ลสีแดงกรอบๆ มาทำน้ำแอปเปิ้ลคั้นสดให้เขา พอถาดอาหารเสร็จเรียบร้อย เสียงชีสซู่ซ่าปุดๆ

  • สยบรักท่านดอนมาเฟีย   บทที่ 26

    วันนี้ฉันเหนื่อยเหลือเกิน เลยตัดสินใจพาลีออนเข้านอนตั้งแต่หัวค่ำ ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงเหนื่อยขนาดนี้ บางทีอาจเป็นเพราะฉันนั่งรอเขาจนดึกดื่นมาหลายคืน ติดอยู่กับความคิดที่ว่าแอชเชอร์จะโผล่หัวมา... ซึ่งมันโง่สิ้นดี ในเมื่อเราต่างก็รู้กันอยู่แก่ใจว่าเขาไม่เคยมาเลยสักครั้ง ฉันก็แค่หาเรื่องยืดเวลาความทรมานของตัวเองออกไปก็เท่านั้นแถมฉันยังตื่นเกร็งและระแวงไปหมด คอยคิดว่าแอชเชอร์กำลังวางแผนอะไรอยู่ และเขาจะมาปรากฏตัวในรูปแบบไหน ซึ่งนั่นไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นมาเลย สภาพฉันตอนนี้ดูทรุดโทรมมาก ขอบตาคล้ำเป็นวงกว้าง เครื่องสำอางอาจจะพอช่วยกลบได้ แต่นาทีนี้ฉันเหนื่อยเกินกว่าจะลุกขึ้นมาแต่งสวยแล้ว เหนื่อยเกินกว่าจะทำอะไรทั้งนั้น คืนนี้ฉันจะนอนพักให้เต็มอิ่ม และถ้าแอชเชอร์นึกอยากจะโผล่หัวมา เขาก็เชิญมาตามสบายเหอะแต่วันนี้ฉันเหนื่อยเกินไปแล้ว และจะไม่ยอมเล่นตามเกมปั่นหัวของเขาอีก ฉันจะไม่ปล่อยให้เขาคอยปั่นหัวเล่นสนุกตามใจชอบได้อีกต่อไปฉันอาบน้ำอย่างรวดเร็วแล้วสวมเสื้อยืดธรรมดาๆ ก่อนจะล้มตัวลงนอนทันที และในวินาทีที่หัวของฉันสัมผัสหมอน ตอนที่กำลังจัดท่าทางให้นอนสบาย เสียงเปิดประตูก็ดังข

  • สยบรักท่านดอนมาเฟีย   บทที่ 25

    ฉันไม่รู้เลยว่ามันคืออะไร ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเมื่อครู่นี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่แต่ฉันรู้ดีอยู่สิ่งหนึ่ง... เรื่องในวันนี้เป็นเพียงแค่ตัวอย่างน้ำจิ้มเบาๆ ของอนาคตที่ฉันต้องเผชิญต่อจากนี้เท่านั้นเช้าวันรุ่งขึ้น ฉันเพิ่งสังเกตเห็นว่าแอชเชอร์ทิ้งร่องรอยไว้บนลำคอของฉัน ฉันจึงต้องประโคมเครื่องสำอางกลบกลืนรอยพวกนั้นเอาไว้ เพื่อไม่ให้ลีออนสังเกตเห็นและก็เป็นจริงตามคำพูดของเขา มาเรียบอกฉันว่าพวกเขาสรรหาครูสอนพิเศษได้แล้ว เพราะงั้นภายในสัปดาห์หน้า ลีออนจะเริ่มเรียนโฮมสคูลที่ห้องหนังสือกับครูคนใหม่ได้เลยฟังดูเหมือนจะเป็นเรื่องดี ทั้งที่แท้จริงแล้วมันไม่ใช่สิ่งที่ฉันปรารถนาให้ลูกเลยสักนิด ฉันอยากให้ลีออนได้ไปโรงเรียน ได้มีเพื่อน ได้เข้าสังคมปฏิสัมพันธ์กับเด็กคนอื่นๆ ได้วิ่งเล่น และได้สร้างมิตรภาพตามวัยแต่ถ้าแอชเชอร์จะกักขังฉันไว้ที่นี่ แล้วให้ลีออนเรียนโฮมสคูลกับครูสอนพิเศษ นั่นก็หมายความว่าเราสองคนแม่ลูกจะต้องตกเป็นนักโทษไปตลอดชีวิต โดยไม่อาจสร้างปฏิสัมพันธ์หรือผูกพันกับใครในโลกภายนอกได้อีกเลยสำหรับตัวฉันเอง... ฉันคิดว่าฉันทนได้แต่สำหรับลูกชายของฉันล่ะ? ฉันต้องการให้เขาเติบโตขึ้นมาอย่าง

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status