MasukShare
ตอนที่ 1. ชนกันวันแรก
Tanggal publikasi:
2026-05-12 12:00:09ตอนที่ 1. ชนกันวันแรก
เช้าอันเงียบสงบของ คฤหาสน์เวหานนท์ ลอว์
แสงแดดอ่อนลอดผ่านกระจกบานสูงตกกระทบโต๊ะอาหารยาวกลางห้อง กลิ่นกาแฟหอมเข้มลอยคลุ้งไปทั่วบรรยากาศ
ที่หัวโต๊ะ เซบาสเตียน เวหานนท์ ลอว์ เจ้าของอำนาจตัวจริงของตระกูล นั่งจิบกาแฟอย่างสุขุม สายตาคมกริบไล่อ่านข่าวในแท็บเล็ตอย่างเงียบ ๆ
ถัดมาไม่ไกล
ชายหนุ่มในชุดสูทสีดำสนิทกำลังนั่งพิงเก้าอี้อย่างสบาย ๆ มือหนึ่งเลื่อนอ่านข่าวในแล็ปท็อป วินเซนโซ่ เวหานนท์ ลอว์ มาเฟียลำดับหนึ่งแห่งฮ่องกงและทายาทคนโตของตระกูลทันทีที่ได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากชั้นบน ทำให้สองพ่อลูกหยุดการกระทำทุกอย่างและหันไปมองคนที่กำลังเดินกึ่งวิ่งตามทางเดิน
ชายหนุ่มร่างสูงเดินลงบันไดมาในชุดเสื้อยืดสีดำกับกางเกงยีนส์ธรรมดา และมีเสื้อช็อปพาดไว้ที่ไหล่ ผมยุ่งเล็กน้อยเหมือนเพิ่งตื่น ทันทีที่เห็นภาพนั้น
วินเซนโซ่ก็เงยหน้าจากแล็ปท็อปก่อนกระตุกยิ้มมุมปากอย่างอดไม่ได้
“พ่อดูสิ…” เขาพูดเสียงเรียบแต่แฝงความขำ
“นี่นะเหรอสภาพของมาเฟียลำดับสองของตระกูล”ชายหนุ่มที่เพิ่งลงบันไดมา…ชะงักเล็กน้อย
วายุ เวหานนท์ ลอว์ เลิกคิ้วนิด ๆ ก่อนถอนหายใจ
“ผมบอกแล้วว่าผมไม่ได้อยากเดินตามรอยพ่อกับพี่”
เขาหยิบกุญแจรถที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมา
“วันนี้เปิดเทอมวันแรก” วายุหันหลังเดินออกไปทางประตู
“จะไปเหล่สาว ไม่อยากไปสาย” ประตูคฤหาสน์ถูกเปิดแล้วปิดลงอย่างรวดเร็ว
ความเงียบกลับมาอีกครั้งในห้องอาหาร เซบาสเตียนวางถ้วยกาแฟลงเบา ๆ ก่อนส่ายหน้าเล็กน้อย ส่วนวินเซนโซ่ก็หัวเราะในลำคอ
“ลูกชายพ่อคนนี้…” เขาพูดพลางพิงพนักเก้าอี้ “ไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังหนีอะไรอยู่”
เซบาสเตียนเพียงมองไปทางประตูที่ปิดสนิท แววตาคมเข้มฉายแววครุ่นคิด
“สักวันหนึ่ง” เขาพูดช้า ๆ “มันจะหนีไม่ได้ เพราะเลือดของ เวหานนท์ ลอว์ ไม่เคยปล่อยใครหลุดออกจากเส้นทางนี้ไปได้ง่าย ๆ . “
เช้าวันเปิดเทอมวันแรกของคณะวิศวกรรมศาสตร์ ลานจอดรถหน้าคณะเต็มไปด้วยเสียงรถและนักศึกษาที่กำลังวุ่นวาย
เชอลีนหมุนพวงมาลัยรถเก๋งของตัวเองอย่างเก้ ๆ กัง ๆ
“โอ๊ย รถเยอะชะมัด” เธอบ่นกับตัวเอง
เพื่อน ๆ ในรถหัวเราะ
“นี่วันแรกนะเว้ย แกขับดี ๆ” แตงกวาเตือน
“รู้แล้วน่า” ยังไม่ทันพูดจบ
โครม!! เสียงชนดังสนั่นลานจอดรถ
รถเก๋งของเชอลีนชนเข้ากับ บิ๊กไบค์สีดำคันใหญ่ จนมันเอียงเกือบล้ม
“เชี่ยยยยย!” แตงกวาร้อง เชอลีนรีบดับเครื่องแล้วเปิดประตูลงไป
“ใครขับรถแบบนี้เนี่ย!” เสียงฝีเท้าหนัก ๆ เดินเข้ามาใกล้
ผู้ชายร่างสูงในเสื้อช็อปวิศวะปีสี่ถอดหมวกกันน็อกออกช้าๆ สายตาคมดุ เหลือบมองรถตัวเองก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองคนชน
บรรยากาศรอบลานจอดรถเงียบลงทันที หนึ่งในนักศึกษาปีสองกระซิบกับเพื่อน
“เฮ้ย…นั่นพี่วายุ”
เชอลีนยังไม่รู้เรื่องอะไรก็รีบพูดทันที “รถพี่จอดขวางเองนะคะ!”
วายุจ้องเธอนิ่ง “น้องปีหนึ่ง?”
“แล้วไงคะ” เพื่อน ๆ รอบข้างถึงกับสูดลมหายใจแรง
ใคร ๆ ก็รู้ว่า วายุ เวหานนท์ คือคนที่ไม่ควรหาเรื่องที่สุดในคณะนี้
วายุเดินเข้ามาหยุดตรงหน้าเธอ
“ชื่อ? ”
“เชอลีนค่ะ ไม่ใช่จำเลย”
มุมปากเขากระตุกขึ้นเล็กน้อย “ดี” เขาก้มดูรอยขีดที่บิ๊กไบค์ของตัวเอง ก่อนพูดเสียงเรียบ
“จำชื่อไว้แล้ว”
เชอลีนกอดอก “จะให้จ่ายค่าซ่อมก็พูดมาตรง ๆ สิคะ”
เพื่อนปีสี่ที่ยืนอยู่ข้างหลังเริ่มหลุดขำ วายุเงยหน้าขึ้นอีกครั้งสายตาที่มองเธอเปลี่ยนไป ไม่ใช่ความโกรธ แต่เป็นความสนใจ
“ค่าซ่อมไม่ต้อง บ้านพี่ไม่ได้ขัดสนขนาดนั้น”
เขาพูดช้า ๆ “แต่ปีหนึ่งอย่างเธอ…ต่อไปนี้อยู่ในสายตาพี่แน่”
เชอลีนย่นจมูก “อ๋อ จะหาเรื่องเหรอคะ”
วายุเอียงคอนิด ๆ “เปล่า พี่แค่จะดูว่า…เธอกล้าปากดีแบบนี้ได้อีกกี่วัน”
“แล้วยังไงคะ เริ่มวันนี้เลยไหม? ” ซีลีนเท้าเอวถามอย่างเอาเรื่อง
“หืออ...อยากมีเรื่อง จะเอาวันนี้เลยเหรอได้จัดให้” วายุพูดจบก็ล้วงโทรศัพท์ในกระเป่ากางเกงขึ้นมาและถ่ายรูปรถเขาและเธอ
“ตั้งใจฟังนะเด็กน้อย ตรงนี้ที่จอดมอเตอร์ไซค์ เห็นเส้นแบ่งเขตไหม มอไซค์พี่จอดในช่องจอดเรียบร้อยไม่ล้ำเส้นสักนิด แต่รถหนู...” วายุเว้นช่วงไว้เพียงนิด และยักคิ้วให้เชอลีนดูในสิ่งที่เธอทำ
“รถหนูมาชนพี่เองนะ ถ้าอยากมีเรื่องเดี๋ยวพี่ไปแจ้งความก็ได้จะได้จบ ๆ มีใบขับขี่ไหม ถ้ามีก็แค่โดนยึด ถ้าไม่มีก็หนักหน่อยนะน้องนะ แต่อย่าหาว่าพี่ไม่เตือน เพราะน้องเริ่มก่อน !! ”
Bab terbaru
สยบรักรุ่นพี่วิศวะ Bad Evil. ตอนที่5. ผับของรุ่นพี่
ตอนที่5. ผับของรุ่นพี่เชอลีนยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ภายในห้องนอนแสงไฟสีอุ่นสะท้อนให้เห็นหญิงสาวรูปร่างเพรียวบางที่กำลังสำรวจตัวเองตั้งแต่หัวจรดเท้า ผมยาวสีน้ำตาลเข้มมีไฮไลท์สีน้ำน้ำเงินสองสามช่อด้านหน้าถูกม้วนลอนอ่อน ๆ ปล่อยสบายลงมาถึงกลางหลังคืนนี้เธอเลือกใส่เสื้อเกาะอกสีดำเข้ารูป กระโปรงหนังเอวสูงสีดำแนบกับสะโพกพอดี รองเท้าบูทส้นสูงทำให้ขาเรียวยาวยิ่งดูโดดเด่นลุคคืนนี้ของเธอทั้งสวย ทั้งดุ และเซ็กซี่แบบไม่ตั้งใจเชอลีนมองตัวเองในกระจกครู่หนึ่งก่อนจะถอนหายใจ“คืนนี้จะไม่คิดถึงไอ้พี่วายุบ้านั่นแล้ว เชอะแล้วบอกไม่เดือดร้อนเรื่องเงินแต่ดันจะไปแจ้งความเอาซะได้”หญิงสาวคว้ากระเป๋าสะพายก่อนจะเดินออกจากห้องคืนนี้เธอตั้งใจมาสนุกเท่านั้น ไม่มีเรื่องรุ่นพี่และไม่มีเรื่องผู้ชายกวนประสาทคนนั้น…อย่างน้อยเธอก็คิดแบบนั้นสามทุ่มตรงลานจอดรถหน้าผับเปิดใหม่ใกล้มหาวิทยาลัยเต็มไปด้วยรถยนต์และบิ๊กไบค์จอดเรียงราย เสียงเพลง EDM ดังทะลุออกมาจากด้านใน ไฟนีออนขนาดใหญ่ส่องชื่อร้านอย่างโดดเด่นBLACK RUSHใบหม่อนมาถึงก่อน เธอยืนพิงรถเล่นมือถือรอเพื่อน ไม่นานรถของแตงกวาก็เลี้ยวเข้ามาจอดข้าง ๆ กระจกฝั่งคนขับลดลง
สยบรักรุ่นพี่วิศวะ Bad Evil. ตอนที่ 4. ของเล่นชิ้นใหม่ของรุ่นพี่ปี4
ตอนที่ 4. ของเล่นชิ้นใหม่ของรุ่นพี่ปี4กลุ่มสาว ๆ เดินมาถึงหน้าตึกคณะวิศวกรรม แต่บรรยากาศค่อนข้างเงียบกว่าที่คิด รุ่นพี่หลายคนเริ่มทยอยกลับกันแล้วเชอลีนมองไปรอบ ๆ ก่อนจะถามทันที“พี่วายุอยู่ไหมคะ”โซ่ที่กำลังยืนคุยกับเพื่อนอยู่หันมาเห็นพอดี เขายิ้มบาง ๆ ก่อนจะส่ายหน้า“ไม่ทันแล้วล่ะ มันออกไปตั้งนานแล้ว เห็นบอกว่าจะไปทำสีรถ”เชอลีนขมวดคิ้วทันที “ทำที่ไหนคะ อู่ไหน เดี๋ยวหนูตามไป” ประโยคตรงไปตรงมาของเธอ ทำให้กลุ่มผู้ชายมองหน้ากันเงียบ ๆ เหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่าง ก่อนที่ กระทิง จะเป็นคนพูดขึ้น“พรุ่งนี้ค่อยมาดีกว่า ตอนนี้อย่าเพิ่งไปยุ่งกับมันเลย เชื่อพี่”น้ำเสียงนั้นจริงจังจนเชอลีนชะงักไปเล็กน้อยด้าน ใบหม่อน ที่ยืนฟังอยู่ก็รีบหันมาพูดกับเพื่อน“เชอลีน กลับก่อนก็ได้ พรุ่งนี้ค่อยมาว่ากัน” สาว ๆ คนอื่นพยักหน้าเห็นด้วย บรรยากาศกำลังจะเงียบลง แต่จู่ ๆ แทนไท ก็พูดขึ้นพลางยิ้มเจ้าเล่ห์“ไหน ๆ ก็มาแล้ว ไม่แนะนำตัวทำความรู้จักกันหน่อยเหรอ”เขามองไปรอบ ๆ กลุ่มสาว ๆ ก่อนพูดต่อ“หรือว่าจะรอแนะนำตัวพรุ่งนี้ ตอนประชุมเรื่องน้องใหม่”ได้ยินแบบนั้น นัทตี้ ก็รีบพยักหน้า“ก็ดีเหมือนกันนะคะ รู้จักรุ่นพี
สยบรักรุ่นพี่วิศวะ Bad Evil. ตอนที่ 3. ตามยันคณะ
ตอนที่ 3. ตามยันคณะหลังจากอ่านแชตของเด็กปีหนึ่งจบ วายุ ก็วางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะหินหน้าตึกวิศวะ รอยยิ้มบาง ๆ กระตุกขึ้นที่มุมปากแก๊งเพื่อนที่นั่งอยู่ด้วยกันเริ่มสังเกตทันทีกระทิง เลิกคิ้ว “ยิ้มอะไรของมึงวะ น่ากลัวฉิบหาย”แทนไท วางหนังสือในมือลง “ใครโทรมา”วายุเอนหลังพิงเก้าอี้ ก่อนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโยนเล่น“เด็กปีหนึ่ง” เพื่อนทั้งโต๊ะเงยหน้าพร้อมกัน นะโม ทำหน้าตกใจเว่อร์ “เฮ้ย! ปีหนึ่งที่ไหนกล้าโทรหามึง”วายุหัวเราะในลำคอ “ปีหนึ่งที่ขับรถชนบิ๊กไบค์กูเมื่อเช้า”ทันทีที่พูดจบ ทั้งโต๊ะระเบิดเสียงหัวเราะทันที กระทิงถึงกับตบโต๊ะ“ไอ้เหี้ย! น้องมันยังกล้าโทรมาหามึงอีกเหรอ”วายุเล่าคร่าว ๆ ถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อเช้าและบทสนทนาในแชต ตั้งแต่ที่เชอลีนทักมา“สวัสดีค่ะ ใช่พี่วายุไหมคะ”จนถึง “จะให้หนูทำอะไรก็ยอมค่ะ” นะโมหัวเราะจนเกือบสำลักน้ำ“เด็กมันไม่รู้จริง ๆ ว่ากำลังคุยกับใคร”แทนไทส่ายหน้าเบา ๆ “แล้วมึงตอบว่าไง”วายุยักไหล่ “ยังไม่ได้ตอบ”ยังไม่ทันที่บทสนทนาจะไปต่อ เสียงเก้าอี้ถูกเลื่อนออกผู้ชายอีกคนเดินเข้ามาที่โต๊ะพร้อมรอยยิ้มกวน ๆ โซ่ เขาทิ้งตัวลงนั่งข้าง ๆ ก่อนมองวายุ“มีคนโทรหามึงยัง”
สยบรักรุ่นพี่วิศวะ Bad Evil. ตอนที่ 2. แผนตามหาคนโหดของคณะ
ตอนที่ 2. แผนตามหาคนโหดของคณะหลังจากเหตุการณ์ชนรถที่ลานจอดรถ เชอลีน ก็ถูกเพื่อนลากกลับมานั่งรวมกันที่โต๊ะหินอ่อนหน้าตึกคณะเธอฟุบหน้าลงกับโต๊ะทันที“ซวยตั้งแต่วันแรกของชีวิตมหาลัยเลยอ่ะ…” รอบโต๊ะมีเพื่อนตัวดีนั่งล้อมเหมือนกำลังประชุมวิกฤตใบหม่อน ถอนหายใจเบา ๆ “งั้นก็ปล่อยไปสิ ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น”เชอลีนเงยหน้าขึ้นทันที “ปล่อยได้ยังไง เขามองเหมือนจะฆ่าฉัน!”แตงกวา ยกคางถามตรง ๆ “งั้นก็เคลมประกัน จบ”เชอลีนเงียบไปครู่หนึ่ง เพื่อน ๆ หรี่ตามอง แตงกวาถามต่อ“เดี๋ยวนะ…แกมีใบขับขี่ไหม”เชอลีนส่ายหน้าช้า ๆ ทั้งโต๊ะเงียบกริบเนเน่ อ้าปากค้าง “อย่าบอกนะว่า....”“ไม่มี…” แตงกวาเอามือตบหน้าผากทันที “แล้วรถใคร”เชอลีนยิ้มแหย “…รถแม่” คราวนี้ทั้งโต๊ะพร้อมใจกันกุมขมับนัทตี้ พูดเสียงเรียบ “งั้นทางเดียวคือไปขอโทษพี่เขา”เชอลีนทำหน้าเหมือนคนหมดหวัง “แล้วจะไปยังไง”เธอกอดอกพิงพนัก “ยังไม่รู้เลยว่าพี่เขาอยู่คณะไหน”แตงกวาหันมามองเหมือนจะพูดอะไร แต่จู่ ๆ เนเน่ก็ดีดนิ้ว“ง่ายจะตาย” ทุกคนหันไปมอง เนเน่ยักไหล่“พวกเรารวยนี่ ใช้เงินแก้ปัญหาสิ”เชอลีนเลิกคิ้ว “หมายถึง?”ไม่ถึงห้านาทีต่อมา แตงกวาหยิบกระ
สยบรักรุ่นพี่วิศวะ Bad Evil. ตอนที่ 1. ชนกันวันแรก
ตอนที่ 1. ชนกันวันแรกเช้าอันเงียบสงบของ คฤหาสน์เวหานนท์ ลอว์แสงแดดอ่อนลอดผ่านกระจกบานสูงตกกระทบโต๊ะอาหารยาวกลางห้อง กลิ่นกาแฟหอมเข้มลอยคลุ้งไปทั่วบรรยากาศที่หัวโต๊ะ เซบาสเตียน เวหานนท์ ลอว์ เจ้าของอำนาจตัวจริงของตระกูล นั่งจิบกาแฟอย่างสุขุม สายตาคมกริบไล่อ่านข่าวในแท็บเล็ตอย่างเงียบ ๆถัดมาไม่ไกลชายหนุ่มในชุดสูทสีดำสนิทกำลังนั่งพิงเก้าอี้อย่างสบาย ๆ มือหนึ่งเลื่อนอ่านข่าวในแล็ปท็อป วินเซนโซ่ เวหานนท์ ลอว์ มาเฟียลำดับหนึ่งแห่งฮ่องกงและทายาทคนโตของตระกูลทันทีที่ได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากชั้นบน ทำให้สองพ่อลูกหยุดการกระทำทุกอย่างและหันไปมองคนที่กำลังเดินกึ่งวิ่งตามทางเดินชายหนุ่มร่างสูงเดินลงบันไดมาในชุดเสื้อยืดสีดำกับกางเกงยีนส์ธรรมดา และมีเสื้อช็อปพาดไว้ที่ไหล่ ผมยุ่งเล็กน้อยเหมือนเพิ่งตื่น ทันทีที่เห็นภาพนั้นวินเซนโซ่ก็เงยหน้าจากแล็ปท็อปก่อนกระตุกยิ้มมุมปากอย่างอดไม่ได้“พ่อดูสิ…” เขาพูดเสียงเรียบแต่แฝงความขำ“นี่นะเหรอสภาพของมาเฟียลำดับสองของตระกูล”ชายหนุ่มที่เพิ่งลงบันไดมา…ชะงักเล็กน้อยวายุ เวหานนท์ ลอว์ เลิกคิ้วนิด ๆ ก่อนถอนหายใจ“ผมบอกแล้วว่าผมไม่ได้อยากเดินตามรอยพ่อกับพี่”
สยบรักรุ่นพี่วิศวะ Bad Evil. แนะนำตัวละคร
แนะนำตัวละครวายุ เวหานนท์ ลอว์ พระเอก ทายาทมาเฟียลำลับที่ 2 (มาเฟียฮ่องกง)พี่ชายของวายุก็คือ วินเซนโซ่ ลอว์ ทายาทมาเฟียลำดับที่ 1 (จากเรื่อง มาเฟียเมียประมูล อ่านแยกได้ไม่งง)ปี 4 วิศวกรรมศาสตร์ สาขา วิศวกรรมเครื่องกลหัวหน้าสายรหัส ฉายาในคณะ: “Bad Evil”นิสัย:โหด ดุ หน้านิ่ง เย็นชา คำพูดเชือดเฉือนแบบไม่ต้องขึ้นเสียง กวนส้นตีนแบบสุภาพ (ยิ่งทำให้โมโห)ไม่ค่อยยิ้ม แต่ถ้ายิ้ม = มีคนซวยจุดอ่อน: แพ้คนไม่กลัวเขาบุคลิกเวลาอยู่กับคนอื่น “มีปัญหาหรืออยากมีเรื่อง?”บุคลิกเวลาอยู่กับนางเอก “กล้าเถียงพี่อีกคำเดียว ลองดูสิ”👊 แก๊งเพื่อนพระเอกกระทิงสายบู๊ ตัวใหญ่ พูดตรงเป็นคนเดียวที่กล้าด่าวายุโซ่ปากกวนที่สุดในกลุ่มชอบยุให้วายุเสียอาการแทนไทสุขุม ฉลาด เป็นสายคิดแผนมักเป็นคนเตือนวายุนะโมสายขำ ตัวตึงของแก๊งชอบแซวเรื่องผู้หญิง💕นางเอก⚙ เชอรีน ปี 1 วิศวกรรมศาสตร์ สาขา วิศวกรรมอุตสาหการเด็กกิจกรรม ร่าเริง พลังล้นนิสัย: สดใส ปากไว คิดไว ตอบไวไม่ชอบความอยุติธรรม กล้ากวนรุ่นพี่แบบไม่ตั้งใจ จุดอ่อนใจเต้นแรงเวลาโดนวายุมองนิ่ง ๆประโยคประจำตัว“รุ่นพี่ทำหน้าดุแบบนี้ เพราะหล่อไม่สุดหรือเ
Anda juga akan menyukai
อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
Sadistic_X138.3K DibacaHot Love ของรักท่านประธาน
ณดารินทร์366.9K Dibacaพิศวาสรักลูกหนี้ [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]
violet192.6K Dibacaมรสุมรัก CEO ซาตาน
เกาะลอยน้ำ145.8K Dibacaเมียในนามที่สามีเกลียดชัง
Duangkwan97 Dibacaนางร้ายคนนี้สามีไม่เคยรัก
ณนิจชา,ฟินเฟวา,ณภาวารี419 Dibacaฝันตื่นหนึ่ง ชะตาวุ่นคุณหนูไป๋
อวี้จวิน (玉君)35 Dibacaเร้นรักซ่อนร้าย (เรื่องสั้น)
Xiaohlinz19 Dibaca
