สวาทรัก3

จันทร์เจ้ามาทำงานตามปกติ หล่อนเป็นผู้ช่วยคุณหมอ หญิงสาวทำหน้าที่หยิบจับอุปกรณ์ต่างๆ ให้ วันนี้ก็เช่นกัน หล่อนใส่ชุดพยาบาลปฏิบัติหน้าที่ เอ๊ะ ทำไมพวกพี่ๆ เขามุงดูอะไรกันนะ หญิงสาวพยายามแหวกวงล้อมบรรดาพยาบาลสาวทั้งน้อยใหญ่เข้าไป แต่ก็ไม่สามารถเข้าไปได้ หล่อนจึงไม่อยากรู้ ชิ ไม่ดูก็ได้ เอาอุปกรณ์ทำแผลไปให้คุณหมอดีกว่า ทันทีที่หล่อนเปิดประตูหลังห้องนั้นเข้าไป ดวงตาหวานปะทะเข้ากับดวงตาคมทรงพลังของร่างสูงที่นั่งรอคุณหมอของหล่อนอยู่แล้ว หล่อนมองหน้าเขาตาไม่กระพริบ ผู้ชายอะไรทำไมดูหล่อเหมือนกับเทพบุตรก็ไม่ปาน จมูกโด่งรับกับใบหน้าคมปากหยักได้รูปสีเกือบแดงนั้น เขาดูมีเสน่ห์เป็นที่สุด โดยเฉพาะดวงตาอันทรงพลังคู่นั้น

ทางด้านอีคอนก็เช่นกัน เขามองหญิงสาวตรงหน้าอย่างตกตลึง ร่างเล็กอรชรใบหน้าหวานของหล่อนนี้ เขาไม่เคยพบมาก่อน ผมดำขลับรับกับใบหน้าสวยคมนั้นมันดูลงตัวเป็นที่สุด หล่อนไม่ใช่คนที่นี่ เขาดูแวบเดียวก็รู้แล้วว่าหล่อนไม่เคยผ่านมือชายใดมาก่อน สายลมที่พัดวูบนั้น ทำให้เขาได้กลิ่นหอมที่เขาตามหา สายตาคมมองหญิงสาวนั้นนิ่งอย่างไม่วางตา

"เอ้า จันทร์เจ้า เข้ามาได้แล้ว " เสียงคุณหมอเรียกชื่อหล่อนทำให้อีคอนตื่นจากพะวังก์

"เอ่อๆ คะ " หล่อนรับคำแล้วเดินเข้ามาอย่างว่าง่าย หญิงสาวเดินอ้อมชายหนุ่มเพื่อนำอุปกรณ์นั้นไปวางไว้

"แล้วคนอื่นก็ไปทำงานได้แล้ว ไม่เคยเห็นคนหล่อหรือไง " เสียงเข้มของหมอปนดุกรายๆ มองไปตรงหน้าประตูที่มีบรรดาพยาบาลน้อยใหญ่มุงดูอยู่นั้น อีคอนหันไปยิ้มให้กับพยาบาลพวกนั้นเป็นการทิ้งท้าย ทุกคนพากันกรีดเป็นการใหญ่

ก๊อกๆๆ!!! คุณหมอคะ เสียงเจ้าหน้าที่เข้ามาเรียกคุณหมอ

"มีอะไรอีกหละ

"มีเคสด่วนคะ คุณหมอปีเตอร์ขอให้คุณหมอช่วย " พยาบาลรายงานอย่างตื่นตระหนก

"ได้ๆ ผมจะรีบไปคุณหมอรับคำแล้วหันมามองอีคอน " เขายกคิ้วข้างหนึ่งเป็นเชิงคำถาม ประมาณว่าเอายังไงก็ได้

"เอ่อ จันทร์เจ้าคุณทำแผลให้คุณอีคอนแล้วกัน ผมไปก่อนหละ " พูดเสร็จหมอก็รีบหยิบชุดกรามเดินออกไปอย่างรีบร้อน ทิ้งให้หญิงสาวยืนงงเล็กน้อย ไม่ใช่ว่าหล่อนไม่เคยทำแผลให้คนเจ็บหรอก แต่หล่อนตื่นเต้นที่อยู่กับผู้ชายหล่อสองคนต่างหาง

"อีคอนมองพยาบาลสาวตรงหน้าแล้วยิ้มหวานให้ เขายกคิ้วเป็นคำถามอีกครั้ง คุณพยาบาลครับ จะเอายังไงดี เมื่อเห็นว่าหญิงสาวยังลังเลเขาถึงถามออกไป

"เอ่อ เดี๋ยวดิฉันทำแผลให้คุณเองคะ " จันทร์เจ้ารีบสลัดความตื่นเต้นนั้นออก เขาก็คนเหมือนเราแหละจันทร์เจ้าจะตื่นเต้นอะไรหนักหนา หญิงสาวบอกตัวเอง จากนั้นก็ปรับสีหน้าให้เป็นปกติ หล่อนค่อยๆ เปิดไหล่เขาออกช้าๆ หือออ หญิงสาวอุทานออกมาเมื่อบาดแผลนั้นเปิดออก ทำไมมันเหวอะหวะได้ขนาดนี้ หญิงสาวมองแผลของเขาที่มันใหญ่และก็ดูน่ากลัว ที่กลัวนี่คือเขาจะเจ็บต่างหาก หล่อนบรรจงเช็ดแผลและทำความสะอาดแผลอย่างตั้งใจ

อีคอนนั่งเหงื่อไหลออกมาจำนวนมาก กลิ่นของหญิงสาวทำให้เลือดในกายเขาพลุ่งพล่านไปทั่วทั้งร่าง มือเรียวของหล่อนที่สัมผัสเขานั้นมันทำให้เจ้ายักษ์ของเขาแข็งตัวโดยอัตโนมัติ ทำไมนะ ทำไมหล่อนถึงมีอิทธิพลกับเขาได้มากมายขนาดนี้ ชายหนุ่มกำมือแน่นอยู่อย่างนั้น

"เอ่อ เสร็จแล้วคะ " ประโยคนั้นทำให้อีคอนตื่นจากความคิดต่างๆ นานาๆ เขาพยายามไม่มองหน้าหล่อน ไม่เช่นนั้นเขาได้ทำอะไรหล่อนมากกว่านี้แน่

"ขอบคุณครับ"อีคอนตอบโดยที่ไม่มองหน้า จากนั้นเขากุกขึ้นออกไปโดยไม่ใยดีร่างบางตรงหน้า จันทร์เจ้ากำลังจะยิ้มให้เขาเพื่อไมตรีจิต แต่เขากลับสะบัดหน้าหนีไปโดยไม่สนใจหล่อนเลย คนอะไร ขอบคุณสักคำก็ไม่มี ชิ หล่อแต่ไม่มีมารยาท จันทร์เจ้านึกในใจจากการที่ปลื้มอยู่เมื่อครู่มันเปลี่ยนไปเป็นความหมั่นไส้แทนเสียแล้ว

อีคอนรีบออกจากโรงพยาบาลนั้นอย่างรวดเร็ว เขากำลังจะควบคุมตัวเองไม่ได้ อาการของเขาเหมือนกับวันที่พระจันทร์เต็มดวงนั้น มันทรมานเหมือนตอนที่เขากำลังจะกลายเป็นหมาป่า เพียงแต่ว่ามันไม่ใช่ ผู้หญิงคนนี้เป็นอะไรกันแน่ หรือหล่อนไม่ใช่มนุษย์ เขาคิดในใจ แต่เป็นไปไม่ได้จมูกของเขาไม่เคยพลาด เขาได้กลิ่นมนุษย์ในตัวหล่อนนี่ อีคอนส่ายหัวไปมาเพื่อสลัดความคิด ชายหนุ่มสงบสติอารมณ์อยู่สักพัก และเริ่มเป็นตัวเองอีกครั้งสายตาเขาเอาแต่เพ่งมองไปยังโรงพยาบาลนั้น

จันทร์เจ้ากลับถึงบ้านมันก็ดึกมากพอสมควร หญิงสาวแอบน้ำอาบท่าแล้วเข้านอนอย่างอ่อนเพลีย ในใจก็นึกถึงแต่ใบหน้าหล่อของคนที่หล่อนทำแผลให้เขาทั้งวัน เป็นอะไรจันทร์เจ้า หล่อนถามตัวเองในใจ ดวงตาหวานค่อยๆ ปิดลงอย่างช้าๆ ,,,,,>>>>>>>