สวาทรัก5

จันทร์เจ้ามาทำงานตามปกติ หญิงสาวเดินไปหยิบอุปกรณ์แพทย์ พรางร่างงามก็ยืนเหม่อนึกถึงแต่เรื่องฝันเมื่อคืน เราบ้าไปกันใหญ่แล้วจันทร์เจ้า เล่าให้ใครฟังนี่อายแย่เลย หญิงสาวหน้าแดงขึ้นมาอีก

"อะแฮ่ม เป็นอะไรยะ น้องใหม่หน้านี่แดงเชียว " เสียงพยาบาลสาวรุ่นพี่ที่ไม่ค่อยชอบขี้หน้าหล่อนนั้นเอ่ยขึ้น จันทร์เจ้าหันไปมองแล้วยิ้มให้

"ป่าวหรอกคะ คงร้อนมั๊งคะ"

"เหรอ ฉันนึกว่าฝันหวานเรื่องผู้ชายซะอีก " น้ำเสียงประชดประชันและกิริยาที่ดูไม่เป็นมิตรนั้นทำให้จันทร์เจ้าส่ายหน้าไปมา

"คะ จันทร์เจ้าขอตัวนะคะ"

"ยะ.....".

น้ำเสียงห้วนๆ ไม่เป็นมิตรนั้นทำให้จันทร์เจ้าส่ายหัวอย่างเอือมระอา หล่อนเพิ่งย้ายมาที่นี่ได้สามเดือน หล่อนยังไม่มีเพื่อนเท่าไรนัก ทำอะไรก็มีแต่จะถูกคอยจับตาหญิงสาวสลัดความคิดไร้สาระนั้นแล้วออกไปยังห้องที่หล่อนประจำอยู่ "อุ๊ย....." เท้ายาวชะยักเมื่อเห็นแผ่นหลังของใครบางคนใบหน้าสวยร้อนผ่าวขึ้นทันที

"เข้ามาสิคุณจันทร์เจ้า " เสียงเข้มของคุณหมอเอ่ยขึ้น พรางสายตาอีกคู่ก็หันมามองหล่อนนิ่ง จันทร์เจ้าทำอะไรไม่ถูก หล่อนไม่อยากสู้หน้าเขาเลย เรื่องเมื่อคืนมันน่าอายชะมัด แต่เอ๊ะ มันเป็นเพียงฝันนี่ หญิงสาวนึกได้ดังนั้นจึงเดินเข้ามาทำหน้าที่ แต่ สายตาหวานก็ไม่วายมองหน้าเขา

อีคอนมองร่างบางที่เดินเข้ามาแล้วนึกอมยิ้มในใจ ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าหล่อนมาแล้วกลิ่นหอมเฉพาะตัวนั้นมันทำให้เขาสัมผัสได้ มันน่าแปลกที่ทำไมหล่อนถึงมีกลิ่นที่ดึงดูดความเป็นชายของเขาขนาดนี้ ชายหนุ่มลอบชำเรืองมองหล่อน เขายกยิ้มมุมปากเมื่อรู้ว่าหล่อนคิดอะไร คงเป็นเรื่องเมื่อคืนเป็นแน่ เขาแอบไปหาหล่อนในฝันแล้วเขาก็ห้ามใจตัวเองไว้ไม่อยู่จริงๆ อีคอนอมยิ้มอย่างมีเสน่ห์

"หือ ..." อีตาบ้านี้ยิ้มเจ้าเล่ห์ให้หล่อนด้วย เหมือนรู้เลยว่าหล่อนคิดอะไร จันทร์เจ้าค้อนเขาโดยไม่รู้ตัว

"เอ้าเสร็จแล้ว คุณจันทร์เจ้าจัดการต่อทีนะ " ประโยคของคุณหมอทำให้หญิงสาวอ้าปากค้าง อะไรของคุณหมอเนี่ยทำไมไม่ทำให้เสร็จหละ

"อะ อะไรนะคะ " หล่อนถามย้ำให้แน่ใจ

"ผมให้คุณทำแผลคุณอีคอนต่อ ผมมีธุระ " เสียงเข้มเอ่ยพรางยิ้มให้กับคนเจ็บ จากนั้นก็เดินไปถอดถุงมือ จันทร์เจ้ามองคุณหมอถอดชุดกราวทำตาปริบๆ

"นี่คุณ จะทำให้ผมได้หรือยัง " อีคอนเอ่ยขึ้น พร้มส่งสายตาดุมาหาหล่อนเล็กน้อย

"อ่อๆ คะ " หญิงสาวรีบนั่งลงข้างเขาแทนที่คุณหมอ จากนั้นก็หยิบผ้าปิดแผลบรรจงปิดมันอย่างเบามือ สายตาหวานนั้นไม่กล้าละไปจากแผลตรงหน้าเลยด้วยซ้ำ กล้ามเนื้อแข็งแกร่งนั้นทำให้หล่อนใจเต้นโครมคราม

"โอ้ยย " เสียงเขาร้องขึ้นอย่างเจ็บปวด จันทร์เจ้าตกใจรีบมองหน้าเขา เกิดอะไรขึ้นหล่อนไปโดนตรงไหนหรือเปล่า

"เจ็บตรงไหนหรือเปล่าคะ " เสียงหวานเอ่ยถามเขาแววตาเป็นกังวล

"ป่าวหรอกครับ เห็นคุณก้มหน้าก้มตาไม่เงยหน้าบ้างเลย " กลัวว่าจะปวดคอนะครับเขายิ้มโปรยเสน่ห์ให้หญิงสาวพรางยิ้มทะเล้น จันทร์เจ้าแก้มป่องอย่างงอนๆ เขาแกล้งหล่อนหรือนี่เดี๋ยวเหอะ

"โอ้ยย เบาๆ หน่อยสิครับจันทร์เจ้า " อีคอนร้องออกมาเสียงดังเมื่อหล่อนปิดพลาสเตอร์ย้ำตรงแผลนั้น มือหนาเอื้อมไปจับมือเรียวของหล่อนเพื่อให้หยุดการเคลื่อนไหว

"อุ๊ย " หญิงสาวอุทานแล้วชักออก หัวใจของหล่อนต้นรัวไม่เป็นจังหวะ แล้วความคิดเรื่องเมื่อคืนก็ปรากฏขึ้น อีคอนรู้ว่าหล่อนคิดอะไรในใจก็อมยิ้ม หญิงสาวรีบปิดแผลให้จบๆ เขาจะได้กลับๆ ไปเสีย

"เอ่อขอบคุณครับ " อีคอนกล่าวขอบคุณเมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้นหมดแล้ว ชายหนุ่มเดินหายไปจากห้องนั้น หล่อนรู้ได้เลยว่าเขาเดินไปทางไหน เพราะเสียงฮือฮาของบรรดาสาวๆ มันดังตลอดทาง จันทร์เจ้าเผลอยิ้มเมื่อนึกถึงเขาถูกตัวหล่อนจากนั้นก็ส่ายหน้าไปมาเพื่อสลัดความคิดที่ฟุ้งซ่านนั้น

"จันทร์เจ้าท่านผู้บริหารขอพบหนะ " เสียงพยาบาลสาวเดินเข้ามาตามหล่อน ประโยคนั้นทำให้คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันแน่นอย่างสงสัย เรียกหล่อนทำไมกันนะ หญิงสาวรีบเดินเข้าไปหาทันที..>>>>