สวาทรัก8

จันทร์เจ้า

รีบหนีออกมาจากคฤหาสน์หลังนั้น หล่อนกลัวและอับอายที่สุดที่เกิดเรื่องแบบเมื่อกี้ขึ้น ไม่รู้ว่าหล่อนเป็นผู้หญิงน่าไม่อายแบบนั้นได้อย่างไร ยอมให้คนที่เพิ่งรู้จักถึงเนื้อถึงตัวแบบนี้ได้อย่างไร แต่ทำไมกันนะหล่อนถึงหลงเคลิบเคลิ้มไปกับเขา ตายๆ แล้วจันทร์เจ้าแบบนี้จะสู้หน้าเขายังไงกัน หญิงสาวครุ่นนั่งคิดระหว่างที่หล่อนหนีกลับบ้าน งานการที่ตั้งใจไว้หล่อนไม่ได้ทำเลยก็ว่าได้ หญิงสาวนั่งรถผ่านป่าดิบชื้นระหว่างทางนั้น หล่อนไม่รู้เลยว่ากลิ่นหอมเฉพาะตัวของหล่อนตอนนี้ได้ไปแตะจมูกของร่างแกร่งที่มีดวงตาแววแดงขึ้นเสียแล้ว

แม๊กช์

มองรถแท็กซี่ที่แล่นผ่านด้วยแววตาลุกโชน ในรถนั้นต้องมีอะไรบางอย่างที่เขารู้สึกว่ามันพิเศษ กลิ่นสาบที่หอมกรุ่นนี้ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าต้องเป็นมนุษย์ คงไม่ใช่พวกเดียวกันหรอก แม็กซ์รีบกระโจนตามไปทันทีเขารู้สึกว่ามันทำให้เลือดในกายของเขาสูบฉีด ร่างกายแกร่งตอนนี้กำลังออกขนโดยไม่รู้ตัว เนื้อตัวของเขากำลังจะกลายเป็นสัตว์สี่เท้า

แฮก!!!

ชายหนุ่มร้องคำราม มันเกิดขึ้นได้อย่างไร ในเมื่อนี่ไม่ใช่กลางคืนและไม่ใช่คืนที่พระจันทร์เต็มดวงด้วย ทำไมเขาถึงควบคุมตัวเองไม่ได้

เอี๊ยดดด...... เสียงห้ามล้อหยุดรถเสียงดังสนั่น คนขับแท็กซี่เบิกตากว้างอย่างตกใจ หมาป่าร่างสูงใหญ่กระโดดมาขวางทาง

"เฮ้ย!! อะไรวะเนี่ย ตัวอะไร " เสียงนั้นทำให้จันทร์เจ้าได้สติจากการครุ่นคิดเมื่อสักครู่ ร่างบางตกตลึงกับหมาป่าสีเทาตัวใหญ่กว่ารถเก๋งที่หล่อนนั่งมาเสียอีก

โฮกกกก!!!

เสียงมันแยกเขี้ยวคำราม จันทร์เจ้าทำอะไรไม่ถูก เมื่อคนขับแท็กซี่เปิดประตูรถวิ่งหนีไปแล้ว

"กรี๊ดดด ช่วยด้วย อ้ายยย " เสียงหญิงสาวกรีดร้องสุดเสียงเมื่อเห็นว่าหมาป่าตัวนั้นกำลังเดินมาที่หล่อน ร่างบางนั่งสั่นเทาอยู่ในรถนั้น เกิดมาไม่เคยพบเคยเห็น นี่เรื่องจริงหรือว่าฝัน มันเหมือนในหนังสือที่หล่อนชอบอ่าน หล่อนคิดว่าเป็นเพียงนิทานหลอกเด็ก แต่นี่มันกลางวันแสกๆ แล้วหล่อนก็ไม่ได้ฝัน

....

โฮกกก แฮกกก

!! หมาป่าตนนั้นมันแยกเขี้ยวหน้ากลัว สายตาแดงจ้องมองร่างงามของหล่อนนิ่ง จันทร์เจ้าหวาดกลัวเป็นที่สุด "กรี๊ดดด ช่วยด้วย กรี๊ดดดด " หล่อนยังคงร้องขอความช่วยเหลือ มันกำลังเข้ามาไกล้หล่อนแล้ว "ว้ายยย.....กรี๊ดดดด......."

แฮ็กกก โฮกกกก บรู++++!!!!

เสียงคำรามของหมาป่าตัวสีดำใบหนาสีขาวอีกตัวปรากฏขึ้น มันจ้องตากันเหมือนกำลังจะต่อสู้ จันทร์เจ้ารีบหาทางจะหนี เพราะอยู่ตรงนี้มีแต่จะตายกับตาย หมาป่าตั้งสองตัว แล้วยิ่งอีกตัวดูน่ากลัวมากด้วย ร่างบางกำลังจะเปิดประตูรถ

ปึง!!!

"ว้ายยย กรี๊ดดด" หล่อนร้องออกมาสุดเสียงเมื่อเห็นหมาป่าตัวแรกถูกกัดกระเด็นมาล้มตรงพื้นทางที่หล่อนจะหลบหนี จันทร์เจ้านั่งตัวแข็งทื่อเหมือนเกือบลืมหายใจ หล่อนเห็นหมาป่าสองตัวต่อสู้กัน แล้วหมาป่าตัวแรกก็เป็นฝ่ายวิ่งหนีเข้าป่าไป ตอนนี้หมาป่าตัวที่ชนะนั้นมันกำลังเดินเข้ามาหาหล่อน "กรี๊ดดด......ช่วยด้วย ๆ " วูบบบบ!!!! เสียงหวานดังขึ้นแค่นั้นสติของหล่อนก็ดับวูบลง หญิงสาวล้มฟลุ๊บอยู่ในรถนั้น

จันทร์เจ้าค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆ สายตาหวานกวาดมองไปรอบๆ ห้อง ภาพที่เคยคุ้นตาปรากฏขึ้น ที่นี่ที่ไหนนะทำไมคุ้นๆ หรือว่าหล่อนตายไปแล้ว หญิงสาวยกมือเรียวลูบใบหน้าสวยของตัวเองเบา ๆ หล่อนรับรู้ได้ถึงความอุ่นที่หล่อนสัมผัสได้ ร่างบางกำลังชันกายลุกขึ้น

"อุ้ย ว้ายย " หล่อนร้องอุทานอย่างตกใจ เมื่อหล่อนเห็นร่างสูงนั่งอยู่ตรงปลายเตียงของหล่อน ใบหน้าคมหล่อนั้นหล่อนจำได้ว่าเขาเป็นใคร ก็คนที่หล่อนแอบหนีเขากลับบ้านไง เมื่อนึกถึงกลับบ้านหล่อนจำได้ว่าหล่อนเจออะไรบ้าง หมาป่ายักษ์สองตัว หญิงสาวตบแก้มตัวเองอีกครั้งหล่อนไม่ได้ฝันไปใช่ไหม เขาไม่ได้มาเข้าฝันหล่อนใช่ไหม

"เอ้าๆ จะตบหน้าตัวเองอีกนานไหม " เสียงเข้มนุ่มนั้นเอ่ยเย้าหญิงสาวเมื่อเห็นว่าหล่อนยังคงตกใจอยู่นั้น

"เอ่อๆ คุณอีคอน ฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงคะ " เสียงหวานถามอย่างสงใส หล่อนมองไปรอบๆ ก็เห็นว่ามันมืดเสียแล้ว

"ก็คนของผมไปเจอคุณเป็นลมอยู่ในรถที่จอดอยู่ระหว่างทาง " อีคอนโกหกคำโต เขาเกรงว่าหล่อนจะรังเกียจเขาเมื่อรู้ความจริง

"อ๋อหรือคะ ขอบคุณคะ " จันทร์เจ้าเอ่ยพร้อมกับจะลุกขึ้นออกไปจากคฤหาสน์แห่งนี้

"จะรีบไปไหนหละ มันมืดแล้ว"

"เอ่อๆ เจ้าจะกลับบ้านคะ มันดึกแล้ว " หญิงสาวเอ่ยตามความจริงหล่อนอยู่ที่นี่หล่อนกลัวว่าหล่อนจะไม่ปลอดภัยแล้วยิ่งมาอยู่กับเขาแบบนี้

"นอนที่นี่แหละมันเปลี่ยวมากกลับไปเกรงว่าจะเกิดอันตราย" ประโยคนั้นทำให้จันทร์เจ้าต้องกลืนน้ำลายเมื่อนึกถึงสิ่งที่หล่อนเจอเมื่อเย็นนี้

"เอ่อคุณอีคอนคะ แถวนี้มีหมาป่าไหมคะ " อีคอนไม่ตอบเขามองหน้าหญิงสาวนิ่งพร้อมกับส่ายหน้าไปมา

"แต่เมื่อกี้เจ้าเจอค่ะ ตัวใหญ่มากเลยนะค่ะ สองตัวเลย " หล่อนเล่าให้เขาฟัง โดยหล่อนไม่รู้เลยว่าหล่อนกำลังพูดอยู่กับมัน

"นี่คุณอีคอนไม่เชื่อหรือคะ " ด้วยความที่หล่อนลืมตัวจันทร์เจ้าชะโงกหน้าเข้าไปใกล้เขามากขึ้น อีคอนก้มมองใบหน้าสวยที่อยู่ใกล้ๆ เขาถึงกับต้องกั้นลมหายใจเลยทีเดียว หล่อนมีกลิ่นหอมแปลกๆ จริงๆ ด้วยขนาดเขายังต้องสะกดกั้นอารมณ์อยู่นานไม่เช่นนั้นได้กลายร่างเป็นหมาป่าเหมือนไอ้แม็กซ์แน่ๆ

"อุ๊ย เจ้าขอโทษค่ะ " หญิงสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก หล่อนอายเขาจนหน้าแดงไปหมดแล้ว ยิ่งอยู่ใกล้เขามากขนาดนี้หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะแล้ว "ถ้าอย่างนั้นเจ้าไปกะ ........อุ๊ย" ยังไม่ทันที่หล่อนจะหันกลับแขนเรียวของหล่อนก็ถูกดึงอย่างรวดเร็ว หญิงสาวไม่ทันได้ตั้งตัวร่างสาวเซเข้าหาอกแร่งนี้อย่างจัง ดวงตาหวานเบิกกว้างมากขึ้น เมื่อชายหนุ่มกำลังจะก้มลงมาหาหล่อน

"อ๊ะ คุณอีคอน อย่าค่ะ " หล่อนรีบร้องห้ามเขาพรางมือเรียวก็ยกขึ้นทาบอกแกร่งของเขาแล้วดันร่างหนาเอาไว้

"คุณสวยจัง " อีคอนเอ่ยชมหญิงสาวต่อหน้าต่อตา ใบหน้าสวยเอ่อแดงมากยิ่งขึ้น จันทร์เจ้าหลบตาเขา

"เอ่อๆ ไม่หรอกค่ะ .........อย่าทำแบบนี้สิคะ" หญิงสาวรีบยกมือเรียวไปจับมือแกร่งของเขาที่เชยคางของหล่อนขึ้นนั้น หล่อนไม่อยากสบตาเขา หล่อนเกรงว่าหล่อนจะหลงเคลิบเคลิ้มไปกับเขาอีก

"ผมชอบคุณจันทร์เจ้า " เขาตัดสินใจบอกความในใจ

"เอ่อๆ เราเพิ่งเจอกันนะคะ"

"แต่ผมรู้สึกเหมือนรู้จักคุณมานาน ผมชอบคุณจริงๆ นะครับ"

อีคอนพยายามบอกหล่อนอย่างน้อยเขาอยากรู้ว่าหล่อนจะเป็นอย่างไร ชอบเขาบ้างหรือเปล่า อีกอย่างเขาอยากจะร่วมรักกับหล่อนโดยเร็วที่สุด เขาอยากรู้ว่าหล่อนใช่ผู้หญิงที่เขาตามหาหรือเปล่า จะบอกว่าเห็นแก่ตัวก็ไม่เชิง ไม่ใช่ว่าเขาไม่ชอบหล่อนนะ เขาหลงใหลหล่อนเลยด้วยซ้ำ เพียงแค่ได้ลิ้มรสในกายสาวเขาแทบคลั่งทุกขณะแล้ว หากเขาจะใช้เวทมนต์ให้หล่อนตกอยู่ในอาณัติของเขาก็ได้ แต่เขาอยากให้หล่อนเต็มใจมากกว่า

"เอ่อๆ แต่ ชะ ฉัน " จันทร์เจ้าพูดด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก หล่อนจะตอบเขายังไงดีว่าหล่อนก็ชอบเขาเหมือนกัน มันจะเป็นเรื่องน่าอายหรือเปล่า

"ไม่น่าอายหรอก หากคุณจะบอกว่าชอบผมเหมือนกัน " จันทร์เจ้าดวงตาเบิกกว้างอย่างประหลาดใจ เขาพูดเหมือนเขารู้ว่าหล่อนกำลังคิดอะไรอยู่ อีคอนอมยิ้มเมื่อรู้ว่าหล่อนคิดอะไรกับเขา เขาใช้พลังจิตอ่านใจหล่อน

"เอ่อๆ ชะ ......อุ๊บ!!! อื้ออออ" ยังไม่ทันที่จันทร์เจ้าจะพูดอะไรออกมา ปากสวยของหล่อนก็ถูกปากหนาของเขาฉกวูบลงกลางกลีบปากนั้นอย่างรวดเร็ว ด้วยความที่หล่อนไม่ทันตั้งตัว ลิ้นร้ายจึงรีบสอดเข้าในโพรงปากหวานอย่างรวดเร็ว "อืมมมมม " อีคอนครางออกมาเมื่อลิ้นเล็กของหล่อนเลิกหนีเขาแล้ว ชายหนุ่มพอใจที่หล่อนเริ่มจูบตอบเขาแบบเงอะๆ เงิ่นๆ

"อื้ออออ........อา......." จันทร์เจ้าถูกชายหนุ่มบดจูบจนหล่อนหายใจไม่ค่อยออก หล่อนอ้าปากเพื่อรับอากาศหายใจ "อ๊ะ อู๊บ!! อื้อออ.......... "ร่างบางสะดุ้งอีกครั้งเมื่อชายหนุ่มกดเรียวปากของหล่อน เขาบดจูบหล่อนอย่างแนบแน่นจนหญิงสาวรู้สึกซ่านสยิว ร่างเล็กเริ่มอ่อนปวกเปียก หล่อนเพิ่งรู้วันนี้เองว่าจูบเร่าร้อนที่เพื่อนๆ ชอบพูดให้ฟังมันเป็นแบบไหน จูบที่เขาเรียกว่าจูบสูบวิญญาณมันเป็นแบบไหน แบบนี้นี่เอง

"อืมมมม จ๊วบบ จู๊บ " อีคอนครางออกมาเมื่อลิ้นหนาของเขาควานหาความหวานของหล่อนไปทั่วโพรงปากนี้ ชายหนุ่มงาบงับดูดดึงกลีบปากอวบสีสดนั้นทั้งบนทั้งล่างอย่างหยอกเย้า หล่อนทำให้อารมณ์ดิบเขาของถูกปลุกขึ้นเพียงไม่กี่นาที ขณะที่ปากหนาของเขาทำหน้าที่ มือหนาของเขาก็ปัดป่ายไปทั่วแผ่นหลังของหญิงสาวนี้ จันทร์เจ้าขนลุกซู่อย่างบอกไม่ถูก หล่อนกำลังตกอยู่ในพะวังก์อีกแล้ว หล่อนกำลังหลงเคลิบเคลิ้มกับรสสวาทที่กำลังจะมอบให้อีกแล้ว.....>>>>>