เข้าสู่ระบบสายตาคู่นั้น ที่แอบมองผ่านรูประตู ที่เขาเจาะเอาไว้ เขาเห็นว่าลูกสะใภ้ที่เขาเพิ่งจะตอกสด เมื่อคืน กำลังถูกลูกชายของตัวเอง "ดูดนม" ของเมียอย่างหิวกระหาย
ส่วนแพรก็ครางอย่างมีความสุข แตกต่างจากเขาเมื่อคืน ที่ต้องบังคับแพรทุกอย่าง แต่คมสันไม่มีทางยอมแพ้ เพราะเขาเองควรจะต้องเป็นผัวแพรมากกว่าไอ้ลูกชั่ว เขารู้ว่าโอมแอบไปมีผู้หญิงนอกบ้าน แต่เขายังไม่รู้ว่าทำผู้หญิงคนนั้นท้อง เขาเฝ้ามองด้วยความอิจฉาและโกรธ ที่แพรไม่ยอมให้เขาทำแบบนั้นแต่กลับจะต้องโดนบังคับถึงยอมให้เขาได้เอาเธอ! "แพร! นะแพร! ทีกับไอ้โอมยอมมันได้ทุกอย่าง" คมสันสบถออกมาด้วยความไม่พอใจ แต่เขาก็ยังเฝ้ามองลูกสะใภ้ที่โดนลูกชายของตัวเองดูดเต้าอวบด้วยความหิวกระหายมันทำให้ความต้องการของคมสันต์พุ่งพล่านอีกครั้ง "แพรจ๋าพี่คิดถึงแพรจังเลย แพรคิดถึงพี่มากใช่ไหม.." จ๊วบ! จ๊วบ! จ๊วบ!เสียงเลียดูดตึงที่ยอดจุกสีชมพูของแพร ด้วยความหิวกระหายเหมือนกับไม่ได้สัมผัสมาเนิ่นนาน "อ้าห์....อ้าส์...พี่โอมช้าๆ หน่อยแพรเสียว.." เสียงครางของลูกสะใภ้ มันทำให้คมสันโกรธแบบไม่รู้ตัว เขาอยากจะไปกระชากแพรออกมาจากตักของไอ้ลูกชายแล้วกระแทกร่องของแพรด้วยตัวเขาเอง "แพรเสียวมากใช่ไหมคนดีของพี่โอม..พี่ขอเอาแพรได้ไหม" โอมไม่พูดเปล่า ยกกระโปรงของแพรขึ้น เขาแอบสังเกตว่ารูของแพร มีรอยช้ำแดงทั้งๆที่เขากับแพรไม่ได้เอากันตั้งนาน "ทำไมมันถึงดูบวม ๆ แดง ๆ อย่างนั้นล่ะแพรเป็นอะไรหรือเปล่า" แพรถึงกับอึกอักเธอไม่กล้าตอบอะไรทั้งนั้น "มันคงใกล้เป็นประจำเดือนนะจ๊ะ มันก็เลยคงจะแพ้อะไรสักอย่าง" แพรกล่าวไปมั่วๆ โอมไม่สนใจ ก้มลงไปสูดดมกลิ่นกาย ลิ้นสากดูดยอดประทุมแล้วก็เลียเบาๆ มันทำให้แพรนึกถึงคมสันเมื่อคืน สัมผัสช่างแตกต่างอะไรเช่นนี้ มันดูทำให้โอมดูจืดชืดสำหรับแพรเลย เธอแทบจะไม่รู้สึกเสียวหรือตื่นเต้นแม้แต่นิด ยังไม่ทันที่แพรจะได้รู้สึกตื่นเต้น โอมก็ใช้อาวุธประจำกาย สวนกระแทกเข้าไปในรูของแพร แพรถึงกับรู้สึกว่ามันไม่มีความเสียว แต่ก็ต้องแกล้งร้อง "อ้าห์.. แพร คิดถึงแพร แพรอะ อะ." พรวด!โอมพี่ทิ่มเข้าไปในรูสวาทแพรเพียง 4-5 ครั้งเขาถึงกับแตกคารูของแพร นกกระจอกยังไม่ทันกินน้ำ แพรถึงกับหมดอารมณ์ลงทันใด แต่เธอก็ไม่ได้ถือสาหาความคนอย่างโอมสักเท่าไหร่ เธอถือว่าเธอก็ทำหน้าที่เมียได้เป็นอย่างดี "พี่ขอโทษนะแพร..ก็ใครจะคิดว่าของเมียมันดีขนาดนี้" โอมที่หาข้ออ้างให้ตัวเองดูดีทั้งที่ตัวเองไร้น้ำยาและทำให้แพรมีความสุขไม่ได้ โอมตัดสินใจที่จะยังไม่บอกว่าเขาทำผู้หญิงนอกบ้านท้อง แล้วจะต้องแต่งงานกับผู้หญิงคนนี้ เพื่อรับผิดชอบ เนื่องจากผู้หญิงคนนี้ เป็นลูกของกำนัลต่างหมู่บ้าน ซึ่งที่โอมกลับมาในครั้งนี้เพื่อมาเคลียร์กับแพรว่าเขาจะต้องเลิกกับเธอและย้ายไปอยู่กับลูกสาวของกำนันโอมจึงอยากจะใช้เวลากับแพรอีกสักวัน "งั้นพี่พักผ่อนนะจ๊ะ แพรจะขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ชั้นสองสักครู่" แพรกล่าวพร้อมกับรอยยิ้มและอารมณ์ที่ยังคงค้างเติ่งอยู่ คมสันที่เห็นแล้วว่าลูกสะใภ้อารมณ์ค้างเขาก็คิดจะไปดักรอที่ชั้นสองเมื่อได้ยินแล้วเขาก็รีบวิ่งขึ้นไปรอภายในห้องนอนเลย เสียงเปิดประตูมา มันทำให้แพรรู้สึกผิดหวังกับโอมมากๆ แพรไม่ทันได้เห็นว่า คมสันได้แอบอยู่ข้างซอกตู้เสื้อผ้า เธอถอดเสื้อผ้าออกกองไว้ที่พื้นเพื่อจะเปลี่ยนใหม่ แต่ก่อนที่เธอจะเปลี่ยนใหม่ เธอเดินไปที่ที่นอนแล้วลูบไปที่ติ่งสวาท ให้หวนนึกถึงคมสันเมื่อคืนนี้เธอจึงนอนหงายลง ด้วยร่างกายที่เปลือยเปล่า แล้วหลับตาพริ้ม เธอเริ่มลูบไล้ไปตามหน้าอกอวบอิ่ม ส่วนมือเล็ก ๆ ก็ขยี้ไปที่ติ่งสวาท ที่ยังคงมีน้ำรักของโอมเปรอะเปื้อนอยู่ "อ้าห์ ....อะ อะ ซี๊ด พ่อคมสันจ๋า...อ้าห์" แพรที่กำลังช่วยตัวเอง แล้วครางเรียกคมสันอย่างแผ่วเบา มือเรียวข้างบนก็ขยี้หน้าอกของตัวเองเขี่ยยอดจุกสีชมพูไปมา ส่วนมือเรียวอีกอันนึงก็ขยี้ติ่งเสียว เธออ้าขาออกกว้าง หลับตาพริ้มเธอขยี้อยู่อย่างนั้นครางชื่อของคมสันไม่หยุด ตอนแรกคมสันมีความโกรธที่ลูกสะใภ้โดนลูกชายเอากลางวันแสก ๆ และไม่นึกถึงเขาเมื่อคืนนี้ แต่เมื่อเขาเห็นการกระทำของลูกสะใภ้ เขากลับนึกถูกใจ และตอนนี้แท่งเนื้อขนาดใหญ่ หัวสีน้ำตาลไหม้มันกำลังลุกโชนแข็งโป๊ก เขาค่อย ๆ ออกจากที่ซ่อนและปลดกางเกงลง จนร่อนจ้อน เหลือเสื้อด้านบนไว้แต่ต่างจากแพรที่แก้ผ้านอนบนที่นอนอ้าขากว้างหลับตาพริ้มช่วยตัวเองอยู่อย่างทุกข์ทรมาน คมสันย่องเข้าไปอย่าเงียบเชียบ พร้อมกับยืนจังก้าประจันหน้าอยู่กับลูกสะใภ้ที่หลับตาไม่รู้เรื่องว่ากำลังจะโดนเอา จากคนที่เป็นพ่อผัวอีกรอบ คมสันพุ่งกระโจมเข้าไปหาแพร ที่นอนอยู่ขอบเตียง เธอยกขาแบะกว้าง ออกหลังจากนั้นเขาก็ยัดแท่งเนื้อเขื่องขนาดใหญ่สีน้ำตาลไหม้ แทงเข้าไปในรูสวาทของแพรที่กำลังเปียกแฉะจากการทำกิจกรรมก่อนหน้านี้ "อ้าห์...พ่อ... อ้า อ้า..อะ ...พ่อจ๋า.." แพรที่ลืมตาขึ้น เธอไม่ได้ตกใจแต่กลับครวญครางเรียกหาคมสันต์อย่างเต็มใจและแท่งเอ็นกำลังตอกเข้าไปในรูสวาทของเธออย่างหนักหน่วงจนเธอหัวสั่นหัวคลอน คมสันประกบแพรด้วยความโหยหาของกันและกัน "อู้ย...ไอ้โอมนี่มันไม่ได้เรื่องจริงๆ ที่ทำให้แพรของพ่อต้องอารมณ์ค้างแบบนี้ เดี๋ยวพ่อจะเอาแพรเองคนดีของพ่อ..อ้าห์.." ตับ! ตับ! ตับ! เสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นห้อง ส่วนแพรก็พยายามกลั้นเสียงไม่ให้ดังออกไปกลัวว่าโอมจะได้ยิน "เสียวไหม แพร..อ้าส์ ซี๊ด..!" เสียงครวญครางของคมสันดังแผ่วเบา ส่วนแพรก็ได้แต่พยักหน้า แล้วพยายามจะกัดกั้นความเสียวไม่ให้มีเสียงเล็ดลอด คมสันที่เห็นว่าลูกสาวกำลังทรมาน เขาจึงก้มจูบแพร แล้วก็โยกสะโพกเร็วขึ้นจนแพรหัวสั่นคลอน เขาพยายามทำให้เร็วที่สุดเพื่อจะได้จบเกมให้กับแพรแล้วทั้งสองก็โยกกันอยู่นานสองนานจนกระทั่งได้ยินเสียงตะโกนมาจากบันไดดังขึ้นแพรถึงกับตกใจน่าถอดสี "แพร! แพร เปิดประตูให้พี่หน่อยสิ ทำอะไรอยู่นานสองนาน" เสียงของโอห์มที่เดินขึ้นมาบนชั้นสองเพื่อมาตามเมีย......อ๊า... อ๊า! พ่อ... เสียงครางของแพรดังขึ้นขณะที่ถูกคมสันผู้เป็นพ่อผัวอุ้มจากสวนหลังบ้าน เดินเข้ามาในตัวบ้าน โดยที่แท่งเนื้อเขื่องขนาดใหญ่เป็นลำ ยังคงเชื่อมอยู่ในรูสวาทของเธอ ทุกย่างก้าว เต็มไปด้วยความเสียวซ่าน คมสันจงใจกระแทกเน้นไปที่รูสวาทของแพรอย่างเมามัน"อีกนิดนะแพร พ่อยังไม่อิ่ม!""อูย... อ๊า... อ๊า!" สองคนนัวเนียกันโดยไม่แคร์คนที่ตามหลังมาตาละห้อย"อ๊า! อ๊า! ไม่เอาแล้วพ่อ แพรเหนื่อย!""อูย... ดูสิ มันบวมไปหมดแล้ว..." แพรทำหน้าตาน่าสงสาร เธอโดนสองพ่อลูกรังแกตั้งแต่เช้า เธอทั้งโกรธทั้งโมโห คนเป็นพ่อก็อยากจะง้อเธอด้วยการจัดหนักจัดเต็ม แต่ไม่ดูสภาพของเธอในตอนนี้เลย ที่ทั้งเปรอะเปื้อนเลอะโคลนไปหมด"อีกนิดนะจ๊ะเมียจ๋า" พูดจบคมสันก็อุ้มแพรวางตรงขอบบันได แล้วให้เธอจับราวบันได ยกขาสองข้างเป็นรูปตัวเอ็ม ทำให้รูสวาทของแพรโชว์ตระหง่านออกมา ดูใหญ่อวบอิ่มน่ากระแทกกว่าเดิม คมสันใช้แท่งเนื้อสีน้ำตาลไหม้ของตัวเองค่อย ๆ ดันเข้าจนสุด ก้มลงไปประกบจูบแพร ส่วนมือหนาก็กอดเอวคอดไว้ข้างนึง และอีกข้างนึงก็ทำหน้าที่บีบเคล้นที่เต้าอวบใหญ่อย่างเมามัน เขาแช่แท่งเนื้ออยู่อย่างนั้น ใช้เวลาเพียงเสี้ยววินาที เขา
เสียงกรีดร้องของแพรเมื่อถูกฟาดด้วยเข็มขัดถูกแทนที่ด้วยความเงียบงันที่น่าพรั่นพรึงในวินาทีที่เธอเงยหน้าขึ้น ดวงตาที่เคยเต็มไปด้วยน้ำตาและความกลัว ตอนนี้กลับวาววับด้วยเพลิงแห่งความบ้าคลั่งและชัยชนะที่แปลกประหลาดเธอไม่ได้ถูกทำลาย... เธอถูกหลอมรวม กับความวิปริตนี้แล้วแพรยังคงยืนเปลือยเปล่าอยู่บนพื้นหญ้าที่เปียกชื้น มือข้างหนึ่งกำเข็มขัดหนังของคมสันไว้แน่นราวกับเป็นคทาแห่งอำนาจที่เพิ่งได้รับมาใหม่โอมที่กำลังกุมคอตัวเองเพราะแรงรัดของเข็มขัดเมื่อครู่ มองแพรด้วยความตกตะลึง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นและไม่อยากจะเชื่อ“แพร... เธอ... เธอทำอะไรลงไป!” โอมถามเสียงแหบพร่าแพรหันไปเผชิญหน้ากับคมสัน พ่อของเขาเองก็ยืนนิ่งราวกับถูกสาปด้วยความงงงวย คมสันไม่เคยคิดว่าความอับอายและแรงกดดันนี้จะทำให้เหยื่อของเขากลายเป็นผู้ล่าที่น่ากลัวได้“แพรทำอะไรเหรอคะ?” แพรเยาะเย้ย น้ำเสียงของเธอหวานหยดย้อย แต่แฝงด้วยยาพิษร้ายแรง “แพรก็แค่เลือกที่จะแข็งแกร่งที่สุด... และทำแพรเจ็บปวดได้มากที่สุด เท่านั้นเอง”แพรโยนเข็มขัดหนังลงแทบเท้าของคมสัน มันคือการคืนอาวุธให้... แต่เป็นการท้าทาย“พ่ออยากลงโทษแพรใช่ไหม? พ่อ
เสียงกรีดร้องของแพรขาดหายไปเมื่อร่างของเธอถูกลากพ้นธรณีประตูหลังบ้าน อากาศภายนอกปะทะผิวกายที่เปียกชื้นและบอบช้ำจนรู้สึกเย็นยะเยือกเธอถูกทิ้งตัวลงบนพื้นหญ้าที่ชุ่มน้ำค้าง!ยามเช้าวันนี้พ่อสามีขี้อิจฉา โมโหแบบที่ไม่เคยเป็นนี่มันอะไรกันนี่ แพรเธอปรับอารมณ์ตามไม่ทัน“ไม่นะ! พ่อ! อย่าทำแบบนี้!” แพรพยายามดิ้นรนอย่างสุดกำลัง เธอพับตัวเพื่อซ่อนเร้นเรือนร่างที่ถูกเปิดเผยเย้ยฟ้า เย้ยดิน แพรกลัวเหลือเกินต่อสายตาของคนงานสองสามคนที่กำลังจัดเตรียมงานอยู่ใกล้โรงเก็บของถ้าพวกนั้นมาพบเข้าจะทำยังไง โชคดีนี่ยังไม่หกโมงเช้าดี คมสันไม่สนใจเสียงร้องขอของแพรแม้แต่น้อย เขายืนอยู่เหนือเธอ ราวกับพญาอินทรีที่กำลังจะลงโทษเหยื่อ เขายิ้มอย่างเหี้ยมเกรียมและเต็มไปด้วยอำนาจ เขาหลงลืมความรักที่มีต่อแพรเพราะความอิจฉาลูกชายไปชั่วขณะ“แพรไม่อับอายไม่ใช่เหรอ! แพรอยากให้ไอ้โอมมันคลั่งใช่ไหม! อยากให้มันเป็นผัวคนเดียวแล้วจะทิ้งพ่อใช่ไหม!”คมสันใช้กระโดดลงพื้นจับบนสะโพกของแพรอย่างแรง เพื่อตรึงร่างเธอไว้กับพื้นหญ้าเย็นเยียบ แล้วฉีกเสื้อเชิ้ตที่คลุมร่างเธออยู่ ออกจนขาดวิ่น เผยให้เห็นเรือนร่างที่เต็มไปด้วยร่องรอยของการสมสู่จ
แพรลืมตาขึ้นช้าๆ แสงอาทิตย์ยามสายสาดส่องกระทบดวงตาจนต้องหรี่ลง ความเจ็บปวดไม่ได้อยู่ที่ร่างกายเท่านั้น แต่มันกัดกินลึกไปถึงส่วนที่บอบบางที่สุดของจิตใจเธออยู่บนเตียง!ไม่ใช่บนโซฟาหนังสีเข้มที่ห้องนั่งเล่น แพรไม่รู้ว่าเธอถูกนำตัวมาที่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่ ไม่มีใครอยู่ข้างๆ ร่างกายของเธอบอบช้ำ แต่ถูกทำความสะอาดและสวมเสื้อเชิ้ตตัวยาวของใครบางคนไว้ แพรจำไม่ได้ว่าเสื้อตัวนี้เป็นของโอมหรือคมสัน แต่มันยิ่งย้ำเตือนถึงพันธะที่บิดเบี้ยวซึ่งเพิ่งถูกตอกย้ำไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนเธอคือศูนย์กลางของสมรภูมิแห่งตัณหา... เป็นรางวัลของการแข่งขันที่ป่าเถื่อนแพรกำมือแน่น สัมผัสความร้อนที่แก้มเมื่อนึกถึงเสียงกรีดร้องของตัวเอง... เสียงที่ไม่ได้มีเพียงความเจ็บปวด แต่มีรสชาติของความสุขสมที่น่าอับอายปะปนอยู่ด้วย"อ๊า! พอ... พ่อขา! อย่า! อูยยยยยยยย! ลึกไปแล้ว! ลึกเกินไปแล้ว!"คำเหล่านั้นยังคงก้องอยู่ในหู เธอเรียกหาทั้ง พ่อ และ ผัว อย่างขาดสติ! นั่นคือการยอมรับความจริงที่เลวร้ายที่สุดเธอไม่ได้ต่อต้านอย่างแท้จริงทันใดนั้น เสียงลูกบิดประตูก็ดังขึ้น แพรผวาอย่างรุนแรง เธอรีบดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดร่างกาย โอมเดินเข้ามาพ
หลังจากการหลับไปอย่างอ่อนแรง แพรตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่ด้วยความรู้สึกเจ็บระบมไปทั่วร่างกาย แต่เมื่อลงมาทานอาหารเช้าพร้อมหน้ากันกับโอมและคมสัน บรรยากาศก็กลับกลายเป็นความเงียบสงบที่น่าอึดอัด คมสันพยายามทำตัวเป็นพ่อที่อบอุ่น พูดถึงเรื่องธุรกิจห้องเช่าที่กำลังจะแบ่งให้โอม แต่แววตาของเขายังคงจ้องมองแพรด้วยความต้องการที่ซ่อนไม่มิดหลังจากมื้อเช้า โอมไม่รอช้า เขาพาแพรเดินขึ้นห้องนอนอย่างรวดเร็ว โดยไม่สนใจสายตาที่ลุกเป็นไฟของคมสันที่มองตามหลังมาในห้องนอน แพรถูกโอมผลักเบา ๆ ให้นอนลงบนเตียง โอมไม่พูดอะไร เขาเริ่มจูบแพรอย่างดูดดื่มและเร่งเร้า สัมผัสของเขาในตอนนี้ไม่ได้มีความรู้สึกผิดกับแพนอยู่มากนัก มีเพียงความหวงแหนและต้องการที่จะตอกย้ำว่า "เขาคือผัวที่ถูกต้องตามกฎหมาย""พี่โอม... นี่มันตอนเช้า..." แพรพยายามกระซิบเตือน แต่ร่างกายของเธอก็เริ่มตอบรับสัมผัสร้อนแรงของเขาอย่างรวดเร็ว"ตอนเช้า... ตอนบ่าย... ก็คือเวลาที่เราจะอยู่ด้วยกัน!" โอมพูดด้วยเสียงที่เข้มงวด เขาไม่ยอมให้ใครมาแทรกแซงความสัมพันธ์นี้ เขาถอดเสื้อผ้าของแพรออกอย่างรวดเร็ว แล้วบดเบียดร่างตัวเองลงทาบทับความรวดเร็วและดิบเถื่อนของโอมท
โอมและคมสันไม่ได้รอให้ถึงเช้า พวกเขาตัดสินใจแล้วว่าจะใช้ชีวิตในรูปแบบใหม่นี้อย่างเต็มที่ โดยมีแพรเป็นจุดศูนย์กลางของเกมอันบิดเบี้ยวนี้เสียงเปิดประตูดังแผ่วเบาในความมืด แพรสะดุ้งตื่นทันที สองร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาในห้องนอนของเธอ โอมอยู่ด้านหน้าด้วยแววตาที่เย็นชา คมสันตามมาด้านหลังด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่มที่มองทะลุความมืดได้"นอนไม่หลับเหรอ... เมียรัก" คมสันกระซิบเสียงต่ำ พลางล็อกประตูห้องจากด้านในแพรตัวแข็งทื่ออยู่บนเตียง เธอรีบดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างที่สั่นเทาเอาไว้เพราะสองคนพ่อลูกเพิ่งจะปล่อยให้เธอได้พักผ่อนเอาอะไรมานอนไม่หลับ"พะ... พ่อ... พี่โอม... สองคนจะทำอะไรคะ..." เสียงของแพรเต็มไปด้วยความหวาดกลัวเธอทั้งเหนื่อยล้าและเพิ่งจะได้พักโอมเดินตรงมาที่เตียงอย่างช้า ๆ แววตาของเขาที่เคยมีความรักเหลือล้นอยากจะแสดงออกกับแพรและชดเชยเวลาที่ขาดหาย ตอนนี้มีแต่ความต้องการดิบ ๆ ที่เขาปลดปล่อยออกมาอย่างไม่ปิดบัง"จะทำอะไรน่ะเหรอ" โอมถามเสียงหื่นกาม "ก็มาทำหน้าที่ผัวไง! เมื่อวานนี้มันแค่เริ่มต้น... คืนนี้... เราจะทำให้แพรหลับไม่ลงเลยทีเดียว!"โอมกระชากผ้าห่มออกจากตัวแพรอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นชุดนอน






![4P ฮาเร็มของเลวาริน [เรย์xคริสxดีแลนxแทนคุณ]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
