Share

ตอนที่ 41 ง้อใครไม่เป็น

วันต่อมา

ร้านกาแฟลี่หาน

12.00 น.

ทุกเที่ยงทั้งจิ่งกั๋วและอี้ซ่วนจะมาซื้อกาแฟที่ร้านทุกวัน แต่วันนี้
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • สวีลี่ฟ่านย้อนเวลามาเป็นเถ้าแก่ร้านกาแฟ ยุค 80   ตอนที่ 41 ง้อใครไม่เป็น

    วันต่อมาร้านกาแฟลี่หาน12.00 น.ทุกเที่ยงทั้งจิ่งกั๋วและอี้ซ่วนจะมาซื้อกาแฟที่ร้านทุกวัน แต่วันนี้เป็นจิ่งกั๋วที่มาซื้อกาแฟเอง ไม่มีอี้ซ่วนมาด้วย เพราะอี้ซ่วนรออยู่ข้างนอก ไม่ได้เข้ามาในร้านพร้อมกับจิ่งกั๋ว“อ้าว พี่จิ่งกั๋วแล้วทำไมพี่อี้ซ่วนไม่เข้ามาด้วยกันล่ะคะ”“ไม่รู้เหมือนกันครับ อาซ้อ บอกว่าคนที่ร้านเยอะกลัวว่าจะไปเบียดคนอื่น ๆ ครับ” จิ่งกั๋วมองลูกค้าคนอื่น ๆ ก็หาที่นั่งกันอย่างเป็นระเบียบ ที่ร้านกำลังขยายร้านใหม่ให้ใหญ่กว่าเดิม ที่ร้านมีโซนให้ลูกค้านั่งรออยู่ตั้งหลายจุด จะไปเบียดใครได้กัน“หรือเขาโกรธเธอกัน จี้เหยาเรื่องเมื่อวาน”“บ้า! เสี่ยวเจี๋ย เขาจะมาโกรธฉันทำไมกัน ฉันไปทำอะไรเขากัน มาโกรธฉันเป็นเด็กน้อย”“มีเรื่องอะไรกันเหรอเมื่อวาน พี่อี้ซ่วนกลับไปถึงก็หน้าแบบบอกบุญไม่รับเลย น้องจี้เหยา ไปทำอะไรให้พี่อี้ซ่วนโกรธหรือเปล่าครับ ปกติพี่อี้ซ่วนจะมีความเป็นพี่ชายสูงมาก จะไม่ค่อยโกรธใครง่าย ๆ”“พี่จิ่งกั๋ว ฉันไม่ได้ทำอะไรตานั่นทั้งนั้นค่ะ เขาเป็นบ้าอะไรมาโกรธฉันกัน ไม่มีเหตุผลเอาซะเลย ไร้เหตุผลที่สุด” จางจี้เหยาไม่คิดว่าพี่อี้ซ่วนจะเอาเรื่องเล็ก เรื่องน้อย แบบนั้นมาโกรธมางอนเธอ

  • สวีลี่ฟ่านย้อนเวลามาเป็นเถ้าแก่ร้านกาแฟ ยุค 80   ตอนที่ 40 หายตัว

    ไนต์คลับ(ปักกิ่ง)หลับจากที่ทราบว่าสวีรุ่ยหนิงอยู่ที่เทียนจินทั้งหวางซ่านซูและอาหวังเลยตัดสินใจที่จะกลับปักกิ่งไปก่อน จนกว่าสายที่ตามสวีรุ่ยหนิงจะรายงานว่าเธอกลับปักกิ่ง เพราะสวีรุ่ยหนิงอยู่เทียนจินนานกว่า 1 เดือน ไม่ได้ เพราะเธอต้องเรียนหนังสืบอีก ก่อนที่จะเข้ามหาลัย“กูนี่ขนลุกเลย ตามไปถึงที่นั่น ดีแค่ไหนที่เธอไม่ท้อง ไม่งั้นไอ้ซ่านจบแน่ ๆ”“กูยังอึ้งอยู่เลย ไปเจอเธอที่นู่น ผู้หญิงบ้าอะไรวะ!”“กูถึงได้หนีกลับปักกิ่งกับอาหวังไง โอกาสที่จะเจอมันก็มากขึ้น และสหายหวังผู้นี้ไม่รู้ว่าไปเสี้ยนอะไรมา กูกลัวมันจะลงแดงตาย ถ้าไม่ได้กินหอย!”“ไอ้คุณซ่าน มึงก็พูดกูซะเสียเลย กูก็ผู้ชายของชอบกูอยู่แล้ว หอยน่ะ”“มึงนะไอ้หวังให้ไปทำงาน เสือกไปหาหอยกินที่นู่น ที่หลังมึงก็ไม่ต้องไป ให้กูไปแทน ฮ่า ๆ”“พวกมึงสองคนนี่นะ จัญไรพอกันที” หวางซ่านซูถึงจะกลับปักกิ่งมา แต่ก็ไม่ได้คิดจะออกไปให้ เพราะอย่าลืมว่าที่นี่พ่อแม่ของสวีรุ่ยหนิงก็เป็นหูเป็นตาให้อยู่“ใช่สิ เดี๋ยวนี้จำศีลเหรอ อาหวังบอกว่าหญิงไม่แตะเลย ตั้งแต่ไปอยู่ที่นู่น หรือช้ำใจที่เห็นเธอกับผัวใหม่รักกัน”“ไอ้เฉิน! มึงพูดแทงใจดำ ไอ้ซ่าน เปล่าวะ”“อาเฉิน

  • สวีลี่ฟ่านย้อนเวลามาเป็นเถ้าแก่ร้านกาแฟ ยุค 80   ตอนที่ 39 ตามหาคน

    1 อาทิตย์ต่อมาสวีรุ่ยหนิงเธอมาอยู่ที่เทียนจินได้ 1 อาทิตย์ได้ เธอไม่ได้ข่าวคราวของพี่ซ่านซูเลย ไม่เห็นแม้เงาของเขา ทั้งที่คิดแล้วว่ายังไงพี่ซ่านซูก็ต้องมาที่นี่ เขาอุตส่าห์ลงทุนลาออกจากงานที่โรงงานและหายตัวไปเลย ไม่ติดต่อเธอกลับมาเลยและที่บ้านของพี่ซ่านซูเอง เห็นได้ชัดว่าทำตัวห่างเหินไม่เหมือนเมื่อก่อน“คุณมาที่นี่อีกแล้ว เดี๋ยวก็โดนไล่อีกหลอก”“ยายนี่เอง ฉันมาหาพี่เขยของฉันค่ะ พี่ลี่ฟ่านทิ้งฉันให้อยู่คนเดียวมาอาทิตย์หนึ่งแล้ว ฉันเบื่อค่ะ เลยจะมานั่งเล่นที่นี่ ไม่รู้ว่าจะไปที่ไหนค่ะ”“ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่จะให้ใครเข้าออกง่าย ๆ คุณเองก็น่าจะรู้ดี มันเขียนว่าพื้นที่ส่วนบุคคล”“แล้วทำไม พี่ลี่ฟ่านถึงเข้าออกที่นี่ได้กันล่ะ ไม่ได้ทำงานที่นี่สักหน่อย”“อาซ้อ เป็นภรรยาของลูกพี่ เถ้าแก่อนุญาตเอง ส่วนคุณมันคนนอก ทำไมถึงเข้าใจอะไรยากนักวะ!”“ฉันจะหาคุณหยาง ยังไงฉันก็เป็นน้องสาวของภรรยาเขา จะใจร้ายกับฉันได้ลงเหรอ” การหาตัวพี่ซ่านซูยาก ๆ พอ ๆ กับการเจอตัวของพี่เขยตัวเอง“ที่นี่มีกฎอยู่อย่างเดียว ถ้ามีคนนอกเข้ามา เถ้าแก่อนุญาตให้จัดการยังไงก็ได้ ยิ่งเด็กรุ่น ๆ อย่างคุณคนงานที่นี่ยิ่งชอบ พวกมันหิวกระ

  • สวีลี่ฟ่านย้อนเวลามาเป็นเถ้าแก่ร้านกาแฟ ยุค 80   ตอนที่ 38 พนักงานจน ๆ

    วันต่อมา09.00 น.สวีรุ่ยหนิงเธอตื่นสายพอไปถึงที่บ้านของพี่เขยก็ไม่มีใครอยู่แล้ว แถมบ้านก็ล็อกอีกด้วย เลยไม่รู้เลยว่าสวีลี่ฟ่านทำงานอะไร มีทางเดียวคือไปหาพี่เขยที่ทำงาน“มาอีกแล้วครับ ลูกพี่”“สวัสดีค่ะ ทุกคน”“…”“…”“…”“อ้าว คนเมื่อวานนี่ แล้วมาทำอะไรที่นี่ล่ะ”“ฉันไปที่บ้านมาไม่เจอใครเลยค่ะ ฉันจะไปหาพี่ลี่ฟ่านค่ะ ยาย…”“เรียกยายหูแล้วกัน ลี่ฟ่านเหรอคงอยู่ร้านกาแฟน่ะ”“นี่ ยายปากสว่างจริง ๆ” จิ่งกั๋วเอ่ยปากเองในครั้งนี้ เพราะว่าน้องสาวของอาซ้อคนนี้แปลกจริง ๆ ในเวลางานแบบนี้จะไปหาอาซ้อ ดูก็รู้ว่าเป็นคนไม่มีความคิด“เป็นอะไรไป เธอไปหาพี่สาวของเธอ”“ขอบคุณค่ะ ยายหูเดี๋ยวฉันซื้อของมาฝากนะคะ”“เกรงใจจังเลย แล้วจะกลับมาตอนไหนล่ะ”“คงสักพักค่ะ” ยายแก่นี่เกรงใจบ้าบออะไรกัน ดูก็รู้ว่าเป็นคนขี้เหนียวแค่ไหน สภาพคนงานที่นี่แต่ละคนก็จนกันเสียจริง ๆร้านกาแฟลี่หานสวีรุ่ยหนิงกว่าจะมาถึงร้านกาแฟได้ก็นานพอสมควร เพราะที่นี่มีร้านกาแฟอยู่หลายที่เหมือนกัน แต่ไม่มีคนชื่อสวีลี่ฟ่านทำงานอยู่“น่าจะร้านนี้แหละเหลือที่สุดท้ายแล้ว”“ตามหาตั้งนาน ที่แท้ก็ทำงานกันอยู่ที่นี่เอง” “เธอมาทำไม รุ่ยหนิง” โจวเสี่ย

  • สวีลี่ฟ่านย้อนเวลามาเป็นเถ้าแก่ร้านกาแฟ ยุค 80   ตอนที่ 37 เหม็นขี้หมู

    อี้ซ่วนเองไม่อยากที่จะมาส่งคนเมืองใหญ่แบบนี้ เธอเป็นน้องสาวอาซ้อจริง ๆ เหรอ นิสัยก็ไม่เหมือนกัน หน้าตายิ่งแล้วใหญ่ไปคนละทางเลย“นี่! นายน่ะเป็นลูกน้องพี่เขยฉันมานานหรือยัง”“นี่!”“ไม่ใช่เรื่องที่คุณจะต้องรู้ ถ้าอยู่ไม่ครบหนึ่งเดือนเถ้าแก่จะไม่คืนเงินมัดจำให้คุณ ตามสัญญา เดี๋ยวผมจะแวะไปรับของก่อน คุณก็รออยู่ที่นี่แหละ”“ไปรับของอะไรกัน ไอ้บ้า!”“รับของที่ลูกพี่สั่ง เงินทั้งนั้นไม่เอาได้ไง รออยู่นี่แหละคนเมืองใหญ่” อี้ซ่วนแวะมารับขี้หมู เพื่อที่จะเอาไปทำปุ๋ยต่อ รถที่ใช้ก็เป็นรถเข็นต่อเข้ากับจักรยาน“รีบไปสิ ฉันขี้เกียจรอ”อี้ซ่วนหายไปไม่นานเขาก็เดินออกมาพร้อมขี้หมู 3 ถัง และไปส่งคนเมืองใหญ่เสร็จก็จะเอาไปส่งยังที่ทำปุ๋ยและมารับขี้หมูต่อ“นี่ นี่ ไอ้บ้า นี่อะไรเหม็นเป็นบ้าเลย ใครให้แกเอาขึ้นมาใกล้ฉันกัน ไอ้คนสกปรก” สวีรุ่ยหนิงไม่คิดว่าสิ่งที่คนงานที่พี่เขยให้มาส่งเธอ จะเอาของเหม็น ๆ กลับมาด้วย“นี่ คือขี้หมูเอาไว้ทำปุ๋ย ราคาดีเลยนะ ดูสิหมูกินดีก็เลยขับถ่ายออกมาสวยแบบนี้ ดมดูสิ กลิ่นมันหอมใช่ไหมคนเมืองใหญ่”“ว้าย! ไอ้บ้า ของสกปรกยังเอามาใกล้ฉันอีก”“ก็เห็นถามว่าไปรับอะไร ก็นี่ไง ขี้หมู!”

  • สวีลี่ฟ่านย้อนเวลามาเป็นเถ้าแก่ร้านกาแฟ ยุค 80   ตอนที่ 36 คิดถึงพี่สาว

    หลังจากวันนั้นที่หลี่จางซิ่วมาวุ่นวายที่ร้าน เธอก็มักจะมาอยู่บ่อย ๆ และจงใจที่จะขอพบสวีลี่ฟ่านให้ได้ จุดประสงค์ของเธอชัดเจน คือ เธอต้องการแสดงตัวตนว่าเป็นแม่แท้ ๆ ของหยางปิน“เดี๋ยวฉันจะให้ช่างหาอะไรมากั้นไว้ก่อน เพราะต้องมีป้ายเตือนว่าเขตก่อสร้าง คนจะได้ไม่เข้าไปยุ่ง แต่พวกเราก็ยังขายได้เหมือนเดิม”“ลี่ฟ่าน ฉันได้รับโทรศัพท์จากที่บ้าน เหมือนสวีรุ่ยหนิงจะมาเทียนจิน และคงจะมาหาเธออย่างแน่นอน” โจวเสี่ยวเจี๋ยเองที่บ้านก็ทำงานที่เดียวกับพ่อของสวีลี่ฟ่าน“เธอจะมาหาฉันทำไมกัน”“พวกเราบอกเธอไปหรือยังนะ ว่าพี่ซ่านซูเขาลาออกจากงานที่โรงงานแล้ว และหายไปเลย แต่น่าจะไปทำธุรกิจนะ และตัดความสัมพันธ์กับสวีรุ่ยหนิงด้วย จะเรียกว่าตัดได้ไหม เหมือนว่าจะไม่ได้เป็นอะไรกันตั้งแต่แรก ที่เห็นไปมาหาสู่กันก็น่าจะ แค่พี่น้องมั้ง”“ลี่ฟ่าน ไม่ใช่ว่ารุ่ยหนิงเธอมาที่นี่ เธอจะมา…”“เราต้องวางแผนกันแล้วล่ะ” สวีลี่ฟ่านกว่าจะง้อหยางเป่าหานในครั้งนั้นได้ ไม่ง่ายเลยเธอไม่แค่เปลืองตัว แต่เปลืองไปทั้งตัว แถมหยางเป่าหานไม่ไปทำงานตั้งสองวัน เอาแต่อยู่กับเธอสถานีรถไฟ(เทียนจิน)11.00 น.สวีรุ่ยหนิงมาถึงเทียนจิน ที่เธอมาที่นี

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status