INICIAR SESIÓNตอนที่ 5
ทบทวน
“ถ้าคุณลืมสัมผัสคืนนั้น สงสัยผมต้องทบทวนให้คุณเอง”
ดวงตาคู่คมเข้มหลังกรอบแว่น หลุบต่ำมองริมฝีปากจิ้มลิ้มตรงหน้า แม้วันนี้จะไม่ได้แต่งแต้มด้วยสีฉูดฉาดอย่างในคืนนั้น ทว่ากลับดูมีเสน่ห์อย่างประหลาด จนเขาไม่อาจะผละห่างออกได้
“เรื่องมันผ่านไปแล้ว ปรายว่าอย่ารื้อฟื้นมันดีกว่าค่ะ”
ปลายฝัน เอ่ยเสียงสั่นระริก พยายามข่มใจตัวเองที่เริ่มจะเต้นไม่เป็นจังหวะ ขณะที่มุมปากของ ปุณณ์ ยกยิ้มขึ้น
“ผมมันประเภทจำแล้วฝังใจ”
ฝังใจ! กับความนุ่มละมุนของเรือนร่างนี้ จนทำเขาหงุดหงิดมาเกือบเดือน ทั้งที่ให้คนพยายามตามหาเธอมาตั้งนาน ที่ไหนได้ เธอคือน้องสาวของ ปิยะ นี่เอง
“วันนี้ผมนั่งดื่มของผมอยู่ดีๆถ้าคุณไม่เข้ามาลวนลามผม เรื่องคืนนั้นก็คงไม่เกิดขึ้น”
“ปรายไม่ได้ลวนลามซะหน่อย ...ปรายขอโทษ”
“ผมไม่รับคำขอโทษ”
ไม่รับเป็นคำขอโทษ ...แล้วเขาจะรับเป็นอะไร?
“ละ ...แล้วคุณจะให้ปรายชดใช้เป็นอะไรคะ? ถ้าเรื่องเงิน”
เธอยังไม่พร้อมในเรื่องเงินหรอกนะ ตอนนี้เธอรับงานเขียนเป็นพรีแลนซ์อย่างเดียว เพราะต้องการทำมันอย่างเต็มที่ แถมเพิ่งจะโดนเพื่อนสนิทโกงเงินก้อนใหญ่ ที่เอาไปลงทุนสร้างแบรนด์เครื่องสำอางผิวขาวอกฟูรูฟิต นั่นอีก
และงานเขียนของเธอก็ลุ่มๆดอนๆ เขียนมาจะสามเดือนแล้ว ยังไม่จบสักเรื่อง
เวรกรรม! ถ้าเขาให้ชดใช้เป็นเงิน เธอตายแน่ๆ จะรบกวนพี่ชายก็กำลังผ่อนบ้านผ่อนรถ หนักหนาสาหัสอยู่แล้ว
“อืม งั้นชดใช้เป็นอะไรดี”
“คือ ถึงปรายจะเป็นน้องสาวของพี่เป้ แต่รับรองว่าปรายจะไม่เอาเรื่องในคืนนั้นของคุณปุณณ์ไปโพนทะนาบอกใครแน่นอนค่ะ สบายใจได้ และปรายก็จะอยู่ส่วนของปรายเงียบๆ”
“ผมไม่ได้แคร์เรื่องนั้นหรอก”
ปุณณ์ ถอดแว่นตาออกวางมันลงโต๊ะเขียนนิยายของเธอ และมองเธอด้วยแววตาลุ่มลึก
หัวใจของ ปลายฝัน เหมือนจะเต้นแรงยิ่งกว่าเดิม เมื่อเห็นกรอบหน้าคมชัดของเขาที่ไม่มีแว่นตามาบดบัง
หล่อ หล่อ หล่อ และโครตหล่อ
“แต่ปรายแคร์”
“หือ”
“คือปรายไม่อยากให้พี่เป้มองปรายแบบนั้น และปรายต้องการเป็นนักเขียนขนนกทองเงินล้าน ที่ใช้ชีวิตระดับพรีเมี่ยม ให้พี่เป้เห็นว่าปรายทำได้”
คิ้วหนาของ ปุณณ์ ย่นเข้าหากัน
“แล้วเกี่ยวอะไรกับที่เราเอากัน”
ใบหน้าหล่อเหลาโน้มมาใกล้ยิ่งกว่าเดิม จน ปลายฝัน ต้องดันร่างเขาออกห่าง
“เอาเป็นว่าพี่เป้จะรู้ไม่ได้”
“งั้นก็ไม่ต้องทำให้เห็น”
ปลายฝัน กำลังจะอ้าปากแย้ง ทว่าปลายคางกลับถูกนิ้วเรียวแข็งตรึงไว้ ก่อนที่เขากดจูบลงบนริมฝีปากเธออย่างรวดเร็ว และไม่ทันจะตั้งตัว ทันที่เรียวปากนุ่มเผยอออก ลิ้นสากร้อนก็แทรกซอนเข้ายังโพรงปากนุ่มของเธอ
“อื้อ”
เธอครางในลำคอ เมื่อปุณณ์บดเคล้าจูบเนิบนาบ และดูดปลายลิ้นแรงขึ้น ความซ่านสยิวแผ่ไปทั่วท้องน้อยของเธอ ชั่วขณะปลายฝัน สนองจูบตอบเขาไปอย่างเผลอตัว
“ฮึ”
ปุณณ์ หัวเราะในลำคอ มือหนายกร่างเธอให้นั่งยังขอบโต๊ะ และบดจูบอย่างหนักหน่วงขึ้น ร่างหนาเบียดชิดเข้าระหว่างสองขาเธอที่แยกออก อุ้งมือหยาบกร้านสอดเข้ายังชายเสื้อยืดตัวโคร่งลูบไล้แผ่นหลังนวลเนียนอย่างย่ามใจ
ผิวของเธอนุ่มละมุนจนความหงุดหงิดก่อนหน้าของเขาทุเลาลง ปลายนิ้วไล่คืบสูงขึ้นและปลดตะขอบราด้านหลัง
บราของเธอหลุดมากองยังเอวคอด ปุณณ์เลื่อนมือมากอบกุมเต้าทรวงอวบอิ่มบีบขยำเบาๆ ขณะที่ริมฝีปากเย็นไล้จูบต่ำมายังซอกคอระหง ดูดเม้มผิวอ่อนเบาๆจนเกิดรอยจ้ำสีกุหลาบ
“อา ..เนียนนุ่มเหมือนคืนนั้นเลย”
เขาชอบความอ่อนนุ่มของเธอในคืนนั้น และมันฝังอยู่ในใจของเขาจนหงุดหงิดงุ่นง่านมาหลายวัน ฝ่ามือหยาบกร้านจึงฟอนเฟ้นไปทั่วร่าง ก่อนจะกลับมาจูบเธออย่างดูดดื่ม
เพียงไม่นานสะโพกของเธอก็ถูกยกขึ้น กางเกงขาสั้นตัวเล็กถูกรูดลงไปกองยังปลายเท้า เหลือเพียงแพนตี้ตัวบางที่ห่อหุ้มเนื้อเนื้ออวบอูม
“พะ..พอแล้ว”
ปลายฝัน เริ่มได้สติ หัวใจเธอเต้นระส่ำจนแทบทะลุจากอก อุณหภูมิในร่างกายเหมือนจะสูงขึ้นโดยอัตโนมัติ ขณะที่ดวงตาคมเข้มของเขาดำมืดขึ้นด้วยแรงปรารถนา
“พออะไรกันครับ ...เพิ่งจะเริ่มเอง”
มือหนาตรึงสะโพกงามงอนไว้กับโต๊ะ
นิ้วเรียวแข็งเกี่ยวยังแพนตี้ด้านใน คลึงเคล้นยังรอยแยกของกลีบละมุนที่ฉ่ำวาว สอดเข้ายังโพรงนุ่มที่คับแคบ อีกปลายนิ้วกดยังติ่งเกสรอ่อนไหว
“อื้อ ..ไม่ไหว อ๊ายส์ส์ส์..”
ความเสียวซ่านแผ่ไปทั่วร่าง เมื่อเขาเร่งจังหวะนิ้วเข้าออก ปลายฝัน จิกบ่าหนาของเขาไว้แน่น แขนขาที่จะต่อต้านคล้ายไม่มีเรี่ยวแรง
“เสียงครางคุณหวานดีจัง ผมชอบ”
เขากระซิบเสียงทุ้มต่ำชิดริมหู ขณะนิ้วยังคลึงเคล้นไม่หยุดหย่อน จนหยาดน้ำใสไหลซึมซ่าน ใบหน้าเนียนใสแดงก่ำด้วยแรงปรารถนา จนแววตาของ ปุณณ์ ดำมืดขึ้นอีกระดับ
คืนนั้นเธอคือนางแมวป่ายั่วสวาท
แต่วันนี้เธอเหมือนลูกแมวน้อย ที่เย้ายวนไปอีกแบบ ยิ่งเสียงหวานที่เปล่งออกมาจากปากจิ้มลิ้มยามที่นิ้วเขาชักเข้าออกนั้น ก็ทำให้ปุณณ์เริ่มจะปวดหนึบไปทั่วลำ
“อื้อ”
แผ่นหลังของเธอแอ่นโก่งโค้งขึ้น ทรวงอกอิ่มกระเพื่อมตามจังหวะการหายใจ จนปุณณ์ต้องก้มลงครอบครองยอดทรวงสีทับทิมนั้น ดูดดุนเลียจนเป็นใตแข็งชูชันในโพรงปาก ก่อนจะสลับไปทำอีกข้าง เป็นจังหวะกับนิ้วที่เร่งเข้าออกถี่กระชั้น
“พอแล้ว ได้โปรด”
“ทำไมครับ”
“ปรายกลัวอดใจไม่ได้ ...จนทนไม่ไหว”
เธอพยายามหุบขาเข้าหากัน ทว่าท่อนแขนแข็งแรงกลับตรึงไว้ และคลึงเคล้นนิ้วยังจุดกระสันหนักหน่วงขึ้น
หน้าหล่อเหลาโน้มมาใกล้ กระซิบเสียงแหบพร่า
“ทนไม่ได้ ...ก็ไม่ได้ต้องทนซิครับ!”
*************
ตอนที่ 52 ตอนพิเศษ #ตลอดไปอยากจะขอบคุณทุกแรงใจจากนักอ่าน ไม่ว่าจะเป็นยอดวิวหรือยอดคอมเม้นท์ที่เข้ามามีส่วนร่วมในการผลักดันนิยายหลายๆเรื่องของนามปากกา ปลายฝัน พวกคุณไม่รู้หรอกว่า แม้เพียงการพิมพ์ข้อความเล็กๆน้อยๆเข้ามาในช่องแสดงความคิดเห็นนั้น มันสร้างพลังใจที่ยิ่งใหญ่ให้กับนักเขียนตัวเล็กๆอย่างฉันมากแค่ไหนกราบขอบคุณจากใจจริงที่ทำให้นักเขียนคนนี้ ได้เดินในเส้นทางที่รักและใฝ่ฝันมาตั้งแต่เด็กให้เป็นจริงได้ แต่เหนือสิ่งอื่นใด ฉันต้องขอบคุณแฟนของฉัน ปุณณ์ ปราณชัย หากไม่มีเขา ฉันเองก็คงไม่มีวันนี้หลังจากงานเปิดตัวผลิตภัณฑ์ใหม่และแอพพลิเคชั่นสุดล้ำของ Win Vibrations ก็ได้รับการตอบรับอย่างล้นหลามจากผู้บริโภค แฟนของฉันได้ขึ้นไปยืนอยู่เวที ด้วยท่วงท่าสง่างามในชุดสูทสีครามเข้ม ใบหน้าหล่อเหลานั้นดูน่าเกรงขามและเหมาะสมกับตำแหน่งประธานวีเคกรุ๊ปยิ่งนัก“Win Vibrations พร้อมที่จะยกระดับความสุขสมแบบโรแมนติก ตอบโจทย์ความต้องการอย่างลักชัวรี่ด้วยผลิตภัณฑ์คุณภาพเสมือนสัมผัสจริง เพื่อให้เซ็กซ์คือการตอบสนองอารมณ์ร่วมกันอย่างมีศิลปะ....”เสียงปรบมือดังกึกก้อง ไปทั้งฮอลล์ ก่อนที่แชมเปญรา
ตอนที่ 51 ตอนพิเศษ #บันทึกลับของปุณณ์แม้ใครจะบอกว่าผม ปุณณ์ ปราณชัย เป็นผู้บริหารหนุ่มไฟแรงที่น่าจับตามอง หลังจากเข้ามารับตำแหน่งใหม่จากพ่อของผมเอง ทว่าจริงๆแล้วมันก็ไม่ได้ถึงขนาดนั้นหรอก เพราะผมเองเพิ่งจะฉลองวันเกิดวัยสามสิบเอ็ดปีไปได้ไม่นานนักตำแหน่ง ประธานวีเคกรุ๊ป นั้น กดดันผมพอสมควรทั้งคนเก่าแก่ที่เป็นทีมบริหารของพ่อที่แม้ปากจะบอกว่า พร้อมจะทำหน้าที่ทุกอย่างเป็นอย่างดี และคอยเสริมผมอยู่เสมอ ทว่าจริงๆแล้ว ทุกคนก็เหมือนจะอยากจะ ลองของ ว่าผมนั้นจะมีความสามารถมากน้อยแค่ไหน แม้จะจบโทจาก MIT ในสาขาการบริหารจัดการและเป็นลูกชายคนโตของ ชายชัย ปราณชัยทว่านั้นก็ไม่เพียงพอจะลดอีโก้ในใจของกลุ่มเจนX ได้ยิ่งตอนนี้ผมกับ ปานวาด น้องสาวได้เสนอวาระเข้าที่ประชุมว่าต้องการขยายธุรกิจไปยังส่วนผลิตภัณฑ์ถุงยางอนามัย และนำเข้าตลาดเซ็กซ์ทอยถูกกฎหมาย เพื่อต่อยอดผลิตภัณฑ์นั่นก็ยิ่งทำให้คนรุ่นเก่า ต่างเป้ปากไม่เห็นด้วย ต่างก็บอกว่าเราผลิตถุงมือยางทางการแพทย์อย่างเดียวก็เพียงพออยู่แล้ว จะไปแตกไลน์ผลิตภัณฑ์อื่นให้ยุ่งยากอีกทำไม และบ้านเราเป็นเมืองพุทธทำสินค้าพวกนี้ มันจะไม่ดี แถมยังมีข้อกำหนดมาก
ตอนที่ 50 THE END(ขอบใจแกมากนะปราย บทความล่าสุดคุณปานวาด Win Vibrations ปรู๊ฟเรียบร้อยแล้ว ทุกคนชอบบทความแกมากๆเหมือนว่าผลตอบรับค่อนข้างดี สงสัยดับบลิวพีอาร์จะได้งานสัญญาระยะยาวแล้วละ)เสียงของ หลิน เอ่ยมาทางปลายสาย ทำให้ ปลายฝัน ยิ้มแก้มปริ ไม่เสียแรงที่เธอทุ่มเทแรงกายแรงใจ กับงานเขียนนี้จนแทบจะไม่ได้ใส่ใจสิ่งอื่นและผลตอบรับของมันก็ทำให้เธอชื่นใจนัก“ขอบใจแกเหมือนกันที่ป้อนงานให้ฉันตลอด”(แล้วนี่อยู่ไหน?)“กรัมกรุ๊ปอ่ะ มารับบรีฟงานชุดแรก”(วุ้ย จะดังใหญ่แล้วนะเนี่ย เคๆเดี๋ยวค่อยคุยกัน)“เคๆ”..“เราต้องการสร้างสตอรี่อีโรติคในสื่อแอพพลิเคชั่นของกรัมกรุ๊ป ที่เน้นเรื่องราวกึ่งๆนิยาย แต่ต้องการเข้าถึงคนหลากหลายกลุ่ม จึงไม่ต้องการให้เนื้อหาโฉ่งฉ่างมากนัก เพื่อไม่ให้เสี่ยงกับการโดนแบน และ.....”การบรีฟงานกับกรัมกรุ๊ป เริ่มต้นขึ้น โดยปลายฝัน พยายามจับประเด็นอย่างตั้งใจ เพราะถือว่าเป็นประสบการณ์ใหม่ในการทำงานของเธอที่เป็นสเกลงานที่ใหญ่ขึ้น และดีลตรงกับผู้ว่าจ้าง ดังนั้นเธอต้องละเอียดและรอบคอบทุกจุด“ขอบคุณทุกคนมากเลย เราจะเริ่มบทความแรกภายในกลางเดือนหน้านี้”วิช ผู้
ตอนที่ 49 คนพิเศษ2ไม่แน่ใจว่าทั้งสองคุยอะไรกันบ้าง เพราะหลังจากที่ ปลายฝัน ตั้งสติได้และผุดลุกนั่งบนโซฟา ปุณณ์ ก็บอกให้เธอเข้ามาทำงานในห้องของตัวเองที่อยู่ชั้นล่าง และเขาขอตัวคุยกับพี่ชายของเธอตามลำพังเอง พร้อมบีบมือส่งกระแสความอุ่นซ่านให้คล้ายเป็นการสร้างกำลังใจ ทำให้เธอยอมทำตามอย่างว่าง่ายหญิงสาวจึงยอมเข้ามานั่งในห้องทำงาน ทว่าก็ไม่มีสมาธิที่จะเขียนและคิดงานแต่งานใด ได้แต่เงี่ยหูคอยฟังว่าด้านนอกคุยกันว่าอย่างไร ทว่าก็ไม่มีเสียงโวยวายอะไรเลยแม้แต่น้อยผ่านไปราวเกือบชั่วโมงได้ ประตูห้องทำงานชั้นล่างของเธอก็ถูกเคาะ ก่อนที่จะได้ยินเสียงนุ่มทุ้มหูของ ปุณณ์ เอ่ยบอกเบาๆ“ปรายครับออกมาทานข้าว จะได้กินยา”“ค่ะ อ๊ะ..”เธอรีบลุกพรวดขึ้นอย่างรวดเร็ว ลืมไปว่าตัวเองยังปวดสะโพกอยู่ นั่นทำให้หน้าสวยบิดเหยเกด้วยความเจ็บปวด จนปุณณ์ ต้องปรี่เข้ามาประคองและปรามเบาๆ“ระวังครับ ไม่เห็นต้องรีบเลย”“คุยกับพี่เป้ว่าไงคะ?”เธอแอบกระซิบถามเขาเบาๆ เมื่อเหลือบไปเห็นพี่ชาย ง่วนอยู่กับการจัดวางอาหารใส่จานบนโต๊ะสำหรับสามที่“คุยเรียบร้อยแล้วครับ ไม่ต้องกังวล”“ปรายมานั่งๆ พี่อุ่นข้าวหน้าเป
ตอนที่ 48 คนพิเศษ(เป็นยังไงบ้างครับ กินอะไรรึยัง?)เสียงนุ่มทุ้มต่ำที่เอ่ยถามจากปลายสาย ทันทีที่เธอกดรับ ทำให้ สองแก้มของ ปลายฝัน แดงก่ำขึ้นมาจนรู้สึกผ่าวร้อนไปจนถึงใบหู“ทานแล้วค่ะ คุณปุณณ์ละคะ เลิกประชุมแล้วเหรอ?”หญิงสาวถามกลับ เมื่อเหลือบมองนาฬิกาข้างฝาเป็นเวลาหกโมงเย็นกว่าๆแล้ว(เลิกแล้วครับ)“แล้วอยู่ไหนคะ?”(อยู่หน้าบ้านคุณครับ)“หือ”ปลายฝัน รีบเดินกระโผกกระเผก ออกไปทันทีที่ชะโงกหน้าไปเห็น แอสตันมาร์ติน คันหรูที่จอดอยู่หน้าบ้าน“เลยต้องรบกวนคุณเลย”ปุณณ์ ยืนยิ้มแฉ่งอยู่ข้างรถ พร้อมชูถุงอาหารที่น่าจะเป็นเมนูเป็ดร้านป้าติ๋มที่เธอชอบ“ซื้อมาเผื่อไว้ คุณจะได้ไม่ต้องเสียเวลาทำอาหาร”“ขอบคุณมากค่ะ”เธอเปิดประตูรั้วให้เขาเดินเข้ามา กำลังจะเอื้อมมือไปหยิบถุงอาหารมาถือเองด้วยความเคยชิน แต่เขาปรามไว้ก่อน“ผมถือเอง ค่อยๆเดินครับ”เขาทำหน้ายู่เล็กน้อยคล้ายรู้สึกผิดเต็มทน ที่ทำให้เธอต้องมาบาดเจ็บและเจอเรื่องแบบนี้ นึกแล้วก็ยังรู้สึกโมโหตัวต้นเรื่องอยู่ไม่หาย“ไม่เป็นไรแล้วค่ะ ปรายเดินได้แค่รู้สึกปวดๆตรงสะโพกนิดหน่อยแค่นั้น”พอเอ่ยมาถึงตรงนี้ ปุณณ์ ก็ครุ่นคิดอยู่ครู
ตอนที่ 47 ความรู้สึกในใจที่เริ่มก่อตัว4“ปรายยังอยากจะกลับมาคบพี่อีกมั้ย”ถ้อยคำของของเพื่อนพี่ชาย ทำให้ ปลายฝัน ชะงักเล็กน้อย ก่อนจะวางขวดน้ำในมือลง พร้อมถอนหายใจออกมา หากเป็นเมื่อก่อนตอนสองสามปีที่แล้ว เธออาจจะดีใจที่ได้ยินคำนี้ เพราะตอนนั้นเธอรอคอยอย่างมีความหวังว่าเขาจะกลับมาเอ่ยถามประโยคนี้ อย่างไร เตวิช ก็เป็นผู้ชายเพียงคนเดียวที่อบอุ่น สุภาพ และเข้าใจเธอมากที่สุดมาตลอดในเวลาที่ผ่านมาทว่าตอนนี้ เธอไม่ได้คิดแบบนั้นแล้ว“ปรายว่าเราเป็นพี่เป็นน้องกันเหมือนเดิมดีกว่าค่ะ”หญิงสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง และสบตากับอีกฝ่ายด้วยแววตาเรียบนิ่ง นั่นทำให้ เตวิช หัวเราะออกมาในลำคอเพื่อนน้องสาวแสนจืดชืดขี้แยคนนั้น ไม่มีอีกแล้วซินะ!“พี่ก็แค่ถามดู เพราะพี่อาจจะไม่หมั้นกับขวัญแล้ว”“นั่นคงเป็นปัญหาของพี่เต้เอง ไม่น่าจะเกี่ยวกับปราย อีกอย่างยังไงตอนนี้พี่เต้ก็ยังไม่ได้เลิกกับแฟน แค่มีปัญหาระหองระแหงกัน มาพูดจากับปรายแบบนี้ ดูไม่แฟร์กับแฟนพี่เต้เลยนะคะ”อย่างไงเธอก็ไม่ชอบการเป็นมือที่สามของใคร และสัญญากับตัวเองมาตลอดว่าจะไม่เป็นเด็ดขาดและเธอไม่ชอบนักผู้ชายที่คบเผื่อเลือกแบบนี้“ก็...







