LOGINShare
Ep.5 พายุพิโรธ
publish date:
2026-02-14 15:53:33"ตกลงว่าเธอกำลังเล่นเกมอะไรอยู่!" เสียงทุ้มตวาดก้องพร้อมกับสายตาที่จ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยเพื่อคาดคั้นความจริง
"ฉะ..ฉันเปล่า" วาดเดือนตอบเสียงสั่น แผนการทั้งหมดนี้เริ่มมาจากมารดาของเขาแท้ๆ จะให้เธอบอกว่าไม่รู้เห็นเป็นใจเลยก็คงฟังไม่ขึ้นในสถานการณ์ที่หลักฐานคาตาแบบนี้ "ฝีมือแม่ฉัน.. หรือไอ้หมอผีลวงโลกนั่นที่บงการเธอมา!" แม้ในใจจะพอเดาคำตอบได้ แต่อาทิตย์ก็อยากได้ยินการยืนยันจากปากผู้หญิงที่กล้าบุกรุกเข้ามาก่อกวนถึงเตียงนอน "คือว่า.." "บอกมา!!" "คุณแม่ของคุณค่ะ!" วาดเดือนสะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจจนเผลอหลุดปากสารภาพออกไปตามตรง "รวมถึงนักข่าวพวกนั้นด้วยใช่ไหม!" ชายหนุ่มกัดฟันกรอดด้วยความโมโห แม่เขาคิดอะไรอยู่ถึงได้ทำลายชื่อเสียงลูกชายตัวเองแบบนี้ รู้บ้างไหมว่าถ้าข่าวคาวนี้แพร่ออกไป หุ้นบริษัทอัครเดชจะดิ่งเหวแค่ไหน "แล้วเธอเป็นใคร ตอบมาสิ!" "ฉะ..ฉัน..โอ๊ย!" หญิงสาวอึกอักจะตอบแต่ก็ช้าไม่ทันใจคนอารมณ์ร้อน อาทิตย์กระชากร่างระหงเข้าหาตัวจนปลิวติดมือ โชคดีที่เธอคว้ากางเกงชั้นในมาใส่ได้ทันท่วงที แต่ท่อนบนที่เปลือยเปล่ากลับไร้สิ่งใดปกปิดจากสายตาคมกริบที่เต็มไปด้วยโทสะ "โอ๊ย!" เธอร้องอุทานด้วยความเจ็บเมื่อใบหน้าคมสันก้มลงบดขยี้ริมฝีปากและซุกไซ้เนินหน้าอกอย่างรุนแรงแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย เขาไม่รู้จะระบายความโกรธแค้นนี้ลงที่ไหน ในเมื่อเธออยากได้เขานัก เขาก็จะจัดให้ในแบบที่เธอต้องจดจำไปจนตาย วาดเดือนไม่ได้ขัดขืนหรือดิ้นรนต่อสู้ เธอทำเพียงห่อตัวเข้าหาความเจ็บปวดที่เขาจงใจมอบให้ พรึบ! ทันทีที่ปลายนิ้วเรียวจิกลงบนผิวหนังกำยำเพื่อหาที่ยึดเหนี่ยว อาทิตย์ก็ผลักร่างเล็กลงบนที่นอนอย่างไม่ใยดี ราวกับขยะแขยงไม่อยากให้เธอมาสัมผัสต้องตัวเขาแม้แต่ปลายนิ้ว "หึ!" ริมฝีปากหยักแสยะยิ้มเย็นชา สายตาที่มองคนบนเตียงเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยามอย่างถึงที่สุด ชายหนุ่มหมุนตัวเดินตรงไปยังประตูห้องโดยไม่พูดอะไรอีก เขาต้องไปจัดการกับต้นตอของเรื่องนี้ให้รู้ความ.. ซึ่งก็คือแม่ของเขาเอง แกร่ก! อาทิตย์กระชากประตูเปิดออก แต่ภาพที่เห็นเบื้องหน้าทำให้เขาต้องรีบปิดประตูลงฉับพลันด้วยความตกใจ "พวกคุณขึ้นมาได้ยังไง! ลงไปเดี๋ยวนี้เลยนะ!" เสียงของนักรบดังแว่วเข้ามา เขากำลังพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะกันทัพนักข่าวที่แห่กันขึ้นมาถึงหน้าห้องนอนเจ้านาย อาทิตย์ยืนนิ่งอยู่หลังบานประตูด้วยความเครียดกุมขมับ ถ้าข่าวนี้หลุดออกไปความฉิบหายมาเยือนแน่ๆ เขาไม่เข้าใจเลยว่าแม่ที่เคยเรื่องมากเรื่องผู้หญิง ไม่เคยถูกใจใครสักคนที่เขาพามาแนะนำ.. แต่ทำไมกับผู้หญิงคนนี้? ดวงตาคมตวัดกลับไปมองวาดเดือนที่กำลังลนลานสวมเสื้อผ้าด้วยความรู้สึกคุ้นตา.. ทันใดนั้นเขาก็นึกออกว่าเธอคือผู้หญิงคนเดียวกับที่เขาเห็นเดินออกจากรั้วบ้านเขาเมื่อวานนี้นี่เอง 🖋ชะนีติดมันส์ @มัดหมี่
Latest chapter
สามี(ไร้)รัก [ตอนพิเศษ] สามี(ไร้)รัก 18++ สายใยรักที่ผูกพันและบทเริ่มต้นของครอบครัว
หลายวันต่อมา... ณ บ้านแม่ของวาดดาวและวาดเดือนบรรยากาศที่เคยตึงเครียดเริ่มจางหายไป เมื่อนักรบตัดสินใจพาวาดดาวกลับมาที่บ้านเพื่อกระชับความสัมพันธ์กับครอบครัว โดยที่หญิงสาวไม่รู้เลยว่าวันนี้วาดเดือนพี่สาวของเธอก็เดินทางมาด้วยทันทีที่เห็นหน้าพี่สาวจังๆ หลังจากไม่ได้เจอกันนาน วาดดาวถึงกับทำตัวไม่ถูก ใจหนึ่งก็ยังงอนเรื่องเก่าๆ แต่อีกใจก็ไม่อยากทำตัวเป็นเด็กขี้แยต่อหน้าสามี เธออยากพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่าเธอโตเป็นผู้ใหญ่พอที่จะดูแลตัวเองได้แล้ว"มาทานข้าวกันสิลูก อาหารเสร็จพอดี" เสียงแม่เรียกขัดจังหวะความเงียบ วาดดาวที่นั่งประหม่าอยู่รีบลุกขึ้นหวังจะไปช่วยยกจานอาหารแต่จังหวะที่ก้าวขา เธอกลับรู้สึกขัดที่ช่วงล่างอย่างบอกไม่ถูก ร่างกายมันประท้วงความบอบช้ำจากการโดนสามีจอมหื่นเคี่ยวกรำหนักหน่วงติดต่อกันวันละไม่ต่ำกว่า 5-6 ครั้ง จนขาเรียวสั่นพั่บๆ แทบจะทรงตัวไม่อยู่"เดี๋ยวพี่ไปช่วยเองจ้าดาว.. นั่งพักเถอะ" นักรบรีบเข้ามาช้อนเอวประคองไว้ทันท่วงที เขารู้ดีแก่ใจว่าทำไมเมียเด็กถึงก้าวขาไม่ออก... ก็เด็กมันน่ารังแกขนาดนี้ ใครจะไปห้ามใจไหวล่ะจริงไหม?บนโต๊ะอาหาร บรรยากาศเริ่มอบอุ่นขึ้น"พี่ดีใจนะ
สามี(ไร้)รัก Ep.71//18++ (ตอนจบ) เลขาส่วนตัวกับบทเรียนรักในห้องทำงาน
"มึงจะนอนในห้องนี้ได้ยังไง แล้วเมียกูจะนอนยังไง!" นักรบโวยวายใส่เพื่อนรักที่ตีมึนไม่ยอมออกจากห้อง"เรื่องของเมียมึงสิ! มึงไม่ให้กูนอนห้องนี้ แล้วจะให้กูนอนที่ไหน ก็บอกแล้วไงว่าห้องพักมันเต็มหมด!" อาทิตย์เถียงกลับอย่างไม่ลดละ"ให้ดาวไปนอนในรถก็ได้นะคะ" หญิงสาวที่นั่งฟังทั้งคู่ทะเลาะกันมาพักใหญ่เสนอขึ้นเบาๆ"ไม่ได้หรอกจ้ะดาว" นักรบรีบห้ามเสียงหลง"แหม... ทีพูดกับเมียมีจ๊ะมีจ๋า ทีเวลาพูดกับกูนี่เสียงยังกับจะกินหัว!" อาทิตย์เบรกเพื่อน"มึงอย่าสร้างประเด็น!" นักรบดักคอเพื่อนรักก่อนที่อาทิตย์จะหลุดปากพูดอะไรไม่เข้าท่าออกมา"กูแค่จะบอกว่า... เวลามึงพูดกับกูเนี่ย พูดเพราะๆ เหมือนพูดกับเมียมึงหน่อยได้ไหมล่ะ!" อาทิตย์แถสีข้างถลอกจนนักรบได้แต่ส่ายหัวสุดท้าย... ไม่มีใครยอมออกจากห้อง ดีที่ห้องพักนี้มีสองเตียง ถึงจะแคบไปหน่อยแต่ก็พอเบียดกันนอนได้ ภายในห้องมืดสนิทมีเพียงเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของอาทิตย์ที่หลับปุ๋ยไปแล้ว เพราะเหนื่อยกับงานมาทั้งวันแปะ! เสียงมือเรียวฟาดลงบนแขนแกร่งของสามี เมื่อมือหนาเริ่มอยู่ไม่นิ่ง ล้วงเข้าไปใต้กางเกงชั้นในตัวบางของเธอ"มันหลับแล้วดาว..." นักรบกระซิบชิดใบหู แต่มื
สามี(ไร้)รัก Ep.70//18++ แผนลักพาตัวกับศึกชิงเตียงที่รีสอร์ต
"กลัวแม่ได้ยินค่ะ" วาดดาวกระซิบประท้วงเสียงแผ่วพลางมองไปที่ประตูห้องนอน ห้องทางซ้ายก็ห้องแม่ ทางขวาก็ห้องพี่สาวกับพี่เขย แถมตอนนี้ทุกคนก็แยกย้ายกันเข้านอนจนบ้านเงียบกริบไปหมดแล้วด้วย "ไม่เห็นเป็นไรเลยครับ ห้องนี้เก็บเสียงได้ พี่เป็นคนดูแลตอนก่อสร้างเองกับมือ พี่รู้ดี" นักรบกระซิบตอบชิดใบหูพลางขบเม้มเบาๆ จนคนตัวเล็กขนลุกซ่าน "ก็ได้ค่ะ.. แค่ครั้งเดียวพอนะคะคุณนักรบ" หญิงสาวใจอ่อน ยอมสงสารสามีที่อุตส่าห์ดั้นด้นขับรถข้ามจังหวัดมาหาเพียงเพราะความคิดถึง "ครับ.. ครั้งเดียวก็พอ" นักรบรับคำส่งๆ ไปก่อนนาทีนี้ขอแค่ได้ 'กิน' เมียเด็กให้หายอยากก็พอใจแล้ว ชายหนุ่มจัดการสะบัดเสื้อผ้าตัวเองทิ้งอย่างรวดเร็ว ก่อนจะปรี่เข้าหาคนบนเตียงแล้วถอดอาภรณ์ของเธอออกจนร่างบางเปลือยเปล่า "ไม่นะคะลุง! อย่าทำตรงนั้น" วาดดาวรีบห้ามเมื่อเห็นเขาโน้มใบหน้าลงไปกึ่งกลางกายสาว ถึงห้องจะเก็บเสียงแค่ไหน แต่ถ้าเธอเผลอครางลั่นบ้านขึ้นมา มีหวังได้ตื่นกันทั้งบ้านแน่ๆ "นิดเดียวครับคนดี พี่ขอชิมหน่อยนะ" สายตาคมส่งประกายอ้อนวอนจนวาดดาวปฏิเสธไม่ลง "อื้อ... ลุง!" นักรบไม่ฟังเสียงห้ามอีกต่อไป ลิ้นร้อนลากยาวผ่านร่องกลีบกุหล
สามี(ไร้)รัก Ep.69 คลั่งรักระดับสิบเมื่อเมียสำคัญกว่างาน
คลืนนน... คลืนนนนน... เสียงโทรศัพท์ที่สั่นครืดคราดต่อเนื่องบนโต๊ะทำงานจิ๋วในคอนโด ทำเอาวาดดาวที่กำลังเร่งพับเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเดินทางให้สามีต้องชะงัก "ใครโทรมาคะคุณนักรบ ทำไมไม่รับสายล่ะ?" หญิงสาวเงยหน้าถามเมื่อเห็นเขานิ่งเฉย "จะใครอีกล่ะ ก็มีคนเดียวนั่นแหละที่โทรตามยิกๆ เหมือนทวงหนี้อยู่เนี่ย" นักรบบ่นพลางมองค้อนโทรศัพท์ที่โชว์ชื่อ 'อาทิตย์' "เห็นไหมคะ มัวแต่เล่นกันจนจัดของไม่เสร็จเลย พี่อาทิตย์เขาคงรอนานแล้ว" "ไม่ต้องรีบหรอกจ้า เดี๋ยวตอนขับไปรับมัน ผมจะเหยียบให้มิดเลย แป๊บเดียวก็ถึง" "ห้ามขับรถเร็วนะคะ!" วาดดาวชี้หน้าสั่งเสียงเข้ม "มันอันตราย ดาวไม่ยอมให้คุณเอาชีวิตไปเสี่ยงหรอกนะ" "หือ... เป็นห่วงผมขนาดนั้นเลยเหรอครับ?" นักรบแกล้งถามพร้อมขยับเข้าไปใกล้ "เป็นห่วงสิคะ คุณทั้งคนนะ" "ดีใจจัง มีคนรอเป็นห่วงอยู่ที่บ้านแบบนี้ ชื่นใจชะมัด" ชายหนุ่มทำท่าจะโผเข้ากอดอีกรอบ "อย่านะคะ!" นิ้วเรียวชี้หน้าปรามทันทีเมื่อเห็นมือไม้เขาเริ่มจะไม่อยู่สุข "รีบไปได้แล้วค่ะ เดี๋ยวจะดึกไปกว่านี้" "ไปด้วยกันไหม?" จู่ๆ นักรบก็ถามขึ้นมาเสียงจริงจัง เขาไม่อยากทิ้งเธอไว้ที่นี่คนเดียวเลยจริงๆ "ไปด
สามี(ไร้)รัก Ep.68//18++ บทลงโทษเด็กดื้อกับจูบลาที่แสนเร่าร้อน
"อื้อออ..." นักรบไม่ได้แค่ถามเพื่อลองใจ แต่สะโพกแกร่งยังขยับกระแทกเน้นย้ำเข้าหาความนุ่มหยุ่นอย่างต่อเนื่อง ท่อนเอ็นร้อนระอุเบียดเสียดกับผนังเนื้อนุ่มจนเกิดเสียงชื้นแฉะก้องไปทั้งรถคันหรู "ทนหน่อยนะจ๊ะคนดี... อีกนิดเดียวพี่ก็เสร็จแล้ว" เสียงทุ้มพร่ากระซิบปลอบขวัญ เพราะความเสียวซ่านที่ประดังเข้ามามันเกินกว่าจะยั้งใจไหว ยิ่งเห็นหน้าหวานบิดเบี้ยวเขาก็ยิ่งอยากจะรังแกให้หนักกว่าเดิม "ลุง... อือออ" "เรียกใหม่สิครับ..." "อ๊อยยย ลุง! เบาก่อนค่ะ ดาวจุก!" วาดดาวประท้วงเสียงหลง เพราะพอเธอเรียกเขาว่าลุงทีไร นักรบเป็นต้องแกล้งกดสะโพกค้างไว้ให้ตัวตนจมลึกที่สุดจนเธอรู้สึกจุกไปถึงยอดอก แต่เขาก็ทนค้างไว้ได้ไม่นาน เพราะความเสียวที่หัวมังกรมันรุมเร้าจนต้องรีบจับสะโพกมนโยกขึ้นลงตามสัญชาตญาณ "ดาวไม่ไหวแล้วค่ะ... พอก่อน" เธอครางประท้วงเมื่อโดนพายุรักซัดกระหน่ำติดต่อกันหลายยกจนร่างกายแทบแหลกสลาย "ซี๊ดดด... เรียกลุงอีกสักคำนะคนดี พี่ใกล้จะถึงฝั่งแล้ว..." วาดดาวเม้มปากแน่น เธอสังเกตได้ว่าคำว่าลุงคือสวิตช์เปิดโหมดโหดของเขา ยิ่งเรียกเขายิ่งรุกแรง เธอเลยเลือกที่จะเงียบและปล่อยให้เขาเป็นคนคุมเกมจนพายุ
สามี(ไร้)รัก Ep.67//18++ บทเรียนบนรถกับคำสารภาพรักที่รอคอย
ท่อนเอ็นลำใหญ่ถูกล้วงออกมาจากที่ซ่อน นิ้วแกร่งจัดการแหวกขอบกางเกงชั้นในตัวจิ๋วให้เปิดกว้าง เตรียมพร้อมที่จะส่งความแข็งขึงเข้าสู่ร่างกายของอีกฝ่าย ซึ่งในเวลานี้... กุหลาบงามกำลังชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำหวานที่ไหลเยิ้มออกมาคอยเปิดทางรักให้เขาอย่างเต็มใจ ชายหนุ่มค่อยๆ ดันตัวตนเข้าไป แม้พื้นที่จะคับแคบจนขยับลำบาก แต่เขาก็ไม่คิดจะลดละความพยายามแม้แต่นิดเดียว "อื้อออ..." หญิงสาวครางฮือในลำคอเมื่อสัมผัสถึงความใหญ่โตที่เบียดแทรกเข้ามา ความเจ็บระบมจากเมื่อคืนยังคงหลงเหลืออยู่บ้าง แต่มันกลับพ่ายแพ้ให้กับความต้องการอันเร่าร้อนที่พุ่งสูงขึ้น ขาเรียวแยกออกกว้างขึ้นโดยอัตโนมัติเพื่อให้เขาส่งตัวตนเข้ามาได้จนสุดลำ "อ้าาา... น่ารักจังคนดี" ชายหนุ่มถอนจูบออกเพื่อชื่นชมใบหน้าหวานที่กำลังบิดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่าน ก่อนจะก้มลงบดจูบอีกครั้งพลางเริ่มขยับสะโพกเน้นย้ำความลึกซึ้ง มือเรียวตวัดโอบกอดร่างแกร่งไว้แน่น เธอจิกเล็บลงบนบ่ากว้างอย่างลืมตัวเมื่อจังหวะกระแทกเริ่มหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ ทว่าด้วยร่างกายที่สูงใหญ่ของนักรบและพื้นที่จำกัดในรถ ทำให้เขาต้องหยุดชะงักลงครู่หนึ่ง "หือ..." วาดดาวลืมตาขึ้นมองสบตาเขาอ
สามี(ไร้)รัก Ep.1 กามเทพหรืออาถรรพ์
"ชาวราศีมีนคือธาตุน้ำที่สถิตอยู่ในเรือนวินาศของดวงโลก.." คำทำนายที่หลุดออกมาจากปากร่างทรงตรงหน้า ทำให้หญิงสาวที่นั่งอยู่ถึงกับลอบถอนหายใจ "และความวินาศที่ว่ามันกำลังคืบคลานเข้ามาหาหนู" "มันเกี่ยวอะไรกับวันตกฟากของฉันคะ?" วาดเดือนย้อนถามเสียงเรียบ เธอไม่ใช่คนงมงายและไม่เคยเชื่อเรื่องดวงชะตา แต
สามี(ไร้)รัก Ep.36 ใต้เงาอดีตและสายใยที่เริ่มถักทอ
"ทำอะไรของเธอ!" เสียงทุ้มที่ดังขึ้นด้านหลังทำเอาวาดเดือนชะงัก อาทิตย์เดินตามออกมาเห็นเธอกำลังปั๊มนมโดยมีนักรบยืนรออยู่ใกล้ๆ แม้จะมีผ้าคลุมมิดชิดแต่มันก็ดูไม่เหมาะสมในสายตาคนเข้มงวดอย่างเขา และแน่นอนว่าพนักงานแผนกอื่นต่างก็ลอบมองมาที่จุดนี้เป็นตาเดียว"ทำงานค่ะ" วาดเดือนตอบนิ่งๆ"ผมไม่ได้ถามเรื่
สามี(ไร้)รัก Ep.9 เจ้าบ่าวไร้หัวใจ
ทันทีที่ปลายปากกาของอาทิตย์ตวัดลงบนกระดาษตราครุฑ หมู่เมฆที่ตั้งเค้าดำทะมึนก็แปรเปลี่ยนเป็นเสียงกัมปนาท ฟ้าร้องคำรามสลับกับแสงสายฟ้าที่ฟาดลงมาอย่างบ้าคลั่ง ก่อนที่ห่าฝนจะเทกระหน่ำลงมาอย่างหนักหน่วง ทั้งที่กรมอุตุฯ ไม่ได้แจ้งเตือนภัยใดๆ วาดเดือนลอบสบตากับอรชรด้วยความหวั่นใจ... นี่ต้องเป็นสัญญาณจากเ
สามี(ไร้)รัก Ep.8 จุมพิตพยศ
"หึ!!" หมอโชติเค่นหัวเราะในลำคอพลางเงยหน้ามองท้องฟ้าที่เริ่มแปรปรวนสับสน เพียงเท่านี้ก็รู้ได้ทันทีว่าเหยื่อทั้งสองได้เริ่มแตะต้องเนื้อตัวกันแล้วความฉิบหายกำลังจะไปเยือนมึงแล้วไอ้อาทิตย์! มุมปากแสยะยิ้มด้วยความอาฆาตพยาบาท ที่หมอโชติต้องวางแผนทำลายขนาดนี้ ก็เพราะอาทิตย์เป็นคนเดียวที่กล้าแข็งข้อและค
You may also like
