ตอนที่ 17 เป็นรูปเป็นร่าง

เย็นวันนั้นอาบน้ำเสร็จสิงขรแต่งตัวอยู่ในห้องเพียงลำพัง ภรรยาทำอาหารเย็นช่วยแม่กับน้องสาวที่บ้านหลังเดิม เขาหยิบกางเกงในตัวใหม่มาสวม รู้สึกว่าเนื้อผ้าต่างกันจึงหยิบของเก่าขึ้นมาเทียบดู จึงรู้ว่าของเก่าเนื้อผ้าดีกว่ามาก

คิ้วเข้มขมวดเล็กน้อย “หอมไปซื้อของแบรนด์เนมมาจากไหน” เพราะแค่ซื้อตัวเดียวราคาก็หลักพันแล้ว แต่ที่เธอซื้อมาวันนี้น่าจะสี่ตัวร้อยกระมัง แล้วเขารู้จักของพวกนี้ได้อย่างไร ทั้งที่ไม่ได้ออกไปไหนเลย

นั่นจึงเป็นจุดเริ่มต้นที่เขาเริ่มสงสัยเกี่ยวกับตัวเอง

วันต่อมาผู้ใหญ่บ้านนำเมล็ดผักมาขายให้กับชาวบ้านตามราคาที่ซื้อมาจากตลาด มันหอมเลือกเมล็ดข้าวโพด แตงกวา แตงโม และกะหล่ำปลี ที่เหลือก็ให้ทุกคนแบ่งกันไป บ้านละสองชนิดบ้างสามชนิดบ้าง แล้วแต่ความพอใจ เพราะการปลูกผักครั้งแรกยังต้องอาศัยการลองผิดลองถูก พวกเขายังไม่มั่นใจนัก

ขุนเดชพาลูกทุกคนใช้เคียวเกี่ยวตอซังข้าวออกเพื่อให้ไถได้ง่ายขึ้น ซังข้าวที่เกี่ยวออกมันหอมบอกทุกคนว่าให้เก็บเอาไว้ทำที่กำบังแดดให้ผัก

สองวันต่อมาพอขุนเดชได้ไถเหล็กมาจากโทนก็รีบไถเตรียมดินทันที ควายมีสองตัวขุนเดชกับลูกชายก็สลับไถพื้น