EP.3 อยากได้เมียใจจะขาด

EP.3

ภาพในหัวของเขาตอนนี้มีแต่ใบหน้าของริรินดา ผู้หญิงที่เขาอยากจะ ‘ทำความรู้จัก’ ต่อให้มากกว่าแค่บนเตียง แต่กลับต้องมาเสียเวลาให้กับยายผู้หญิงนิรนามที่บิดามารดายัดเยียดมาให้

“หวังว่าเธอคงไม่น่าเบื่อจนฉันต้องเดินหนีตั้งแต่น้ำแก้วแรกหรอกนะ”

ริรินดาสะบัดรองเท้าส้นสูงออก ก่อนที่เธอจะทิ้งตัวลงบนโซฟาพลางมองเบอร์โทรศัพท์ที่เพิ่งเมมชื่อไว้ว่า ‘อชิระ’ แล้วเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว แต่รอยยิ้มนั้นก็อยู่ได้ไม่นานเมื่อเสียงเรียกเข้าจาก 'คุณแม่' ดังขัดจังหวะ

“ริน อยู่ไหนลูก เย็นนี้เรามีนัดสำคัญกับครอบครัวคุณจักรินนะ”

“รินอยู่ห้องค่ะแม่ รินบอกแล้วไงคะว่ารินไม่ไป รินเพิ่งกลับมาไทยได้ไม่นาน รินอยากใช้ชีวิตของรินเองนะคะ ไม่ใช่ให้รินมาแต่งงานกับคนไม่รู้จัก” ริรินดากรอกตาอย่างเหนื่อยหน่าย เธอเป็นดีไซเนอร์สาวโปรไฟล์ดีที่เพิ่งเรียนจบโทจากมิลาน ความมั่นใจในตัวเองที่มีเต็มเปี่ยมทำให้เธอเกลียดการถูกจับวางเหมือนตุ๊กตา

“ไม่รู้จักได้ยังไง ตอนเด็ก ๆ แกเคยไปแย่งขนมพี่เขาจนเขาแอบไปร้องไห้หลังบ้าน ตอนนี้พี่เขาโตเป็นหนุ่มหล่อ แถมยังบริหารงานเก่งเป็นเจ้าของคลับด้วย สาว ๆ รุมล้อมทั้งเมืองแล้วนะ!”

“หึ! คงเป็นพวกหน้าหม้อ รินเจอมาเยอะแล้วค่ะที่มิลาน” ริรินดาตอบกลับอย่างดื้อรั้น ในใจเธอนึกเปรียบเทียบกับ 'อชิระ' ที่เพิ่งเจอ...ถึงตาบ้านั่นจะดูหื่น หน้าหม้อ สาว ๆ รุมล้อม แต่เขายอมตามใจเธอ ไม่รู้อะไรที่ทำให้เธอดลใจนึกถึงเขาขึ้นมา

“พูดแบบนี้ได้ยังไงริน พ่อเรานัดทางโน้นไว้แล้วที่โรงแรม แม่ส่งเข้าไลน์ของลูกไว้ เจอกันหกโมงเย็น แต่ถ้าแกไม่มา แม่จะยึดบัตรเครดิตทุกใบที่แกมี!"

ริรินดามองโทรศัพท์ที่ถูกตัดสายไปอย่างขัดใจ เธอถอนหายใจทิ้งแรง ๆ ก่อนจะลุกขึ้นไปเปิดตู้เสื้อผ้า เลือกชุดที่ดู 'ปิดมิดชิด' และ 'ป้า' ที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อประชดการนัดครั้งนี้

“อยากให้นัดนักใช่ไหม ได้ค่ะแม่ รินจะทำให้คู่หมั้นรินตกใจจนวิ่งหนีไปเองเลยคอยดู!”

ณ ห้องอาหาร VIP โรงแรมหรู

อชิระเดินเข้ามาในห้องด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง เขาอยู่ในเสื้อเชิ้ตสีกรมท่าที่ดูเนี้ยบกริบ แต่สายตาเขากลับว่างเปล่า เขาเดินไปนั่งอีกฝั่งพลางมองไปที่ประตูบานใหญ่

“มาแล้ว ๆ...นั่นไงจ๊ะ ครอบครัวหนูริน” เสียงวัลภาตื่นเต้นอย่างออกนอกหน้า

อชิระขมวดคิ้วเมื่อได้ยินชื่อ เขารีบเงยหน้าขึ้นมองประตูห้องอาหารที่ถูกเปิดออก แต่ทันทีที่เห็นร่างบางในชุดเดรสยาวถึงตาตุ่ม โทนชุดสีสุภาพแต่กลับขับเน้นส่วนโค้งเว้าที่เขา 'เพิ่งสัมผัส' มาเมื่อคืนได้อย่างชัดเจน และใบหน้าสวยที่เขายังจำรสจูบได้ติดตา

อชิระที่กำลังจิบน้ำเย็นถึงกับสำลักจนไอโขลกออกมา!

ส่วนริรินดาที่ก้าวเท้าเข้ามาพร้อมกับปั้นหน้าบึ้งตึงเตรียมอาละวาด ก็ต้องชะงักกึกจนรองเท้าส้นสูงแทบพลิก ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างเมื่อเห็น 'อชิระ' นั่งตกตะลึงมองเธอทั้งคู่สบตากันชั่วขณะ

“แกเป็นอะไรอชิระ! เห็นน้องแล้วอึ้งจนสำลักน้ำเลยเหรอ ?” วัลภาแกล้งแซว

อชิระไม่ตอบ เขาจ้องหน้าริรินดานิ่ง ส่วนริรินดาก็พึมพำกับตัวเองเบา ๆ แต่เขาได้ยินชัดเจน...

“เป็นไปไม่ได้”

ภายในห้องอาหาร VIP ที่ตกแต่งอย่างหรูหรา บรรยากาศอบอวลไปด้วยรอยยิ้มของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่าย ต่างจากคู่กรณีอย่าง อชิระ และริรินดา ทั้งสองนั่งข้าง ๆ กัน โดยมีผู้ใหญ่คอยจัดแจง

อชิระหันมองสำรวจหญิงสาวด้วยสายตาพราวระยับ วันนี้ริรินดาดูแปลกตาไปมาก เธอสวมเดรสยาวสีสุภาพ ปิดมิดชิดตั้งแต่คอจรดเข่า ปล่อยผมตรงเรียบกริบ ดูเหมือนคุณหนูผู้อ่อนหวาน

‘แต่งตัวเป็นแม่พระประชดพ่อแม่ล่ะสิ...’ อชิระคิดในใจพลางกระตุกยิ้มกริ่ม

“หนูรินจ๊ะ นี่พี่อชิระลูกชายป้าเอง จำพี่เขาได้ไหมลูก ?” วัลภามารดาของอชิระเอ่ยแนะนำลูกชายด้วยความภูมิใจ

“เอ๊ะ! จำไม่ได้ค่ะ มันก็นานมากแล้ว ยังไงพี่อชิช่วยรื้อฟื้นความจำหน่อยได้ไหมคะ คุณแม่บอกว่า รินเคยแย่งขนมพี่ตอนเด็ก ๆ ”

“จำไม่ได้เหมือนกันครับ แต่เอาเป็นว่าเราสองคนช่วยรื้อฟื้นความจำกันและกันดีกว่านะ”

ริรินดาปั้นหน้ายิ้มละไม ดวงตาคู่สวยสบตากับเขานิ่งด้วยความว่างเปล่า ราวกับเขาเป็นเพียงธาตุอากาศ “ค่ะ แต่เอ๊ะ! รินคุ้น ๆ หน้าพี่จังเลยค่ะ ไม่ทราบว่าเราเคยเจอกันที่ไหนมาก่อนหรือเปล่าคะ ? เหมือนคนที่รินเพิ่งเจอที่ร้านอาหารข้างทางเมื่อกลางวันเลย”

คำประชดที่แฝงความนัยทำให้อชิระเกือบหลุดหัวเราะ เขาขยับตัวเล็กน้อย “เหรอครับ? พี่เองก็รู้สึกคุ้นหน้าคุณรินเหมือนกัน แต่ดูเหมือนเธอคนนั้นจะ ‘ฮอต’ กว่ารินตอนนี้หลายเท่าเลยนะ”

ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายต่างพากันหัวเราะร่วน คิดว่าเด็ก ๆ กำลังหยอกล้อทำความรู้จักกันตามประสา

แต่ความจริงคือ...ใต้โต๊ะอาหารนั้นกำลังเกิดสงครามย่อม ๆ

อชิระจงใจยืดขาขยับไปสะกิดเข้าที่หน้าแข้งของริรินดาอย่างถือวิสาสะ วนเวียนอยู่แถวเรียวขาของเธอ ริรินดาสะดุ้งเล็กน้อย ใบหน้าหวานเริ่มเปลี่ยนสี เธอพยายามตีหน้านิ่งพลางถดขาหนี

ริรินดาถลึงตาใส่เขาอย่างคาดโทษภายใต้รอยยิ้มที่มอบให้ผู้ใหญ่ เธออาศัยจังหวะที่ทุกคนกำลังสนใจอาหารจานหลัก ใช้ส้นรองเท้าส้นสูงแหลมคมขยี้ลงบนหลังเท้าของอชิระอย่างเต็มแรง!

“อึก!” อชิระหน้าเหยเก สำลักไวน์ออกมาเล็กน้อยจนต้องรีบใช้ทิชชู่ซับ

“เป็นอะไรไปคะคุณอชิระ ? ” ริรินดาถามด้วยน้ำเสียงใสซื่อ แต่แววตาของผู้ชนะกลับสะใจอย่างปิดไม่มิด

“เปล่าครับ...” อชิระเค้นเสียงตอบพลางสบตากับเธออย่างมาดหมาย “ผมแค่สำลักความสวยของน้อง อยากได้มาเป็นภรรยา...” อชิระสบตาหวานวาวโรจน์ น้ำเสียงทุ้มพร่าบอกเธอตรงหน้า

“ใจจะขาด”