LOGINShare
บทที่ 10
publish date:
2026-06-17 20:08:00บทที่ 10
วนิดามีอาการกระสับกระส่ายเมื่อโทร.ไปหาอคิราห์เป็นครั้งที่สิบสามแล้ว แต่เจ้าตัวไม่ยอมรับสายเลย ขณะนี้เธอกำลังอยู่บนรถแท็กซี่มิเตอร์ มุ่งตรงไปยังคอนโดมิเนียมของอคิราห์
เมื่อถึงที่หมายสองเท้าก็รีบจ้ำตรงไปยังล็อบบีอาคารเอ สายตากวาดมองหาอคิราห์เผื่อเจ้าตัวจะนั่งอยู่ เมื่อไม่พบจึงเปลี่ยนเป้าหมายเป็นเจ้าหน้าที่ดูแลอาคารแทน ฝ่ายนั้นเมื่อเห็นเธอก็ส่งเสียงทักทาย
“สวัสดีค่ะคุณนิด”
“นิดมาหาอี้ อี้กลับเข้ามาหรือยังคะ”
“คุณอี้ยังไม่กลับเข้ามาเลยค่ะ”
“หรือคะ... งั้นนิดขอนั่งรอนะคะ”
คำตอบที่ได้ทำให้วนิดายิ่งกังวล ทว่าคงทำได้เพียงแค่รอ ก่อนหน้านี้ไลน์ไปหาพวกพี่สาวของอคิราห์แล้ว แต่เจ้าตัวก็ไม่ได้ไปหา ระหว่างนี้เธอก็ส่งข้อความผ่านไลน์ไปเพิ่ม
NID : รับโทรศัพท์นิดหน่อยอี้
NID : นิดอธิบายได้
ทว่าอคิราห์ไม่แม้แต่จะอ่านข้อความกัน โทร.ไปก็ไม่รับเหมือนเดิม วนิดาจึงติดต่อไปหาธนัชชา
“ว่าไงยัยหนูนิด” เสียงแหลมๆ ส่งผ่านโทรศัพท์มา
“อี้ได้ไปหานัทไหม” เธอรีบถามไปอย่างรีบร้อน
“นังอี้เหรอ ไม่นะ มีอะไรหรือเปล่า” ธนัชชาจับน้ำเสียงผิดปกติได้
“มีเรื่องนิดหน่อยน่ะ ถ้าอี้โทร.หานัท บอกนิดด้วยนะ”
“ได้ๆ”
วนิดากดวางสายหลังได้คำตอบรับ ใจแป้วลงกว่าเดิมเมื่อไม่พบอคิราห์เสียที เธอนั่งขบปากครุ่นคิดอยู่อีกพักใหญ่ก่อนจะตัดสินใจไปร้านเหล้าร้านประจำสมัยเรียนมหาวิทยาลัย ทว่าก็ต้องผิดหวังอีกครั้ง
“ที่นี่ก็ไม่มี”
เป็นเวลาเกือบสามชั่วโมงแล้วที่หญิงสาวตามหาอคิราห์ไม่เจอ
NID : นิดรออยู่ที่คอนโดฯ นะอี้
สิ่งที่เธอทำได้ตอนนี้ไม่พ้นการกลับไปรออคิราห์ที่คอนโดมิเนียมของเจ้าตัว หลังพิมพ์ข้อความเสร็จก็ตรงดิ่งกลับไป ทว่านั่งรถไปถึงแค่ครึ่งทางเท่านั้น สมาร์ตโฟนในมือก็ส่งเสียง
วนิดารีบหยิบมาดูหวังว่าจะเป็นคนที่ตามหา แต่เป็นธนัชชา
“ยัยหนูนิดอยู่ไหน” ปลายสายร้องถามเสียงร้อนรน ก่อนจะหันไปดุใครบางคน “อยู่นิ่งๆ เลิกกินได้แล้ว”
“นิดกำลังจะไปรออี้ที่คอนโดฯ” วนิดาตอบกลับ ขณะที่หูได้ยินเสียงบางอย่างแว่วเข้ามา
‘วนิดาใจร้าย’
“ไม่ต้องไป รีบมาร้านลุงเบิ้ม ฉันต้องการกำลังเสริมด่วน นังอี้อยู่ที่นี่”
“นิดจะรีบไป”
“เร็วๆ เลย มันเพ้ออะไรของมันก็ไม่รู้”
วนิดาได้ยินอย่างนั้นก็รีบเอ่ยบอกให้โชเฟอร์แท็กซี่เปลี่ยนทิศทาง เสียงที่แว่วเข้ามาไม่พ้นเสียงของอคิราห์ที่กำลังเมาน่าดู
ใช้เวลาไม่นานก็ถึงร้านยาดองของลุงเบิ้ม ซึ่งอยู่ใกล้กับร้านเหล้าร้านประจำ ไม่นึกเลยว่าอคิราห์จะไปที่นั่น
“เรามาแล้ว” หญิงสาวรีบปรี่เข้าไปหา
“ยัยนิดทะเลาะอะไรกัน ทำไมทำให้มันเมาเรื้อนได้ถึงขนาดนี้” ธนัชชาส่งเสียงถามทันที พลางยกมือขึ้นเท้าเอวอย่างต้องการคำตอบ แล้วปรายตามองเพื่อนที่สภาพนั้นดูไม่ได้ ทั่วทั้งตัวมีแต่กลิ่นยาดอง
“มีเรื่องไม่เข้าใจกันนิดหน่อยน่ะ” วนิดาว่าแล้วไปทิ้งตัวลงนั่งข้างอคิราห์ที่ในมือถือแก้วยาดองอยู่
“ไม่นิดหน่อยแล้วมั้ง”
ธนัชชาว่าคงไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เพราะปกติคู่นี้ไม่ค่อยงอนหรือโกรธกันสักเท่าไร ต่างฝ่ายต่างเข้าใจกันและยอมกันมาเสมอ แต่ถึงขั้นทำให้อคิราห์เมาแอ๋แบบนี้ได้แสดงว่าเรื่องใหญ่ชัวร์
วนิดายิ้มแห้งๆ ไม่รู้จะเริ่มต้นอธิบายอย่างไรดี
“ง้อมันเถอะ” ธนัชชาบอก ไว้อธิบายกับเธอหลังจากนี้ก็ยังทัน ตอนนี้ควรง้อคนเมาที่บ่นอยู่ในลำคอไม่หยุด ฟังรู้เรื่องบ้าง ไม่รู้เรื่องบ้าง
“อี้” วนิดาส่งเสียงเรียกคนเมา ยื่นมือไปแตะที่หลังมือ “พอแล้วอี้ เลิกกินเถอะ”
“นิด...นิดเหรอ” อคิราห์เอียงคอแล้วขมวดคิ้ว ไม่แน่ใจว่าเสียงที่ได้ยินเป็นเสียงคนที่โกหกกันหรือเปล่า
“อื้อ นิดเอง” วนิดาให้คำตอบ เพียงเท่านั้นมือหนาก็ปัดมือเธอทิ้ง
“ไม่เอา...ไม่คุย ลุงเบิ้มเอายาดองมาให้อี้อีก”
Latest chapter
สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว บทพิเศษ (08)
บทพิเศษ “ป๊ะป๋าขา” เสียงเล็กใสดังขึ้นพร้อมฝีเท้าที่ย่ำถี่ตรงไปยังห้องนอน หลังถูกมารดาพาไปอาบน้ำ “ขา” ไม่ถึงนาทีคนที่ถูกเรียกก็ขานรับเสียงหวาน รอยยิ้มเอ็นดูปรากฏ ก่อนจะรับลูกสาวเข้ามาในอ้อมกอด “ถักเปียให้หน่อยค่ะ” เด็กหญิงศนิรีบอ้อนบิดา “มาค่ะ เดี๋ยวป๊ะป๋าถักให้ แล้วหม่าม้าล่ะคะ” การถักเปียไม่ใช่เรื่องยากเย็นสำหรับอคิราห์ เมื่อเขารับหน้าที่ถักผมให้ลูกสาววัยสองขวบกว่าเป็นประจำอยู่แล้ว พลันก้มหน้ามองยัยตัวเล็กเบอร์สองบนหน้าตัก ชื่อของลูกนั้นแปลว่าดาวเสาร์ เขาตั้งมันจากความชอบดูดาวของภรรยา “ทำข้าวต้มอยู่ค่ะ” เด็กหญิงศนิทำท่าชี้นิ้วไปยังห้องครัว “โอเคค่ะ หนูนิตื่นเต้นไหมคะ” อคิราห์พูดคะขากับลูก แววตาเปี่ยมไปด้วยรัก “ตื่นเต้นค่ะ” ศนิตอบด้วยความดีใจ เพราะในวันนี้จะได้มีเพื่อนใหม่อย่างเป็นทางการ อคิราห์ยิ้มเอ็นดูลูกสาวที่ไม่ค่อยกลัวสิ่งใด มีแต่คนเป็นพ่อที่แอบกังวลเมื่อในวันนี้ต้องส่งลูกสาวเข้าโรงเรียนตรียมอนุบาล เห็นเด็กน้อยในชุดนักเรียนแล้วก็ตื้นตันอยู่ไม่น
สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว บทพิเศษ (07)
สองปีต่อมา “เจ้ อี้ว่ามุมนั้นดีกว่า” “เค” อมิตาพยักหน้าตอบรับน้องชาย แล้วยกกรอบรูปขึ้นนำไปวางตั้งไว้ในมุมด้านซ้าย ขณะน้องนั้นเดินตามติดมา ก่อนเสียงเจ้าตัวจะดังขึ้นอีก “เจ้ หรือว่ามุมเก่าดีกว่า” อคิราห์ยกมือขึ้นลูบคางแล้วเดินไปรอบกรอบรูป เกิดความลังเลใจ วินาทีนั้นก็มีเสียงแว้ดดังขึ้น “โอ๊ย สรุปว่าแกจะไว้มุมไหน เลือกมาสักมุม ฉันขยับจนเหนื่อยแล้ว” อมิตาไม่วายบ่น เธอขยับขาตั้งและกรอบรูปมารอบที่สามแล้ว แต่น้องก็ยังไม่พอใจเสียที ส่วนอลิษาและอริสราตอนนี้อยู่ในห้องครัว กำลังช่วยกันทำขนมหวานสำหรับพิธีสงฆ์ช่วงเช้า “จี้ตัดสินใจไม่ได้อะเจ้” อคิราห์ยิ้มแห้งๆ ก่อนจะส่งเสียงเรียกหาคนที่ช่วยตัดสินใจ “นิดจ๋า...ออกมาหาอี้หน่อย” ไม่นานเท่าไรวนิดาก็เดินตรงมาหา “เราเอารูปพรีเวดดิงไว้ตรงไหนดี” อคิราห์ชี้นิ้วบอกจุดที่จะวางภาพพรีเวดดิง ซึ่งเป็นภาพถ่ายบนเตียงนอน ที่มีกลีบกุหลาบโรยอยู่ เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีขาว ผูกเนกไทสีดำ ทำท่าถือลิปสติก ส่วนวนิดานอนเกยอยู่ที่แผ่นหลัง ผมผูกโบสีชมพู “มุมนั้นอี้” วน
สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว บทพิเศษ (06)
บทพิเศษ วนิดาถูกพาขึ้นรถคันเล็กในช่วงบ่ายของวันเสาร์ ก่อนจะมาจอดยังหน้าร้านที่มีลักษณะเหมือนคาเฟ มีตู้ขนมทำให้แปลกใจไม่น้อย “อี้พานิดมาเอาแหวนที่นี่เหรอ เหมือนเป็นคาเฟเลย” “ใช่ แต่ก่อนจะเอาได้ พวกเราต้องลงมือทำเสียก่อน ร้านนี้เปิด workshop ทำแหวนน่ะ” เจ้าของความคิดอธิบาย “นิดชอบอะ งั้นนิดทำให้อี้ อี้ทำให้นิดละกัน” วนิดาชอบความคิดนี้ของอคิราห์ และตรงตามความต้องการของเธอเป๊ะ “โอเค” นิ้วใหญ่ยกขึ้นทำท่าประกอบ แล้วทั้งสองก็พากันเข้าไปด้านในร้านที่ได้โทร.มาจองคิวไว้เรียบร้อยแล้ว ซึ่งจะใช้ระยะเวลาในการทำประมาณสามถึงสี่ชั่วโมง เมื่อไปนั่งบนเก้าอี้ก็มีผู้เชี่ยวชาญเข้ามาแนะนำขั้นตอนต่างๆ โดยขั้นตอนแรกไม่พ้นร่างแบบแหวน ทั้งสองร่างแบบลงบนกระดาษอย่างตั้งใจ แล้วนำกล่องใส่พลอยออกมาเปิดดู เพราะต้องใช้ประดับลงบนแหวน “ไหนๆ ขอดูที่เธอออกแบบหน่อย สวยอ่า” อคิราห์ยื่นหน้าไปมองแหวนที่วนิดาร่างแบบ แล้วถูกใจเป็นอย่างมาก เพราะมันจะถูกประดับด้วยพลอยรูปหัวใจสีแดง ประกบข้างด้วยหัวใจเช่นกันแต่เป็นสีขาว
สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว บทพิเศษ (05)
“นิดอยากถูกจับกินใจจะขาดแล้ว” นาทีนั้นเจ้าของร่างสูงก็ดีดตัวขึ้นมาเผชิญหน้ากับคนที่เขาแสนรัก มือร้อนลูบไล้ไปมาอยู่ที่เอวคอด แต่ก็ไม่ลืมจะหยิบที่คาดผมหูกระต่ายมาสวมไว้บนศีรษะทุยสวย “อื้อ” พอวนิดาใส่ชุดกระต่ายแบบเต็มยศ เสียงคำรามกระสันซ่านก็ดังขึ้นอีก อคิราห์รู้สึกสั่นไปทั้งตัวและพึงพอใจเป็นอย่างมาก วนิดาก้มหน้ามองร่างกายของตัวเองแล้วชอบใจที่ได้ลองใส่ ก่อนเธอจะถูกมือใหญ่เชยคางขึ้นให้รับจูบหวานๆ แถมยังถูกแทะเล็มด้วยฟันคมให้รู้สึกเจ็บแปลบ แต่กระตุ้นอารมณ์ได้เป็นอย่างดี มือร้อนอีกข้างก็ขยำคลึงเอวคอดแล้วไล้ขึ้นลง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นโอบกระชับร่างเล็กให้แนบชิดกว่าเดิม ให้บางส่วนเสียดสีกัน วนิดาหน้าร้อนกว่าเดิมเมื่อรู้ถึงสิ่งแข็งขืนที่พองโตขึ้นอย่างเร็วไว ขณะส่วนบอบบางของเธอก็เริ่มชื้นแฉะ แล้วยิ่งมีอาการเมื่อปากได้รูปเลื่อนมาวนเวียนอยู่แถวอกอิ่ม ชั่วอึดใจนั้นปลายลิ้นเย็นก็ตวัดลงบนเนื้อผ้า “อื้อ...อี้” วนิดาส่งเสียงครางแว่วหวาน สัมผัสนั้นทำให้เธอตัวสั่น แล้วยิ่งส่งเสียงเมื่ออคิราห์ใช้ปากครอบครองความนุ่มที่ยังถูกห่อหุ้
สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว บทพิเศษ (04)
“พร้อมจนจวยสั่นแล้วเนี่ย” อคิราห์เน้นคำที่สามตอบกลับ คนอย่างเขาไม่มีคำว่าไม่พร้อม “ทะลึ่งจัง” วนิดาหยิกต้นแขนใหญ่ นับวันอคิราห์จะทะลึ่งขึ้นทุกวัน แต่ไม่ทันได้ต่อว่าอะไรก็มีเสียงข้อความดังขึ้นให้เธอพลิกตัวไปหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมาเปิดดู ไลน์ “ใครไลน์มา” เขาหรี่ตามอง เพราะเห็นแววตาเป็นประกายของวนิดา ทำให้นึกใคร่รู้ “มีคนส่งรูปหนุ่มมาให้ดู ไม่ใส่เสื้อผ้าด้วย” วนิดาบอกแล้วพลิกโทรศัพท์หนี ไม่ยอมให้คนตัวโตได้เห็น “ตายแล้วยัยหนูนิด แล้วเธอก็ดูเหรอ ดูของเราไม่พอหรือไง ไหนเอามาดูซิ” อคิราห์ทำท่าเอาเรื่อง แล้วแบมือขอสมาร์ตโฟน วนิดาทำท่าเป็นลังเลใจ แต่สุดท้ายก็ยินยอมส่งให้ ไม่ถึงหนึ่งนาทีก็มีเสียงแหลมแว้ดใส่ “ยัยบ้า นี่มันรูปหลานพวกเรา” เขาถูกวนิดาหลอกเข้าอย่างจัง เมื่อรูปที่ถูกส่งมาจากธนัชชา เป็นรูปของลูกชายที่กำลังเบ้ปากจะร้องไห้หลังถูกจับอาบน้ำ แล้วตามมาด้วยรูปใบหน้าของคุณแม่มือใหม่ที่ขอบตาดำคล้ำ “ดูหน้านางสิโทรมมาก” อคิราห์พลิกสมาร์ตโฟนให้วนิดาเห็น “ก็นอนตีสี่ทุกคืน”
สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว บทพิเศษ (03)
“ไม่ต้องมาทำซึ้ง เดี๋ยวฉันร้องไห้” อริสราพยายามไม่อ่อนไหวตามน้อง ทั้งที่เป็นคนเซนซิทีฟอยู่พอตัว “แล้วหนูนิดให้อะไรนังจี้” อมิตาทำท่าอยากรู้ “นาฬิกาค่ะเจ้” อคิราห์เป็นคนตอบแทน แล้วยื่นแขนไปโชว์พวกพี่ “สวยไหมเจ้” ทั้งสามพยักหน้าและยิ้มเอ็นดูกับของขวัญที่ทำให้น้องยิ้มหน้าบาน ก่อนจะลงมือคีบมันหมูลงกระทะ “เรามีของขวัญให้เธออีกนะ” วนิดาเอียงหน้าไปกระซิบบอก “อะไรเหรอ ” อคิราห์คิดว่ามีแค่ชิ้นเดียวเสียอีก “เดี๋ยวคืนนี้เราให้” “ตายแล้ว แบบนี้เราตั้งตารอนะ” อคิราห์ถึงกับแอบกลืนน้ำลาย บรรยากาศแบบนี้ชวนให้คิดเป็นอื่นไม่ได้เลย วนิดาอาจจะใส่ชุดนอนไม่ได้นอนอีกก็ได้ แต่ก็ไม่รู้ว่าเจ้าตัวได้แอบหยิบใส่กระเป๋ามาด้วยหรือเปล่า พลันหันไปสนใจพวกพี่สาวที่กำลังทะเลาะกันเรื่องหักไม่หักใบผักกาด เขาอมยิ้ม ปีนี้ถือว่าเป็นอีกหนึ่งปีที่แสนมีความสุข หลังอิ่มท้องก็พากันแยกย้ายกันเข้าห้องและไปอาบน้ำ เพราะหากรอให้มืดค่ำมากกว่านี้คงได้แข็งตายแน่ๆ “ไหนของขวัญ” อคิราห์ไม่ลืมทวงของขวัญที่ตั้งตารอหลังจากกด
สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว บทที่ 10 (03)
“นิดไม่ได้มีใคร” วนิดายิ้มเอ็นดูแล้วบอกถึงความจริง ก่อนจะจับหัวไหล่ของคนที่ทำท่าจะล้มลงนอนบนเตียงให้หันมาเผชิญหน้ากัน “ที่นิดต้องโกหก เพราะนิดอยากจะเซอร์ไพรส์อี้ วิณเป็นนักออกแบบนาฬิกา นิดเลยอยากสั่งทำให้อี้ เป็นเรือนพิเศษที่จะมีแค่อี้ที่มี ใกล้จะถึงวันเกิดอี้แล้วไง” เพราะอยากจะ
สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว บทที่ 10 (02)
“พอแล้วนังอี้” ธนัชชาร้องปรามแล้วหันไปส่งยิ้มแห้งๆ ให้กับลุงเบิ้ม เจ้าของร้านยาดองที่เป็นญาติห่างๆ ของเพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มสมัยเรียนมหาวิทยาลัยที่เธอสนิทด้วย “ไม่พอ” คนเมาส่งเสียงตวาด เขาจะกิน เขาอยากลืมเรื่องคนใจร้ายที่โกหกกัน แล้วเบะปากคล้ายอยากจะร้องไห้ “ม
สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว บทที่ 9 (04)
“ไม่มี นิดแค่คิดถึงย่าเฉยๆ ไว้วันอื่นนะ” “ก็ได้ๆ” อคิราห์ว่าตามนั้น ก่อนจะเผยอปากหมายจะเอ่ยอีกประโยค “นิดไปเองได้อี้” แค่มองตาเธอก็รู้ประโยคถัดไปของอคิราห์แล้ว “ตามใจละกัน” เขาเบื่อคนรู้ทัน แล้วเหลือบมองดวงหน้าสวยหลายหน เริ่มรู้สึกตงิดขึ้นมา กลัววนิดาจะเผชิญหน้ากับปัญห
สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว บทที่ 9 (03)
“แกชวนหนูนิดจริงปะ” “จริง หนูนิดไม่ว่าง ไปหาย่า” เขาตวัดตาค้อน สรุปว่าอีกฝ่ายเป็นพี่สาวของใครกันแน่ แต่ลึกๆ นั้นคือความดีใจที่ทุกคนเอ็นดูวนิดาของเขา “หาย่าที่ไหน ฉันเห็นหนูนิดอยู่กะหนุ่ม” อริสราส่ายหน้าใส่คำบอกนั้น “เจ้จำผิดคนแล้ว” “ไม่ผิด” “แต่หนูน
You may also like
ท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา145.0K viewsชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน98.8K viewsบ่วงเสน่หา คุณชาย อันตราย
ฉี แม่น้ำสายเก่า156.9K viewsรักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว357.3K viewsคืนรักร้อนอ้อนผีหื่น
แพรสีนิล136 viewsดอกกุหลาบงามกลางไร่อ้อย ภาค 1
ภัทรกร186 viewsอิงดาวของอ้ายไทร์
Daisy Eye51 viewsสามีของหนูเป็นคุณอา
Treenapa31 views
