分享

บทที่ 9 (03)

last update publish date: 2026-06-17 20:07:02

“แกชวนหนูนิดจริงปะ”

          “จริง หนูนิดไม่ว่าง ไปหาย่า” เขาตวัดตาค้อน สรุปว่าอีกฝ่ายเป็นพี่สาวของใครกันแน่ แต่ลึกๆ นั้นคือความดีใจที่ทุกคนเอ็นดูวนิดาของเขา

          “หาย่าที่ไหน ฉันเห็นหนูนิดอยู่กะหนุ่ม” อริสราส่ายหน้าใส่คำบอกนั้น

          “เจ้จำผิดคนแล้ว”

          “ไม่ผิด”

          “แต่หนูนิดบอกว่าไปหาย่าจริงๆ เจ้ตาฝาด” อคิราห์มั่นใจว่าพี่สาวมองผิดร้อยเปอร์เซ็นต์

          “ไม่”

          อริสราเถียงเสียงแข็ง เพราะเธอเห็นมากับสองตาของตัวเอง แต่ก็ถามเพื่อความมั่นใจอีกรอบ “วันนี้หนูนิดใส่เสื้อน้ำตาล กระโปรงสีขาวใช่ไหม”

          “อื้อ”

          อคิราห์ชะงักไป เพราะวันนี้วนิดาใส่ชุดตามที่พี่สาวเอ่ยบอก

          “เห็นไหม ฉันเห็นหนูนิดจริงๆ” อริสรามั่นใจมากขึ้นหลังได้คำตอบจากน้อง

          “ว่าแต่หนุ่มที่ว่าหน้าตาเป็นไง” อมิตาถามเร็วไวด้วยความอยากรู้

          “ผมยาว ผิวแทน หล่อดี” อริสราขยายความเพิ่ม ส่งผลให้อคิราห์ขบปากขณะครุ่นคิด แล้วหยิบสมาร์ตโฟนออกมากดดูข้อความ

          “อี้ว่าคนที่เจ้เห็นคงคล้ายหนูนิดแน่เลย อาจจะแต่งตัวคล้ายๆ กันด้วย เพราะหนูนิดส่งข้อความมาบอกอี้ว่าถึงบ้านย่าแล้ว นี่ไง”

          NID : นิดถึงบ้านย่าแล้วนะ

          อคิราห์นำข้อความมาโชว์ให้พวกพี่สาวได้เห็น

          “ฉันตาฝาดไปจริงๆ หรือนี่”

          “ใช่น่ะสิเจ้ หนูนิดไม่เคยโกหกอี้ พวกเจ้ก็น่าจะรู้จักนิสัยของหนูนิด” อคิราห์ให้คำตอบอย่างมั่นใจและเชื่อมั่นในตัววนิดา

          อริสราพยักหน้าว่าตามน้อง

          “งั้นไปเล่นโยคะกัน แล้วจะได้มากินขนมกัน มีฝากไปให้หนูนิดด้วย” จากนั้นทั้งสี่พี่น้องก็พากันไปประจำที่บนเสื่อโยคะของตัวเอง พลางพูดคุยกันถึงเรื่องร้านดอกไม้ของอริสราที่จะเปิดในไม่ช้านี้       

          ในเช้าวันใหม่ อคิราห์เดินทางไปถึงบริษัทในช่วงเวลาประมาณแปดโมง ก่อนจะไปหยุดเท้าหน้าโต๊ะทำงานของวนิดา แต่ในวันนี้เขากลับไม่ได้รอยยิ้มน่าหยิก เพราะเจ้าตัวมัวแต่ก้มหน้าก้มตาพิมพ์แชทไม่หยุด จนต้องยกมือขึ้นเท้าเอวเตรียมวีน

          “อี้...มาตั้งแต่เมื่อไร”

          วนิดาเงยหน้าขึ้นมาได้จังหวะพอดี รอดหวุดหวิดไปนิดเดียวที่อาจจะถูกวีน

          “เมื่อกี้มัวแต่แชตไม่สนใจเราเลย” อคิราห์ทำเป็นหน้าบูดใส่ สงสัยว่าวนิดามีธุระปะปังกับใครแต่เช้ากัน อีกทั้งเจ้าตัวยังยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ด้วย

          “ขอโทษอี้ อี้เข้าไปในห้องก่อนนะ เดี๋ยวนิดเอาตารางงานวันนี้เข้าไปให้”

          “ย่ะ”

          อคิราห์ส่งตาค้อนไปหนึ่งหนหลังรู้สึกเหมือนถูกไล่ ก่อนเดินสะบัดก้นเข้าไปในห้องทำงาน ไม่ถึงห้านาทีก็เห็นหญิงสาวเดินไวๆ เข้ามาหาพร้อมกับแฟ้มเอกสารและไอแพด

          “วันนี้อี้มีคุยกับทีมออกแบบตอนสิบโมงเช้า แล้วก็มีออกไปพบลูกค้าตอนบ่ายสองโมงที่สยาม”

          “เค ว่าแต่ไปนอนบ้านคุณย่ามาเป็นไงบ้าง”

          “ดีสิ นอนหลับเต็มอิ่มเหมือนเดิมนั่นแหละ” วนิดาตอบด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะหันไปมองสมาร์ตโฟนของตัวเองที่ส่งเสียงดังขึ้น

          ‘ไลน์’

          “โทษทีเราลืมปิดเสียง”

          วนิดาก้มศีรษะลงขอโทษ ด้านอคิราห์เองก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่นึกสงสัยไปทั้งใจ ทว่าไม่ได้ถามอะไรออกไป เลือกจะโฟกัสกับเอกสารที่เขาต้องอ่าน

          ส่วนวนิดาถอยออกมาประจำตำแหน่ง มือกดปิดเสียงการแจ้งเตือนหลังพิมพ์ข้อความไปหาคนสำคัญ

          เวลาประมาณบ่ายโมงสิบห้านาทีทั้งสองก็เดินไปขึ้นรถเพื่อตรงไปยังสถานที่นัดหมายกับตัวแทนจำหน่ายลิปสติก                

          “หนูนิด” อคิราห์ส่งเสียงเรียกวนิดาที่กำลังนั่งอมยิ้มแบบไร้สาเหตุ

          “ว่าไงอี้” วนิดาพลิกตัวไปมอง แล้วเลิกคิ้วรอฟังคำพูด

          “เสร็จจากนี้ไปดูหนังกันต่อปะ เราอยากดู” มีหนังใหม่เรื่องหนึ่งเพิ่งเข้ามาน่าดูมาก เขาจึงอยากชวนวนิดาไปดูด้วยกัน

          “เอาไว้วันอื่นได้ไหม วันนี้นิดก็ว่าจะกลับไปนอนบ้านย่า” วนิดาปฏิเสธ เพราะวันนี้เธอมีนัดหมายแล้ว

          “อีกแล้วเหรอ มีอะไรหรือเปล่าหนูนิด” อคิราห์หันไปสบตาพร้อมนึกห่วงขึ้นมา

          “ไม่มี นิดแค่คิดถึงย่าเฉยๆ ไว้วันอื่นนะ”

在 APP 繼續免費閱讀本書
掃碼下載 APP

最新章節

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทพิเศษ (08)

    บทพิเศษ “ป๊ะป๋าขา” เสียงเล็กใสดังขึ้นพร้อมฝีเท้าที่ย่ำถี่ตรงไปยังห้องนอน หลังถูกมารดาพาไปอาบน้ำ “ขา” ไม่ถึงนาทีคนที่ถูกเรียกก็ขานรับเสียงหวาน รอยยิ้มเอ็นดูปรากฏ ก่อนจะรับลูกสาวเข้ามาในอ้อมกอด “ถักเปียให้หน่อยค่ะ” เด็กหญิงศนิรีบอ้อนบิดา “มาค่ะ เดี๋ยวป๊ะป๋าถักให้ แล้วหม่าม้าล่ะคะ” การถักเปียไม่ใช่เรื่องยากเย็นสำหรับอคิราห์ เมื่อเขารับหน้าที่ถักผมให้ลูกสาววัยสองขวบกว่าเป็นประจำอยู่แล้ว พลันก้มหน้ามองยัยตัวเล็กเบอร์สองบนหน้าตัก ชื่อของลูกนั้นแปลว่าดาวเสาร์ เขาตั้งมันจากความชอบดูดาวของภรรยา “ทำข้าวต้มอยู่ค่ะ” เด็กหญิงศนิทำท่าชี้นิ้วไปยังห้องครัว “โอเคค่ะ หนูนิตื่นเต้นไหมคะ” อคิราห์พูดคะขากับลูก แววตาเปี่ยมไปด้วยรัก “ตื่นเต้นค่ะ” ศนิตอบด้วยความดีใจ เพราะในวันนี้จะได้มีเพื่อนใหม่อย่างเป็นทางการ อคิราห์ยิ้มเอ็นดูลูกสาวที่ไม่ค่อยกลัวสิ่งใด มีแต่คนเป็นพ่อที่แอบกังวลเมื่อในวันนี้ต้องส่งลูกสาวเข้าโรงเรียนตรียมอนุบาล เห็นเด็กน้อยในชุดนักเรียนแล้วก็ตื้นตันอยู่ไม่น

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทพิเศษ (07)

    สองปีต่อมา “เจ้ อี้ว่ามุมนั้นดีกว่า” “เค” อมิตาพยักหน้าตอบรับน้องชาย แล้วยกกรอบรูปขึ้นนำไปวางตั้งไว้ในมุมด้านซ้าย ขณะน้องนั้นเดินตามติดมา ก่อนเสียงเจ้าตัวจะดังขึ้นอีก “เจ้ หรือว่ามุมเก่าดีกว่า” อคิราห์ยกมือขึ้นลูบคางแล้วเดินไปรอบกรอบรูป เกิดความลังเลใจ วินาทีนั้นก็มีเสียงแว้ดดังขึ้น “โอ๊ย สรุปว่าแกจะไว้มุมไหน เลือกมาสักมุม ฉันขยับจนเหนื่อยแล้ว” อมิตาไม่วายบ่น เธอขยับขาตั้งและกรอบรูปมารอบที่สามแล้ว แต่น้องก็ยังไม่พอใจเสียที ส่วนอลิษาและอริสราตอนนี้อยู่ในห้องครัว กำลังช่วยกันทำขนมหวานสำหรับพิธีสงฆ์ช่วงเช้า “จี้ตัดสินใจไม่ได้อะเจ้” อคิราห์ยิ้มแห้งๆ ก่อนจะส่งเสียงเรียกหาคนที่ช่วยตัดสินใจ “นิดจ๋า...ออกมาหาอี้หน่อย” ไม่นานเท่าไรวนิดาก็เดินตรงมาหา “เราเอารูปพรีเวดดิงไว้ตรงไหนดี” อคิราห์ชี้นิ้วบอกจุดที่จะวางภาพพรีเวดดิง ซึ่งเป็นภาพถ่ายบนเตียงนอน ที่มีกลีบกุหลาบโรยอยู่ เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีขาว ผูกเนกไทสีดำ ทำท่าถือลิปสติก ส่วนวนิดานอนเกยอยู่ที่แผ่นหลัง ผมผูกโบสีชมพู “มุมนั้นอี้” วน

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทพิเศษ (06)

    บทพิเศษ วนิดาถูกพาขึ้นรถคันเล็กในช่วงบ่ายของวันเสาร์ ก่อนจะมาจอดยังหน้าร้านที่มีลักษณะเหมือนคาเฟ มีตู้ขนมทำให้แปลกใจไม่น้อย “อี้พานิดมาเอาแหวนที่นี่เหรอ เหมือนเป็นคาเฟเลย” “ใช่ แต่ก่อนจะเอาได้ พวกเราต้องลงมือทำเสียก่อน ร้านนี้เปิด workshop ทำแหวนน่ะ” เจ้าของความคิดอธิบาย “นิดชอบอะ งั้นนิดทำให้อี้ อี้ทำให้นิดละกัน” วนิดาชอบความคิดนี้ของอคิราห์ และตรงตามความต้องการของเธอเป๊ะ “โอเค” นิ้วใหญ่ยกขึ้นทำท่าประกอบ แล้วทั้งสองก็พากันเข้าไปด้านในร้านที่ได้โทร.มาจองคิวไว้เรียบร้อยแล้ว ซึ่งจะใช้ระยะเวลาในการทำประมาณสามถึงสี่ชั่วโมง เมื่อไปนั่งบนเก้าอี้ก็มีผู้เชี่ยวชาญเข้ามาแนะนำขั้นตอนต่างๆ โดยขั้นตอนแรกไม่พ้นร่างแบบแหวน ทั้งสองร่างแบบลงบนกระดาษอย่างตั้งใจ แล้วนำกล่องใส่พลอยออกมาเปิดดู เพราะต้องใช้ประดับลงบนแหวน “ไหนๆ ขอดูที่เธอออกแบบหน่อย สวยอ่า” อคิราห์ยื่นหน้าไปมองแหวนที่วนิดาร่างแบบ แล้วถูกใจเป็นอย่างมาก เพราะมันจะถูกประดับด้วยพลอยรูปหัวใจสีแดง ประกบข้างด้วยหัวใจเช่นกันแต่เป็นสีขาว

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทพิเศษ (05)

    “นิดอยากถูกจับกินใจจะขาดแล้ว” นาทีนั้นเจ้าของร่างสูงก็ดีดตัวขึ้นมาเผชิญหน้ากับคนที่เขาแสนรัก มือร้อนลูบไล้ไปมาอยู่ที่เอวคอด แต่ก็ไม่ลืมจะหยิบที่คาดผมหูกระต่ายมาสวมไว้บนศีรษะทุยสวย “อื้อ” พอวนิดาใส่ชุดกระต่ายแบบเต็มยศ เสียงคำรามกระสันซ่านก็ดังขึ้นอีก อคิราห์รู้สึกสั่นไปทั้งตัวและพึงพอใจเป็นอย่างมาก วนิดาก้มหน้ามองร่างกายของตัวเองแล้วชอบใจที่ได้ลองใส่ ก่อนเธอจะถูกมือใหญ่เชยคางขึ้นให้รับจูบหวานๆ แถมยังถูกแทะเล็มด้วยฟันคมให้รู้สึกเจ็บแปลบ แต่กระตุ้นอารมณ์ได้เป็นอย่างดี มือร้อนอีกข้างก็ขยำคลึงเอวคอดแล้วไล้ขึ้นลง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นโอบกระชับร่างเล็กให้แนบชิดกว่าเดิม ให้บางส่วนเสียดสีกัน วนิดาหน้าร้อนกว่าเดิมเมื่อรู้ถึงสิ่งแข็งขืนที่พองโตขึ้นอย่างเร็วไว ขณะส่วนบอบบางของเธอก็เริ่มชื้นแฉะ แล้วยิ่งมีอาการเมื่อปากได้รูปเลื่อนมาวนเวียนอยู่แถวอกอิ่ม ชั่วอึดใจนั้นปลายลิ้นเย็นก็ตวัดลงบนเนื้อผ้า “อื้อ...อี้” วนิดาส่งเสียงครางแว่วหวาน สัมผัสนั้นทำให้เธอตัวสั่น แล้วยิ่งส่งเสียงเมื่ออคิราห์ใช้ปากครอบครองความนุ่มที่ยังถูกห่อหุ้

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทพิเศษ (04)

    “พร้อมจนจวยสั่นแล้วเนี่ย” อคิราห์เน้นคำที่สามตอบกลับ คนอย่างเขาไม่มีคำว่าไม่พร้อม “ทะลึ่งจัง” วนิดาหยิกต้นแขนใหญ่ นับวันอคิราห์จะทะลึ่งขึ้นทุกวัน แต่ไม่ทันได้ต่อว่าอะไรก็มีเสียงข้อความดังขึ้นให้เธอพลิกตัวไปหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมาเปิดดู ไลน์ “ใครไลน์มา” เขาหรี่ตามอง เพราะเห็นแววตาเป็นประกายของวนิดา ทำให้นึกใคร่รู้ “มีคนส่งรูปหนุ่มมาให้ดู ไม่ใส่เสื้อผ้าด้วย” วนิดาบอกแล้วพลิกโทรศัพท์หนี ไม่ยอมให้คนตัวโตได้เห็น “ตายแล้วยัยหนูนิด แล้วเธอก็ดูเหรอ ดูของเราไม่พอหรือไง ไหนเอามาดูซิ” อคิราห์ทำท่าเอาเรื่อง แล้วแบมือขอสมาร์ตโฟน วนิดาทำท่าเป็นลังเลใจ แต่สุดท้ายก็ยินยอมส่งให้ ไม่ถึงหนึ่งนาทีก็มีเสียงแหลมแว้ดใส่ “ยัยบ้า นี่มันรูปหลานพวกเรา” เขาถูกวนิดาหลอกเข้าอย่างจัง เมื่อรูปที่ถูกส่งมาจากธนัชชา เป็นรูปของลูกชายที่กำลังเบ้ปากจะร้องไห้หลังถูกจับอาบน้ำ แล้วตามมาด้วยรูปใบหน้าของคุณแม่มือใหม่ที่ขอบตาดำคล้ำ “ดูหน้านางสิโทรมมาก” อคิราห์พลิกสมาร์ตโฟนให้วนิดาเห็น “ก็นอนตีสี่ทุกคืน”

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทพิเศษ (03)

    “ไม่ต้องมาทำซึ้ง เดี๋ยวฉันร้องไห้” อริสราพยายามไม่อ่อนไหวตามน้อง ทั้งที่เป็นคนเซนซิทีฟอยู่พอตัว “แล้วหนูนิดให้อะไรนังจี้” อมิตาทำท่าอยากรู้ “นาฬิกาค่ะเจ้” อคิราห์เป็นคนตอบแทน แล้วยื่นแขนไปโชว์พวกพี่ “สวยไหมเจ้” ทั้งสามพยักหน้าและยิ้มเอ็นดูกับของขวัญที่ทำให้น้องยิ้มหน้าบาน ก่อนจะลงมือคีบมันหมูลงกระทะ “เรามีของขวัญให้เธออีกนะ” วนิดาเอียงหน้าไปกระซิบบอก “อะไรเหรอ ” อคิราห์คิดว่ามีแค่ชิ้นเดียวเสียอีก “เดี๋ยวคืนนี้เราให้” “ตายแล้ว แบบนี้เราตั้งตารอนะ” อคิราห์ถึงกับแอบกลืนน้ำลาย บรรยากาศแบบนี้ชวนให้คิดเป็นอื่นไม่ได้เลย วนิดาอาจจะใส่ชุดนอนไม่ได้นอนอีกก็ได้ แต่ก็ไม่รู้ว่าเจ้าตัวได้แอบหยิบใส่กระเป๋ามาด้วยหรือเปล่า พลันหันไปสนใจพวกพี่สาวที่กำลังทะเลาะกันเรื่องหักไม่หักใบผักกาด เขาอมยิ้ม ปีนี้ถือว่าเป็นอีกหนึ่งปีที่แสนมีความสุข หลังอิ่มท้องก็พากันแยกย้ายกันเข้าห้องและไปอาบน้ำ เพราะหากรอให้มืดค่ำมากกว่านี้คงได้แข็งตายแน่ๆ “ไหนของขวัญ” อคิราห์ไม่ลืมทวงของขวัญที่ตั้งตารอหลังจากกด

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทที่ 7 (03)

    “ชอบ” อคิราห์รู้สึกถูกใจร้านที่วนิดาเลือกเป็นอย่างมาก พลันหรี่ตามองคนที่ยิ้มหวานและส่งสายตาแวววับมาให้กัน เริ่มรู้สึกกลิ่นตุๆ จึงวางมีดหั่นสเต๊กลงแล้วยกมือขึ้นมาเท้าคางตั้งคำถาม “เธอทำดีหวังผลใช่ไหมเนี่ย” “ใช่” แน่นอนว่าวนิดาตอบกลับเร็วไว แล้วบอกถึงความต้องการ “อีกสองว

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทที่ 7 (02)

    “ถ้าเขาทำไม่ดีกับนิดล่ะ” อคิราห์สะอึก รู้สึกเหมือนถูกเล่นงานกลับ เมื่อเคยใช้คำนี้บอกกับวนิดามาก่อน “ไม่นะ เขาไม่เคยทำให้นิดเสียใจเลย” วนิดาส่ายหน้าและบอกด้วยน้ำเสียงที่แสนจะมั่นใจ “นิดจะรู้ได้ไง เพิ่งเจอกันเมื่อคืนเอง” อคิราห์ท้วง วนิดาไม่ควรเอาความมั่นใจมาใช้ในสถานการ

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทที่ 7

    บทที่ 7 ‘ชีวิตใครชีวิตมัน จะเอาสิทธิ์อะไรไปห้าม’ คนพูดนั้นกำลังนั่งมองเวลาบนหน้าจอสมาร์ตโฟน หลังหย่อนก้นลงนั่งบนโซฟาตัวนุ่ม 16.45 น. อคิราห์ใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้ม สายตากวาดมองไปรอบๆ ล็อบบีของโรงแรมชื่อดังแห่งหนึ่ง แล้วนั่งเขี่ยหน้าจอสมาร์ตโฟนไปมา ขณะที่สมองนั้

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทที่ 6 (04)

    ธนัชชามองตาวาว ก่อนจะยกมือขึ้นมาปิดปาก “นัทไหวไหมเนี่ย” วนิดามองท่าทางของเพื่อนที่เหมือนคนใกล้จะหลับเต็มที “ง่วงอะ ง่วงมาก” หลังอาการวิงเวียนศีรษะหายไป ธนัชชาก็รู้สึกง่วงแทน ก่อนจะหันไปถามกับอคิราห์ที่เดินตามหลังมา “ไปตามหายัยหนูนิดถึงไหน

更多章節
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status