Teilen

บทที่ 10 (02)

last update Veröffentlichungsdatum: 17.06.2026 20:08:39

“พอแล้วนังอี้” ธนัชชาร้องปรามแล้วหันไปส่งยิ้มแห้งๆ ให้กับลุงเบิ้ม เจ้าของร้านยาดองที่เป็นญาติห่างๆ ของเพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มสมัยเรียนมหาวิทยาลัยที่เธอสนิทด้วย

          “ไม่พอ”          

          คนเมาส่งเสียงตวาด เขาจะกิน เขาอยากลืมเรื่องคนใจร้ายที่โกหกกัน แล้วเบะปากคล้ายอยากจะร้องไห้

          “มา เดี๋ยวนิดกินเป็นเพื่อน” วนิดารู้ได้ว่ายิ่งห้ามคงเหมือนยิ่งยุ จึงกระโดดไปร่วมวงด้วย ตั้งใจว่าจะค่อยๆ ปลุกปลอบ

          “เรื่องของเธอ” อคิราห์บิดปากคว่ำใส่แล้วพลิกตัวไปอีกด้านทำเป็นไม่สนใจ ส่วนวนิดารับยาดองที่มีดีกรีร้อนแรงจากลุงเบิ้มมายกขึ้นดื่ม ไม่นานก็ส่งเสียงไปอีก

          “เอามาอีกค่ะลุง”

          “เมาคู่แน่ๆ”

          ธนัชชาว่า แต่ไม่ได้คัดค้าน ปล่อยให้วนิดาง้อตามแบบที่เจ้าตัวคิด เพราะเธอเองก็ไม่รู้จะช่วยอย่างไร

          “ชนกันอี้” วนิดายื่นแก้วไปตรงหน้าคนเมา

          “ไม่”    

          อคิราห์เหลือบตามองแล้วปฏิเสธเสียงดัง ก่อนจะร่ายยาวด้วยความเมาและน้อยใจ  

          “เราไม่ชนกับคนโกหก เราจะไม่ห่วงนิดอีกแล้ว จะไปไหนก็ไปเลย”

          พูดจบก็สะบัดมือไล่ เขาไม่อยากเห็นหน้า ไม่อยากได้ยินเสียงของวนิดาอีกแล้ว ไม่ลืมบอกไปอีกประโยคด้วยอาการสะบัดสะบิ้ง

          “ไปกับไอ้หนุ่มคนนั้นเลย...”

          หลังจากนั้นอคิราห์ก็ก้มหน้าลงมองโต๊ะ นิ่งไปคล้ายจุกไปทั้งใจ

          วนิดายิ้มอ่อน แล้วเอ่ยถาม “อี้อยากให้นิดไปกับวิณจริงเหรอ”

          “จริง” คนเมากระแทกเสียงตอบ เขาจะไม่สนใจ ไม่ห่วงอีกแล้ว

          “งั้นนิดไปนะ”

          วนิดาขยับตัวลุกจากเก้าอี้ทำท่าจะเดินจากไป จังหวะนั้นก็มีมือหนาคว้าหมับที่ข้อมือเล็ก

          “ม่ายให้ไป อี้ไม่ห้ายนิดไป...แต่นิดเป็นคนใจร้าย อี้อยากไปตัดผม” มือใหญ่ยกขึ้นจับที่ปลายเส้นผม เขาไม่อยากไว้ผมยาวแล้ว

          “ฉันว่ามันไม่ไหวแล้ว พูดไม่รู้เรื่องแล้วเนี่ย พามันกลับเถอะ เดี๋ยวฉันขับไปส่ง”

          ธนัชชาคิดว่าเพื่อนเมาแบบสุดๆ เพราะอยู่ดีๆ ก็นึกอยากตัดผม ทำตัวราวกับคนอกหัก ก่อนจะพากัน

พยุงอคิราห์ไปยังรถเอสยูวี ไม่ลืมเอ่ยขอบคุณลุงเบิ้มที่โทร.ไปบอก และกว่าจะลากพาเจ้าตัวขึ้นไปถึงห้องพักได้สำเร็จก็เล่นเอาหอบแฮก

          “ขอโทษทีนะนัท” วนิดารู้สึกผิดที่ทำให้ธนัชชาต้องวุ่นวายไปด้วย

          “ขอโทษอะไร ตอนที่ฉันอกหัก พวกแกก็ลากฉันกลับห้องแบบนี้” ธนัชชาส่ายหน้า แล้วยกมือขึ้นเท้าเอวบ่นเพื่อน “แกตัวหนักมากนังอี้”

          วนิดาปรายตามองคนที่บ่นอู้อี้อยู่บนเตียง เสื้อผ้ายับย่น ผมเผ้าก็กระเซอะกระเซิง ไม่รู้ยางมัดผมหลุดหายไปตอนไหน ส่วนธนัชชาหันไปรับโทรศัพท์ที่สามีโทร.เข้ามา

          “พี่อาร์ตโทร.ตามเหรอนัท”

          “อื้อ” ธนัชชาพยักหน้า สามีเห็นดึกมากแล้ว นึกเป็นห่วงเลยโทร.ถาม

          “งั้นนัทกลับเถอะ เดี๋ยวนิดจัดการต่อเอง”

          “แกจะไหวเหรอนิด” ธนัชชาไม่อยากทิ้งให้วนิดารับมือกับคนเมาเพียงลำพัง กลัวอคิราห์จะอาละวาด

          “ไหว นัทกลับเถอะ”

          “ก็ได้ แต่ถ้าจัดการกับนังอี้ไม่ไหวหรือมันโวยวายไม่หยุดก็โทร.หาเรานะ เราจะมาทุบมันเอง” ธนัชชาหันไปส่งสายตาเอาเรื่องใส่คนเมาที่พลิกหน้าพลิกตัวหนีไปอีกด้าน คล้ายรำคาญเสียงสนทนา

          วนิดาลงไปส่งเพื่อนที่ล็อบบีแล้วรีบขึ้นมาทิ้งตัวนั่งบนเตียงข้างๆ คนกำลังแง่งอน

          “อี้” เธอยื่นมือไปจับต้นแขนใหญ่ อยากจะดึงร่างโตขึ้นมาแล้วพาไปอาบน้ำ ปล่อยให้นอนในสภาพนี้คงไม่ดีแน่

          “ไม่ต้องมาจับ” อคิราห์สะบัดแขนออกแล้วพยายามจะเอาใบหน้ามุดกับผ้าห่ม

          “นิดขอโทษที่โกหก” วนิดาเอ่ยสิ่งที่สมควร เธอไม่ได้ตั้งใจจะโกหก

          “กลับไปเลย” อคิราห์บอกเสียงอู้อี้ พร้อมสะบัดมือไล่ ขณะใบหน้านั้นยังก้มงุดมุดหน้าคว่ำแบบเดิม

          “โธ่อี้ ฟังนิดหน่อยนะ”

          “ไม่อยากฟัง นิดโกหกเรา นิดไม่เคยโกหกเรา เพราะผู้ชายคนนั้นใช่ไหม”  

          ที่ผ่านมาวนิดาไม่เคยโกหกเขาเลย แต่กลับทำเพราะต้องการไปกับเพื่อนคนนั้น หัวใจของอคิราห์ร้อนฉ่าราวกับถูกโยนลงไปในกองไฟ แล้วโยนคำถามไป        

          “ไหนว่าเฟรนด์โซน?”

          “ก็เฟรนด์จริงๆ” วนิดายืนยันได้ว่าไม่มีอะไรมากกว่านั้น

          “ไม่เชื่อ”

          หนนี้อคิราห์กระเด้งตัวขึ้นมากระแทกเสียงตอบ ไม่ยอมให้อีกฝ่ายมาหลอกกันอีก แล้วทำท่าจะขยับตัวลุกขึ้น แต่ก็ลุกไม่ไหว 

          “อี้จะไปไหน”

          “เราจะไปจากคนใจร้าย มาชวนออกจากเฟรนด์โซนทำมาย ถ้ามีคนอื่นอยู่แล้ว”

          อคิราห์เบะปากออกอย่างนึกเสียใจเป็นที่สุด เขาไม่เคยทรมานแบบนี้มาก่อนเลย ก่อนจะร่ายยาวอีกหลายประโยค คล้ายอยากจะเหวี่ยงสิ่งที่อัดแน่นในใจทิ้งไป

          “นิดทำให้เราใจสั่น”

          “นิดใจร้าย”

          “นิดทำให้เราจะเป็นบ้า ทำให้เราใจเต้นไม่หยุด”

          “นิดทำให้เรา...” อคิราห์ชะงักกึกไปทั้งตัวคล้ายเกือบจะหลุดปากบอกออกไป ทั้งที่เขาควรเก็บไว้เป็นความลับ ตัวนั้นโอนเอนไปมาคล้ายจะพยุงตัวไม่อยู่

          “เราอะไรอี้” วนิดาขยับตัวไปใกล้ แล้วยื่นมือไปแตะคางแกร่งดึงกรอบหน้าคมเข้มให้หันมาสบตากัน

          “เรา...เราอยากกินปากเธอ” อคิราห์ย่นหน้านิดๆ คล้ายลังเลจะบอกความลับ แต่สุดท้ายความเมาก็ทำให้เขาโพล่งออกไป

          “จูบไหมอี้” คนฟังถึงกับยิ้มแล้วแก้คำให้ถูก ก่อนเธอจะถูกว่าอีกรอบ

          “เพราะเธอ เธอทำให้เราอยากจูบ แล้วเธอก็หนีไปมีคนอื่น” อคิราห์ยกนิ้วขึ้นไปจิ้มที่หัวไหล่ของวนิดา

Lies dieses Buch weiterhin kostenlos
Code scannen, um die App herunterzuladen

Aktuellstes Kapitel

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทที่ 15 (02)

    ส่วนเรื่องความรักของทั้งสองจบลงหลังจากนั้นประมาณแปดเดือน เพราะเมธานินท์ถูกครอบครัวของเขากดดันอย่างหนักหลังเจ้าตัวและอริสราตัดสินใจบอกความจริงกับมารดา เพราะไม่อยากปกปิดอีกแล้ว บวกกับไม่อยากทำให้เขาถูกต่อว่า ซึ่งมันได้ลามไปถึงครอบครัวของเจ้าตัวด้วย จากนั้นก็ไม่มีใครพูดถึงเรื่องนี้อีกเลย เพราะไม่อยากให้อริสราเสียใจ มารดาเขาก็ปิดปากเงียบ เพราะกลัวจะถูกมองไม่ดีที่ลูกสาวแอบมีความรัก “ที่สำคัญนะวนิดา เราไม่ได้ชอบผู้ชาย” อคิราห์บอกไปด้วยเสียงหนักแน่น “ฮะ” เป็นอีกครั้งที่วนิดาร้องอุทาน สีหน้ามีแววตกตะลึงซ้ำ “เราเคยบอกตัวกับพวกเพื่อนในกลุ่มไปแล้วแต่ไม่มีคนเชื่อ แต่ก็ไม่แปลกหรอก เพราะที่ผ่านมาก็มีแต่ผู้ชายมาจีบเรา อีกอย่างยัยส้มจี๊ดก็ใส่สีตีไข่ไปมาก” เมื่อพูดถึงเพื่อนต่างห้องตั้งแต่สมัยเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายก็กลอกตามองบน ฝ่ายนั้นมั่นใจเต็มร้อยว่าเขาชอบผู้ชายจากบุคลิกออกสาว ประกอบกับสนิทกับเมธานินท์ จึงได้กุข่าวมั่วแล้วนำไปกระจายทั่วโรงเรียน พร้อมใส่ร้ายว่าเขาแย่งคนรักตนไป เพราะแค้นที่ไม่สมหวัง แต่เรื่องวุ่นวายก็ยังไม่จบเท่านั้น ตอนเ

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทที่ 15

    “เราจะบอกตัวเรื่องเฮียแม็ต” คนฟังขบปากอีกรอบ หัวใจมีความกลัวผุดขึ้นโจมตีอย่างหนัก “หนูนิดกำลังเข้าใจผิด เรื่องของเรากับเฮียแม็ตไม่มีวันเกิดขึ้น เฮียไม่มีวันเป็นผัวเรา ไม่มีวัน” เขาเน้นเสียงประโยคท้ายเพื่อยืนยันถึงความจริง นัยน์ตานั้นมั่นคงไม่มีแววล่อกแล่ก “แต่เราเห็น…” วนิดาแย้งขึ้นมา หากไม่จริงทำไมวันนั้นเธอถึงเห็นเจ้าสิ่งนั้น “เห็นอะไร บอกมา” อคิราห์ใคร่รู้เหตุผลที่ทำให้วนิดาไม่เชื่อ “นิดเห็นถุงยาง ที่เข้าร้านสะดวกซื้อก็เพราะไปซื้อมันมาไม่ใช่เหรอ” วันนั้นที่หน้าห้องเธอเห็นเต็มสองตา ผสมกับคำพูดของธนัชชาทำให้มีข้อสงสัยในคำบอกที่ได้มา “อ้อ...งั้นเดี๋ยวเรามา” อคิราห์ลากเสียงยาว ก่อนพลิกตัวเดินหายจากห้องไปพร้อมคว้าคีย์การ์ดติดมือไปด้วย ไม่นานเจ้าตัวก็กลับมาพร้อมของสำคัญในมือ “กล่องนี้ใช่ไหม” มือใหญ่ยกกล่องถุงยางอนามัยชูขึ้น “อืม” วนิดาครางรับในลำคอ แล้วนึกสงสัยว่าอคิราห์ยังไม่ได้ใช้มันหรอกเหรอ หรือว่าข้อสันนิษฐานของธนัชชาจะพลาดไป “เราไม่ได้ซื้อไว้ใช้กับเฮีย” อค

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทที่ 14 (03)

    “อื้ม ว่าแต่เราจะได้หลานสาวหรือหลานชายนะ” วนิดาเปลี่ยนเรื่องคุย ไม่อยากให้ธนัชชาต้องเครียดหรือกังวลกับเรื่องของเธอ “ไม่รู้สิ บางทีเราอาจจะได้ทั้งสองเลยก็ได้ นัทตื่นเต้นอะนิด” ธนัชชาอยากจะกรีดร้องออกมาเพื่อระบายความดีใจที่กำลังเต็มเปี่ยม วนิดาเองก็รู้สึกดีใจเช่นกัน แล้วนั่งคุยเป็นเพื่อนธนัชชาไปเรื่อยๆ ระหว่างนั้นก็ได้ข้อความจากอคิราห์บอกว่าพี่สาวปลอดภัยแล้ว พอสามีของเพื่อนมาถึงก็ขอตัวกลับ ส่วนธนัชชานั้นมองตามแผ่นหลังของเพื่อนแล้วนึกกังวลใจ ก่อนจะตัดสินใจโทร.หาอคิราห์ “นังอี้” “ว่าไง แกเป็นไงบ้าง” คนที่โล่งใจเรื่องพี่สาวแล้วขานรับและเอ่ยถาม “ฉันดีขึ้นแล้ว ว่าแต่คุยได้ปะ” “ได้ แกมีไร” ตอนนี้อคิราห์กำลังหย่อนก้นลงนั่งบนโซฟาในห้องรับแขก เขาเพิ่งกลับมาถึงห้องเมื่อห้านาทีก่อน “อยากขอคำสัญญา” ธนัชชาบอกเสียงจริงจัง “ทองน่ะซื้อรับขวัญหลานอยู่แล้วไม่ต้องห่วง” “ไม่ใช่เรื่องนั้น” “แล้วแกจะให้ฉันสัญญาเรื่องไร” อคิราห์ทำหน้าไม่เข้าใจ มีเรื่องสำคัญอะไรถึงขั้นธนัชชาต้องเอ่ยขอ “เรื่อง

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทที่ 14 (02)

    วนิดายืนนิ่ง สมองประมวลผลไม่ทัน เมื่อคืนอคิราห์ก็เงียบหายไปด้วย เธอเองก็ไม่ได้ส่งข้อความไปหา “นั่นๆ นางมาแล้ว หนูนิดลองสังเกตดูดิ...เห็นไหม” คำบอกนั้นทำให้วนิดาต้องดึงตัวออกมามอง ชั่วอึดใจเท่านั้นนัยน์ตาสวยก็ต้องสั่นระริก แล้วครางรับไปเสียงเบา “อื้อ” ฝ่ายคนที่เดินจ้ำมาถึงนั้นหรี่ตาจับผิด “กระซิบอะไรกัน” “เปล่า... ” น้ำเสียงของธนัชชาสูงเสียดฟ้า “โคตรไม่เนียนเลย” อคิราห์ว่า เสียงแบบนี้ต้องมีอะไรแน่ๆ แต่ก็ไม่ได้คะยั้นคะยอถาม เพราะหันไปสนใจกับจำนวนคนที่ยืนรออยู่ด้านหน้าร้าน “คนเยอะมาก” ธนัชชาเห็นบัตรคิวแล้วอ่อนใจ “รอไปจ้ะ” สิ่งที่ทั้งสามทำได้เวลานี้คือรอเท่านั้น ธนัชชาย่นจมูก ก่อนจะมองไปยังเก้าอี้พลาสติกที่ว่างอยู่ “ฉันอยากนั่งอะ แกไปหยิบเก้าอี้ให้หน่อยได้ไหมอี้” “ได้ดิ” อคิราห์ขยับตัวไปหยิบเก้าอี้ให้ เข้าใจว่าวันนี้ธนัชชาคงเหนื่อย เพราะปกติเจ้าตัวชอบยืนมากกว่า ขนาดตอนไปต่อคิวดูหมอก็ยังไม่หวั่น ธนัชชายิ้มขอบคุณ ก่อนจะเป่าลมแรงๆ ออกจากปาก ไม่รู้ทำไมเธอถึงรู้สึกค

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทที่ 14

    “ชิ ที่แท้ก็มีคนที่อยากให้ไปช่วยแล้วนี่เอง” ธนัชชาพึมพำพร้อมรอยยิ้ม ดีใจที่เพื่อนนั้นดูมีความสุขเป็นร้อยเท่า ก่อนหันมองวนิดาที่กำลังทำหน้าคล้ายคนมีปัญหาในใจ “หนูนิด เป็นไรไหม ทำไมทำหน้าแบบนั้น” “ไม่มีอะไรนัท” วนิดารีบเก็บอาการพร้อมส่ายหน้า แล้วฝืนยิ้ม ธนัชชาหันไปเม้าท์กับอคิราห์ต่อ แล้วสองชั่วโมงต่อมาทั้งสี่ก็อิ่มท้องกับสเต๊กเนื้อแบบพรีเมียม “งั้นเราไปส่งหนูนิดก่อนละกัน ต่อด้วยนัท แล้วค่อยไปส่งเฮีย” อคิราห์เรียงลำดับตามความเหมาะสม เพราะคอนโดมิเนียมของเมธานินท์อยู่ไกลที่สุด&nb

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทที่ 13 (05)

    ส้มจี๊ดคือคนที่เคยล้ออคิราห์เกี่ยวกับชื่อเรียกจีจี้ เป็นเหมือนเจ้ากรรมนายเวรที่ตามหาเรื่องกันมาตลอด ตั้งแต่ตอนเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ห้า สาเหตุก็มาจากชอบผู้ชายที่นั่งอยู่เบาะหน้า ส้มจี๊ดคิดแค้น เพราะเมธานินท์เลือกอคิราห์ พอได้มาเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกันก็ตามหาเรื่องต่อ ถึงขั้นจ้างหนุ่มหล่อรุ่นพี่คนหนึ่งมาจีบอคิราห์ หวังให้รักแล้วจะหักอกภายหลัง แต่โชคดีที่อคิราห์นั้นไม่เล่นด้วย “ว่าแต่งานแกเป็นไงบ้าง” อคิราห์เอ่ยถาม เมื่อวันก่อนที่เอาของฝากไปให้ก็ไม่ได้คุยกันสักเท่าไร “ลากไส้มากช่วงนี้ แขกเยอะมาก” ธนัชชาทำหน้าเหนื่อยใส่เพื่อน “แล้วไม่ดี?” “ดีสิ นับเงินแทบไม่ทัน” ธนัชชาเปลี่ยนเป็นรอยยิ้ม แล้วยกนิ้วขึ้นขยับประกอบท่าการนับเงิน เหนื่อยแ

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทที่ 13 (04)

    ในช่วงเวลาประมาณบ่ายสามโมงของวันต่อมา วนิดาได้รับสายจากคนที่กำลังรออยู่ “หนูนิดเราจะถึงแล้ว รอข้างหน้านะ” “ได้ๆ” วนิดาตอบรับแล้วจัดการกดปิดคอมพิวเตอร์ “แต่วันนี้นิดต้องนั่งข้างหลังนะ” อคิราห์รีบบอก วันนี้มีการเปลี่ยนแปลงตำแหน่งนิดหน่อย เพราะที่นั่งของวนิดามีค

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทที่ 13 (03)

    “ตัวยังร้อนๆ อยู่เลย” เมื่อยามเช้ามาถึง แม้ตัวของวนิดาจะไม่ได้ร้อนเหมือนเมื่อคืนแล้ว แต่เขาก็ยังไม่ได้รู้สึกวางใจ พลางมองคนที่กำลังนั่งพิมพ์แชตอยู่ข้างๆ “งั้นเรากลับกันเลยดีกว่า ” “นิดขอแวะซื้อของทะเลฝากนัทก่อนนะ นางอยากได้” ธนัชชาส่งข้อความมาบอกตั้งแต่เมื่อค

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทที่ 13 (02)

    “คุยได้ค่ะ/รีบไปอาบน้ำนอนสิ อย่าทำให้เราต้องห่วง” เจ้าตัวหันมาดันร่างเล็กให้เข้าไปด้านในห้องพร้อมตีหน้ายุ่งใส่ “อื้อ” วนิดาทำได้เพียงครางรับ แล้วมองมือหนาที่ดึงประตูห้องของเธอให้ปิดลง ก่อนเสียงของอคิราห์จะหายเข้าไปในห้องของตัวเอง หลังจากนั้นบนดวงหน้าหวานก็มีแต่ความเศร้าหมอง

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทที่ 13

    บทที่ 13 แม้จะพาตัวเองเข้ามานั่งบนเตียงแล้วร่วมสิบนาที แต่วนิดาก็ยังจัดการกับความรู้สึกและความคิดไม่ได้ สมองฉายภาพกล่องถุงยางอนามัยซ้ำไปซ้ำมา ใจเ

Weitere Kapitel
Entdecke und lies gute Romane kostenlos
Kostenloser Zugriff auf zahlreiche Romane in der GoodNovel-App. Lade deine Lieblingsbücher herunter und lies jederzeit und überall.
Bücher in der App kostenlos lesen
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status