LOGINShare
บทที่ 5
Latest chapter
สามีลับนอกใจ ฉันยอมปล่อย แต่เขากลับร้องไห้ บทที่ 18
ขาขวาของฟู่ถิงเชินอักเสบ จึงถูกส่งตัวเข้าโรงพยาบาลอีกครั้งเจียงซิงลั่วก็ถูกส่งตัวไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลเช่นกันเช้าตรู่วันถัดมา ผู้ช่วยก็ส่งข้อมูลทั้งหมดที่สืบหามาได้เข้าโทรศัพท์มือถือของฟู่ถิงเชินเขาสูดหายใจลึก ก่อนจะเปิดดูข้อมูลพวกนั้น ยิ่งอ่าน สีหน้าของเขาก็ยิ่งซีดลงเรื่อย ๆการตบหน้าเจียงซิงลั่วในที่สาธารณะ และด่าว่าเธอเป็นมือที่สาม เสิ่นจือซย่าจงใจทำแบบนั้นไม่ใช่เพราะเจียงซิงลั่วจงใจอวดอ้างอย่างที่เสิ่นจือซย่าเคยบอกไว้เรื่องที่เจียงซิงลั่วถูกสงสัยว่าขโมยของในงานเลี้ยง เสิ่นจือซย่าก็จงใจทำเหมือนกันประวัติแชตที่แพร่สะพัดในบริษัท ก็เป็นสิ่งที่เสิ่นจือซย่าขโมยไปจากโทรศัพท์มือถือของเธอไม่เหมือนที่เสิ่นจือซย่าอธิบาย ที่บอกว่าเจียงซิงลั่วจงใจส่งมาอวดเธอ เธอถึงแก้แค้นประชดอาการแพ้ ก็เป็นเสิ่นจือซย่าที่ใส่ร้าย ส่วนเงินก้อนนั้นที่มอบให้คนรับใช้ ก็เป็นเสิ่นจือซย่าที่แอบใช้โทรศัพท์ของเขาโอนออกไปแม้แต่เรื่องที่เสิ่นจือซย่าได้รับบาดเจ็บ ก็เป็นแผนการที่เธอแสดงเองกำกับเอง แถมยังอาศัยโอกาสนี้กำจัดลูกของเขากับเจียงซิงลั่วไปด้วยฟู่ถิงเชินอ่านข้อมูลเหล่านั้นอย่างเงียบงัน ในหัวน
สามีลับนอกใจ ฉันยอมปล่อย แต่เขากลับร้องไห้ บทที่ 17
วินาทีต่อมา ฟู่ถิงเชินก็กระโดดลงมาจากฝั่งทันที แล้วว่ายตรงเข้ามาหาเธอย่างบ้าคลั่งเสิ่นจือซย่าที่อยู่บนฝั่งตกใจ เห็นฟู่ถิงเชินแล้วลนลานทันที"พี่ถิงเชิน พี่มาได้ยังไง พี่บ้าไปแล้ว! รีบขึ้นมาเร็วเข้า ว่ายน้ำในอ่างเก็บน้ำแบบนี้มันอันตรายมากนะ!"ฟู่ถิงเชินเหมือนไม่ได้ยินอะไร ในสายตามีเพียงร่างของเจียงซิงลั่วที่กำลังจมลงไปเขาพยายามว่ายเข้าไปข้างกายเธออย่างสุดชีวิต พบว่าเธอเริ่มจะไม่รู้สึกตัวแล้วฟู่ถิงเชินตบหน้าเธอเบา ๆ "ซิงหลัว เธออดทนไว้อีกนิดนะ ฉันกำลังจะพาเธอขึ้นฝั่ง เธออย่าเพิ่งหลับไปนะ"เจียงซิงลั่วมองเขาแวบหนึ่ง ไม่สามารถส่งเสียงหรือตอบสนองใด ๆ ได้เลยฟู่ถิงเชินรู้สึกหัวใจ ดึงตัวเธอขึ้นมาแบกไว้บนหลัง แล้วว่ายน้ำพาเธอขึ้นฝั่งอย่างยากลำบากท่านี้ขยับตัวยากมาก ซ้ำร้ายต้นขาของเขายังได้รับบาดเจ็บด้วยหลายครั้งที่ฟู่ถิงเชินคิดว่าตัวเองคงว่ายน้ำต่อไม่ไหว ต้องจมดิ่งลงไปพร้อมกับเจียงซิงลั่วเสิ่นจือซย่าที่อยู่บนฝั่งเห็นภาพนี้เข้า ก็ทั้งห่วงทั้งแค้น "ฟู่ถิงเชิน พี่รักมันมากขนาดนั้นเลยเหรอ รักจนยอมเอาชีวิตตัวเองมาทิ้งเพื่อมันเนี่ยนะ!"ฟู่ถิงเชินไม่ได้สนใจเธอ เค้นแรงทั้งหมดที่
สามีลับนอกใจ ฉันยอมปล่อย แต่เขากลับร้องไห้ บทที่ 16
สายตาของฟู่ถิงเชินพลันชะงักไปพอนึกถึงเรื่องที่เสิ่นจือซย่าร่วมมือกับแม่วางยาเขา ในที่สุดเขาก็เพิ่งจะตระหนักได้ ว่าบางเขาอาจไม่ได้รู้จักเสิ่นจือซย่าดีขนาดนั้นหลังจากนั้นครู่หนึ่ง เขาถึงพูดออกมาอย่างยากลำบาก"ฉันรู้ แต่ฉันแค่คิดว่าเธอเป็นแค่เด็กผู้หญิงที่คลั่งไคล้ชั่วคราว แต่เธอไม่ต้องห่วง ฉันรู้ว่าเธอเกลียดซย่าซย่า ฉันคุยกับซย่าซย่าจนชัดเจนแล้ว ต่อไปจะไม่ไปมาหาสู่กันอีก ทางฝั่งตระกูลฟู่ ฉันก็เตือนคุณแม่ไปแล้ว เธอไม่อยากเจอพวกเขาก็ไม่เป็นไร ต่อไปไม่จำเป็นต้องไปบ้านตระกูลฟู่อีก ไม่ต้องคอยเกรงใจสีหน้าใครทั้งนั้นด้วย หลังจากพวกเราจดทะเบียนสมรสใหม่แล้ว ก็จะมีความสุขเหมือนเมื่อก่อน"เขาจ้องมองเธออย่างมีความหวัง แต่เธอกลับแค่ส่ายหน้าด้วยความขมขื่น"ฟู่ถิงเชิน พวกเราไม่มีทางกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้อีกแล้ว"เมื่อก่อน เธอเอาแต่ยึดติดเรื่องในอดีต ต่อหน้าเขาเธอมักจะลนลานอธิบายจนเสียงแหบเสียงแห้ง โวยวายใหญ่โต หวังให้เขามองเห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของเสิ่นจือซย่าแต่มาถึงวินาทีนี้ เธอไม่สนใจอีกแล้วว่าเขาจะเชื่อเธอหรือไม่ ไม่แคร์ด้วยว่าเขาจะคิดยังไงเจียงซิงลั่วหลุบตาลง แล้วเอ่ยกับฟู่ถิงเช
สามีลับนอกใจ ฉันยอมปล่อย แต่เขากลับร้องไห้ บทที่ 15
เธอเดินเข้าไปหา แล้วขมวดคิ้วมองฟู่ถิงเชิน"คุณมาทำไม"ฟู่ถิงเฉินมองเธอด้วยแววตาร้อนแรง"ฉันมารับเธอกลับบ้าน"แม่ของเจียงซิงลั่วดึงลูกสาวไปป้องไว้ข้างหลังผมเธอหงอกขาว ตาแดงเล็กน้อยขณะหันไปมองฟู่ถิงเชิน"คุณฟู่ พวกเราไม่รู้หรอกนะว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างคุณกับซิงลั่ว แต่ที่ฉันรู้คือลูกสาวของฉันต้องเจ็บช้ำน้ำใจ ซิงลั่วบอกพวกเราหมดแล้วว่าเธอหย่ากับคุณแล้ว เธอจะไม่ไปกับคุณ ของของคุณพวกเราก็ไม่รับ คุณกลับไปซะเถอะ"บรรดาเพื่อนบ้านรอบข้างฮือฮากันใหญ่"หย่าแล้วเหรอ""เพิ่งแต่งงานกันได้ไม่กี่ปีก็หย่าแล้วเหรอ""พวกคนรวยก็มีเรื่องอยู่แค่ไม่กี่อย่าง คงไม่ได้แอบไปมีชู้มาหรอกนะ?""ฉันบอกแล้วไงว่าลูกสะใภ้บ้านคนรวยน่ะเป็นยาก ดูซิงลั่วกลับมารอบนี้สิ วัน ๆ เอาแต่เก็บตัวอยู่ในบ้าน ดูหดหู่ไม่สดใสเลย"ฟู่ถิงเชินเจ็บปวดอยู่ในอก รีบอธิบายทันที "ผมไม่ได้มีชู้ครับ คนที่ผมรักมีแค่ซิงลั่วคนเดียว"เจียงซิงลั่วเห็นสีหน้ากระอักกระอ่วนของพ่อแม่ จึงพูดกับฟู่ถิงเชินอย่างจนใจ"เข้ามาคุยข้างในก่อนเถอะ"เพื่อนบ้านคนอื่น ๆ แยกย้ายกันไปฟู่ถิงเชินรีบหิ้วของเดินตามเข้าประตูไปพ่อกับแม่ดูออกว่าเจียงซิงลั่ว
สามีลับนอกใจ ฉันยอมปล่อย แต่เขากลับร้องไห้ บทที่ 14
ฟู่ถิงเชินถูกส่งตัวเข้าห้องผ่าตัดอย่างเร่งด่วนแม่ของเขาอยู่หน้าห้องผ่าตัด เมื่อยล้าไปทั้งตัวพอนึกถึงสภาพโชกเลือดของฟู่ถิงเชิน เธอจึงมองเสิ่นจือซย่าอย่างรำคาญแวบหนึ่ง"พอได้แล้ว เธอบอกให้ฉันช่วยเธอ ฉันก็ช่วยแล้ว แต่แล้วยังไงล่ะ ตอนนี้ลูกชายฉันต้องเข้าไปยื้อชีวิตในห้องผ่าตัดแล้ว! เสิ่นจือซย่า ฉันไม่ชอบเจียงซิงลั่วก็จริง แต่ฉันไม่อยากเสียลูกชายของฉันไปมากกว่า เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ถิงเชินยังไม่ยอมรับเธออีก งั้นเธอก็อย่าสร้างความวุ่นวายอีกเลย"เสิ่นจือซย่าพลันเงยหน้ามองเธอ เมื่อเห็นความเด็ดขาดในดวงตาอีกฝ่าย สุดท้ายจึงทำได้เพียงกัดฟันพยักหน้ารับ"ก็ได้ค่ะ"แต่ภายในใจ กลับเต็มไปด้วยความรู้สึกไม่ยินยอมเธอเงยหน้าจ้องมองอักษร 'กำลังผ่าตัด' ใบหน้าอาบไปด้วยน้ำตา แต่ลึก ๆ ในดวงตามีแต่ความบ้าคลั่งร่างกายของเธอสั่นเทา มือที่ห้อยอยู่ข้างลำตัว เล็บแทบจะจิกทิ่มลึกลงไปในเนื้อ"ทั้งหมดเป็นความผิดของเจียงซิงลั่ว! เพราะนังตัวดีนั่นคนเดียว พี่ถิงเชินถึงไม่ชายตามองฉันเลย! ฉันทำทุกอย่างแล้วก็ยังไม่สมหวัง ฉันไม่ยอมแพ้หรอก! เจียงซิงลั่ว เธอคอยดูไว้เถอะ! ฉันไม่มีวันปล่อยเธอไปแน่" สองชั่วโ
สามีลับนอกใจ ฉันยอมปล่อย แต่เขากลับร้องไห้ บทที่ 13
ความรู้สึกนี้ทั้งแปลกทั้งคุ้นเคย ซ้ำยังโถมกระหน่ำเข้ามาอย่างรุนแรงฟู่ถิงเชินหันขวับกลับไปมองแม่ตัวเอง สายตาตกอยู่ที่ถ้วยชาที่เธอเพิ่งยื่นให้เขาดื่มเมื่อครู่"คุณแม่ทำอะไรลงไป"แม่ของฟู่ยิ้มเย็น"ฉันทำไปก็เพราะหวังดีกับแกทั้งนั้น!""เพื่อผู้หญิงแค่คนเดียว แม้แต่คำพูดของแม่แท้ ๆ อย่างฉันแกยังหูทวนลมเลย! ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป แกคงไม่เห็นหัวฉันกับพ่อแกอีกแล้ว!"เธอสั่งกับบอดี้การ์ด"พาคุณชายใหญ่ออกไปส่งที่ห้อง"ฟู่ถิงเชินกลับมาบ้านใหญ่ ย่อมไม่ได้พาบอดี้การ์ดมาด้วยอยู่แล้วบอดี้การ์ดของบ้านใหญ่เข้าคุมตัวฟู่ถิงเชินไว้ทั้งซ้ายและขวา แล้วลากตัวเขาขึ้นไปข้างบนทันทีเขาไม่ได้ดิ้นรนขัดขืนให้เสียแรงเปล่า เพียงจ้องมองผู้เป็นแม่ด้วยสายตาเย็นชาแม่ของเขาราวกับถูกทิ่มแทงด้วยสายตานี้ จึงเบือนสายตากลับ ได้แต่ยืดหลังตรงพร้อมกล่าวอย่างดื้อรั้น "รอให้ข้าวสารกลายเป็นข้าวสุกก่อนเถอะ ถึงแกจะไม่ยอมรับก็ต้องยอมรับอยู่ดี"ลึก ๆ ในดวงตาฟู่ถิงเชินฉายรอยยิ้มเย้ยหยันเพิ่มขึ้นมาหลายส่วนเขาถูกผลักเข้าไปในห้องนอน ประตูห้องถูกใส่กุญแจล็อกจากข้างนอกเป็นอย่างที่คาดไว้ บนเตียงใหญ่มีเสิ่นจือซย่านั่งอยู่บนต
You May Also Like
เมื่อเพลงจบ…ไม่อาจมีวันคืนดังเดิม
นิจนิรันดร์5.7K viewsรักไร้เงา
โม่เหนียน5.8K viewsทรัพย์สินที่สามีเปย์ให้ตอนนอกใจ กระจายอยู่ทั่วประเทศ
มู่เหอ13.9K viewsหน้าหนาวไร้ไออุ่น
หานชวน5.6K viewsสายเกินกว่าจะรักกัน
ใจเย็น4.1K viewsคนไร้รัก ทะเลน้ำตา
หู่พั่วสือเจี้ย8.0K viewsปล่อยให้ฉันจากไปอย่างเดียวดาย
อาหลิง2.8K viewsเลิฟซีนร้อนซ่อนชู้
ตัวร้ายสุดอำมหิต2.3K views
