26 ถูกหาว่าแกล้งเด็ก

น้ำเสียงและคำพูดปกป้องเฌอเบลล์อย่างออกหน้าออกตานั้น ราวกับเป็นเข็มสะกิดเข้ากลางหัวใจของเจสสิก้า บรรยากาศรอบข้างพลันเย็นเยียบลงทันตา หญิงสาวตวัดสายตากลับมามองเพลิงดวงตาคู่สวยฉายแววไม่พอใจและผิดหวังอย่างรุนแรง ความรู้สึกร้อนผ่าวจุกขึ้นมาที่ลำคอ ไม่ใช่แค่เพราะคำพูดของเขาแต่เป็นเพราะผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีของเธอ กลับกล้าออกตัวปกป้องผู้หญิงอื่นต่อหน้าเธอ โดยไม่คำนึงถึงศักดิ์ศรีและสิทธิ์การจัดสินใจของเธอเลยแม้แต่น้อย

“นายเพลิงกำลังจะบอกว่าฉันตัดสินใจแย่ หรือกำลังสงสารเฌอเบลล์จนลืมไปว่าใครคือเจ้าของบริษัทนี้”

เจสสิก้าเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ แต่ทุกลายละเอียดในน้ำเสียงนั้นกลับแฝงไปด้วยความเชือดเฉือนและแรงอารมณ์ที่พยายามกดทับไว้ เธอจ้องหน้าเพลิงนิ่ง สายตาเบิกกว้างด้วยความขุ่นเคืองอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เพลิงมองท่าทางเด็ดขาดของเจสสิก้าด้วยสายตาไม่พอใจ ความสงสารเฌอเบลล์บดบังเหตุผลจนทำให้เขาปักใจเชื่อไปแล้วว่าผู้หญิงอัตรายคนนี้กำลังใช้สิทธิ์ผู้บริหารกลั่นแกล้งคนอื่น

“พี่จะใจแคบเกินไปหรือเปล่า? ทั้งที่รู้ว่าเบลล์เรียนจบอะไรมา แต่พี่ก็ยังเลือกตำแหน่งนี้ให้เธอ มันเหมือนว่าพี่ตั้งใจแกล้งเบลล์ชัด ๆ” เพลิงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงตึงเครียด แววตาเต็มไปด้วยความผิดหวัง

เจสสิก้ามองหน้าชายหนุ่มนิ่ง ดวงตาคู่สวยฉายแววผิดหวังออกมาวูบหนึ่ง ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยความเรียบเฉยเธอถอนหายใจออกมาแผ่วเบา แล้วถามกลับด้วยน้ำเสียงนิ่งสงบ

“ทำไมนายถึงมองว่าฉันเป็นคนร้ายกาจขนาดนั้นล่ะ?” เจสสิก้าเว้นจังหวะแล้วหยัดกายลุกขึ้นยืนก้าวเข้าไปหาเพลิงหนึ่งก้าว สายตาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเขาโดยไม่หลบ

“ถ้าการที่บริษัทของฉันมีตำแหน่งงานว่างอยู่แค่นี้ แล้วผู้หญิงของนายรับมันไม่ได้...จนต้องโวยวายออกมา แล้วนายมาเรียกร้องหาความยุติธรรมแล้วยังเรียกว่ามันคือการกลั่นแกล้ง ฉันว่านายกำลังคิดผิดนะ” น้ำเสียงของเจสสิก้ายังคงเรียบเฉย แต่คำพูดกลับเฉียบคมและทรงพลังจนคนฟังสะอึก

“ความผิดจริง ๆ มันไม่ใช่เรื่องตำแหน่งงานหรอกนะ แต่มันคือการที่เฌอเบลล์ไม่มีความเป็นผู้ใหญ่มากพอ แค่งานตำแหน่งง่าย ๆ เธอยังคาบคุมอารมณ์และรับแรงกดดันไม่ได้ แล้วเฌอเบลล์จะไปทำงานในตำแหน่งที่สูงกว่านี้หรือรับผิดชอบงานใหญ่กว่านี้ได้ยังไง?” เจสสิก้าปรายตามองเพลิงอีกครั้ง ด้วยแววตาเด็ดขาดราวกับนางพญา

“กลับไปคิดมาใหม่ซะนะ....เด็กน้อย”

คำพูดประโยคสุดท้ายของเจสสิก้าราวกับตบหน้าเพลิง ความจริงใจและเหตุผลที่แผ่ออกมาจากตัวเธอ ทำให้เพลิงถึงกับพูดไม่ออก คำคัดค้านทั้งหลายถูกกลืนหายไปในลำคอ ชายหนุ่มได้แต่บดกรามแน่นและยอมเงียบลงในที่สุด

ช่วงเย็นหลังเลิกงาน บรรยากาศภายในรถหรูคันของเพลิงเต็มไปด้วยความเงียบสงบ เพลิงเป็นคนขับรถพาเจสสิก้ากลับบ้าน แสงอาทิตย์เริ่มจับขอบฟ้าเป็นแสงสีส้มรำไร ทว่าบนเส้นทางเดียวกันนั้น ปกป้องที่กำลังขับรถอยู่อีกฝั่งของถนน ตาดีเหลือบไปเห็นรถหรูคันใหม่ของเพลิงที่ขับสวนทางไปพอดี รอยยิ้มยโสปรากฏบนใบหน้าของปกป้องทันที เขาไม่รอช้า รีบหักพวงมาลัยหมุนรถเลี้ยงตามไปอย่างรวดเร็ว

“ไอ้เพลิง....มึงเจอกู”

ปกป้องเหยียบคันเร่งพุ่งแซงขึ้นหน้าอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหักปาดหน้าแล้วเบรกกะทันหันจนเกิดเสียงดังเอี๊ยด!

“เห้ย! ใครวะ? แม่ง!” เพลิงเหยียบเบรกจนหัวคลอน เจสสิก้าตกใจจนต้องเอามือยึดคอนโซลไว้เมื่อเพลิงเพ่งมองรถคันหน้า และเห็นชัดเจนว่าเป็นปกป้อง อารมณ์ขุ่นเคืองที่สะสมมาทั้งวันก็พุ่งสูงถึงขีดสุด

“นายเพลิง! อย่านะ! ปล่อยเขาไปเถอะ” เจสสิก้ารีบเอ่ยห้าม เมื่อเห็นว่าเพลิงทำท่าจะเหยียบคันเร่งสวน

แต่เพลิงไม่ฟังเสียงห้ามของเธอเลยสักนิด ชายหนุ่มเลือดร้อนเหินกว่าจะยอมถูกหยามหน้า เขาเหยียบคันเร่งพุ่งออกไปเพื่อขับแซงเอาคืนบ้าง การไล่บดไล่บี้กันบนท้องถนนทำให้รถทั้งสองคันเสียหลัก....และในที่สุด เสียงกระแทกอย่างแรงก็ดังขึ้น ท้ายรถของปกป้องถูกหน้ารถคันหรูของเพลิงชนเข้าอย่างจังจนรถจอดนิ่งสนิทกลางถนน ทั้งสองฝ่ายเปิดประตูลงมาจากรถทันที เพลิงเดินตรงเข้าหาปกป้องด้วยสีหน้าเกรี้ยวกราด

“มึงตั้งใจปาดหน้ากูใช่ไหมวะไอ้ป้อง!”

“แล้วมึงจะทำไม! ขับชนท้ายกูแท้ ๆ ยังมีหน้ามาโวยวายอีกเหรอวะ” ปกป้องยิ้มกวนประสาทอย่างไม่เกรงกลัว

เจสสิก้าก้าวลงจากรถอย่างรวดเร็วเพื่อตรวเข้ามาปทรกกลางระหว่างสองคน

“หยุดทั้งคู่นั่นแหละ! พอได้แล้ว!”

ปกป้องชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นเจสสิก้าเดินออกมา สายตาของเขาไล่มองเรือนร่างหรูหราของเธอ สลับกับรถคันใหม่เอี่ยมของเพลิงก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาอย่างน่าหมั่นไส้

“อ๋อ....ตอนแรกกูก็นึกว่าของพ่อมึงซะอีก ที่แท้ก็ขี่รถคันใหม่ชูคอบนท้องถนนได้ ก็เพราะผู้หญิงคอยเลี้ยงนี่เองเหรอวะเพลิง? สบายจริงนะมึง”

“มึงว่าใครวะ?” เพลิงตะคอกเสียงดังด้วยความโมโหจัด เลือดขึ้นหน้าจนขาดสติ พุ่งตัวจะเข้าไปกระชากคอเสื้อปกป้องให้ได้

“หยุดนะนายเพลิง! ฉันบอกให้หยุดไง! และนาย....ถ้านึกว่าคำพูดไร้สาระของนายจะทำให้คนอื่นดูต่ำลงได้เหมือนที่นายเป็น นายคิดผิดแล้วล่ะ! อย่าคิดว่าฉันจะไม่เอาเรื่องที่นายขับรถประมาทสร้างความเดือดร้อนให้คนอื่นบนถนนแบบนี้นะ” เจสสิก้าเอาตัวบังและดันอกเพลิงไว้สุดแรง สายตาเรียบเย็นตวัดไปมองปกป้องอย่างเด็ดขาด บรรยากาศตรงนั้นตึงเครียดขึ้นมาทันที เมื่อทั้งเพลิงกับเจสสิก้าต่างก็ไม่ยอมอ่อนข้อให้ปกป้องเลยแม้แต่น้อย