22 มันมากกว่าสามสิบล้าน

ยังไม่ทันที่เพลิงจะทันได้ตอบ เจสสิก้าก้าวเดินเข้ามาเคียงข้างเพลิง เธอส่งยิ้มบาง ๆ ที่เต็มไปด้วยความสงบและเด็ดเดี่ยวให้คุณราเมศวร์ ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงชัดเจนและเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ

“เงินก้อนนี้เป็นของเจสเองค่ะ คุณลุง”

คุณราเมศวร์เบิกตากว้างอย่างประหลาดใจ

“เจสสิก้า....เธอเอาเงินสามสิบล้านมาให้ไอ้เพลิงใช้หนี้เนี่ยนะ ทำไมถึงต้องทำขนาดนี้ด้วย?”

เจสสิก้าสบตาผู้ใหญ่ตรงหน้าอย่างไร้ความเกรงกลัว มือเรียวสวยเอื้อมไปสอดประสานมือของเพลิงไว้แน่น ก่อนจะพูดที่ทำเอาทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบสนิท

“เจสให้เงินสามสิบล้านบาทก้อนนี้ ในฐานะภรรยาช่วยเหลือสามีค่ะ”

“ว่าไงนะ?” คุณราเมศวร์ภายนอกที่ดูสุขุมบัดนี้ถึงหลุดกิริยา ตาโตด้วยความตกใจอย่างถึงที่สุด ท่านหันขวับกลับมามองลูกชายตัวดีด้วยรังสีคุกคามที่หนักหน่วงกว่าเดิม

“เพลิง! นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน ฉันไปญี่ปุ่นแค่ครึ่งเดือน แอบไปจดทะเบียนสมรสตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วทำไมฉันถึงไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อน! สารภาพความจริงมาให้หมดเดี๋ยวนี้!” คุณรามเศวร์ตบโต๊ะดังสนั่น จนเอกสารกระจัดกระจาย ท่านเค้นเสียงต่ำถามลูกชายอย่างเอาเรื่อง

เจสสิก้าคลี่ยิ้มบาง ๆ อย่างไม่มีท่าทีตื่นตระหนก สายตาและท่าทางของเธอยังคงสงบนิ่งและเปี่ยมไปด้วยไหวพริบ เธอค่อย ๆ ก้าวไปข้างหน้าเล็กน้อยเพื่อรับหน้าผู้ใหญ่ด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่นในที

“คุณลุงคะ....ที่เจสบอกว่าเป็นภรรยา เจสหมายถึงภรรยาในอนาคตอันใกล้นี่ค่ะ”

เจสสิก้าเว้นจังหวะพร้อมส่งสายตาอบอุ่นให้เพลิงแบบแนบเนียน ก่อนจะหันกลับมาพูดต่อ

“พวกเราตกลงที่จะใช้ชีวิตร่วมกันและเจสก็ตั้งใจจะเข้ามาเป็นคนในครอบครัววชัยสวัสดิ์เต็มตัว ดังนั้นเรื่องของเพลิงก็เหมือนเรื่องของเจส เงินสามสิบล้านนี้ไม่ได้เป็นแค่การชดใช้ค่าเสียหายค่ะ แต่มันคือมัดจำความจริงใจจากเจสที่ต้องการยืนยันว่าไม่ว่าเพลิงจะต้องเผชิญหน้ากับปัญหาใหญ่แค่ไหน เจสพร้อมที่จะอยู่เคียงข้างและร่วมรับผิดชอบกับเขาเสมอค่ะ”

คำพูดที่ชาญฉลาดและเฉียบแหลมของหญิงสาว ทำเอาคุณรามเศวร์ที่กำลังอารมณ์ร้อนถึงกับชะงักไป ความเด็ดเดี่ยวบวกับสายตาที่แหลมคมของเธอทำให้ท่านมองเห็นถึงความเหมาะสมและบารมีที่จะมาเป็นสะใภ้เล็กของบ้าน

คุณราเมศวร์ถอนหายใจยาว ความโกรธเกรี้ยวในดวงตาเริ่มถดถอยลง เหลือเพียงสายตาของผู้ใหญ่ที่มองเด็กทั้งสองคนด้วยความเอ็นดูและยอมรับในที่สุด ท่านผินหน้าไปมองลูกชายคนเล็กที่ยืนก้มหน้ารับผิด

“หึ....เพลิง เอาน่า....อย่างน้อยแกก็ยังมีดีอยู่เรื่องหนึ่ง อย่างน้อย....แกก็รู้จัดการทำกล้ารับ กล้าที่จะยอมรับผิดและรับผิดชอบในสิ่งที่เกิดขึ้น ไม่วิ่งหนีปัญหาเหมือนเมื่อก่อน” คุณราเมศวร์พ่นลมหายใจก่อนจะพูดเสียงเรียบ เมื่อก่อนเพลิงเป็นผู้ชายที่ดื้อรั้น มุทะลุ แสบซ่าสร้างแต่ปัญหามากกว่าสร้างความสบายใจให้ผู้เป็นพ่อ มีเพียงพี่ชายอย่างพายุที่พอจะกำราบน้องชายได้บ้าง ผู้เป็นพ่อปัดเช็กเงินสดบนโต๊ะเบา ๆ แล้วยิ้มมุมปาก

“แล้วอีกอย่างนะ....เงินสามสิบล้านที่แม่หนูเจสเอามาชดใช้นี่น่ะ มันเทียบกับราคารถคันที่แกเอาไปทำพังเยอะเลยไม่ได้เลย! รถคันนั้นซื้อในราคาต่ำกว่าตลาดแต่ก็มีค่าตกแต่งเพิ่มเติม รวม ๆ ก็เกือบห้าสิบล้าน แต่ก็เอาเถอะ ไหน ๆ แกก็เอาเงินเมียมาเปย์ป๊าขนาดนี้ ป๊าจะไปโกรธแกได้ยังไงไหว”

คำหยอกล้อของคุณราเมศวร์ทำให้บรรยากาศที่เคยตึงเครียดคลี่คลายลงทันที เพลิงเงยหน้ามองบิดาด้วยความทึ่ง ห่อนจะหันไปสบตาเจสสิก้าด้วยความซาบซึ้งในไหวพริบของเธอที่ช่วยเปลี่ยนวิกฤตให้เป็นโอกาสได้อย่างเพอร์เฟก

แก้วไวน์ทรงสูงในมือของเจสสิก้าถูกหมุนแกว่งเบา ๆ ให้รสสัมผัสของไวน์ได้สัมผัสอากศ แสงไฟสะท้อนกับพื้นหินอ่อนของเคาน์เตอร์ครัว เสริมให้เรือนร่างในชุดนอนสายเดี่ยวผ้าซาตินเว้าหลังดูโดดเด่นขึ้นมาทันตา เจ็ดวันที่ผ่านมาเธอเลือกที่จะเว้นระยะห่างให้เวลาชายหนุ่มได้ปรับตัวและจัดระเบียบชีวิต แต่วันนี้เป็นคืนวันศุกร์ ตัวแม่อย่างเธอไม่จำเป็นต้องกักเก็บเสน่ห์ของตัวเองไว้ในห้องนอนอีกต่อไป

เสียงน้ำแข็งกระทบแก้วและเสียงฝีเท้าเบา ๆ ที่ก้าวออกมาจากฝั่งห้องนอนเล็กทำลายความเงียบ เพลิงในชุดเสื้อยืดสีดำตัวย้วยกับกางเกงวอร์มสบาย ๆ ชะงักไปเล็กน้อยเมื่อสายตาปะทะเข้ากับภาพตรงหน้า เจสสิก้าไม่ได้หลบสายตา เธอเพียงแค่เอียงคอเล็กน้อย ยกแก้วไวน์ขึ้นจิบช้า ๆ ก่อนจะส่งยิ้มบาง ๆ ที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ

“นึกว่าหลับไปแล้วซะอีก” เสียงหวานทุ้มเอ่ยทักทายเรียบ ๆ แต่ทรงพลัง

เพลิงเกาท้ายทอยตัวเองแก้เก้อ เขายอมรับว่าเกร็งไม่น้อยกับลุคเปิดเผยและเย้ายวนเป็นธรรมชาติของเจ้าของห้อง

“ยังครับ....พอดียังไม่ค่อยง่วง แล้วก็ว่าจะออกมาหาน้ำดื่มพอดี”

“ในตู้เย็นมีน้ำเย็น ตามสบายเลยนะ” เจสสิก้าหมุนตัวบนเก้าอี้สตูลทรงสูง ขาเรียวยาวยกขึ้นทับอีกข้างหนึ่งอย่างมีชั้นเชิง สายตาคมสวยมองตามแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่มที่กำลังเปิดตู้เย็น

“เจ็ดวันที่ผ่านมา เป็นยังไงบ้าง? ปรับตัวเข้ากับที่นี่ได้หรือยัง”