9

“นมน่าเกลียด”

“น่าเกลียดก็อย่ามาซุกสิคะ อื้อ... อ๊ะ!” เธอหลุดเสียงครางออกมาเมื่อเขาก้มลงงับยอดถันของเธอ ดูดเม้มแรงๆ ความเสียวซ่านแล่นพล่านไปทั่วเรือนร่าง มือที่คอยผลักศีรษะของเขาถูกรวบและกดไปเหนือศีรษะอีกครั้ง

เขาใช้มืออีกข้างปลดกางเกงของตัวเองออก แต่ไม่ได้ถอดเสื้อ เธออาศัยจังหวะนั้นดิ้นรน ยกเข่าขึ้นเพื่อจะกระแทกเข้าตรงหว่างขาของเขา นรราชรู้ทัน เขาหลบก่อนจะเบียดเข้าหาหล่อนด้วยชั้นเชิงที่เหนือกว่า

นิรินตาโตเมื่อรับรู้ได้ถึงส่วนปลายของความแข็งแกร่งที่เสียดสีอยู่ตรงปากถ้ำสวาท เธอหนีไม่พ้นอีกแล้ว นิรินคิดอย่างสิ้นหวัง เขาแทรกกายเข้ามาหากุมศีรษะของเธอเอาไว้ ลูบท้ายทอยไปมาเบาๆ

“อื้อ...” เธอครางแล้วนิ่วหน้าด้วยความเสียวซ่าน คนใจร้ายยังทำอะไรให้เธออายมากกว่าที่เป็นอยู่ เขาจับศีรษะของเธอให้ผงกขึ้นมองขณะที่แก่นกายชายกำลังสอดแทรกเข้าไปในเรือนร่างสาวจนเชื่อมประสานเป็นเนื้อเดียวกัน

“รู้สึกดีชะมัด” เขายั่วแหย่ เธอกัดปากสั่นระริก นรราชก้มลงดุนดัน       ริมฝีปากอวบอิ่ม ก่อนจะบดจูบอย่างดูดดื่ม เธอทุบไหล่ของเขา แต่สักครู่ก็กลายเป็นต้องจิกมือกับเสื้อของเขาแทนเมื่อเขาเริ่มขยับท่อนล่าง

ริมฝีปากแสนหวานเผยอออกเพื่อร้องครวญคราง ทำให้เขาบดเบียดเข้าหาเพื่อแทรกลิ้นเข้าไปพัวพันได้อย่างง่ายดาย นรราชครางเสียงสั่นเมื่อขยับสะโพกสอบบดเบียดเข้าไปในความเป็นสาวครั้งแล้วครั้งเล่า เขาช้อนสะโพกของเธอให้หยัดรับ

กล้ามเนื้อในร่องสาวบีบรัดความเป็นชายทุกทิศทาง เธอหลุดเสียงครางออกมาอย่างหักห้ามใจไม่ไหว ยามที่เขากระแทกสะโพกลงมาหา เสียงหอบหายใจฟืดฟาดของนรราชมาพร้อมกับจังหวะรักถี่รัวร้อนแรงยิ่งขึ้น

นิรินส่ายหน้าไปมาจนผมยุ่ง ร่างกายของเธอกับเขาเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อที่ไหลโซมกาย ใบหน้าของเขาเข้มข้นไปด้วยอารมณ์พิศวาส นรราชมองสบตาสวยใสหวาดหวั่นของเธอไม่วาง เขาทุ่มกายเข้าหาพร้อมเสียงครวญครางแหบพร่า ในขณะที่เธอจิกมือเข้ากับไหล่กว้างของเขาแน่น

“ใกล้หรือยัง” ประโยคของเขาทำให้เธอหน้าแดงลามไปถึงใบหู นิรินกัดปากกลั้นเสียงสะอื้นที่เต็มไปด้วยความวาบหวามเอาไว้ เธอผวากัดบ่าของเขาเพื่อปิดกลั้นเสียงร้องครางที่หลุดออกมาจากการถึงจุดสุดยอดอย่างรุนแรง

นรราชร้องเมื่อโดนกัด เขารัวจังหวะเข้าหา ก่อนจะตามติดเธอไปด้วย เสียงหอบหายใจของทั้งสองประสานกันลั่น เธอเริ่มดันหน้าท้องแกร่งของเขาออกห่าง

“อะไรกัน พอเสร็จสมอารมณ์หมายก็จะผลักไส เมื่อกี้ยังร้องคราง       หงุงหงิงให้เบียดเข้าหาแรงๆ อยู่เลย”

“เนยไม่เคยทำแบบนั้นเสียหน่อย” เธอเถียงเขาปากคอสั่น นรราชไม่ถอยหนี แต่เขายังฝังกายอยู่ในร่องชุ่มฉ่ำ ขยับใบหน้าเข้าหา กอบกุมใบหน้าหวานหยดของเธอเอาไว้

“ขอบใจนะ หายอยากไปเยอะเลย คืนนี้ขอสักสิบยกได้ไหม”

“คนใจร้าย หยาบคายลามก เนยจะไม่ยอมอีกต่อไปแล้ว” ปากโต้ตอบกลับไปว่าไม่ยอม แต่มันสั่นจนเขานึกเอ็นดูไม่น้อย

“ก็เอาสิ”

“คนสกปรก” เธอเกลียดที่เขาเอาบางสิ่งบางอย่างมาต่อรอง

“อ้อ... คนสกปรกแบบฉันก็ผัวเธอ”

“ไม่ใช่” เธอเถียงเขาเสียงสั่นเครือ

“แสดงว่าเมื่อกี้ยังไม่พอ ต้องพิสูจน์อีกหลายๆ รอบว่าผัวเมียเขาทำอะไรกัน” นรราชหงุดหงิดใจไม่น้อยที่เธอปฏิเสธเขาปาวๆ

“เนยเกลียดลุงราชที่สุด” เธอผลักไสเขาออกห่าง เขาก็กดมือของเธอเอาไว้แน่น นิรินเบือนหน้าหนี เพราะร่างกายของเธอถูกตรึงเอาไว้ด้วยร่างกายของเขา

“พูดไปพูดมา ฉันก็ยังไม่อิ่มนะ” เขาก้มหน้าลงไปหาอีกครั้ง รอบนี้นิรินได้แต่ร้องครางจนแทบขาดใจอยู่ใต้ร่างของเขา

พอเขาพลิกร่างลงไปนอนเคียงข้าง เธอก็รีบตะเกียกตะกายคว้าเสื้อผ้ามาสวมใส่

“คืนนี้มาหาฉันที่ห้องด้วย”

“ไม่เด็ดขาด”

“แน่ใจใช่ไหมที่พูดแบบนั้น” นรราชลูบปลายคางสากไปมา สีหน้าเจ้าเล่ห์ร้ายกาจ

“ชะ... ใช่” เธอตอบออกไปปากคอสั่น ก่อนจะรีบหนีออกมาจากเรือนเล็ก หญิงสาววิ่งมาชนกับญาติคนอื่นๆ ซึ่งมีอายุไล่เลี่ยกับเธอ

“โอ๊ย! ยายเนยวิ่งไม่ดูตาม้าตาเรือเลย จะรีบไปไหนของเธอกันฮะ!”

นัสรินทร์ ดมิสรา อรณีตำหนิญาติผู้น้องเมื่ออีกฝ่ายวิ่งมาชนเข้าเต็มแรง

“เนยขอโทษค่ะ” นิรินยกมือไหว้ก่อนเอ่ยขอโทษ รีบยันตัวลุกขึ้นมา ปัดเสื้อผ้าไปมา

“ทีหลังก็ดูด้วย แล้วเมื่อคืนไปนอนที่ไหนเหรอ” นัสรินทร์เอ่ยถาม

“เอ่อ... คือว่าเนย”

“จะไปนอนที่ไหนก็ไปเถอะ แต่ไม่ต้องมานอนกับพวกเรา”

“พี่ๆ โกรธเกลียดหรือไม่ชอบอะไรเนยเหรอคะ ทำไมต้องไล่เนยออกจากห้องด้วย” เธอถามอย่างน้อยใจ

“ไม่ต้องรู้หรอก ไปเถอะพวกเรา” ดมิสราเป็นคนตอบก่อนจะเดินหนี     ทำให้นิรินมองตามไปด้วยความสงสัย จนตอนนี้เธอก็ยังไม่เข้าใจว่าทำอะไรให้คนทั้งสามขุ่นข้องหมองใจ ปกติญาติๆ นั้นจะมีไมตรีจิตที่ดีต่อกัน ไม่มีใครทะเลาะเบาะแว้งกัน เธอเลยไม่กล้าพูดเรื่องนี้กับใคร เพราะกลัวว่าเดี๋ยวจะกลายเป็นเรื่องใหญ่โดนหาว่าเป็นแกะดำเข้ากับใครไม่ได้ บิดามารดาของญาติสาวทั้งสามก็ดีกับเธอนัก เธอเลยไม่อยากพูดอะไรที่ไม่ดีทำให้ผู้ใหญ่ต้องเดือดเนื้อ ร้อนใจ บางทีเธอทำขนมไปง้อพี่ๆ ทั้งสาม พวกหล่อนอาจจะกลับมาใจดีกับเธอเหมือนก่อนก็เป็นได้