8

นิรินกรีดร้องเสียงหลง ก่อนจะกลายเป็นเสียงอู้อี้เมื่อเขาตะปบมือปิดปากเธอเอาไว้

“ร้องทำไม อยากให้คนแห่กันมาดูหรือยังไงว่าเรากำลังทำอะไรกันอยู่” เขาทาบทับมาทั้งร่าง เธอส่ายหน้าไปมา มือของเขากำลังเลื้อยเข้าในเสื้อตัวสวย นิรินตะครุบมือใหญ่นั้นเอาไว้ แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ช่วยอะไร

“ไม่เอานะคะ อย่าทำแบบนี้ ลุงราชเลิกแกล้งเนยสักทีเถอะค่ะ”

“แกล้งเธอ... ตื่นเต้นดีออก” นรราชกอดรัดร่างเล็กแนบอก เธอดิ้นหนี เขาก็ยิ่งตะกายขารัดร่างเธอเอาไว้แน่นขึ้น

“จะไปไหนล่ะ นอนกอดกันแบบนี้อุ่นดีจะตายไป” เขากระซิบอยู่ตรงริมหู แอบยิ้มอย่างมีความสุข

“อย่ามาใช้อำนาจบาตรใหญ่แบบนี้นะคะลุงราช”

“ทำไม” คำถามของเขาเหมือนกวนอารมณ์เธอชัดๆ เขาก็รู้ว่าทำไม       เธอยิ่งดิ้น เขายิ่งกอดรัด สอดมือเข้ามาสัมผัสส่วนสงวนที่เธอไม่เคยให้ชายใดล่วงล้ำมาก่อน

“ลุงราช เนยไม่เอาแบบนี้นะคะ” เธอดึงมือของเขาออกจากปทุมถันอวบอิ่ม แต่เขาไม่คิดจะปล่อยกลับยิ่งฟอนเฟ้นหนักขึ้นไปอีก

“เอากันแบบนี้แหละ”

“ลุงราชไม่กลัวคนอื่นมาเห็นบ้างหรือคะ” จู่ๆ เขาก็ลากเธอมาที่นี่ หายไปแบบนี้ต้องมีคนสงสัยแน่ๆ สีหน้าเป็นกังวลของเธอกลายเป็นสีหน้าเสียวซ่านแทนเมื่อเขาดึงเสื้อยืดพอดีตัวของเธอขึ้นไปเหนืออกอวบอิ่ม

“ลุงราช...” เธอดันใบหน้าของเขาออกห่างยามเมื่อปากร้อนงับยอดอกของเธอผ่านบราเซียร์เนื้อดี นิรินสะดุ้ง ความเสียวซ่านแล่นพล่านไปทั่วเรือนร่าง ยิ่งถอยหนี เขายิ่งโถมกายเข้าหา ดันเธอไปชิดอยู่กับพนักหัวเตียง มือหนาเลื่อนไปปลดตะขอบราจากทางด้านหลัง จนทรวงอกอวบอิ่มหลุดพ้นจากพันธนาการที่ห่อหุ้มเอาไว้

“อ๊ะ! ลุงราช” เธอดันศีรษะของเขาออกห่าง แต่ดูเหมือนจะไม่เป็นผล เมื่อฟันคมขาวกัดงับและดูดยอดอกของเธอ จนก่อให้เกิดความเสียวซ่านจับจิตจับใจ กระโปรงผ้าเนื้อดีด้านล่างกำลังถูกปลดออก เธอรีบตามมาตะครุบมือหนา แต่ช้าเกินไป เขารูดกระโปรงตัวนั้นผ่านสะโพกของเธอไปได้อย่างง่ายดาย

นิรินดึงเสื้อยืดมาปิดอกตัวเอง เขาก็สอดศีรษะเข้ามาในตัวเสื้อเพื่อขบเม้มดูดรวบอกสวยเอาไว้ มือหนาเคล้นคลึงหนักหน่วงจนได้ยินเสียงครางจากปากอิ่มสวย

เขาแทรกกายเข้าตรงหว่างขา ท่วงท่าหวาดเสียวทำให้เธอส่ายหน้าดิก บางอย่างที่แข็งคึกเสียดสีอยู่ตรงสัดส่วนความเป็นสาว ฝ่ามือหนาของเขาล้วงเข้าไปในกางเกงในเนื้อนิ่ม เธอหนีบขาหนีแต่หนีบไม่เข้า เพราะเขาแทรกกายเข้ามาชิดใกล้ กลายเป็นร่องรักของเธอตอดรัดนิ้วกลางยาวเหยียดของเขาแทน

“ลุงราช อื้อ...” เธอครางเสียงหลงเมื่อเขาขยับซอยนิ้วเข้าออกในร่องความเป็นสาวจนหยาดน้ำหวานไหลซึมออกมาต้อนรับการรุกรานอย่างมิอาจห้าม นิรินพยายามผลักมือของเขาออก แต่เขากดมือเธอไปเหนือศีรษะ ใช้ฟันคมขาวคาบชายเสื้อของเธอขึ้นไปเหนืออกอีกครา

เขาจู่โจมเธอทั้งช่วงบนและช่วงล่าง นิรินกัดปากด้วยความเสียวซ่านที่ถูกโจมตีเข้าหารุนแรง

“ไหนบอกว่าไม่เอาไง แต่เยิ้มขนาดนี้ มีอารมณ์เหรอ” ประโยควาบหวามน่าอายเกิดขึ้น เขาดึงนิ้วออกมาจากร่องสวาท เธอหน้าแดงเมื่อเห็นเขาดูดเลียนิ้วนั้นเบาๆ ก่อนที่นิ้วแกร่งจะกดเข้าไปหาเนินอวบอูมเบื้องล่างที่ฉ่ำชื้นไปด้วยน้ำหวานที่ไหลซึมออกมาจนเปียกชุ่มกางเกงในอีกครั้ง

“ลุงราชพอใจแล้วก็ปล่อยเนยสิคะ” เธอพูดขึ้นเมื่อคิดว่าเขาคงแค่อยากจะแกล้งให้เธออายเท่านั้น

“ใครบอกว่าฉันพอใจแล้วกันล่ะ” เขาจับมือของเธอที่ถูกปล่อยให้เป็นอิสระมาลูบไล้เป้ากางเกงตุงๆ ของตัวเอง เธอตาโตดึงมือหนี แต่เขากลับกดเอาไว้แน่นกว่าเดิม

“ดูดให้หน่อยสิ กำลังอยาก”

เพียะ!!! ใบหน้าของเขาหันไปตามแรงตบ นรราชหันขวับมามองด้วยประกายตาดุดัน เธอถอยหนี แต่เขากระชากร่างอรชรมาอยู่ใต้ร่าง ใช้ลิ้นดุนดันตรงกระพุ้งแก้มเบาๆ

“รสมือของเมียนี่เจ็บแสบดีแท้ ชอบความรุนแรงก็ไม่บอก”

“ลุงราชป่าเถื่อน จะย่ำยีเนยไปถึงไหน”

“ย่ำยีไปถึงสวรรค์ยังไงล่ะ เวลาขึ้นสวรรค์กับเธอ ฉันสะใจเป็นบ้า”

“เนยไปทำอะไรให้” เธอพูดอย่างช้ำใจ น้ำตาจวนเจียนจะไหล                 แต่พยายามกลั้นเอาไว้อย่างเต็มที่

“เธอไม่ได้ทำอะไร แต่พ่อกับแม่ของเธอทำให้ฉันเจ็บใจ”

“คนใจร้าย เรื่องมันก็ผ่านมานานแล้ว โอ๊ย!” เธอร้องด้วยความเจ็บเมื่อเขาบีบปลายคางสวยเอาไว้ขณะที่เธอยังพูดไม่ทันจบ

“ผ่านมานานแล้ว แต่คิดว่าฉันจะลืมอย่างนั้นเหรอ” เขาบีบปลายคางของเธอหนักขึ้นจนหญิงสาวนิ่วหน้า นิรินดิ้นเร่าๆ เมื่อโดนคร่อมทับมาบนเรือนร่าง นรราชสอดมือเข้าไปใต้สะโพกงอนงามของเธอเพื่อรั้งให้กางเกงในเนื้อนิ่มหลุดพ้นไปจากท่อนล่าง เขายังตามไปถอดเสื้อยืดของเธอให้หลุดไปทางศีรษะ

“ลุงราช!” เขาปาเสื้อของเธอออกไปนอกเตียง นิรินยกมือขึ้นปิดป้องอกอวบอิ่มด้วยความอาย

“มันปิดไม่มิดหรอก ใหญ่เท่าลูกแตงโม”

“ลุงราชปากร้าย พูดจาน่าเกลียดที่สุด” เธอรู้ว่าเขาแกล้งพูดให้เธออายหรือเจ็บใจเล่นเพราะไม่ชอบเธอ กับคุณย่าทวด เขาพูดจาน่ารักน่าเอ็นดู