Se connecterPartager
บทที่ 11
Dernier chapitre
สายเกินไปนายหัว: ความรักของคุณไม่มีค่าอะไรอีกแล้ว บทที่ 13
เวลาสามปีผ่านไปราวกับพริบตาเดียว ฉันกลายเป็นสมาชิกที่อายุน้อยที่สุดของคณะกรรมการแห่งครอบครัวและเป็นหัวหน้าที่ปรึกษาอาวุโสหญิงเพียงคนเดียวในประวัติศาสตร์ของห้าตระกูลในการประชุมระดับสูงประจำปีอันทรงเกียรติ ต่อหน้าคาโปทุกคน วิตตอริโอก้มศีรษะให้ฉันด้วยความเคารพอย่างเป็นทางการเสียงปรบมือดังสนั่นหวั่นไหวจากสองฟากฝั่งของโต๊ะประชุมขนาดยาว ขณะที่บอสมาเฟียทุกคนต่างยกแก้วขึ้นเพื่อแสดงความสยบยอมเมื่อการประชุมเสร็จสิ้นลง ท้องฟ้าก็เข้าสู่ช่วงยบลับขอบฟ้าไปแล้วละอองฝนโปรยปรายลงมาอย่างต่อเนื่อง ปกคลุมถนนปูด้วยหินก้อนกรวดของเมืองเก่าฉันขับรถมาที่สุสานของครอบครัวที่ตั้งอยู่ชานเมืองด้วยตัวคนเดียว เข็มกลัดดอกไอริสสีทองบนปกเสื้อทอประกายเรืองรองแผ่วเบาภายใต้แสงไฟท่ามกลางสายฝนฉันวางช่อดอกกุหลาบสีขาวลงหน้าหลุมศพของพ่อแม่"ปาป้า มาม้า" ฉันคุกเข่าลง น้ำเสียงนุ่มนวล "หนูพาเกียรติยศและกฎเกณฑ์ของแฟมิลีกลับคืนมาแล้วค่ะ""นับจากนี้เป็นต้นไป หนูจะเป็นผู้พิทักษ์กฎเกณฑ์แห่งชายฝั่งนี้แทนพวกท่านเอง"สายฝนอันหนาวเหน็บโปรยปรายลงมา เถาไอวี่บนกำแพงไหวเอนตามสายลม ราวกับกำลังส่งเสียงตอบรับอย่างเงียบเชียบขณะที่ฉ
สายเกินไปนายหัว: ความรักของคุณไม่มีค่าอะไรอีกแล้ว บทที่ 12
เมื่อฉันลืมตาขึ้นอีกครั้ง ฉันพบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงกำมะหยี่นุ่มสบายในคฤหาสน์ซานเซลาโนนอกหน้าต่างคือสวนมะกอกที่คุ้นเคย แสงอรุณยามเช้าค่อยๆ คืบคลานขึ้นตามผนังทีละนิ้วๆวิตตอริโอนั่งอยู่บนเก้าอี้หนังเก่าข้างเตียง เขาดูลักษณะเหมือนไม่ได้นอนมาทั้งคืน รอยคล้ำใต้ดวงตาเป็นสีเทาช้ำน่าเวทนา"ตื่นแล้วรึ?" น้ำเสียงของเขามีอาการสั่นเครืออย่างหาได้ยาก "เด็กดื้อเอ๊ย... เธอช่างไม่รักดีและบ้าบิ่นกับชีวิตตัวเองเหมือนพ่อของเธอไม่มีผิดเพี้ยน"ฉันอ้าปากจะพูด แต่ลำคอแสบร้อนผ่าวจนเปล่งเสียงออกมาไม่ได้"ไม่ต้องพูด"โน้มตัวไปข้างหน้าแล้วจัดผ้าห่มให้เข้าที่ "กระสุนเฉี่ยวไหปลาร้าไป หมอบอกว่าเธอโชคดีมาก มันคือปาฏิหาริย์เลยล่ะ"เขาเว้นจังหวะไปชั่วครู่"สนธิสัญญาถูกส่งมาถึงทันเวลา เช้าวันต่อมา คณะกรรมการลงมติเป็นเอกฉันท์อนุมัติทันที เส้นทางลักลอบขนส่งสินค้าทางเหนือปลอดภัยไปอีกสิบปีข้างหน้า"เขาหยิบกล่องกำมะหยี่สีเขียวเข้มทรงยาวออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูทด้านใน แล้วค่อยๆ เปิดมันออกสิ่งที่นอนสงบนิ่งอยู่ภายในกล่องคือเข็มกลัดทองคำแท้เข็มกลัดนั้นบางเฉียบและประณีต ด้านบนประดับด้วยดอกไอริสขนาดจิ๋วล้อมรอบด้วยเส้
สายเกินไปนายหัว: ความรักของคุณไม่มีค่าอะไรอีกแล้ว บทที่ 11
การเจรจาที่แบล็กแซนด์อันตรายกว่าที่คาดการณ์ไว้มากในโกดังท่าเรือร้างแห่งนั้น ฉันต้องเผชิญหน้าและคุมเชิงกับซาลาซาร์และลูกน้องมือปืนนับโหลของมันนานถึงหกวันเต็มมีหลายครั้งที่ปากกระบอกปืนจ่อตรงมาที่หน้าผากของฉันโดยตรงในที่สุด เมื่อฉันใช้ไพ่ตายใบสุดท้ายบังคับให้มันยอมเซ็นชื่อ แก๊งคู่แข่งในเมืองก็เกิดหักหลังกันเองและเปิดฉากดวลปืนกันอย่างดุเดือดบอดี้การ์ดที่ติดตามฉันมาล้มลงทีละคนเพื่อคุ้มกันการถอยร่นของฉัน ฉันซ่อนตัวอยู่หลังแนวปูนกันกระสุน เศษกระสุนที่ปลิวว่อนเฉือนแขนจนเป็นแผลลึก เลือดไหลอาบทับเสื้อกันหนาวจนกลายเป็นสีแดงฉานฉันพิงผนังที่เย็นยะเยือก เปิดอุปกรณ์เข้ารหัส ถ่ายภาพสนธิสัญญาที่ลงลายมือชื่อแล้วส่งตรงไปที่ซานเซลาโนในขณะที่แถบความคืบหน้าค่อยๆ ขยับไปข้างหน้า กระสุนปืนนัดแล้วนัดเล่าก็กระทบหลังคาสังกะสีดังสนั่นหวั่นไหว เปลวไฟจากปากกระบอกปืนสาดส่องลอดรูรูกระสุนเข้ามาอย่างน่ากลัวในวินาทีนั้น ความทรงจำมากมายหลั่งไหลเข้ามาในหัวของฉันแสงไฟตามทางเดินในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าที่ไม่เคยได้รับการซ่อมแซมในคืนฤดูหนาวอันหน็บหนาวคริสต์มาสที่ใช้เวลาแบ่งพาสต้าหนึ่งจานกับจูเลียนในอพาร์ตเมนต์ท
สายเกินไปนายหัว: ความรักของคุณไม่มีค่าอะไรอีกแล้ว บทที่ 10
อีกสามเดือนต่อมา วิตตอริโอเอ่ยปากเชิญฉันเข้าไปในห้องทำงานส่วนตัวของเขา"มีงานชิ้นหนึ่ง มันเป็นงานสกปรก และอันตรายสุดขีด"ชายชราดันแฟ้มหนังสีดำล็อกกุญแจมาตรงหน้าฉัน โดยมีลูกกุญแจวางอยู่เคียงข้าง "แต่มันมีความสำคัญต่อครอบครัวมากกว่าทุกเรื่องที่เราเคยจัดการมาตลอดหลายทศวรรษ เธอปฏิเสธได้นะ เซราฟินา ไม่มีใครตำหนิเธอหรอก"ฉันเปิดแฟ้มออกดู: ชายแดนใต้, แบล็กแซนด์เส้นทางลักลอบขนส่งสินค้าข้ามสามประเทศเพิ่งถูกตัดขาดโดยหัวหน้าแก๊งค้าของเถื่อนที่ชื่อว่า ซาลาซาร์ลูกน้องของมันเพิ่งเชือดคอคณะเจรจาสองชุดที่ซานเซลาโนส่งไปจนหมด แล้วโยนร่างทิ้งกลางทะเลทราย พวกมันไม่แม้แต่จะส่งศีรษะกลับมาด้วยซ้ำแฟมิลีต้องการใครสักคนเดินทางไปที่นั่นด้วยตัวเอง พร้อมกับอำนาจต่อรอง เพื่อบังคับให้มีการลงนามในข้อตกลงหยุดยิง"ฉันจะไปค่ะ""คิดให้ดีก่อนนะ" สายตาทองวิตตอริโอหนักอึ้ง "พวกนอกกฎหมายพวกนั้นไม่เล่นตามกติกานะ การไปที่นั่นมันคือโทษประหารชัดๆ""ฉันคิดดีแล้วค่ะ" ฉันกล่าว "พ่อของฉันยังไม่เคยคำนวณความเสี่ยงเลยตอนที่ท่านไป ถ้าท่านทำได้ ฉันก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องถอยเหมือนกัน"ในคืนก่อนวันออกเดินทาง ฉันเดินไปตามทาง
สายเกินไปนายหัว: ความรักของคุณไม่มีค่าอะไรอีกแล้ว บทที่ 9
ใช้เวลาถึงหกเดือนเต็มกว่าที่จูเลียนจะตามรอยฉันมาจนเจอที่ซานเซลาโนวันนั้น ฉันกำลังนั่งประชุมอยู่ในห้องเจรจาใต้ดินของคฤหาสน์ เพื่อตรวจสอบบัญชีปฏิบัติการฟอกเงินร่วมกับเจ้าของไร่องุ่นเฒ่าสามคนจากเนเปิลส์ รองหัวหน้าของฉันผลักประตูเปิดเข้ามาแล้วลดเสียงลงกระซิบ:"คุณวิตาเลครับ มีแขกจากพอร์ทเฮเวนรอพบคุณอยู่ที่ห้องวีไอพี 3 ของคลับ เขาอ้างว่าเป็น... สามีของคุณครับ"ฉันวางปากกาหมึกซึมลง ปลายนิ้วแตะค้างอยู่บนมุมของเอกสารชั่วครู่"บอกเขาว่าคืนนี้ฉันไม่ว่าง""เขาบอกว่ารอมาสามวันแล้วครับ เป็นเรื่องเกี่ยวกับเอกสารหย่า"ฉันเงียบไปอึดใจหนึ่ง "ให้เอ็นโซเตรียมรถ"ฉันปิดแฟ้มเอกสารลงแล้วยกมือขึ้นติดกระดุมเสื้อโค้ท "ไปที่คลับ"เมื่อบอดี้การ์ดผลักประตูกันเสียงบานใหญ่ออก จูเลียนกำลังยืนหันหลังให้ประตู หันหน้ามองออกไปทางหน้าต่างกระจกบานใหญ่จรดพื้นท่ามกลางแสงสลัวด้านนอกคือวิวทิวทัศน์ยามค่ำคืนของเมืองเก่าซานเซลาโน ยอดแหลมคมของโบสถ์ตัดกับแสงไฟถนนสีนวลตาเมื่อได้ยินเสียงเปิดประตู เขาก็หันขวับกลับมาทันทีในช่วงหกเดือนที่เราต้องแยกจากกัน เขาสูบผอมลงไปมากจนแทบจะจำไม่ได้รอยคล้ำลึกใต้ดวงตาราวกับถูกชก ชุดสูท
สายเกินไปนายหัว: ความรักของคุณไม่มีค่าอะไรอีกแล้ว บทที่ 8
ชีวิตของฉันในซานเซลาโนคือการเริ่มต้นใหม่อย่างแท้จริงฉันฝังอดีตไว้เบื้องหลังและก้าวเข้าสู่วงในของครอบครัว เริ่มต้นด้วยการตรวจสอบบัญชีฟอกเงินและจัดการข้อพิพาททางธุรกิจระหว่างแก๊งไม่มีใครที่นี่ล่วงรู้ถึงชีวิตของฉันในพอร์ทเฮเวน หรือความโศกเศร้าจากการสูญเสียลูกน้อยที่เกือบคร่าชีวิตฉันไปเหล่าชายฉกรรจ์แห่งเมืองเก่าแห่งนี้มองฉันเป็นเพียงม่ายสาวจากทางเหนือ หญิงสาวผู้เงียบขรึมและมีดวงตากลวงเปล่าเย็นชาดั่งน้ำแข็งในเวลากลางวัน ฉันนั่งอยู่ในห้องทำงาน พลิกดูสมุดบัญชี ตรวจสอบความถูกต้องของธุรกรรมทั้งหมดจากไร่องุ่น คาสิโน และท่าเรือขนส่งสินค้าของครอบครัวในยามค่ำคืน ฉันอ่านหนังสือในห้องสมุดใต้ดินของวิตตอริโอ ศึกษาเส้นสายความสัมพันธ์ของห้าตระกูลและหนี้สินตลอดสามสิบปีที่ผ่านมา ในวันหยุดสุดสัปดาห์ ฉันมักจะขังตัวเองไว้ในหอจดหมายเหตุใต้ดินที่ไม่มีหน้าต่าง ประทับอยู่ที่นั่นตลอดทั้งวันทั้งคืนวิตตอริโอได้กลายมาเป็นอาจารย์ผู้เข้มงวดที่สุดของฉัน"พ่อของเธอสามารถจับผิดบัญชีปลอมได้ภายในสามนาที" เขามักจะพูดเสมอ "เธอต้องไม่ด้อยไปกว่าเขา"สามเดือนต่อมา หัวหน้าแก๊งสองคนที่มีอารมณ์ร้อนจัดได้ชักปืนใส่กันใน
Vous vous intéresseriez aussi à
แย่งแหวนฉันไป ต้องคุกเข่าคืนมา
หมอนเน่า18.9K Vuesเจ้าสาวผู้สูญเสียทุกสิ่ง
แอนนา สมิธ4.1K Vuesแฟนฉันดันขายฉันให้ผู้ชายผิดคน
คาเรน ดับเบิลยู2.7K Vuesเขาเชื่อว่าฉันกำลังเรียนรู้ ทั้งที่ใจฉันจากไปแล้ว
อีเทอร์นิตี้2.7K Vuesเมื่อฉันเลิกเป็นของตายในสายตาเขา
แอนนา สมิธ1.9K Vuesความเดือดดาลของพ่อมาเฟียของฉัน
เวสเปอร์ ชอว์1.4K Vuesไร้รัก
ดอกมะลิ1.9K Vuesเมื่อแฝดถูกเลือก ฉันจึงจากตระกูลมาเฟีย
ทีเจ958 Vues
